Πολιτιστική Κληρονομιά

10. Θεσσαλονίκη: Στο φως οι θησαυροί της πόλης

Ενας πολύτιμος θησαυρός που έκρυβε στα έγκατά της η μακεδονική γη αποκαλύπτεται, χάρη στις μεθοδικές αρχαιολογικές ανασκαφές που εκτελούνται στο πλαίσιο της κατασκευής του μετρό της Θεσσαλονίκης. Χρυσά στεφάνια, εδώλια και χιλιάδες αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μέχρι και ολόκληροι ναοί, απομεινάρια της λαμπρής, μακραίωνης ιστορίας της Θεσσαλονίκης, έρχονται στο φως. Οι ανασκαφές ολοκληρώνονται μέχρι το τέλος της χρονιάς, αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες «ψηφίδες» των πολιτισμών που άκμασαν στην πόλη.

Αυτό που αποκαλύπτουν οι αρχαιολόγοι είναι μία πόλη παλίμψηστο, δηλαδή μία πόλη με συνεχή ευρήματα και συνεχείς φάσεις κατοίκησης από τον 4ο αιώνα π.Χ., οπότε και ιδρύεται η Θεσσαλονίκη, μέχρι σήμερα!

«Στο Βυζάντιο η Θεσσαλονίκη είχε χαρακτηριστεί ως η δεύτερη βασιλεύουσα πόλη, ακριβώς λόγω της εξαιρετικά σημαντικής ιστορικής θέσης της για την περιοχή». Αυτά τόνισε, μεταξύ άλλων, η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, μιλώντας στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, εν όψει της υπογραφής συμπληρωματικής σύμβασης για την εκτέλεση αρχαιολογικών εργασιών.

«Σε επίπεδο εμβαδού οι σταθμοί στους οποίους κυρίως γίνονται οι αρχαιολογικές έρευνες είναι της τάξεως των 17.000 τ.μ. Επί της ουσίας, μιλώντας για εμβαδόν ανασκαφών, μιλάμε για περίπου 28.000 τ.μ.», διευκρίνισε η κ. Μενδώνη.

Ρωμαϊκή περίοδος

Συνεχίζοντας την εξιστόρηση η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού είπε ότι η ακμάζουσα πόλη της Θεσσαλονίκης, ιδιαίτερα στη ρωμαϊκή περίοδο και στα βυζαντινά χρόνια, όπως αποκαλύπτεται από τις ανασκαφές του μετρό, ήταν περίπου όπως είναι σήμερα η οδός Εγνατία, με πυκνή δόμηση εκατέρωθεν.

«Σας θυμίζω αυτό που ίσως ξέρετε και από τα μυθιστορήματα, τη λεωφόρο των Βυζαντινών. Είναι η παλιά Εγνατία, η ρωμαϊκή Εγνατία, έτσι όπως αποκαλύπτεται, δηλαδή η μαρμαρόστρωτη οδός, η οποία διατρέχει την πόλη ακριβώς στο σημείο που περνάει και το μετρό. Θέλω να πω επίσης ότι ειδικά η βυζαντινή Θεσσαλονίκη, σε αντίθεση με άλλες σύγχρονες για την εποχή της πόλεις, της μεσαιωνικής Ευρώπης, έχει ένα αποχετευτικό σύστημα το οποίο δεν υπάρχει σε καμία άλλη μεσαιωνική πόλη. Ενα μεγάλο μέρος του πολιτισμού κρίνεται από το πού καταλήγουν τα σκουπίδια και τα απορρίμματα μιας πόλης. Αυτό δηλώνει το επίπεδο της βυζαντινής Θεσσαλονίκης με ένα μοναδικό αποχετευτικό σύστημα, το οποίο και αυτό αποκαλύπτεται», υπογράμμισε η κ. Μενδώνη.

Χιλιάδες ευρήματα

Από τους σταθμούς του μετρό όπου εξελίσσονται οι ανασκαφές, σε δύο βασικούς, της Αγίας Σοφίας και της Βενιζέλου, που βρίσκονται μέσα στο ιστορικό κέντρο της πόλης, έχει ολοκληρωθεί η ανασκαφή μέχρι το επίπεδο της βυζαντινής περιόδου και τώρα ξεκινούν οι ανασκαφές στα βαθύτερα στρώματα. Αυτά τα οποία έχουν ήδη αποκαλυφθεί είναι περίπου 2.500 τετραγωνικά μέτρα αρχαίων κτιρίων!

Δεν είναι όμως μόνον τα κτίρια, καθώς υπάρχει σημαντικότατη συγκομιδή και σε κινητά ευρήματα, τα οποία θα πρέπει να συντηρηθούν. Οπως είπε η κ. Μενδώνη, τα κινητά ευρήματα ανέρχονται σήμερα σε 28.225 και ανάμεσά τους είναι περίπου 5.000 αγγεία, περισσότερα από 5.000 γυάλινα ευρήματα, πάνω από 1.500 κοσμήματα, περισσότερες από 130 επιγραφές, και περισσότερα από 400 ειδώλια. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται και οκτώ χρυσά στεφάνια, αντίστοιχα με τα στεφάνια από τις ανασκαφές της Βεργίνας και των Αιγών.

Νεκροταφεία

«Ειδικά στους σταθμούς της Δημοκρατίας και του Σιντριβανίου και στη διασταύρωση Σιντριβάνι και Φλέμινγκ, έχουμε εξαιρετικά εκτεταμένα νεκροταφεία από την ελληνιστική περίοδο και μετά. Μιλάμε για περίπου για 3.000 τάφους όλων των κατηγοριών», περιέγραψε η κ. Μενδώνη.

Μίλησε και για τη βασιλική παλαιοχριστιανική που έχει αποκαλυφθεί στο σταθμό του Σιντριβανίου, η οποία ανάγκασε τις αρχαιολογικές υπηρεσίες, σε συνεργασία με την «Αττικό Μετρό ΑΕ», να αλλάξουν τη μελέτη του σταθμού. Οπως επισήμανε, πρόκειται για μία από τις παλαιότερες μαρτυρίες, εξαιρετικά σημαντική, με ψηφιδωτά, από τις παλαιότερες μαρτυρίες χριστιανικής λατρείας στον ελλαδικό χώρο. «Οπως καταλαβαίνετε, μια τέτοια βασιλική, τόσο πολύ σημαντική, δεν μπορούσε παρά να τύχει αν μη τι άλλο της μεταχείρισης να διατηρηθεί σε κατάχωση. Να αφαιρεθούν αυτά που πρέπει να αφαιρεθούν από τα καλλιτεχνήματά της, εννοώ τα ψηφιδωτά, μαρμαροθετήματα κ.λπ., αλλά η ίδια να διατηρηθεί σε κατάχωση, πράγμα που σήμαινε την αλλαγή της μελέτης για το συγκεκριμένο σταθμό, άρα ένα επιπλέον κόστος για το μετρό», υπογράμμισε η κ. Μενδώνη.

Αποσπάσεις

Αναφορά έγινε και στις αποσπάσεις των μνημείων. «Υπάρχουν μνημεία τα οποία δεν μπορούν να χαθούν, να αφανιστούν. Επομένως, ακολουθώντας τις διατάξεις του αρχαιολογικού νόμου και χάριν του δημόσιου συμφέροντος, αφού υπάρξουν όλες εκείνες οι τεκμηριώσεις που απαιτούνται για την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα, τα μνημεία αυτά θα αποσπαστούν, συνέβη αυτό και στην Αθήνα, και ένα μεγάλο μέρος αυτών θα κοσμήσουν τους σταθμούς όταν θα διαμορφωθούν στη Θεσσαλονίκη», είπε η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, ενώ αναφερόμενη στο κόστος που απαιτείται για τη συντήρηση και φύλαξη των χιλιάδων κινητών ευρημάτων, τα οποία αναμένεται ότι θα αυξηθούν, είπε ότι είναι πάρα πολύ μεγάλο.

«Αρκεί να σας πω ότι τα Λουτρά του Φοίνικα, ένα μνημείο το οποίο διαμορφώθηκε σε χώρους συντήρησης, κόστισε περίπου 200.000 ευρώ ή ότι το ενοίκιο κάποιων αποθηκών που επιβαρύνουν και είναι μέσα στο κόστος των αρχαιολογικών ερευνών, στο Καλοχώρι, ένας πολύ μεγάλος χώρος, γιατί διαφορετικά δεν μπορούν να γίνουν οι απαιτούμενες εργασίες, κοστίζει περίπου 3.000 ευρώ ενοίκιο το μήνα», εξήγησε η κ. Μενδώνη.

Τα χρονοδιαγράμματα

Η ταχύτητα των ανασκαφών δε θα γινόταν να μη θιγεί από την κ. Μενδώνη, που είπε ότι καθιερώθηκαν διπλές βάρδιες, όπου αυτό ήταν εφικτό. Σήμερα το σύνολο των ανασκαφών αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Αναλυτικά τα χρονοδιαγράμματα, όπως τα έδωσε ο διευθυντής Εργων Μετρό Θεσσαλονίκης της «Αττικό Μετρό ΑΕ», Γιώργος Κωνσταντινίδης, προβλέπουν ότι οι ανασκαφές στη διακλάδωση του σταθμού Δημοκρατίας θα ολοκληρωθούν τον Ιανουάριο, στο σταθμό Δημοκρατίας το Μάιο, στο σταθμό Βενιζέλου το φθινόπωρο, και στο σταθμό Αγίας Σοφίας, όπου εκτελείται το δυσκολότερο αρχαιολογικό έργο, στο τέλος του 2012.

Τα χρήματα

Νωρίτερα μίλησε ο πρόεδρος της «Αττικό Μετρό ΑΕ», Χρήστος Τσίτουρας, ο οποίος είπε ότι το μετρό της Θεσσαλονίκης αντιμετώπισε στο παρελθόν πολλά προβλήματα, με κυριότερο την αρχαιολογία.

«Η βασική σύμβαση -εδώ είναι η μεγάλη χρονική διολίσθηση- προέβλεπε μόνο 15 εκατ. ευρώ για αρχαιολογικές ανασκαφές, όταν σήμερα με επίσημο έγγραφο από το υπουργείο Πολιτισμού το τελικό ποσό -που είναι μια εκτίμηση πολύ κοντά στην πραγματικότητα- είναι κοντά στα 90 εκατ. ευρώ. Είχε προγραμματιστεί ότι θα είναι περίπου 20 μήνες οι αρχαιολογικές ανασκαφές και θα τελείωναν στα τέλη του 2009, για να είναι εφικτό να παραδοθεί το έργο -μιας και χρειάζονται τρία χρόνια μετά το πέρας των αρχαιολογικών ανασκαφών- το 2012. Τον Οκτώβριο του 2012 είναι η συμβατική υποχρέωση. Φανταστείτε ότι τέλη του 2009 που θα έπρεπε να έχουν τελειώσει όλες οι αρχαιολογικές ανασκαφές, είχε περαιωθεί μόνο το 11,5% και είχαν δαπανηθεί 19 εκατ. ευρώ. Η διολίσθηση των τριών τεσσάρων χρόνων είχε να κάνει μόνο με τις αρχαιολογικές ανασκαφές, δε βάζω άλλα θέματα απαλλοτριώσεων, τεχνικά κτλ. Για να είμαστε πολύ ακριβείς, η αρχαιολογία και τα προβλήματά της στο κέντρο της πόλης, δηλαδή οι 23 αιώνες συνεχούς ιστορίας, έφεραν αυτήν τη διολίσθηση», επισήμανε ο κ. Τσίτουρας.

Ο ίδιος είπε ότι τα 15 εκατ. ευρώ που προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση είχαν δαπανηθεί ήδη από τον Ιούλιο του 2009. «Ετσι έπειτα χρησιμοποιήθηκαν πόροι από τα απρόβλεπτα του έργου, που είναι ύψους 81 εκατ. ευρώ. Πήραμε από τα απρόβλεπτα 33 εκατ. ευρώ και μέχρι σήμερα έχουμε δαπανήσει 48 εκατ. ευρώ για αρχαιολογικές εργασίες. Επειδή τα απρόβλεπτα του έργου δεν έφταναν για να περαιωθούν οι εργασίες, σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού -εκτιμώντας το τελικό κόστος που υπολογίστηκε γύρω στα 90 εκατ.- με τη διαχειριστική αρχή, την αρχή πληρωμής, συνεννοηθήκαμε και είπαμε ότι πρέπει να γίνει μια καινούργια σύμβαση, με ένα νέο κονδύλι. Γι’ αυτόν το λόγο οδηγηθήκαμε σε αυτήν την επιπρόσθετη, συμπληρωματική σύμβαση», τόνισε ο κ. Τσίτουρας.

agelioforos gr

———————–

9. Θεσσαλονίκη: Χάνεται το στολίδι της Παραλίας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΑΣΟΣ ΤΑΣΙΟΥΛΑΣ

Στην τύχη του έχει αφεθεί ένα από τα πλέον ιστορικά διατηρητέα κτίρια της Θεσσαλονίκης, ένα διαμάντι της πόλης, το παλιό Μέγαρο του Τελωνείου ή, όπως είναι πλέον γνωστότερο, ο επιβατικός σταθμός του λιμανιού της πόλης. Παρά τις προσπάθειες του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης και τα σχέδια για άμεσες επεμβάσεις προκειμένου να παύσει να είναι επικίνδυνο ακόμη και να καταρρεύσει, γραφειοκρατικά «αγκάθια» δεν επέτρεψαν τη σωτηρία του.

Το κτίριο αντιμετωπίζει εδώ και πολλά χρόνια ακόμη και στατικά προβλήματα, γι’ αυτό άλλωστε και έχει εκκενωθεί από τις υπηρεσίες που στέγαζε. Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει, τις μελέτες, τα σχέδια (για στέγαση του δημαρχείου, της Παρευξείνιας Τράπεζας κ.λπ.), τις εκκλήσεις για να γίνουν οι απαιτούμενες ανακαινίσεις και η διάσωση του κτιρίου, οι αρμόδιοι δεν ευαισθητοποιούνται για να σώσουν και να ξαναβάλουν στη ζωή της πόλης το πρώτο κτίριο της Θεσσαλονίκης που κατασκευάστηκε από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ). Το συγκεκριμένο υλικό σημάδεψε τις κατασκευές του 20ού αιώνα.

Γραφειοκρατία

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΘ, Στέλιος Αγγελούδης, είναι σαφής: «Το κτίριο χρειάζεται επεμβάσεις στατικές, στα επιχρίσματα κ.λπ. Ομως ούτε να το βάψουμε δεν μπορούμε. Υπάρχει ιδιοκτησιακό θέμα. Το συγκεκριμένο κτίριο δεν έχει παραχωρηθεί ποτέ στον ΟΛΘ, σε αντίθεση με το 99,9% των κτιρίων του λιμανιού, που παραχωρήθηκαν στον οργανισμό για περισσότερα από 50 χρόνια. Ανήκει αποκλειστικά στο υπουργείο Οικονομικών. Ζήτησα επανειλημμένα να ανταλλαχθεί με άλλο κτίριο σε απόσταση 40 μέτρων απέναντι από τον επιβατικό σταθμό, αλλά δεν είχα αποτέλεσμα».

Ο κ. Αγγελούδης επισημαίνει ότι την ευθύνη δεν την έχει το υπουργείο Οικονομικών, αλλά αποδίδει την… αδιαφορία στο γεγονός ότι έχει εμπλακεί το κτίριο στη διαδικασία που εξελίσσεται μέσω του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Παρότι, υπάρχει η υποστήριξη του προέδρου του ΕΒΕΘ, Δημήτρη Μπακατσέλου, αλλά και του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, στο σχέδιο αξιοποίησης του διατηρητέου, μέσω του προγράμματος real estate του ΟΛΘ, δεν έχει εγκριθεί καν μια πρώτη ανακαίνιση, ένα βάψιμο και ο φωτισμός του κτιρίου, ώστε να κοσμεί όλο το λιμάνι.

Σχέδιο αξιοποίησης

Μάλιστα, ο ΟΛΘ έχει ήδη ολόκληρο σχέδιο αξιοποίησης του διατηρητέου. «Το έχουμε συνδέσει με την κρουαζιέρα και ταυτόχρονα με το πλάνο ανάπλασης και αξιοποίησης όλων των κτιρίων της δεύτερης προβλήτας, στα πρότυπα της πρώτης. Τα κτίρια χωρίς ιστορικό ενδιαφέρον θα γκρεμιστούν, ενώ αντιθέτως τα κτίρια με ιστορικό ενδιαφέρον θα αξιοποιηθούν στα πρότυπα των αποθηκών. Εντάσσεται το πλάνο στη λογική που έχουμε για σύνδεση της πρώτης και δεύτερης προβλήτας του λιμανιού με την κρουαζιέρα και την πόλη, ενώ από την τρίτη προβλήτα μέχρι και την έκτη θα υπάρχει η καθαρά εμπορευματική λειτουργία του λιμανιού», επισήμανε ο κ. Αγγελούδης.

Το μνημείο

Το 1896 ανέλαβε τις εγκαταστάσεις του νεότερου λιμανιού της Θεσσαλονίκης η «Societe anonyme ottomane de construction du port de Salonique», με πρόεδρο τον εργολήπτη Edmond Bartissol. Η εταιρία «Societe ottomane d’ axploitation du port de Salonique» ανέλαβε την εκμετάλλευση του λιμανιού για 40 χρόνια από την 1η Ιουλίου 1904. Τα κτίρια εξυπηρέτησης άρχισαν να κατασκευάζονται το 1904.

Το Μέγαρο του Τελωνείου χτίστηκε μαζί με τις αποθήκες και τα σιλό. Είναι επιβλητικό, εκλεκτικιστικό, με γαλλικές επιρροές. Θεμελιώθηκε το 1910 από τον υπουργό Οικονομικών των Νεοτούρκων Τζαβίτ μπέη και τα σχέδιά του είχε εκπονήσει ο αρχιτέκτονας Ελί Μοδιάνο (Elie Modiano), απόφοιτος της Ecole Centrale του Παρισιού και ειδικευμένος στις πρωτοπόρες για την εποχή εκείνη κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ). Είχε μήκος 200 μέτρα και μέχρι το 2002 στέγαζε το Β’ Τελωνείο (ως τελωνείο χρησιμοποιήθηκε μετά την απελευθέρωση), ενώ χρησιμοποιήθηκε και για επιβατικός σταθμός. Είναι χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής μορφολογίας που επικράτησε στην Ευρώπη στα βιομηχανικά κτίρια του τέλους του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα και από τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης.

Φθορά

Το κτίριο παρουσίασε μεγάλες φθορές στο φέροντα οργανισμό του (από το σεισμό του 1978 και λόγω γειτνίασης με τη θάλασσα), με αποτέλεσμα να μην είναι ασφαλές για τους χρήστες του. Η μετεγκατάσταση του τελωνείου, όπως είχε επισημάνει η βουλευτίνα Α’ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ, Χρύσα Αράπογλου, (έχει κάνει επανειλημμένες ερωτήσεις στη Βουλή τα τελευταία χρόνια), έγινε με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν αποκατάσταση των ζημιών και στη συνέχεια θα αποφασιζόταν η νέα χρήση του. Δυστυχώς, παραμένει εγκαταλειμμένο, παρότι υπάρχει ακόμη και πρωτόκολλο αυτοψίας της Πολεοδομίας, με το οποίο χαρακτηρίστηκε ετοιμόρροπο και επικίνδυνο…

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

—————————————————————————

8. Οι αρνησίγλωσσοι

—-
Αρνησίγλωσσος είναι αυτός που αρνείται να χρησιμοποιεί την γλώσσα της φυλής του και αρνησιγλωσσία όπως εύγλωττα η λέξη δηλώνει, είναι
η άρνηση της χρήσης της ίδιας γλώσσας.Πρόκειται για δυο καινούργιες λέξεις, για νεολογισμούς, αφού δεν απατώνται πουθενά στην μέχρι σήμερα Ελληνική γραμματεία. Αυτό συμβαίνει γιατί ποτέ μέχρι σήμερα στο παρελθόν οι Έλληνες, στην μακραίωνη ιστορία τους, ακόμη και κάτω από καθεστώς δουλείας δεν έπαψαν να χρησιμοποιούν την γλώσσα τους, και να την διαπλάθουν σύμφωνα με τις πολιτισμικές ανάγκες κάθε εποχής.Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των Ταραντίνων νομισματοποιών που στα τέλη του 5ου  πχ. αιώνα, έκοψαν νομίσματα σε παραγγελία των Λατίνων, με αναγραφές στα Ελληνικά και όταν αυτοί διαμαρτυρήθηκαν, απάντησαν «Εμείς γράφουμε μόνο στην γλώσσα μας».Το φαινόμενο είναι σημερινό και επίκαιρο. Το 2003 η Ελληνίδα Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρότεινε την καθιέρωση της Αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας του Κράτους. Σήμερα η ίδια κυρία είναι Υπουργός παιδείας στην χώρα μας. Ανατριχιάζω ελαφρώς.

Αυτή η γλώσσα η Ελληνική, το μεγαλύτερο επίτευγμα του πολιτισμού μας, δομείται και διαπλάθεται επί χιλιάδες χρόνια. Από τους απλούς και μονοσύλλαβους φθόγγους, που άρθρωσε ο αρχάνθρωπος σε απομίμηση των ήχων της φύσης και των φαινομένων που παρατηρούσε γύρω του, φθάσαμε στην αποθέωση της γλωσσικής τελειότητας του Ομήρου και των τραγικών της κλασσικής εποχής. Αυτά τουλάχιστον μας διδάσκει ο Πλάτωνας στο Κρατύλο και ο Τσατσόμοιρος στην ιστορία γενέσεως της Ελληνικής γλώσσας.

Μια γλώσσα μεστή, περιεκτική και εκφραστική που ώθησε τον πολιτισμό και την διανόηση και επέτρεψε στους ανθρώπους να μεγαλουργήσουν και να εξελιχθούν. Μια γλώσσα που επέζησε των κατακτητών και εξελίχθηκε στο σημερινό απλό και εύχρηστο ιδίωμα της δημοτικής.

Βέβαια εξαιρέσεις υπάρχουν πολλές, ειδικά εκεί που τα έντονα πελασγικά γλωσσικά υποστρώματα και η έλλειψη πολιτιστικών διεργασιών,  εμπόδισαν μια γλωσσική εξέλιξή ανάλογη με αυτή που πραγματοποιήθηκε διαχρονικά στον κυρίως Ελλαδικό χώρο.

Στην δυτική λεκάνη της μεσογείου περιπλανήθηκε αναποτελεσματικά η Αιολική μας διάλεκτος και έδωσε ιδιώματα που χάθηκαν αλλά και την Λατινική και τις λοιπές λατινογενείς διαλέκτους. Στον Ευρωπαϊκό βορρά η πελασγική γέννησε τα Γερμανικά ιδιώματα των ομάδων Γκορ και Ρουνίκ, τα ιδιώματα της Βαλτικής, της Σλαβικής, κλπ. Στην ανατολή δεκάδες ιδιώματα γεννήθηκαν και έσβησαν και άλλα ομιλούνται μέχρι σήμερα από την επιμιξία των αρχαϊκών πελασγικών ιδιωμάτων με τα Αιολοδωρικά κυρίως αλλά και την ιωνική. Από την Εβραϊκή, την Αραμαϊκή την Αραβική και την Περσική, ως τα ιδιώματα των  Καλάς του Αφγανιστάν και εκείνα των Βραχμάνων της Ινδίας, των Αϊνού της Ιαπωνίας και των Αραουκανών της Χιλής.

Την αρνησιγλωσσία δεν την φοβάμαι. Δεν πιστεύω ότι θα κατορθώσουν να την επιβάλλουν στον λαό μας, οι πολέμιοι της Ευρωπαϊκής ανεξιγλωσσίας (νεολογισμός). Την γλωσσιπενία (νεολογισμός) όμως, την φτώχια της γλώσσας, την αδυναμία της να παράγει νέες λέξεις που να εξυπηρετούν τον σύγχρονο άνθρωπο και τις πολιτιστικές ανάγκες του, την φοβάμαι. Με ενοχλεί  ο βαρβαρισμός. Αυτή η μόδα των ανοήτων να χρησιμοποιούν επιδεικτικά τα αγγλοσαξονικά αιολογενή αντιδάνεια, συνήθεια που συνεχώς κερδίζει έδαφος και σπρώχνει τη γλώσσα μας πίσω χιλιάδες χρόνια. Club αντί κλουβί, Sex αντί (γενετήσια) έξη, Penalty αντί ποινή Super αντί υπέρ και χιλιάδες άλλα που χρησιμοποιούνται δυστυχώς καθημερινά.

Κάποιοι αντιστέκονται αποτελεσματικά. Επέβαλαν την λέξη «οικολογία», την λέξη «χορηγός» αντί του sponsor που κι αυτή είναι Ελληνική και σημαίνει σπένδων, την λέξη «τηλεομοιότυπος» ή «ΤΟΤ» αντί του αρκτικόλεξου fax, που ελάχιστοι γνωρίζουν τι σημαίνει, κλπ.

Η δύναμη της γλώσσας μας αποδεικνύεται και από τους νεολογισμούς του παρόντος πονήματος.

Αν επιτρέψουμε τον βαρβαρισμό θα  οδηγηθούμε  στην γλωσσιπενία και αυτή με την σειρά της θα μας οδηγήσει αναπόφευκτα στην αρνησιγλωσσία, αφού η γλώσσα μας θα χάσει την δύναμή της και δεν θα μπορεί πλέον να εκφράζει και να περιγράφει τις πολιτιστικές μας ανάγκες.

Μου έρχεται στον νου η ιστορία των Ποσειδωνίων του Τυρρηνικού πελάγους, που έχασαν την γλώσσα τους αλλά όχι και την ανάμνηση της Ελληνικής καταγωγής τους και οίκτιραν τον εαυτό τους για την απώλεια αυτή, στην ετήσια μεγάλη Ελληνική γιορτή της πόλης τους.

Στην εποχή της μεγάλης πολιτιστικής και ηθικής παρακμής που διανύουμε, ας προφυλάξουμε τουλάχιστον τη γλώσσα μας. Ας αντισταθούμε στον βαρβαρισμό.

————————————————————————

7. Πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας …….

Το «μαύρο» «άσπρο» προσπάθησε να παρουσιάσει στον τομέα του ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό
Κυνική πρόκληση προς τους σκληρά εργαζόμενους επιστήμονες, εργατοτεχνίτες, όλους τους εργαζόμενους της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αλλά και τους ανθρώπους που παλεύουν να δημιουργήσουν καλλιτεχνικό έργο σήμερα, αποτελεί η ομιλία του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, Π. Γερουλάνου, χτες στη βουλή, κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό.
Μόλις μία μέρα μετά τη συνέντευξη Τύπου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για τη συνειδητή «αποψίλωση» της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας από το κράτος και με εργαλείο την «εφεδρεία», καθώς και για τα επικίνδυνα αποτελέσματα που θα έχει αυτή η διαδικασία για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, ο υπουργός, σα να μη συμβαίνει τίποτα, έκανε λόγο για… «επένδυση στην ποιότητα», «αξιοποίηση όσων έχουμε με τον καλύτερο τρόπο», «ανάδειξη νέων συγκριτικών πλεονεκτημάτων για τη χώρα μας»!
Και επειδή δεν μπορούσε να βρει και κάτι που να τεκμηριώνει όλα αυτά, «επιστράτευσε», για πολλοστή φορά, τα αρχαιολογικά έργα του ΕΣΠΑ, «ξεχνώντας» φυσικά να πει ότι: 1) Ουσιαστικά είναι και τα μόνα που «κουτσο»γίνονται αυτή τη στιγμή στο ΥΠΠΟΤ, αφού ο κρατικός προϋπολογισμός για τον Πολιτισμό εξακολουθεί να αποτελεί «ανέκδοτο». 2) Οτι ακόμη και στα έργα ΕΣΠΑ η απληρωσιά των εργαζομένων είναι «καθεστώς». 3) Οτι ακόμη και αυτά τα έργα γίνονται από εκτάκτους-εργασιακούς «ομήρους» και από μονίμους-«λάστιχο» εργαζόμενους λόγω τραγικών ελλείψεων. 4) Οτι ακόμη και αυτά τα έργα κινδυνεύουν να σταματήσουν λόγω της «εφεδρείας» που θα εκδιώξει ακόμη περισσότερο και χρήσιμο κόσμο από την Υπηρεσία.
Εφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει προπαγανδιστικά και φορείς όπως η Λυρική Σκηνή για να πει ότι οι κρατικοί πολιτιστικοί φορείς …«ξαναβρίσκουν το βηματισμό τους», προσπερνώντας τις εκατοντάδες απολύσεις και τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση του προσωπικού της ΕΛΣ, τις μεγάλες περικοπές σε μισθούς και προϋπολογισμό για καλλιτεχνικό έργο, το κλείσιμο της δεύτερης σκηνής («Ακροπόλ»).
Αναφέρθηκε και στις κρατικές σκηνές, λέγοντας ότι είχαν «μείωση κατά 30% των δαπανών και παράλληλη αύξηση 30% των εσόδων τους». Την ίδια στιγμή, το Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδας αύξησε το χρέος του προς τρίτους στα 4 εκατ., κόπηκαν τρεις παραγωγές του και οι εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν τρεις μήνες!
Προανήγγειλε ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή της περιφερειακής διοίκησης στον πολιτιστικό τομέα (σ.σ. θυμίζουμε ότι με τον «Καλλικράτη» «χρεώνεται» η Περιφέρεια τη «σύνδεση» της «αγοράς» με τον Πολιτισμό), λέγοντας ότι «επεξεργαζόμαστε ένα πλαίσιο κανόνων συνεργασίας κεντρικής διοίκησης και περιφέρειας για θέματα Πολιτισμού, που θα συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιό μας για τον Σύγχρονο Πολιτισμό». Το επόμενο χρονικό διάστημα θα έρθει ακόμη ένα νομοσχέδιο για τον Πολιτισμό («προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίηση και χάραξη πολιτικής για τη σύγχρονη δημιουργία στη χώρα μας και να φέρουμε ένα νέο πλαίσιο για τα πνευματικά δικαιώματα») και άλλα δύο για τον Αθλητισμό και τον Τουρισμό.
————————————————————————-

6. Επενδυτικό «κελεπούρι» οι αρχαιότητες!

1.  Με τουριστική «αξιοποίηση» απειλείται το νησάκι της Αλιμιάς, στα Δωδεκάνησα, το οποίο είναι κηρυγμένο – ολόκληρο – ως αρχαιολογικός χώρος

Στα «νύχια» του μεγάλου τουριστικού κεφαλαίου θέλει να παραδώσει το – ακατοίκητο – νησί της Αλιμιάς, στα Δωδεκάνησα, ο – «γαλαζοπράσινος» – Δήμος της Χάλκης, αδιαφορώντας και για το γεγονός ότι ολόκληρη η Αλιμιά έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος!

Πρόκειται για ένα παράδειγμα του πώς η τοπική διοίκηση λειτουργεί σαν «μακρύ χέρι» του αστικού κράτους και στην περίπτωση της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Συγκεκριμένα, στις 25/10, το Δημοτικό Συμβούλιο της Χάλκης αποφάσισε, ομόφωνα, την πρόσληψη, μέσω δημόσιου διαγωνισμού, εταιρείας «συμβούλων», που θα βρει επενδυτές «για τη χρήση και εκμετάλλευση της νήσου Αλιμιάς»!!! Παρουσιάζοντας το θέμα ο δήμαρχος Χάλκης, Μ. Πατρός, δικαιολόγησε την παραπάνω επιλογή «αναμασώντας» τη γνωστή αγοραία ρητορική περί «έλλειψης επενδύσεων», ιδιαίτερα από το εξωτερικό και τους «ιδιαίτερα περιορισμένους» πλουτοπαραγωγικούς πόρους του νησιού, λες και ο λαός και τα μικρομάγαζα έχουν ποτέ ή πρόκειται να επωφεληθούν από τις μεγάλες τουριστικές «μπίζνες» του κεφαλαίου.

Σαν «καλός πραματευτής», ο δήμαρχος είπε ότι η Αλιμιά «χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα μονοπωλιακά χαρακτηριστικά, που συνοψίζονται στο ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, στην ήπια μορφολογία του εδάφους, στον ασφαλή από καιρικές συνθήκες κύριο όρμο του νησιού και στη γειτνίασή του με τη Ρόδο, που συγκαταλέγεται στους παγκόσμιους τουριστικούς προορισμούς. Τα πιο πάνω χαρακτηριστικά προσδίδουν στην Αλιμία την ιδιότητα επενδυτικής ευκαιρίας (…) Η χρήση και η τουριστική εκμετάλλευση της Αλιμίας από διεθνή επενδυτικό οίκο προϋποθέτει την εκ μέρους του Δήμου μας δημοσίευση ανάλογου τεύχους προκήρυξης, με το οποίο επιδιώκουμε την εξεύρεση επενδυτών». Εφτασε, μάλιστα, στο σημείο να «πανηγυρίσει» ότι «εάν το εγχείρημά μας ευοδωθεί, θα αποτελέσει πρότυπο για τη χώρα μας, στο σύνολό της, αλλά και σημείο αναφοράς στις δύσκολες οικονομικές συγκυρίες που περνάμε»!!!

Αυτό που δεν είπε ο δήμαρχος είναι ότι μπορεί να βλέπει το νησάκι σαν επενδυτικό «κελεπούρι», αλλά η Αλιμιά έχει κηρυχθεί, ολόκληρη, αρχαιολογικός χώρος (ΦΕΚ 991/Β/27-5-1999) «για την αποτελεσματικότερη προστασία των πολυάριθμων εντοπισμένων αρχαιοτήτων στη νήσο και συγκεκριμένα: α) νεολιθικού οικισμού και της ελληνιστικής οχύρωσης (πύργος) στο λόφο Αλιμιάς, β) νεολιθικών θέσεων στον Αγιο Μηνά, στο Ποντικοβούναρο και το Εμπορειό, γ) νεωσοίκων στον όρμο Αλιμιάς και Εμπορειού, ελληνιστικής περιόδου, δ) παλαιοχριστιανικής βασιλικής στον όρμο Εμπορειού, ε) μεταβυζαντινής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και παραδοσιακού οικισμού του 19ου αι. στον όρμο Αλιμιάς»…

rizospastis  gr

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

—————————————

2. Τούρκοι ενδιαφέρονται να νοικιάσουν τη νησίδα Αλιμιά στην Χάλκη!

Ενδιαφέρον για την ενοικίαση της νησίδας Αλιμιάς στην Χάλκη, εκδήλωσαν δύο τουρκικοί όμιλοι (ο ένας είναι ο όμιλος του μεγιστάνα Κοτς), από την ώρα που πληροφορήθηκαν ότι η βραχονησίδα ενοικιάζεται! Αν οι Τούρκοι το 1996 στα Ίμια ήξεραν τι θα ακολουθούσε στην Ελλάδα και στην ελληνική οικονομία, σίγουρα δεν θα έμπαιναν στο κόπο να κάνουν ολόκληρη επιχείρηση με κομμάντο: Θα περίμεναν να ενοικιάσουν με σύμβαση μακράς μίσθωσης (leasing) τις βραχoνησίδες, και θα έληγε η υπόθεση.

Έτσι λοιpόν τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα και η έλλειψη πόρων οδήγησαν τον Δήμο του ακριτικού νησιού να βάλει ενοικιαστήριο στην βραχονησίδα Αλιμιάς έκτασης 7,4 τετ.χλμ.

Ο δήμαρχος Μιχάλης Πατρός, με την σύμφωνη γνώμη του δημοτικού συμβουλίου, αποφάσισε να προχωρήσει στην ενοικίαση της Αλιμνιάς «για να πάψουμε πια να ζούμε σαν επαίτες του αθηνοκεντρικού κράτους και να δώσουμε επιτέλους μια ανάσα στα οικονομικά προβλήματα του τόπου μας».

Σε μια εποχή που δεκάδες ΟΤΑ απειλούνται με λουκέτο λόγω των χρεών, ο δήμος της μικρής Χάλκης πήρε την απόφαση να προκηρύξει δημόσιο διαγωνισμό για την πρόσληψη εταιρείας συμβούλων, η οποία θα αναλάβει να εκτελέσει την υπηρεσία με τίτλο «Σύμβουλος υποστήριξης του Δήμου Χάλκης στη διαδικασία ανάδειξης φορέα διαχείρισης για τη χρήση και εκμετάλλευση της νήσου Αλιμνίας».

Και αν η Αλιμνιά χαρακτηρίζεται τοπογραφικά ως βραχονησίδα, η πραγματικότητα σύμφωνα με τον κ. Μιχάλη Πατρό είναι ότι πρόκειται για «ένα πανέμορφο νησάκι απείρου φυσικού κάλλους που αν και από το 1966 παραμένει ακατοίκητο, τα καλοκαίρια εκατοντάδες παραθεριστές το επισκέπτονται με ιστιοφόρα και φουσκωτά για να απολαύσουν τα γαλαζοπράσινα νερά στις μαγευτικές του παραλίες».

Σύμφωνα με τον δήμαρχο της Χάλκης ήδη έχουν γίνει προς την πλευρά της τοπικής αυτοδιοίκησης οι πρώτες κρούσεις από υποψήφιους επενδυτές που ενδιαφέρονται για την τουριστική αξιοποίηση της Αλιμιάς, και τόνισε πως «το πρώτο 15νθήμερο του Δεκέμβρη θα συνεδριάσει η Οικονομική Επιτροπή του δήμου, ούσα αρμοδία, για να ετοιμάσει το φάκελο για το διαγωνισμό».

Με δεδομένες τις πρώτες προτάσεις που έχουν γίνει στον Δήμο για την Αλιμνιά, θεωρείται σχεδόν σίγουρη η ενοικίαση της βραχονησίδας μέσα στο 2012 με διαδικασίες «fast track».

Οι δύο τουρκικοί όμιλοι θέλουν να μετατρέψουν το νησί σε κέντρο ανεφοδιασμού σκαφών αναψυχής και κέντρο προσωρινής διαμονής με κλαμπ κλπ. Εμείς τι να πούμε; Ίσως είναι η μοίρα του Έθνους, αφού δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε και να αξιοποιήσουμε το θείο δώρο που λέγεται “Αιγαίο”, να μας άξιζε να το δούμε και αυτό… (Πηγή: defencenet.gr)

cityofpetaloudes gr

—————-

3. Μια βραχονησίδα θα σώσει οικονομικά την Χάλκη

Μία βραχονησίδα, η Αλιμνιά, από τις μεγαλύτερες που βρίσκονται στο Αιγαίο, πρόκειται να ενισχύσει οικονομικά την δοκιμαζόμενη από την κρίση νήσο Χάλκη με τους 434 μόνιμους κατοίκους τους.

Μια βραχονησίδα  έκτασης 7,4 τετ. χλμ., χωρίς κατοίκους από το 1966, με φυσικό καταφύγιο για σκάφη, με πέντε εντυπωσιακά κτίρια, στο έδαφός της, ιταλικής κατασκευής με την επωνυμία «καζάρμες».

Ο δήμαρχος του πανέμορφου αυτού ακριτικού νησιού της Δωδεκανήσου κ. Μιχ. Πατρός (έχει υποστηριχθεί στην εκλογή του από τη ΝΔ) χρωστά ήδη 1.200.000 ευρώ, δεν έχει άλλους πόρους και αποφάσισε αντί να βάλει λουκέτο, να ζητήσει τη βοήθεια ξένων επενδυτών, ώστε να αξιοποιήσει τουριστικά τη βραχονησίδα Αλιμνιά, για την οποία δείχνουν ζωηρό ενδιαφέρον (και έτοιμοι να προσφέρουν χρήματα) Ιταλοί επενδυτές:

«Ακόμα και στον Μπαρόζο, πήγαν οι Ιταλοί και ζήτησαν παρέμβασή του ώστε να επενδύσουν στην Αλιμνιά», αποκαλύπτει ο δήμαρχος του νησιού, ο οποίος αναφέρει ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρέπεμψε τους υποψήφιους Ιταλούς επενδυτές στο υπουργείο Οικονομικών και στις υπηρεσίες Invest in Greece. Το υπουργείο Οικονομικών παρέπεμψε τους Ιταλούς με τη σειρά του στο μικρό δήμο Χάλκης.

Ο κ. Πατρός δεν έχασε την ευκαιρία. Συγκάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο της Χάλκης το οποίο ομοφώνως αποφάσισε να προκηρύξει διεθνή διαγωνισμό για την πρόσληψη εταιρίας συμβούλων, η οποία θα υποδείξει με ποιο τρόπο θα αξιοποιηθεί καλύτερα τουριστικά η βραχονησίδα: «Δεν σκοπεύουμε ούτε να την ενοικιάσουμε, ούτε τίποτα. Απλώς θέλουμε να την αξιοποιήσουμε τουριστικά και να την προστατεύσουμε», είπε ο Δήμαρχος σε συνομιλία του που είχε με «Το Βήμα».

Και όσο αφορά κάποιες ενστάσεις που διατυπώθηκαν στα Δωδεκάνησα ότι η Αλιμιά είναι δημόσια έκταση και δεν μπορεί ένας δήμαρχος να αποφασίζει με το δημοτικό του συμβούλιο τι θα την κάνει ο κ. Πατρός υπενθυμίζει ότι συνολικά πέντε βραχονησίδες έχουν παραχωρηθεί από το 1957 στη Χάλκη και προσκομίζει μάλιστα και τις σχετικές δημοσιεύσεις στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Εμφανίζεται αποφασισμένος να αξιοποιήσει την Αλιμνιά όσο το δυνατόν γρηγορότερα και με πλήρη διαφάνεια, τηρώντας όλους τους νόμους, όπως αναφέρει και αποκαλύπτει ότι οι Ιταλοί επενδυτές δείχνουν ζωηρό ενδιαφέρον για τα πέντε (εγκαταλελειμμένα) κτίρια_ «καζάρμες», όπως αποκαλούνται_ προφανώς για να τα ανακαινίσουν και να δημιουργήσουν ξενοδοχειακά συγκροτήματα.

Οι τελευταίοι από τους 60 κατοίκους της βραχονησίδας Αλιμνιάς αναγκάσθηκαν, λόγω εγκατάλειψης της νήσου (ούτε σχολείο υπήρχε), να την εγκαταλείψουν το 1966, μεταναστεύοντας ορισμένοι στο εξωτερικό, άλλοι έπιασαν δουλειά στα βαπόρια, ενώ λίγοι εγκαταστάθηκαν στη Ρόδο και στη Χάλκη, βεβαιώνει ο κ. Πατρός.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

briefingnews gr

 Πολιτιστική Κληρονομιά (άρθρο 6)

———————————————————

5. «Το πώς συμπεριφερόμαστε στα μνημεία μας λέει πολλά για το ποιοι είμαστε»

Να ποιοι είναι

 «Το πώς συμπεριφερόμαστε στα μνημεία μας λέει πολλά για το ποιοι είμαστε», είπε προχθές ο υπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα του προγράμματος για την – επιλεκτική – αναβάθμιση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, με βασικό κριτήριο το πόσο «πουλάνε» στους τουρίστες.
Ο υπουργός έχει απόλυτο δίκιο, με αυτή τη φράση. Ισχύει διαχρονικά. Ισχύει και για τις δεκαετίες δικομματικής εναλλαγής στη διακυβέρνηση της χώρας και διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα αποτελέσματα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, δηλαδή στην αρμόδια κρατική δομή προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από αυτήν την εναλλαγή είναι γνωστά :
1) Θλιβερό, έως γελοιότητας, ποσοστό για τον πολιτισμό από τον κρατικό προϋπολογισμό.
2) Χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις (σ.σ. οι πραγματικές ανάγκες προστασίας των αρχαιοτήτων υπερβαίνουν ακόμη και τον αριθμό των οργανικών θέσεων).
3) Εργασιακή ομηρία του εξειδικευμένου επιστημονικού και εργατοτεχνικού προσωπικού.
4) «Ανθηση» όλης της γκάμας των αντεργατικών συμβάσεων (σ.σ. επιστήμονες και τεχνίτες που εξειδικεύτηκαν και απέκτησαν πολύτιμη πείρα στην προστασία των αρχαιοτήτων πετιούνται σαν «στυμμένες λεμονόκουπες».
5) Εξοντωτικές καθυστερήσεις στη μισθοδοσία και στα οδοιπορικά (σ.σ. οι αρχαιολόγοι και γενικά το προσωπικό της υπηρεσίας πληρώνει το ίδιο τα χρήματα για τον έλεγχο ενός μνημείου ή χώρου).
6) Ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή.
7) Επιμονή στην εφαρμογή του στρατηγικού στόχου του κεφαλαίου για πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, που οδήγησε και στην Υπουργική Απόφαση (δημοσιεύεται σύντομα), που επιτρέπει, μεταξύ άλλων, και τη χρήση των μνημείων για εμπορικές διαφημίσεις.
.8) Απαξίωση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, ακόμη και κλείσιμο «ταπεινών» επαρχιακών μουσείων, που δεν ενδιαφέρουν τους τουριστικούς πράκτορες.
Ολα αυτά αφορούν μόνο στην πολιτιστική κληρονομιά. Υπάρχουν κι άλλα, που είναι ίδια και χειρότερα για τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία.
Αυτή είναι, λοιπόν, η συμπεριφορά του πολιτικού προσωπικού των αστών έναντι των μνημείων και των ανθρώπων που τα προστατεύουν. Και αυτή η συμπεριφορά, σύμφωνα με το κριτήριο του υπουργού, τους χαρακτηρίζει. 
 


http://www2.rizospastis gr 

————————————————————

4. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ : Ολοταχώς για πλήρη εμπορευματοποίησή της

Η εικόνα είναι συμβολική***

«Αλμα» του στόχου του αστικού κράτους για εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελούν τα δύο σχέδια υπουργικών αποφάσεων (ΥΑ) περί των όρων και προϋποθέσεων προσωρινής παραχώρησης αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων για εκδηλώσεις, κινηματογραφικές παραγωγές παντός είδους και – για πρώτη φορά – με τόσο ανενδοίαστο, απροσχημάτιστο και οργανωμένο τρόπο, εμπορικές διαφημίσεις!

Τα δύο σχέδια ΥΑ υπερψήφισε ομόφωνα – και ενθουσιωδώς – το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο προχτές. Αν και το μεγαλύτερο μέρος των κειμένων είναι ουσιαστικά κωδικοποίηση γνωστών όρων παραχώρησης μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για εκδηλώσεις (σ.σ. υποχρεώσεις του ιδιώτη ή του φορέα που αιτείται τη χρήση μνημείου κλπ), ο αντιδραστικός προσανατολισμός τους είναι ευδιάκριτος:
1) Τάχα για «καταπολέμηση» της γραφειοκρατίας και «ξαλάφρωμα» του ΚΑΣ από τα αυξανόμενα αιτήματα παραχωρήσεων, οι ΥΑ «μεταφέρουν» την αρμοδιότητα της αδειοδότησης για τη χρήση μνημείων στις τοπικές Εφορείες Αρχαιοτήτων. Αλλά… μόνον εφόσον οι Εφορείες θα συμφωνήσουν με την παραχώρηση! Μάλιστα, αν οι Εφορείες διαφωνούν για παραχώρηση του μνημείου ή του αρχαιολογικού χώρου, η ΥΑ τις προσπερνά! «Στην περίπτωση που η αρμόδια Εφορεία θεωρεί ότι η εκδήλωση δεν συνάδει με το χαρακτήρα του μνημείου, παραπέμπει την υπόθεση στην αρμόδια Διεύθυνση του ΥΠΠΟΤ» και ακολούθως στο ΚΑΣ, λένε οι ΥΑ! Πιο απλά, με την ΥΑ, οι Εφορείες εξουσιοδοτούνται μόνο… να λένε «ναι» στους ιδιώτες!
2) Επισήμως… η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας παραχωρείται για «λήψη διαφημιστικών ταινιών εμπορικού χαρακτήρα».
Η πρόεδρος του οργάνου και γγ του ΥΠΠΟΤ, Λίνα Μενδώνη, «σκιαγράφησε» το γνωστό – από όλες τις κυβερνήσεις του δικομματισμού – αντιδραστικό ιδεολογικο-πολιτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο κινούνται οι ΥΑ. Είπε ότι η Ελλάδα έχει «ζήτηση» από την κινηματογραφική βιομηχανία, ότι αυτές οι αποφάσεις δίνουν… «αναπτυξιακή διάσταση» στη χώρα και είναι «συνυφασμένες» με το νόμο για τον κινηματογράφο (ψηφίστηκε το 2010). Θυμίζουμε ότι πρόκειται για νόμο που παραδίδει απροσχημάτιστα τον κινηματογράφο και τους δημιουργούς του στην «αγορά». Εφτασε, μάλιστα, η γγ να χαρακτηρίσει «αναπτυξιακά» παραδείγματα ταινίες, όπως το αντιδραστικό «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» (γυρίστηκε στην Κεφαλονιά) και το «Μάμα Μία» (γυρίστηκε στη Σκόπελο)!
Ετσι «οραματίζεται» και η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία και την «ανάπτυξη» στην Ελλάδα: Τα μνημεία και το φυσικό περιβάλλον να γίνουν «σκηνικό» των οπτικοακουστικών μονοπωλίων, με τους τεχνικούς σαν φθηνό εργατικό δυναμικό και τους ηθοποιούς μας σαν κομπάρσους, με ταινίες που στοχεύουν στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας και στην εμπορευματο-τουριστική αισθητική των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση θέλει να διευκολύνει την κερδοφορία των ξένων, κυρίως, οπτικοακουστικών παραγωγών με τη χρήση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τεκμηριώνεται και από τη συνεργασία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του αρμόδιου γραφείου του για την προσέλκυση ξένων παραγωγών στη σύνταξη του σχετικού σχεδίου ΥΑ για την κινηματογράφηση σε μνημεία, μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Οσον αφορά στην ΥΑ για «πολιτιστικές ή άλλες εκδηλώσεις» υπενθυμίζουμε το «ενδιαφέρον» για το «άνοιγμα» των μνημείων στην «κοινωνία» από διάφορες «μη κυβερνητικές οργανώσεις», οι οποίες ανοίγουν το δρόμο για εισβολή του κεφαλαίου στην πολιτιστική κληρονομιά.

Το σχέδιο ΥΑ περί παραχώρησης για εκδηλώσεις συνοδεύεται από κατάλογο 189 χώρων και μνημείων που «προσφέρονται» με τις παραπάνω διαδικασίες, ενώ ο αντίστοιχος κατάλογος της ΥΑ για τον κινηματογράφο περιλαμβάνει 117 μνημεία και χώρους. Βασικό κριτήριο για τη σύνταξη και των δύο καταλόγων ήταν… το τι «ζητιέται» περισσότερο από την «αγορά»

***Μπορεί ο Παρθενώνας να μην περιλαμβάνεται (ακόμα;) στον κατάλογο των παραχωρήσεων (περιλαμβάνονται όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι γύρω της Ακρόπολης), αλλά η εικόνα είναι συμβολική του πώς αντιλαμβάνεται την «αξιοποίηση» της πολιτιστικής κληρονομιάς η κυβέρνηση

RIZOSPASTIS GR    Πέμπτη 24 Νοέμβρη 2011

———————————————————————————–

3. Αποκατάσταση «πλίνθινων χωριών» στα Κορέστεια Ν. Καστοριάς

Κορέστεια Ν. Καστοριάς

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ22/11/2011
ΕρώτησηΠρος τους κ. κ. Υπουργούς:Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Πολιτισμούκαι Τουρισμού
Θέμα:Αποκατάσταση «πλίνθινων χωριών» στα Κορέστεια Ν. Καστοριάς Τα πλινθόκτιστα
σπίτια τωνΚορεστείων, γνωστών και ως «τα πλίνθινα χωριά» στις παρυφές του όρους
Βίτσι, παρουσιάζουνιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία,καθώς κατασκευάζονταν από μάστορες
στο πρώτο μισό του περασμένουαιώνα με λάσπη από κοκκινόχωμα, νερό και άχυρο.
Σήμερα τα πλινθόκτιστα σπίτια των Κορεστείων, μεταξύ των οποίων πολλά αρχοντικά,
έχουν παραδοθείστο έλεος του χρόνου και τις καιρικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να
καταστρέφονται και να καταρρέουν.
Συγκεκριμένα, πάνω από 100 πλινθόκτιστα σπίτια βρίσκονται εγκαταλελειμμένα και
μισογκρεμισμέναστους οικισμούς – φαντάσματα Γάβρο, Κρανιώνα και Μαυρόκαμπο,
ενώ σε καλύτερη κατάσταση βρίσκονταιάλλα εκατό πλινθόκτιστα σπίτια, στους οικισμούς
Άγιος Αντώνιος, Μακροχώρι και Μελάς.
Συνδεδεμένα
με την οικονομική και αγροτική ιστορία της περιοχής, είναι δυνατόν με ήπιες επεμβάσεις
και, εν συνεχεία,προβολή τους να αποτελέσουν τουριστικό πόλο έλξης.
Με βάση τα προαναφερόμενα,ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:Θα εκπονηθεί σχέδιο
αναστήλωσης και αποκατάστασης των πλίνθινων σπιτιώντων Κορεστείων, προκειμένου
να διασωθούν, να συντηρηθούν και να αξιοποιηθούν υπό τη μορφή προορισμού
ηπίου τουρισμού;
 
Οι ερωτώντες βουλευτές
Θανάσης Λεβέντης
Νίκος Τσούκαλης
Γρηγόρης Ψαριανός
 
http://www.psarianos.eu
******************************************************************************************************
 3a. Κορέστεια:Tα πλίνθινα χωριά
ΚΕΙΜΕΝΟ: KΩΣTAΣ Ξ. ΓIANNOΠOYΛOΣ,
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:
AΠ. MAYPOKEΦAΛOΣ (kathimerini gr)
‘Ενας από τους παραγνωρισμένους
τουριστικούς προορισμούςτης Ελλάδας,
με μοναδικήαρχιτεκτονική και
κινηματογραφική
ατμόσφαιρα… 
Το Βίτσι, δυτικά της Φλώρινας
και βορειοδυτικάτης Καστοριάς,
είναι γεωγραφικά ένα τρίγωνο,
οι δύο πλευρές του οποίου ακουμπούν
στησυνοριακή γραμμή.
Πυκνά δάση οξιάς απίστευτης ομορφιάς
και ομίχλη,που σε κάποια περάσματα γίνεται σχεδόν συμπαγής,
μια καλοδεχούμενη… εισβολή εικόνων και αισθήσεων.
Αν ξεκινήσει κανείς από το χωριό Λεύκη, το οποίο
απέχει 6 χιλιόμετρα από την Καστοριά, χωριό φημισμένο
για τις πολλές βρύσεςτου, που το διασχίζει ένας παραπόταμος του Αλιάκμονα,
θα συναντήσει σε απόσταση 2 χιλιομέτρων την Κορομηλιά. Εκεί αξίζεικανείς
να επισκεφτεί το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου και το πέτρινοτοξωτό γεφύρι
που χτίστηκε επί τουρκοκρατίας, το 1865, είναι δε χτισμένο πάνω στον παραπόταμο
του Αλιάκμοναπου έχει την ονομασία Λαδοπόταμος και έρχεται από τα Κορέστεια.
Η ιστορία για τα ερείπια πάνω από τη Λεύκη λέει πως δεν ήταν κάποια αιφνίδια
πολιτικοκοινωνική αιτίαπου οδήγησε στην ερήμωση.
Οι πιο ευκατάστατοι κάτοικοι άρχισαν να χτίζουν με τον καιρό τα σπίτια τους πιο χαμηλά,
εκεί δηλαδήόπου βρίσκεται η σημερινή Λεύκη, και εγκατέλειψαν πλήρως την παλιά τοποθεσία.
Πεντακόσια μέτρα μετά τη Λεύκη αρχίζει το φαράγγι της Κορομηλιάς, από το οποίο μπορεί
να απολαύσει την εξαίσια θέα. Το βάθος του φαραγγιούείναι 70 μέτρα και καλύπτει μια
απόσταση 2,5 χιλιομέτρων. Η πεζοπορία από το γεφύρι μέχρι τις πηγές είναι εύκολα
προσβάσιμη πάνω στο μονοπάτι.
Αφήνοντας πίσω μας την Κορομηλιά και οδηγώντας στο δρόμο που τη συνδέει με τις Πρέσπες,
φτάνουμε στα χωριάτου Δήμου Κορεστείων. Τα χωριά που αποτελούν τον νέο οικισμό
είναι τα Κορέστεια, ο Μαυρόκαμπος, τα Κρανιωνά,η Χαλάρα,το Μακροχώρι, ο Αγιος Αντώνιος,
ο Γάβρος και ο Παύλος Μελάς – εκεί κρυβόταν ο Μακεδονομάχος
όταν σκοτώθηκε, μέχρι τότε το χωριό λεγόταν Στάτιστα. Στη Χαλάρα αξίζει να δει κανείς
το νερόμυλο που βρίσκεται έξω από αυτό, χτισμένο το 1900,αλλά και το ναό της Παναγίας,
που είναι πλινθόχτιστος και
χτίστηκε το 1717.
AΠOKOΣMH OMOPΦIA
Τα Κορέστεια θυμίζουν κινηματογραφικό σκηνικό – ήταν επιλογή του
Θόδωρου Αγγελόπουλουγια να γυρίσεισκηνές από «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»
και του Παντελή Βούλγαρηγια την «Ψυχή Βαθιά».
Ο παλιός οικισμός έχει εγκαταλειφτεί πριν από πολλά χρόνια. Βουλιάζοντας στην απόλυτη σιγή,
ακούμε τους τριγμούς από την κατάρρευση των τοίχων των άδειων σπιτιών, που δεν μπορούν να
σηκώσουν το βάρος της μάζας του χιονιού. Εγκατάλειψη και μοναξιά, τοπίο ναρκωμένο.
Μέσα σε αυτή την εκκωφαντική σιωπή συνειδητοποιείς την «άλλη» Ελλάδα, που δεν την
έχει αγγίξειτο ραβδί της τουριστικής ευωχίας. Τα σπίτια, που χρονολογούνται από τις αρχές
του περασμένου αιώνα,είναι χτισμένα με πλίνθους, πηλό και λάσπη.
Μόνο στη θεμελίωσή τους χρησιμοποιήθηκε λιθοδομή, στην οποία στηρίζονταν οι πλίνθοι
για να γίνειστέρεο το κτίσμα.
Τα τούβλα που χρησιμοποιήθηκαν για την οικοδόμησή τους είναι ανεπίχριστα, άψητα, ωμά.
Αποτελούνται από λάσπη
και άχυρα που χύθηκαν σε απλό καλούπι, που ξεράθηκε στον ήλιο. Οι στέγες σκεπάζονταν
με ξύλα, καλάμια και κεραμίδια.
Φτιαγμένα από λάσπη και πηλό, ταυτόχρονα ταπεινά και εντυπωσιακά, έχουν ένα
χαρακτηριστικόκόκκινο χρώμα
και ξεπροβάλλουν πίσω από τις καρυδιές. Ολα τα κτίσματα κοιτάζουν προς μία κατεύθυνση,
την ευεργετική δηλαδή νότια πλευρά.
Δεν υπάρχει κανένα άνοιγμα στη βορινή πίσω όψη. (Οπως φαίνεται, η βιοκλιματική αρχιτεκτονική
στηρίζει τα θεμέλιά της στη λαϊκή αρχιτεκτονική.)
Τα σπίτια της «λάσπης» χτίζονταν μέχρι το 1940· μετά τον Εμφύλιο η περιοχή ρήμαξε.
Οι κάτοικοι
σκόρπισαν σε Αυστραλία, Καναδά και Αμερική. Συναντήσαμε τρεις ανθρώπους όλους κι όλους.
Κινούνταν με ρυθμούς ολότελα αργούς, σαν να ήθελαν με αυτήν τη νωθρότητα
να γεμίσουν τον άδειο χώρο…
 tadeefi.wordpress

 3b. Τα πλινθόκτιστα σπίτια των Κορεστείων

a.

b.

c.

*******************************************************************************************************

*******************************************************************************************************
*******************************************************************************************************

2. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ UNESCO

Ο Εκπαιδευτικός Επιστημονικός και Πολιτιστικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) επιζητεί να προωθήσει την αναγνώριση, προστασία και διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς, η οποία έχει σημαντική αξία για τον άνθρωπο. Ο όρος «Πολιτιστική Κληρονομιά» αναφέρεται σε μνημεία, ομάδες κτισμάτων και χώρων με ιστορική, αισθητική, αρχαιολογική, επιστημονική, εθνολογική ή ανθρωπολογική αξία.

Η Συνθήκη για την προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 16 Νοεμβρίου 1972. Με την υπογραφή της, τα κράτη αναγνωρίζουν ότι οι χώροι που βρίσκονται στην εθνική επικράτειά τους και έχουν εγγραφεί στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αποτελούν, με κάθε επιφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας και των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, παγκόσμια κληρονομιά «για την προστασία της οποίας είναι υπεύθυνη η διεθνής κοινότητα, που πρέπει να εργαστεί ως σύνολο για αυτό τον σκοπό».

Η αποστολή της UNESCO είναι να ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να υπογράψουν τη Συνθήκη του 1972 για να εξασφαλίσουν την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς τους αλλά και να δημιουργήσουν συστήματα ελέγχου που θα αναφέρουν σε τακτική βάση την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι χώροι παγκόσμιας κληρονομιάς στην επικράτειά τους. Επίσης, η UNESCO βοηθά τα κράτη να προστατεύσουν τους χώρους αυτούς παρέχοντας τεχνική βοήθεια, επαγγελματική εκπαίδευση καθώς και έκτακτη οικονομική βοήθεια σε χώρους που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. Μέσω του Διεθνούς Οργανισμού προωθείται η παρουσίαση σε παγκόσμιο επίπεδο της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας και ενθαρρύνεται η διεθνής συνεργασία για τη διαφύλαξη της.

Τα μνημεία που συγκαταλέγονται στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς επιλέγονται και εγκρίνονται βάσει της αξίας τους ως τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής ευφυΐας του ανθρώπου. Αποτελούν τεκμήρια μιας σημαντικής ανταλλαγής ανθρώπινων αξιών και παρέχουν μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία μιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που ζει ακόμα ή έχει εξαφανισθεί. Είναι άμεσα συνδεδεμένα με σημαντικά στάδια της ανθρώπινης ιστορίας και για το λόγο αυτό έχουν εξέχουσα οικουμενική αξία και αποτελούν τμήμα της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

Η δημιουργική ποικιλία των λαών και των πολιτισμών είναι η καρδιά της ιδέας της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και η διατήρησή της θα πρέπει να μας απασχολεί όλους. Στις 16 Νοεμβρίου 2005, θα γιορτάσουμε την 33η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης για τη Παγκόσμια Κληρονομιά και είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε το μεγαλείο αυτής της κοινής κληρονομιάς και να συμμετάσχουμε, μεμονωμένα και συλλογικά, στην προστασία της για τους αιώνες που θα έρθουν.

Το Κέντρο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, το οποίο δημιουργήθηκε το 1992, είναι το κέντρο παρακολούθησης και ο συντονιστής της UNESCO για όλα τα ζητήματα που αφορούν την Παγκόσμια Κληρονομιά. Για τη διασφάλιση του συνεχούς συντονισμού των θεμάτων που άπτονται της Συμβάσεως, το Κέντρο οργανώνει ετήσιες συνεδριάσεις της Επιτροπής για την Παγκόσμια Κληρονομιά, έχει συμβουλευτικό ρόλο για τα κράτη – μέλη ως προς την υποβολή υποψηφιοτήτων για εγγραφή στον Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς, συντονίζει την διεθνή βοήθεια που δίδεται από το Ταμείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς κατ’ αίτηση των ενδιαφερομένων και συντονίζει τόσο τις αναφορές για τη κατάσταση των μνημείων όσο και την άμεση δράση που απαιτείται στην περίπτωση των μνημείων που απειλούνται. Το Κέντρο επίσης, διοργανώνει σεμινάρια και εργαστήρια τεχνικής εκπαίδευσης, ενημερώνει τη βάση δεδομένων του Καταλόγου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δημιουργεί εκπαιδευτικά εργαλεία προκειμένου να συνειδητοποιήσουν οι νέοι την ανάγκη για την προστασία της κληρονομιάς και τέλος, ενημερώνει διαρκώς την κοινή γνώμη για τα θέματα σχετικά με την Παγκόσμια Κληρονομιά.

Συμβουλευτικα οργανα

Στη Σύμβαση αναφέρονται τρεις διεθνείς οργανισμοί, δύο μη κυβερνητικοί και ένας διακυβερνητικός, οι οποίοι έχουν συμβουλευτικό ρόλο για την Επιτροπή ως προς τις επιδιώξεις της:

Παγκοσμια Ενωση για την Συντηρηση (IUCN)

Η Παγκόσμια Ένωση για την Συντήρηση είναι ένας διεθνής, μη κυβερνητικός οργανισμός, που παρέχει στην Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς αξιολογήσεις τεχνικού περιεχομένου για τα φυσικά τοπία, ενώ μέσω του παγκόσμιου δικτύου εμπειρογνωμόνων που διαθέτει παρέχει και αναφορές για την κατάσταση συντήρησης των τοπίων που είναι ήδη εγγεγραμμένα στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η Ένωση ιδρύθηκε το 1948, έχει πάνω από 1000 μέλη και εδρεύει στην πόλη Gland της Ελβετίας.

Το Διεθνές Κέντρο για την Μελέτη της Διατήρησης και της Αναστύλωσης των Πολιτιστικών Αγαθών (ICCROM) είναι ένα διακυβερνητικό όργανο το οποίο έχει ειδικό συμβουλευτικό ρόλο επάνω στο θέμα της διατήρησης των εγγεγραμμένων στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μνημείων και τοπίων καθώς επίσης και εκπαιδευτικό ρόλο για τις τεχνικές αναστύλωσης. Το ICCROM ιδρύθηκε το 1956 και εδρεύει στη Ρώμη. Είναι ενεργός εταίρος στο Δίκτυο Πληροφόρησης για την Παγκόσμια Κληρονομιά.

Και τέλος το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοπίων (ICOMOS)

Χρηματοδοτηση / Ποροι

Η συντήρηση και η προστασία των τοπίων και μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς δεν θα ήταν δυνατόν να επιτευχθούν χωρίς τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους. Στις πηγές χρηματοδότησης περιλαμβάνονται :

  • το Ταμείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του οποίου οι πόροι προέρχονται από τις υποχρεωτικές εισφορές των Κρατών-Μελών.
  • οι εθελοντικές εισφορές.
  • τα έσοδα από τις πωλήσεις βιβλίων/εκδόσεων σχετικών με την Πολιτιστική Κληρονομιά.
  • εισφορές κρατών για συγκεκριμένο ειδικό σκοπό.

Αναφορα και ελεγχος

Η ένταξη ενός μνημείου στον Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς δεν αποτελεί το τέλος της διαδικασίας. Μετά την εγγραφή ενός μνημείου, οι υπεύθυνοι διαχείρισης του μνημείου και οι τοπικές αρχές εργάζονται αδιάλειπτα προς την κατεύθυνση του ελέγχου, της παρακολούθησης και της συντήρησής του.

Τα Κράτη-Μέλη έχουν υποχρέωση να συντάσσουν περιοδικές αναφορές ελέγχου για την κατάσταση διατήρησης των μνημείων καθώς των μέτρων που λαμβάνουν για την προστασία τους. Οι αναφορές αυτές διευκολύνουν την Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς να αξιολογήσει την κατάσταση των μνημείων και τελικώς να αποφασίσει για τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αντιμετώπιση επαναλαμβανόμενων προβλημάτων. Ένα από αυτά τα μέτρα αυτά είναι και η εγγραφή του μνημείου στον «Κατάλογο Κληρονομιάς σε Κίνδυνο», εάν διαπιστωθεί ότι τα μέτρα συντήρησης είναι πλημμελή.

Η διαδικασία της περιοδικής αναφοράς και ελέγχου προσφέρει στα Κράτη-Μέλη ένα εργαλείο αξιολόγησης της εφαρμογής της Σύμβασης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Επίσης δίνει ενημερωμένες πληροφορίες για τυχόν μεταβολές στην κατάσταση διατήρησης των μνημείων. Οι εκθέσεις περιοδικού ελέγχου, υποβάλλονται από τα ίδια τα κράτη-μέλη, προετοιμάζονται σε τοπικό επίπεδο και εξετάζονται από την Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς βάσει εξαετούς προκαθορισμένου προγράμματος. Τα αποτελέσματα συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς προς την Γενική Συνέλευση της UNESCO.

Ιστορικο

Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της Σύμβασης Παγκόσμιας Κληρονομιάς, είναι απαραίτητο όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να έχουν πρόσβαση σε επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης και την κατάσταση διατήρησης των μνημείων και τοπίων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Το 1982 ξεκίνησε ένας διάλογος για την εξεύρεση των πιο πρόσφορων μέσων για την επικαιροποίηση των πληροφοριών, ο οποίος συνεχίζεται έως και σήμερα στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς, της Γενικής Συνέλευσης των κρατών-μελών για τη Σύμβαση Παγκόσμιας Κληρονομιάς και της Γενικής Συνέλευσης της UNESCO.

To 1997 επετεύχθη συναίνεση στο ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να υποβάλλουν εκθέσεις περιοδικού ελέγχου, βάσει του άρθρου 29 της Σύμβασης.

Η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, κατά την 22η Σύνοδο, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο 1998, υιοθέτησε αποφάσεις σχετικά με την υποβολή περιοδικών εκθέσεων. Η Επιτροπή συμφώνησε σε θέματα περιοδικότητας και περιεχομένου των αναφορών/εκθέσεων καθώς και στον τρόπο χειρισμού τους από τα κράτη-μέλη. Ταυτοχρόνως, η Επιτροπή υιοθέτησε και ένα ενιαίο υπόδειγμα για τις αναφορές καθώς και σημαντικές επεξηγηματικές σημειώσεις.

Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της UNESCO είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος.

Ναος Επικουρειου Απολλωνος – Βασσες

(Χρονολογία ένταξης 1986)

Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά της Αρκαδίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

Αρχαιολογικος χωρος Ακροπολεως

(Χρονολογία ένταξης 1987)

Απεικονίζοντας τους πολιτισμούς, τους μύθους και τις θρησκείες, οι οποίες άνθισαν στην Ελλάδα για μια περίοδο μεγαλύτερη των χιλίων ετών, η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.

Αρχαιολογικος χωρος Δελφων

(Χρονολογία ένταξης 1987)

Το Πανελλήνιο Ιερό των Δελφών, όπου δινόταν ο χρησμός του Απόλλωνα, εθεωρείτο ο «ομφαλός της γης». Προσαρμοσμένος αρμονικά στο εξαίσιο τοπίο και εμποτισμένος με ιερή σημασία, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών ήταν τον 6ο π.Χ. αιώνα θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο ενότητας του αρχαίου κόσμου.

Ιερο του Ασκληπιου στην Επιδαυρο

(Χρονολογία ένταξης 1988)

Σε μια μικρή κοιλάδα της Πελοποννήσου ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα. Η λατρεία του Ασκληπιού ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα, αλλά τα κύρια μνημεία, ειδικότερα το Θέατρο το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο αμιγή αριστουργήματα της Ελληνικής αρχιτεκτονικής χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Ο ευρύς αρχαιολογικός χώρος συνιστά φόρο τιμής στις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου με ναούς και νοσοκομειακά κτίρια αφιερωμένα στους θεούς τους.

αγιον ορος – αθως

(Χρονολογία ένταξης 1988)

Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1054, το Όρος Άθως απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας από την εποχή του Βυζαντίου. Το «Άγιο Όρος», η είσοδος στο οποίο είναι απαγορευμένη σε γυναίκες, έχει επίσης αναγνωρισθεί ως τοπίο καλλιτεχνικής αξίας. Η διαρρύθμιση των μοναστηριών (σύνολο 20, στα οποία κατοικούν περίπου 1400 μοναχούς) έχει επηρεάσει μονές πολύ μακρινές (όπως αυτές της Ρωσίας) και η σχολή αγιογραφίας τους έχει επηρεάσει σημαντικά την ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

Μετεωρα

(Χρονολογία ένταξης 1988)

Σε μια δυσπρόσιτη περιοχή των Μετεώρων, στις κορυφές απόκρημνων βράχων, μοναχοί εγκατέστησαν «τους στύλους του ουρανού», όπως τους αποκαλούσαν, τα ιερά μοναστήρια τους από τον 11ο αιώνα ως σήμερα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώμα μ.Χ., χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της Μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

Παλαιοχριστιανικα και Βυζαντινα μνημεια Θεσσαλονικης

(Χρονολογία ένταξης 1988) *

  • Ροτόντα
  • Ναός της Αχειροποιήτου
  • Ναός Αγίου Δημητρίου
  • Μονή Λατόμου
  • Ναός Αγίας Σοφίας
  • Παναγία των Χαλκέων
  • Ναός Αγίου Παντελεήμονα
  • Ναός Αγίων Αποστόλων
  • Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού
  • Ναός Αγίας Αικατερίνης
  • Ναός του Παντοκράτορα Σωτήρα Χριστού
  • Μονή Βλατάδων
  • Ναός του Προφήτη Ηλία
  • Βυζαντινά Λουτρά
  • Τείχη της Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Ελλάδος, ιδρύθηκε το 315 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών της μνημείων συγκαταλέγονται προχριστιανικοί ναοί και τρίκλιτες βασιλικές εκκλησίες. Χτίσθηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα και συνιστούν μία διαχρονική τυπολογική σειρά, η οποία επηρέασε σημαντικά τον Βυζαντινό κόσμο. Τα μωσαϊκά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Δαυίδ συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

Μεσαιωνικη πολη της Ροδου

(Χρονολογία ένταξης 1988)

Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατείχε την Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και μετέτρεψε την πόλη σε προπύργιο. Μεταγενέστερα, η πόλη εντάχθηκε υπό Ιταλική και Τουρκική κατοχή. Με το Παλάτι των Μεγάλων Αρχόντων, το Νοσοκομείο και τον δρόμο των Ιπποτών, η Άνω Πόλη αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα αστικά κέντρα της Γοτθικής περιόδου. Στην Κάτω Πόλη, η Γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της Οθωμανικής περιόδου.

Αρχαιολογικος χωρος Ολυμπιας

(Χρονολογία ένταξης 1989)

Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης – το ιερό των θεών – συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

Αρχαιολογικος χωρος Μυστρα

(Χρονολογία ένταξης 1989)

Το θαύμα του Μοριά ανεγέρθη ως φρούριο το 1249 από τον Βασιλιά της Αχαΐας Γουλιέλμο τον Βιλλεαρδουίνο. Επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, αργότερα κατακτήθηκε από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφθηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά μεσαιωνικά ερείπια να στέκουν μέσα σε μία εξαιρετικής ομορφιάς τοποθεσία.

Αρχαιολογικος χωρος Δηλου

(Χρονολογία ένταξης 1990)

Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Απόλλωνας γεννήθηκε σε αυτό το μικρό νησί των Κυκλάδων. Τα ιερό του Απόλλωνα προσέλκυε προσκυνητές απ΄ όλη την Ελλάδα και η Δήλος ήταν ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Το νησί φέρει επιρροές από τους διαδοχικούς πολιτισμούς του «Αιγιακού» κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποδίδει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού.

Μονη Δαφνιου, Μονη Οσιου Λουκα
και Νεα Μονη Χιου

(Χρονολογία ένταξης 1990)

Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά. Οι εκκλησίες έχουν κτισθεί με μεγάλο θόλο ο οποίος στηρίζεται με μικρές αψίδες δημιουργώντας έναν οκταγωνικό χώρο. Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες είχαν ποικίλο διάκοσμο, πολύχρωμες ορθομαρμαρώσεις, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της «δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

Αρχαιολογικος χωρος Ηραιου Σαμου

(Χρονολογία ένταξης 1992)

Από την 3 χιλιετηρίδα π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα.

Αρχαιολογικος χωρος Αιγων (Βεργινα)

(Χρονολογία ένταξης 1996)

Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19 αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και ο χώρος ταφής, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους βασιλικούς τάφους στην Μεγάλη Τύμβο, αναγνωρίστηκε ως ο τάφος του Φιλίππου του Β’ ο οποίος κατέκτησε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, χαράσσοντας τον δρόμο για τον γιο του Αλέξανδρο και την εξάπλωση του Ελληνιστικού κόσμου.

Αρχαιολογικοι χωροι Μυκηνων και Τιρυνθας

(Χρονολογία ένταξης 1999)

Οι αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας αποτελούν τα επιβλητικά μνημεία των δύο μεγαλύτερων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Αυτές οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από 3 χιλιετίες.

Ιστορικο κεντρο (Χωρα),
με τη Μονη Αγιου Ιωαννη του Θεολογου
και το Σπηλαιο της Αποκαλυψης στην Πατμο

(Χρονολογία ένταξης 1999)

Η Πάτμος, στα Δωδεκάνησα, φημίζεται ως το νησί όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα. Από τότε είναι τόπος προσκυνήματος και σταθμός της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει θρησκευτικά και λαϊκά κτίρια.

Παλαια Πολη της Κερκυρας

(Χρονολογία ένταξης 2007)

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούριά της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Λόγω της στρατηγικής θέσης της η Κέρκυρα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι που προστάτευε το νησί από τις αλλεπάλληλες πολιορκίες. Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου.

 

 ww.unesco-hellas.gr

********************************************************************
********************************************************************

B. Η Ακρόπολη και τα Μνημεία της:

 Η Ακρόπολη και τα μνημεία της, έξοχα δημιουργήματα της ύψιστης στιγμής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας αποτελούν το σημαντικότερο αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό σύνολο που κληροδότησε στον κόσμο η Ελληνική Αρχαιότητα. Ωστόσο η μοναδική φυσιογνωμία που απέκτησε κατά τους κλασικούς χρόνους δεν είναι δημιούργημα μιας μόνον ιστορικής περιόδου αλλά αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης εξέλιξης από τα πανάρχαια χρόνια.Ο βραχώδης λόφος, υψ.156μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, στο κέντρο του Aττικού λεκανοπεδίου, φυσικά οχυρός και με άφθονες πηγές νερού στις πλαγιές του, κατοικήθηκε ήδη από το 3000 π.Χ.. Έδρα του ισχυρότερου ηγεμόνα της Αττικής κατά τα μυκηναϊκά χρόνια, 1500-1100 π.Χ. γίνεται αποκλειστικά θρησκευτικό κέντρο κατά την γεωμετρική και αρχαϊκή εποχή κατά την οποία χτίζονται τα πρώτα μνημειώδη οικοδομήματα : Προπύλαια, Εκατόμπεδος ναός στη θέση του μετέπειτα Παρθενώνα, Αρχαίος Ναός νότια του Ερεχθείου κ.α. Τα κτήρια αυτά καθώς και τα άπειρα αφιερώματα των πιστών καταστράφηκαν κατά την επιδρομή των Περσών το 480 π.Χ.Μετά τους περσικούς πολέμους, με πρωτοβουλία του φωτισμένου ηγέτη Περικλή χτίζονται τα λαμπρά μνημεία : Στο ψηλότερο σημείο του Βράχου χτίστηκε ο Παρθενών μεταξύ 447-432 π.Χ., από τους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη. Ωστόσο κύριος εμπνευστής του σχεδίου του και επόπτης της κατασκευής του ήταν ο γλύπτης Φειδίας. Αποτελείται από τον πρόδομο (προθάλαμο) , κυρίως ναό και οπισθόδομο και περιβάλλεται από κιονοστοιχία με 8 κίονες στις στενές πλευρές & 17 στις μακρές. Είναι ο τελειότερος ναός δωρικού ρυθμού, διαστάσεων 69,5 Χ 31μ με μοναδικές αναλογίες, εξαιρετικές καινοτομίες, συνδυασμό δωρικών και ιωνικών στοιχείων και ιδίως με αξεπέραστο γλυπτό διάκοσμο στις μετόπες, τα αετώματα και τη ζωφόρο, που ανέλαβαν να εκτελέσουν οι πιο διάσημοι γλύπτες της εποχής, όπως ο Αγοράκριτος, ο Αλκαμένης, ο Κρησίλας κ.ά. Ήταν αφιερωμένος στην προστάτιδα της πόλης θεά Αθηνά Παλλάδα, με την πολεμική της ιδιότητα, της οποίας το υπερφυσικού μεγέθους χρυσελεφάντινο, λατρευτικό άγαλμα, έργο του γλύπτη Φειδία ήταν στημένο στο βάθος του σηκού (κυρίως ναού).Οι παραστάσεις στις μετόπες απεικόνιζαν μυθικές μάχες (Γιγαντομαχία-Αμαζονομαχία-Άλωση της Τροίας-Κενταυρομαχία) με τις οποίες ήθελαν να συμβολίσουν την επικράτηση της ηθικής τάξης πάνω σε βάρβαρες δυνάμεις. Στα αετώματα απεικονίζονταν μύθοι που σχετίζονταν με την πολιούχο θεά Αθηνά: η γέννηση της θεάς από το κεφάλι του πατέρα της Δία με την παρουσία των Ολυμπίων θεών στο ανατολικό αέτωμα και η έρις της θεάς με τον Ποσειδώνα για την κυριαρχία στην πόλη στο δυτικό. Το θέμα της ζωφόρου, μήκους 160 μ., που περιέτρεχε το πάνω μέρος του τοίχου του σηκού ήταν παρμένο από τη ζωή της πόλεως. Εικόνιζε σε ανάγλυφο την πομπή των Παναθηναίων με 960 μορφές συνολικά (άρχοντες ιππείς, αρματοδρόμους, υδριαφόρους, σκαφηφόρους) κατά τη μεγαλύτερη γιορτή προς τιμήν της θεάς Αθηνάς κατά την ημέρα των γενεθλίων της. Έργο υψίστης τελειότητας στη σύλληψη και την εκτέλεσή του.Στο βόρειο μέρος του λόφου υψώθηκε αργότερα, μεταξύ 421-406 π.Χ. το Ερεχθείο για να στεγάσει την λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, με την ειρηνική της ιδιότητα, ένα πλήθος από πανάρχαιες λατρείες και να συμπεριλάβει τα ιερά σημάδια που σύμφωνα με την μακρόχρονη παράδοση ήταν συγκεντρωμένα στη θέση αυτή. Το μνημείο αυτό, σε αντίθεση με τη στιβαρότητα του Παρθενώνα διακρίνεται για το ανάλαφρο περίγραμμα, τα περίτεχνα κοσμήματα και τη μοναδική νότια πρόσταση που την στηρίζουν οι Καρυάτιδες, τα αγάλματα λυγερών κορών, χάρις στα οποία το μνημείο κατέστη ένα από τα διασημότερα στον κόσμο.Τα Προπύλαια μεγαλόπρεπη είσοδος, αντάξια των μνημείων της Ακρόπολης, χτίστηκε μεταξύ 437-432 π.Χ. από τον αρχιτέκτονα Μνησικλή . Αποτελείται από το κεντρικό πρόπυλο και δύο πλαγινές πτέρυγες και μοιάζει σαν αγκαλιά που ανοίγεται για να δεχθεί τον επισκέπτη στο τέρμα του δρόμου προς την Ακρόπολη. Το μνημείο με τις αρχιτεκτονικές λύσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την υποταγή του ανώμαλου εδάφους, θαυμάστηκε ήδη από την αρχαιότητα για τη χωροθέτησή του, την αρχιτεκτονική του, καθώς και για την κατάκοσμη απαστράπτουσα οροφή του με τα χρυσά άστρα σε γαλάζιο φόντο μέσα στα φατνώματα.Ανεβαίνοντας προς τα προπύλαια δεξιά, πάνω στον πύργο του τείχους ο κομψός αμφιπρόστυλος, ιωνικός ναός της Αθηνάς Νίκης χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Καλλικράτη μεταξύ 425-421 π.Χ. Σημαντικός είναι ο γλυπτός του διάκοσμος με απεικόνιση σκηνών από τους περσικούς πολέμους στη ζωφόρο. Ανάγλυφες σκηνές με τη θεά Αθηνά και φτερωτές νίκες κοσμούσαν το προστατευτικό παραπέτο που τοποθετήθηκε το 409 π.Χ. γύρω από τον πύργο.Διάφορα γεγονότα ανά τους αιώνες άφησαν τα σημάδια τους στην Ακρόπολη. Παρόλο που οι Ελληνιστικοί ηγεμόνες και Ρωμαίοι κατακτητές σεβάστηκαν τα μνημεία, με την επικράτηση του χριστιανισμού αυτά αλλοιώθηκαν με διάφορες μετατροπές ή προσθήκες, γιατί μετατράπηκαν σε χριστιανικές εκκλησίες (6ος αι.). Η Φραγκοκρατία (13ος-14ος αι.) και η Τουρκοκρατία (15ος αι.-1833) άφησαν επίσης τα κατάλοιπά τους στα μνημεία Ο βομβαρδισμός του Μοροζίνι στη διάρκεια του βενετοτουρκικού πολέμου (1687), η αρπαγή των γλυπτών από τον λόρδο Έλγιν (1801-11) και οι καταστροφές που ακολούθησαν μέχρι την Ελληνική επανάσταση (1822-1827) άφησαν ανεξίτηλα σημάδια πάνω στα μνημεία, που παραταύτα διατήρησαν το κάλλος και την αρχική μορφή τους.Δρ. Άλκηστις Χωρέμη-Σπετσιέρη
Αρχαιολόγος
Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων *****************************************************************************************************
 *****************************************************************************************************
 

A. Πολιτιστική Κληρονομιά :

 
Έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μια χώρα που κάθε σπιθαμή του εδάφους της μαρτυρεί πολιτισμό και ιστορία. Εκτός από τους ιστορικούς τόπους με παγκόσμια ακτινοβολία – Αθήνα, Δελφοί, Ολυμπία και πολλοί άλλοι – μνημεία υπάρχουν παντού: αρχαία ιερά και εξωκλήσια σε σχεδόν απάτητες βουνοκορφές, και στο βυθό των θαλασσών μας, καταποντισμένα λιμάνια, πλοία, έργα τέχνης, απλοί αμφορείς και τόσα άλλα, σε μεγάλο πλήθος. Είναι ένα προνόμιο μοναδικό, το οποίο, όμως δημιουργεί και τη σοβαρή υποχρέωση της προστασίας αυτής της κληρονομιάς.Η προστασία των έργων του Πολιτισμού δεν είναι μόνον ένα ηθικό χρέος. Είναι και συμφέρον, επειδή η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί πλούτο και με την κυριολεκτική σημασία του όρου.

Ακόμα περισσότερο, όμως τα μνημεία, ως παράγοντες της ακτινοβολίας του πολιτισμού μας, είναι πηγή κύρους για τη χώρα μας και βασικό έρεισμα για το χειρισμό εθνικών μας υποθέσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι το κύρος αυτό, η φιλοσοφία, οι πολιτικές ιδέες και η τέχνη μας πολύ βοήθησαν στην ανάπτυξη του φιλελληνισμού, ο οποίος με τη σειρά του πολύ συνέβαλε στην αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας μας.

Έτσι πέρα από κάθε σκοπιμότητα, η πολιτιστική κληρονομιά μας παραμένει δάσκαλος και οδηγός, η εσωτερική μας δύναμη, η ευσυνειδησία και η υπερηφάνεια μας.

Αυτό που κράτησε τον ελληνισμό όρθιο μέσα στους αιώνες είναι η δύναμη της παράδοσής του, που τροφοδοτείται από την παρουσία των μνημείων της στο περιβάλλον του καθημερινού ανθρώπου. Όμως, η παρουσία αυτή εξασφαλίζεται μόνον με κατάλληλους θεσμούς, με κατάλληλα τεχνικά έργα, με δημιουργία μουσείων και πολλά άλλα συναφή. Βεβαίως, για όλα αυτά χρειάζονται άνθρωποι, χρήματα και μέσα, πολύ περισσότερα από όσα διαθέτουμε σήμερα.

Βεβαίως – και αυτό είναι το σπουδαιότερο – χρειάζεται μια άλλου τύπου βίωση της κληρονομιάς μας, που δεν θα υπάρξει αν δεν αλλάξει εκ βάθρων το ακατάλληλο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Γιατί δεν θα διαθέτουμε δραστική προστασία της κληρονομιάς μας όσο κάθε Έλληνας πολίτης δεν θα είναι ένας συνειδητός ευαίσθητος και παθιασμένος φρουρός της.

Μελίνα Μερκούρη

Advertisements
  1. MEXMET IMAM
    Φεβρουαρίου 22, 2012 στο 6:20 μμ

    «ΠΡΩΤΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ & OΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΈΛΛΗΝΕΣ!…»

    Κυριες, -οι,

    Στο εξωτερικό όσοι έχουν ζήσει και ασχολήθηκαν με θέματα ιστορικά, πολιτισμικά, διοικητικά και λαογραφικά, θα έχουν διαπιστώσει οτι την ιστορία της Ελλάδας οι λαοί την μελετούν σε βάθος, με αποτέλεσμα να γνωρίζουν την ιστορία μας και καλύτερα απο εμάς και μάλιστα στα πανεπιστήμια τους. Όσοι ειναι στο κλάδο Δημόσιας Διοικησης, εάν δεν γνωρίζει τι είναι ο Θεμιστοκλής ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλλης,… και τι συστηματα διοικησης υπήρχαν στην εποχή τους; πτυχείο δεν βλέπεις, ακόμα και στην γείτονα χώρα την Τουρκία ισχύει αυτό. Σ’ εμάς είναι έτσι;

    Κάθε λαός στον κόσμο, την Ελλάδα την βλέπει απο την δική του οπτική γωνία. Ίσως, μια μέρα μπορούμε και βρούμε χρόνο να δημοσιεύσουμε τα αποτελέσματα των ερευνών μας των απλών ανθρώπων που ήρθαν ή βρέθηκαν στην Ελλάδα, μαζί με τις οπτικές των κρατών τους, αλλά και τους επιστήμονες τους πως σκέφτονται για την Ελλάδα; Φυσικά, θέλει οικονομικούς πόρους και χρόνο, αλλά, αυτό το θέμα μπορουσε να γίνει διατριβή απο φοιτητές μας σε παγκόσμιο επίπεδο και ανά ήπειρο. Αφού γίνει η τοπική έρευνα και καταγραφούν οι απόψεις, τα συμπεράσματα μπορουν να δημοσιευθούν και θα ήταν ενα πολυ ωραίο δοκίμιο για το μέλλον του τόπου μας. Τα δικά μου συμπερασματα είναι απο τις συνεντεύξεις, που γίνοται στο Συνδεσμο Μουσουλμάνων Ελλάδας, «Η Φιλότητα». Παρόλο αυτό υπάρχει ενδιαφέρον και αξίζει να ασχοληθούμε.

    Όμως, όταν μεριμνήσεις και μελετήσεις καλά απο αυτά που θα διαβάσεις και θα ακούσεις, όλοι οι λαοί, για τους Ελληνες και την Ελλάδα συμφωνούν για την έννοια της δημοκρατίας και την έννοια του πολιτισμού του τόπου αυτού. Η δημοκρατία για πολλούς απ’ αυτούς είναι η έννοια της ελεύθερης σκέψης, η φιλότητα και σαν τη γή της επαγγελίας την βλέπουνε. Ενώ, εγώ και ίσως και εσύ την βλέπουμε ως συμμετοχή στο διάλογο, στις λήψεις των αποφάσεων και με απότερο σκοπό την συνδιοίκηση, που στην ουσία, στην σημερινή εποχή δεν ισχύει. Σήμερα, αυτά που δρομολογούν η ΗΠΑ ή το ιμπεριαλιστικό σύστημα σε παγκόσμια βαση δεν είναι αυτό;

    Επίσης, όλοι μας ξέρουμε και έχουμε διαβάσει για τον πολιτισμό της Ελλάδας οτι είναι « το λίκνο του φωτισμού και του φωτός». Αλλά, γιατί έγινε τόσο συμπύκνωση ενός πολιτισμού σε μία φράση δεν αναρωτήθηκε κανείς; Ωστε, τι εκφράζει αυτή η φράση και απο που προήρθε, είναι πολύ λίγοι που το γνωρίζουν και ας ζούμε στην σημερινή Ελλάδα. Για τους λαούς του κόσμου, ο πολιτισμός του αρχαίου Ελληνισμού είναι ένα μοντέλο διοίκησης, ειναι έμπνευση και κατανόηση των υποθέσεων και πραγμάτων, είναι η ελευθερία της σκέψης, είναι η υποδομή και το σύστημα της έννοιας έθνος,…κα.

    Σήμερα, στη βρώμικη δουλειά του ιμπερλιασμού και του σιωνισμού για την διάλυση της Ελλάδας, η εσωτερική και η εξωτερική κακόβουλη εχθρός των Ελλήνων και εκατέρωθεν που έχουν διεπράξει το φθόνο είναι η ευγενής αντιιμπεριαλιστική. Επιτέλους, που τελικά το κατάλαβαν οι λαοί του κόσμου, οτι θέλουν να αναιρεθεί η Δημοκρατία απο τους Έλληνες. Το οργανωμένο έγκλημα και τη βρώμικη δούλεια, σε βάρος των Ελλήνων και της Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτοι που το έχουν θεσπίσει για να το χρησιμοποιήσουν χρειάζονται πια άλλους συνεργάτες και δούριους ίππους να χρησημοποιήσουν. Το βαμπίρ της Ελλάδας, ειναι ο ιδιοκτήτης του δυτικού συντονισμού Ε.Ε. και ΗΠΑ και το μεταλαγμένο πολιτισμό τους. Σκοπός τους είναι, αυτή την χώρα μας να την κάνουν μπουκιές και ότι αρπάξουν θα είναι ικανοποιημένοι και με την πιό μικρή μπουκιά ακόμα..

    Σε αυτή τη διαδικασία, δηλαδή την λεηλασία της Ελλάδας οι εγκέφαλοι έχουν βιαστεί, λαβίδες, τυχοδιώκτες και από όλα τα έθνη με μαριονέτες που αποτελείται από λεγεωνάριων αρουραίους υπονόμων. Στη βρώμικη δουλειά τους, η άγρια και ιμπεριαλιστική δύση (ΕΕ & ΗΠΑ) διπλωματικά, τα κέντρα πληροφοριών και προγραμμάτων, αρχικά να συνεργάζονται με το συντονισμό της ανάπτυξης της Ελλάδας και με σταθερά βήματα είχαν πρόοδο.
    Φυσικά, για να πετύχουν την λεηλασία στην χώρα μας, πρέπει να μας λυγίσουν οικονομικά πρώτα και μετά θα μπούν τα ζητήματα που αφορούν την εθνική μας κυριαρχία, τα μειονοτικά ζητήματα, ξεπούλημα νησιών μας και δημιουργία αυτόνομων περιοχών μέσα και εκτός της Ελληνικής επικράτειας. Χάριν της οικονομικής ύφεσης και μέσα απο αυτήν, είδαν το φως της δημοσιότητας τα μεγάλα σχέδια των εταίρων για την χώρα μας. Μέσα απο το πρόσχημα του δανεισμού μας, η φιουρερ της βαρβαρότητας, ό,τι δεν πέτυχε με την μπότα στους δύο πολέμους, σήμερα έρχεται να το πετύχει και με την συγκάλυψης των εσωτερικών μας συνεργατών, υπό το πρόσχημα, ότι χάρη μας κάνει και δεν είμαστε της εμπιστοσύνης, αλλά ούτε έχουμε τη διεθνή υποστήριξη ως Έλληνες πιά!

    Μεσα σ’ αυτά πλαίσια η απάντηση δεν άργησε απ’ όλο τον κόσμο, το περασμένο Σάββατο, οι σκεπτόμενοι πολίτες όλου του κόσμου διαδήλωσαν «Είμαστε όλοι Έλληνες». Εδώ ορισμένοι κατάλαβαν ότι ο «Ελληνισμός και το να είσαι Έλληνας» δεν είναι εθνικότητα, δεν ειναι φυλετική μορφή, αλλά είναι η φλόγα, το στίγμα, το φώς και το λίκνο του πολιτισμού του σύμπαν. Οι λαοί του πλανήτη μας, για μια άλλη φορά αγνόησαν τη σημασία του συνθήματος και με μία μεγάλη συμβολική συμμετοχή, έκαναν την ανατροπή προς ώφελος του Ελληνικού Λαού, είτε είναι εσωτερικά, αλλά είτε είναι και στο εξωτερικό.

    Σε πρώτη φάση, ως «καλή αρχή» αυτή είναι η βάση της αρμονίας και της προόδου για το τόπο μας. Από την άλλη πλευρά, οι άθλιοι ληστές του τόπο μας σε συνεργασία με ξένα κέντρα, έχουν θέσει σχέδιο σε εφαρμογή για κάθε δραστηριότητα στην χώρα μας και έχουν πάρει τα μέτρα τους. Ειδικά τον τελευταίο καιρό, η πιο έγκυρη και από επίσημα χείλη των Ευρωπαίων, όπως αποδεικνύεται από την εξομολόγηση τους, που αφορά την Κρήτη, το θέμα της Μακεδονίας, της Θράκης, του Αιγαίου και πιό συγκεκριμένα που είναι ύποπτο οτι σ’ όλο αυτό το φάσμα αρχικά ξεκινάει απο την αλαζονεία των ΗΠΑ και μετά ακολουθούν οι δήθεν εταίροι της ΕΕ. Σ’ αυτό το σημείο, έχουν μπεί στο χορό σε άμεσο-έμεσσο οι ίδιοι, αλλά και όσοι θέλουν τους προσφέρουν το υλικό, την πνευματική αιγίδα και με την υλικοτεχνική υποστήριξη τους, έχουν κινητοποιηθεί εναντίον της Ελλάδας σε όλο το μεγαλείο τους.

    Φυσικά, για το σκοπό τους αυτό, εάν και φαίνονται όλα φυσιολογικά μέσα και μετά απο την μεταπολίτευση της Χώρας μας, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η αξιολόγηση των αρχηγών των ενόπλων δυνάμεων με βάση την πολιτική τους ταυτότητα, σημαίνει παράδοση μας ανευ όρων στους εχθρούς μας. Τι να πούμε για την εθνική παιδεία μας; Όλο μεταρυθμίσεις ακούμε, αλλά αυτά που ξέραμε ως έθνος ή λαός πάνε περίπατο και τα παιδιά μας δεν γνωρίζουν την ιστορία μας και τους ευεργέτες του τόπου μας. Μια ξενομανία σε όλο το μεγαλείο της και η μεγαλήτερη φτώχεια για ενα έθνος κράτος είναι αυτό κύριοι. Όταν η διαμόρφωση για την παιδεία μας γίνεται στη Δύση, τι άλλο μπορείς να περιμένεις; Ποιός θα διαμορφώσει ενα σχέδιο για την διαβίωση μας; Αφού, δεν υπάρχει στρατηγική πολιτική εκμέρους μας. Φυσικά, όταν δεν έχεις δικιά σου πολιτική και σου την φτιάχνουν οι αλλοι, τότε το αποτέλεσμα είναι αυτό, δηλαδή στα μέτρα τους. Η εθνική μας ακαιραιότητα έχει καταντήσει ή εξαρτάται απο τους πολιτικούς, που όπως το βλέπουμε και ζούμε είναι ανίκανοι οι κύριοι, για να διαχειριστούν ακόμα και τα πιό απλά θέματα και όχι τα προβλήματα της εθνικής ασφάλειας και την υποδομή ενός έθνους.

    Από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους και η Ελληνική Δημοκρατία δέχεται ανελέητο πόλεμο. Πρώτα ξεκινάει απο τους εσωτερικούς και μετά απο τους εξωτερικούς εχθρούς μας. Εάν δεν είχαμε όλους αυτούς τους εχθρούς, θα είχαμε θεσμοθετήσει ένα αλλο σύνταγμα πρώτα και θα είμασταν σε άλλο επίπεδο σήμερα. Δεν θα υπήρχε η αλαζονεία των αρμοδιων, η συγκάλυψη και η ατιμωρισία τους. Παρόλο που έγιναν ενέργειες γι’ αυτο το σκοπό και ναρκοτήθηκαν απο τους ίδιους. Διότι, αυτό το συστημα τους εξυπηρετεί. Σήμερα, στις Βρυξέλλες γίνονται διαπραματεύσεις για αυτά τα θέματα, ότι θέλουν το θεσμοποιούν και αύριο θέλουμε δεν θέλουμε, μ’ αυτούς που έχουμε στο θεσμό του κράτους, θα μας τα περάσουν ως κεκτημένα. Σε όλα τα θέματα-ζητήματα μέχρι σήμερα έτσι δεν έγινε;

    Προκειμένου να υλοποιηθούν τα σχέδια αυτά, θα συμβάλλουν και οι κοινωνικοί εταίροι σ’ αυτό το τόπο μας. Διότι, ο κάθενας του που βρίσκεται στην διοικούσα ομάδα εχει σπείρει πριν φτάσει εκεί. Βγάζουν τους δολιοφόρους στους δρόμους και δημιουργούν μια κατάσταση, μαζί με τους παπαγάλους δημοσιογράφους στα ΜΜΕ κλείνουν το θεμα στα μέτρα τους και αυτό είναι ένα μονοπάτι προς την επιτυχία τους.

    Η κυβέρνησεις γνώριζαν την κατάσταση και είδαν την απειλή για την χώρα μας, οι οποίες δεν έκαναν τίποτα, αλλά και καμία δράση δεν βλέπουμε για το εγγύς μέλλον της Ελλάδας μ’ αυτούς. Σε λίγο καιρό αυτός ο λαός που αγαπάει την Πατρίδα αυτή και εάν γυρίσει το κεφάλι του, τι θα πούν και πώς θα το ονομάσουν ή τι ετικέτες θα τους δώσουν; Τρομοκράτη, ληστή, αντάρτη ή κουκουλοφόρο που είναι η γνωστή-άγνωστη λέξη σ’ αυτό το τόπο. Γιατί ολα αυτά; Διότι, δεν θέλει να είναι δούλος τους και θέλει να ζήσει αξιοπρεπής. Η κυβέρνηση λόγω της αφερεγγυότητας της και τη δυσανεξία του λαού στο διεθνές και ανθρώπινο δίκαιο η ίδια προσπαθεί να τοποθετηθεί σε ένα τρελό όνειρο για το θέμα αυτό. Όμως, το τυρί το βλέπουμε, αλλά την φάκα δεν βλέπουμε. Αύριο, εάν δούμε την χώρα μας υπό δίωξη, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης, στον ΟΗΕ και σε άλλα διεθνή όργανα να μην μας κακοφαίνεται. Εκτός εάν ζητήσει απο τους ιμπερλιαστές την συμβουλή τους και είναι γνωστή πιά! Η υποκρισία τους εχει φτάσει μέχρι το βαθμό της προδοσίας και ας είμαστε όλοι Έλληνες, αλλά αυτό είναι παλιά ιστορία.

    Στην πραγματικότητα, από τις συζητήσεις που διεξάγονται για την έννοια του οτι « Όλοι είμασται Έλληνες», η τιμή δεν υπάρχει. Όσο σεβασμός και να ακούγεται για την Ελλάδα μας είναι λίγο προκατειλημμένοι, απλά και νομικά φοβερά κλιμάκια του ιμπερλιασμου και του σιωνισμού κάνουν μετεγκατάσταση το προβλημά μας, ως αποτέλεσμα θα έχει αυτό, να βάλουν χέρι στον πλούτο της Ελλάδας. Έτσι θέλουν να δημιουργήσουν τις ολιγαρχίες των μεγάλων δυναστειών, τόσο της γης, όσο και των Οικονομικών τομέων, οι οποίοι έχουν αποκτήσει τη δύναμη που ήδη υπάρχουν σε μια καπιταλιστική κοινωνία και μονοπώλιο οικογενειών. Απο την αλλη πλευρά, οταν δυεισδύουν στην χώρα μας, μιλάνε για ανταγωνισμό,…κα.

    Απο την άλλη πλευρά, αυτό που βλέπουμε και ακούμε, συνολικά κατηγορείται η χώρα μας και γι’ αυτό χρειάζονται οι υπογραφές όλων των κομμάτων ή η πλειοψηφία της Βουλής των Ελλήνων. Μάλιστα, για όλους τους τομείς για εγκληματική ενέργεια μας κατηγορούνε από τη μία πλευρά, υποθέτω ότι πρέπει να έχουν κάνει μια πολλή εντατική έρευνα και να υπάρχουν στοιχεία. Όμως, εάν θέλουν τους υπεύθυνους για το έγκλημα αυτό, που διέπραξαν στην χώρα μας, τότε ας το ψάξουν στο καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό τους σύστημα, που μας κυβερνάει εδώ και δύο αιώνες περίπου.

    Το θέμα είναι σοβαρό και σαφές, αφού υπάρχουν στοιχεία με βάση την ερευνά τους και ειλικρινά τόσα χρόνια που είχαν τους εντολοδούχους, οι οποίοι έχουν αναπτύξει περιοσία σε βάρος των Ελλήνων πολιτών και μετέπειτα σ’ αυτους και αφού τα χέρια μας είναι δεμένα ως Ελληνες δεν μπορούμε να κανουμε τίποτα, ειναι ευπρόσδεκτοι εκμέρους μας. Εμείς, το μόνο που ζητάμε τα λεφτά του Ελληνικού λαου να είναι και να μείνουν στην χώρα μας. Διότι, εάν γυρίσουν τα λεφτά μας, θα γυρίσουν και οι εφοπλιστές μας. Σήμερα τι παζαρεύουμε με την τρόικα και τους ιμπεριαλιστές; Χρήμα ναι χρήμα, το οποίο αυτό το χρήμα ειναι πλαστό, όμως το δικό μας ειναι απο την πενιχρή παραγωγή μας και έχει αξία.

    Σήμερα λοιπόν, στο πλαίσιο του αφιερώματος, δεν είναι αυτοί που την χώρα μας την βγάζουν στην δημοπρασία; Φυσικά, πρέπει να αναλύσουμε και την δομή του συστήματος. Όμως, μια ημερομηνία είναι απαραίτητη και είναι καθήκον των ιστορικών, προκειμένου να γραφτεί στην ιστορία η ημερομηνία αυτή, ως μια «γενοκτονία του Ελληνικού Έθνους» από την ιμπερλιαστική και σιωνιστική Δύση. Στο μέλλον, ποιοι ιστορικοί τι θα γράψουν και τι θα πούν; Για κάποιους θα είναι πολιτική υπόθεση και ζητήματα, άλλοι θα πούν ότι είναι θέματα που αφορούν την ταξική πάλη, άλλοι θα θέλουν την μετεγκατάσταση του προβλήματος, προκειμένου να μας έχουν όμηρους. Πάντως, επειδή δεν είναι τόσο απλό το ζήτημα και οι πτυχές στο θέμα αυτό είναι πολλές και δεν είναι τόσο εύκολο το ζήτημα όσο φαίνεται. Σε αυτή την φάση ο καπιταλισμός απορροφάει το αίμα μας, κάτω υπο την αιγίδα της παγκοσμοποίησης έγινε μονοπώλιο και ακούμε για ανάπτυξη, αλλά δεν τη βλέπουμε. Ναι στην αρχή της γέννησης ενός μονοπωλίου, υπάρχουν πάντα πτυχές της ανάπτυξης. Όμως, σήμερα εδώ που φτάσαμε, πώς μπορείτε να κατηγορήσετε τους ανθρώπους που κατέχουν αυτό το σημείο της χώρας αυτής και στο σύνολο; Με ποιο δικαίωμα τους βάζετε να λειμοκτονήσουν; Αλλά για εσάς, είναι τόσο απλό; Είναι αναγκαίο και πρέπει να ερευνηθούν και οι άλλες πτυχές του μηχανισμού και εδώ είναι το καλό …

    Διότι, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στο τόπο μας, πρέπει ο ρόλος τους να είναι πολύ μεγάλος και τα περιστατικά αυτά, πρέπει να μας γίνουν μάθημα ως λαός. Αυτό που ζούμε και δυανύουμε ως λαός, δεν είναι μια τέτοια τραγωδία που δημιουργήθηκε από την φύση και μόνη της. Το θέμα του 19ου αιώνα είναι στενά συνδεδεμένο με τη διαδικασία της εξόδου από αιώνες της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Η αποικιοκρατία, ο ιμπεριαλισμός, ο διακανονισμός, είναι ένα ζήτημα που σχετίζεται στενά με τις διαδικασίες και εκμηδενίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ως εκ τούτου, η συζήτηση εδώ για να βγούμε απο την κρίση είναι παραμύθια. Ωστόσο, αυτή η πτυχή του έργου είναι πολύ σημαντική. Η μετεγκατάσταση της χρεωκοπίας μας, είναι για την Ελλάδα το «σημάδι» του καπιταλισμού, ότι και εάν σημαίνει; Τόσο καιρό στην τηλεόραση και γενικώς, δεν ακούσαμε να έπιασαν κανέναν απο τις δυναστείες που έχουν στήσει σ’ αυτό το τόπο, αυτό είναι σημάδι του καπιταλισμού. Κανένας από την ομάδα δεν τολμά, να συζητήσει γι’ αυτούς στα ΜΜΕ. Εδώ έχουμε να κάνουμε και να ασχοληθούμε με ένα «βαθύ σύστημα» και «βαθιά προβλήματα» του συστήματος, που δεν θέλει να συζητήσει τα σχετικά με ένα πολύ σαφή τρόπο και την τόνωση της κρίσης.

    Ώστε, αυτό που φοβάμαι και τρέμω, όταν ακούω και βλέπω να φωνάζουν ότι «Όλοι είμαστε Ελληνες». Αυτό σημαίνει ότι μας κατάλαβαν πολύ καλά το τι είμαστε ή δεν ξέρουν τι σημαίνει Ελληνισμός, σύμφωνα μ’ αυτά που πρέπει να είμαστε. Διότι, εάν εμπλουτήσουμε την παιδεία μας μ’ αυτά που έχουμε ως λαός, δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα και δεν χρειαζόμαστε «Έλληνες» που φοβούνται γι’ αυτά που ζούμε εμείς σήμερα και σκέφτονται ότι αυριο θα τα ζήσουν αυτοί. Από την άλλη πλευρά, μου θυμίζουν τις πορείες που έγιναν ανά τον κόσμο και ήταν όλοι κατά του πολέμου στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν,…κα. Παρόλο αυτό επιβλήθηκε ο ιμπερλιασμός κατά πάντων. Έτσι δεν είναι;

    Η Χώρα αυτή που λέγεται Ελλάδα, δεν πρέπει να έχει πρόβλημα οικονομικό, αλλά ούτε θέμα ταυτότητας. Διότι, ο πλούτος υπάρχει και θέλει να αξιοποιηθεί απο Έλληνες για τους Έλληνες. Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε μία παιδεια, με βάση το γένος μας και την ιστορία μας, που θα έχει ώς βάση την ελευθερία, την δημοκρατία, την αναπτυξη, την προόδο και το ανάστημα της κατά του διαθαρμένου συστημάτος, που κυβερνάει τον τόπο μας. Μια παιδεια αντι να τρώει το ψάρι έτοιμο, να μάθει να πιάνει το ψάρι.

    Φιλικά,

    Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου 2012
    Μεχμέτ ΙΜΑΜ
    Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Μουσουλμάνων στην Ελλάδα. «Η Φιλότητα»
    m.imam61@yahoo.gr

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: