Χρυσός Κιλκίς ΟΙΚΟ

1. Ποιος παραπληροφορει ποιον;

24 February, 2012 by antigoldgreece

Του Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή στο Τμήμα Γεωλογίας ΑΠΘ

Από την πρώτη προσωπική μου δημόσια παρέμβαση-ενημέρωση για το θέμα των επικείμενων εξορυκτικών δράσεων στην περιοχή του Κιλκίς, από το πρώτο κείμενό μου σε τοπικη εφημερίδα, όπως και στη συνέχεια σε 24σέλιδο κείμενό μου με τίτλο «Σχέδια Εξορυκτικής – Μεταλλευτικής Δραστηριότητας στο Δήμο Κιλκίς, Σωτηρία; Μια κάποια Λύση; ή Καταστροφή;» είχα τονίσει, και από τότε συνεχώς υπενθυμίζω, πως το κύριο πρόβλημα που δημιουργείται και που αφορά στο περιβάλλον και στη δημόσια υγεία προέρχεται από τα συνεπαγόμενα μιας τεράστιας σε κλίμακα εξορυκτικής επέμβασης, με κύριο στόχο την απόληψη και του τελευταίου ίχνους χρυσού που υπάρχει στο υπέδαφος μιας έκτασης 91 χιλιάδων στρεμμάτων, δίπλα στην πόλη του Κιλκίς.

Ο λόγος που επανέρχομαι με το παρόν κείμενο είναι οτι μεσολάβησε η δημόσια ενημέρωση των πολιτών της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς από μέρους κλιμακίου του ΥΠΕΚΑ και του ΙΓΜΕ το βράδυ της 6-2-2012, αλλά και η μετά τρείς μέρες παραπομπή (με επιστολή της 9-2-2012) από τον υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Μανιάτη του θέματος για συζήτηση σε δύο Επιτροπές της Βουλής (Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος). Στην πρώτη (16-2-2012), που ήδη πραγματοποιήθηκε και στην οποία παρευρέθηκα κατά προτροπήν του σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ, ο οποίος φρόντισε επίσης για την εξασφάλιση της σχετικής άδειας εισόδου στη Βουλή και συμμετοχής μου στην επιτροπή αυτή, μου επετράπει να μιλήσω και να εκθέσω τις απόψεις μου αυστηρά στο πλαίσιο ενός τριλέπτου. Επι τροχάδην λοιπόν κατάφερα μόλις να προλάβω να διαβάσω κείμενο μιάμιση σελίδας. Οι του Υπουργείου βεβαίως και οι συμμετέχοντες στην επιτροπή βουλευτές είχαν πολύ μεγαλύτερη ευχέρεια χρόνου να μιλήσουν στην πεντάωρης διάρκειας συνεδρίαση αυτής της επιτροπής, που άρχισε και έκλεισε με δύο μακρές ομιλίες του υφυπουργού κ. Μανιάτη.

Ποιο ήταν το πριν αλλά και μετά τη συζήτηση συμπέρασμα των συνεργατών του και του ίδιου του κ. υφυπουργού; Οτι οι τοπικές αρχές του Κιλκίς κατέληξαν να ταχθούν καθολικά και ομόφωνα εναντίον των εξορύξεων στην περιοχή Γερακαριού – Βάθης, επειδή είχαν πέσει θύματα παραπληροφόρησης και εκφοβισμού.

Επειδή συμβαίνει να θεωρώ πως συμμετείχα στην πληροφόρηση της κοινωνίας του Κιλκίς για τα συνεπαγόμενα της εξορυκτικής δράσης, και επειδή, ως επιστήμονας και ως ακαδημαϊκός δάσκαλος, θεωρώ πως η όποια εκτίμησή μου από την κοινωνία βασίζεται αποκλειστικά στην αξιοπιστία των λεγομένων μου, αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω τα πράγματα, στο βαθμό που η κατηγορία της παραπληροφόρησης προφανώς αφορά και εμένα προσωπικά και δεν μπορώ για το λόγο αυτό να την αφήσω να αιωρείται αναπάντητη.

Ποια ήταν όμως τα θέματα στα οποία ο κ. υφυπουργός θεώρησε ότι έγινε παραπληροφόρηση;

Παραπληροφόρηση(;) πρώτη:

Θα υπάρξει χρήση κυανίου στη διαδικασία απόλυψης χρυσού.

Ο υφυπουργός κ.Μανιάτης κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής στη Βουλή στις 16-2-2012, βεβαίωσε, και κατηγορηματικά δεσμεύτηκε, πως αποκλείεται να γίνει κατά τις εμπλουτιστικές ή όποιες άλλες επεξεργασίες του υλικού που θα εξορυχθεί από το “κοίτασμα” Γερακαριού – Βάθης χρήση κυανίου.

Όμως, ο κ. υφυπουργός, ερωτηθείς επ αυτού κατά τη σύσκεψη ενημέρωσης των τοπικών φορέων του Κιλκίς που έγινε στην Αθήνα στις 19-1-2012 δεν είχε τότε αποκλείσει τη χρήση κυανίου, όπως όλοι οι εκεί συμμετέχοντες τοπικοί φορείς μας μετέφεραν.

Δεν παραπληροφορούσαμε λοιπόν, ούτε εκφοβίζαμε όταν περιγράφαμε και τονίζαμε τους κινδύνους από την τυχόν χρήση κυανίου πριν από την, για πρώτη φορά στις 16-2-2012 διατυπωθείσα, ρητή δέσμευση του κ. υφυπουργού για τη μη χρήση κυανίου. Αν δε η αλλαγή στάσης του κ. υφυπουργού στο θέμα αυτό είχε αιτία τις δικές μας επισημάνσεις για την επικινδυνότητα της χρήσης της ουσίας αυτής και την ανησυχία των πολιτών, τότε αυτή θα πρέπει να καταλογιστεί στα θετικά της δικής μας πληροφόρησης, που αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων πως ήταν και απαραίτητη και πολύ χρήσιμη.

Νομίζω όμως, παρόλα αυτά, πως δεν θα πρέπει να πάψουμε να είμαστε σε εγρήγορση και πολύ επιφυλακτικοί σε ό,τι αφορά λεκτικές βεβαιώσεις και δεσμεύσεις υπουργών και υφυπουργών. Δεν θα είναι δα και η πρώτη φορά που τέτοιες βεβαιώσεις και δεσμεύσεις δίνονται για να καθησυχάσουν απλώς την κοινή γνώμη, για να αποδειχτούν μετά στην πράξη πως δεν ήταν παρά έπεα πτερόεντα. Από παραδείγματα, άπειρα.

Θα πρέπει να μεταφέρω όμως εδώ και να ξανατονίσω όσα έγραψα επί του θέματος στο κείμενό μου με τίτλο «Σχέδια Εξορυκτικής – Μεταλλευτικής ..κ.λπ.» για τη χρήση τοξικών χημικών ουσιών, στη σελίδα 16: «Όλες οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως συλλέκτες στη διαδικασία της επίπλευσης (ξανθάτες αλκαλιμετάλλων ή διθειφωσφατίδια, μαζί συνήθως και με κυανιούχο νάτριο), είναι τοξικές και ιδιαίτερα επικίνδυνες, τόσο κατά τη μεταφορά και τη χρήση τους, όσο και, ιδίως, κατά και μετά την τελική απόρριψή τους».

Εξακολουθώ να προσυπογράφω την παραπάνω πρόταση, που είναι υπεύθυνη πληροφόρηση και καθόλου παραπληροφόρηση. Η αφαίρεση με τη νέα θέση του κ. υφυπουργού του κυανιούχου νατρίου που (όπως έγραψα) συνήθως συνοδεύει και τις άλλες τοξικές ουσίες, βελτιώνει μεν (ως απλή υπόσχεση βεβαίως), αλλά δεν εξαλείφει την περιβαλλοντική επιβάρυνση από τη διάθεση των καταλοίπων των εμπλουτιστικών διεργασιών.

Παραπληροφόρηση(;) δεύτερη:

Θα υπάρξει όξινη απορροή.

Στην συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής της 16-2-2012, οι σύμβουλοι του ΥΠΕΚΑ υποστήριξαν πως αποκλείεται να υπάρξει όξινη απορροή στην περίπτωση των εξορύξεων Γερακαριού – Βάθης, λόγω ιδιαιτερότητος του εξορυσσόμενου υλικού. Αυτή είναι, με βάση την παγκόσμια βιβλιογραφία και εμπειρία, μια πρωτότυπη και πολύ αμφισβητήσιμη άποψη. Όποιος έχει το χρόνο και την όρεξη να ψάξει στο διαδίκτυο για περιπτώσεις porphyry copper acid drainage θα διαπιστώσει ότι η όξινη απορροή, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, αλλά μόνο διαφοροποιούμενη σε ένταση κατά περίπτωση, συνοδεύει πάντοτε τα μεταλλεία θειούχων ενώσεων και σε πορφυριτικά κοιτάσματα. Επιπλέον, είναι επιστημονικά αντιδεοντολογικό να αποκλείσει κανείς a priori την τόσο συνηθισμένη όξινη απορροή, όταν δεν υπάρχει πλήρης εικόνα της ακριβούς χωρικής κατανομής και του όλου συστασιακού φάσματος των μεταλλοφόρων ζωνών εντός και πέριξ του πορφύρη και των άλλων συνοδών πετρωμάτων στους βαθύτερους ορίζοντες, κάτω από τη ζώνη οξείδωσης. Δεν υπάρχουν γεωτρητικά δεδομένα από τέτοια βάθη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Άρα δεν μπορούμε κατά κανένα τρόπο να αποκλείσουμε την όξινη απορροή. Υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα που πρέπει να μας κάνουν να υποπτευθούμε ότι όχι μόνο δεν μπορούμε να την αποκλείσουμε, αλλά πρέπει ίσως να τη θεωρήσουμε ως πολύ πιθανή.

Το νερό στην περιοχή των εξορύξεων, επιφανειακό ή από γεωτρήσεις, είναι γνωστό πως είναι επιβαρυμένο με υψηλές τιμές διαλυμένου σιδήρου, πράγμα που σημαίνει ότι και προ της όποιας εξόρυξης, ή ίσως ακριβώς λόγω παλαιότερων μικρής κλίμακας εξορυκτικών επεμβάσεων, υπάρχει διάλυση σιδηρούχων ορυκτών (άγνωστο ποιών), προφανώς από τη δράση οξινισμένου νερού. Επίσης, στη Βάθη, υπάρχουν επανθήματα τουρκουάζ με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο στην εκτεθειμένη επιφάνεια του πορφύρη, πράγμα που επίσης υποδηλώνει διάλυση και κινητοποίηση σιδήρου από το πέτρωμα, προφανώς λόγω δράσης οξινισμένων υδατικών διαλυμάτων. Υπάρχει κατά συνέπεια η βάσιμη πιθανότητα ότι μια μεγάλης κλίμακας εξορυκτική επέμβαση μπορεί να επιτείνει δραματικά αυτήν την πολύ ήπια προς το παρόν οξίνιση των υπόγειων νερών. Να προσθέσω επ’ αυτού ότι η παντελής απουσία ανθρακικών σχηματισμών από τη γεωλογική δομή της περιοχής, δεν αφήνει περιθώρια ελπίδας για φυσική εξουδετέρωση των δημιουργούμενων όξινων διαλυμάτων. Κατά τη γνώμη μου, το σύστημα από άποψη ποιότητας νερού βρίσκεται σε πολύ επισφαλή ισορροπία, που είναι βέβαιο πως θα διαταραχθεί αρνητικά αν πραγματοποιηθούν οι σκοπούμενες εξορυκτικές επεμβάσεις.

Σε μια περιοχή όπου η βόσκηση των βοοειδών γίνεται με παράλληλη μεταφορά νερού για το πότισμα των ζώων, αφού δεν υπάρχουν καθόλου ή στερεύουν και οι υπάρχουσες ποτίστρες, θα είναι εγκληματικό να τεθεί, έστω και σε ενδεχόμενο κίνδυνο, η ποιότητα και αυτού του λιγοστού απομένοντος νερού, που θα γίνει ακατάλληλο ακόμα και για το πότισμα κήπων και ζώων.

Έχω τονίσει με κάθε ευκαιρία ότι: το πρόβλημα της έλλειψης νερού στην ευρύτερη περιοχή θα έπρεπε, αυτό και μόνο, χωρίς καμία άλλη επιπρόσθετη συζήτηση και αντιπαράθεση, να αποκλείσει κάθε σκέψη για ενδεχόμενη μεταλλευτική δράση, ιδιαίτερα του εξαιρετικά υδροβόρου είδους που προτείνεται (εξόρυξη χαλκού – χρυσού).

Τα περι ανακύκλωσης νερού που προβάλλονται από τους συμβούλους του ΥΠΕΚΑ δεν θεραπεύουν το πρόβλημα, αφού κατά τη διεθνή πρακτική μόνο το 5 με 10 % του χρησιμοποιούμενου σε τέτοιες μεταλλευτικές εγκαταστάσεις νερού μπορεί να προέρχεται από ανακύκλωση, για να μη μειώνεται η αποδοτικότητα του συστήματος παραγωγής και για να αποτρέπονται βλάβες σ’ αυτό.

Κατά τον κ. Αρβανιτίδη του ΙΓΜΕ, σε σχετική έκθεσή του: «Η περιοχή στερείται σημαντικών αποθεμάτων νερού λόγω των υδρολιθολογικών συνθηκών που επικρατούν. Απαιτείται η εκπόνηση υδρογεωλογικής μελέτης στη βάση των “εν δυνάμει” επιπτώσεων που μπορεί να προκαλέσουν η κατάληψη γης από τις επιφανειακές εγκαταστάσεις και τις αντλήσεις για την ασφάλεια του μεταλλείου».

Αλλά η έλλειψη νερού στην περιοχή του Κιλκίς σε μικρό μόνο ποσοστό οφείλεται στις υδρολιθολογικές συνθήκες της περιοχής. Σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό οφείλεται στις τοπικές κλιματολογικές συνθήκες, στην πολύ χαμηλή δηλαδή τιμή των ετήσιων συνολικών βροχοπτώσεων, που δεν πρόκειται βέβαια να αυξηθούν με την όποια γίνει υδρογεωλογική μελέτη. Η δε κατανάλωση νερού από τα μεταλλεία δεν θα είναι μόνο επειδή θα γίνονται αντλήσεις για την ασφάλειά τους. Κυριότατα θα είναι για να τροφοδοτούνται σε 24ωρη βάση οι μύλοι άλεσης και οι μεγάλες δεξαμενές εμπλουτισμού.

Χρήσιμο είναι να έχουμε υπόψη μας και πόση είναι η μέση κατανάλωση νερού σε μεταλλεία χρυσού. Αυτή έχει υπολογιστεί σε 691.000 λίτρα ανά κιλό παραγόμενου χρυσού. Ας κάνει ο καθένας τον υπολογισμό του απαιτούμενου νερού για τα κατ’ ελάχιστον 28 χιλιάδες κιλά χρυσού που επιθυμούν να εξορύξουν σε πρώτη φάση στην περιοχή μας, με προοπτική να τα αυξήσουν σε πάνω από 100 χιλιάδες κιλά.

Από άποψη διαθεσιμότητας και απαιτήσεων σε νερό, ας είναι τα παραπάνω η απάντηση και σε εκείνους που θέλουν να συγκρίνουν τις εξορύξεις στο σχεδόν ερημοποιημένο Κιλκίς με εκείνες στην πνιγμένη στο νερό Φινλανδία.

Το δίλημμα λοιπόν στην περίπτωση του Κιλκίς, όπου δεν περισσεύει ούτε σταγόνα νερού, είναι πολύ απλό και μοιραίο: Χρυσός ή Νερό;

Όποιος διαλέξει το πρώτο θα είναι υπόλογος για τη δραματική στο μέλλον έλλειψη του δεύτερου.

Παραπληροφόρηση(;) τρίτη:

Θα είναι σημαντική η επιφάνεια που θα καταλάβουν τα εξορυκτικά και συνοδά έργα εντός του ορισθέντος μεταλλευτικού χώρου.

Στη συγκέντρωση της 6-2-2012 στο συνεδριακό κέντρο στο Κιλκίς, ο Δ/ντής του ΙΓΜΕ κ. Παπαβασιλείου πολύ ξεκάθαρα διατύπωσε την άποψη ότι είμαστε ακόμα στο σκοτάδι σε ό,τι αφορά την ύπαρξη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων, όπως και τη μορφή, το βάθος, το μέγεθος και τη θέση τους εντός του μεταλλευτικού χώρου. Άρα είναι πολύ πρόωρο να μιλάμε για συγκεκριμένης έκτασης εξορύξεις σε συγκεκριμένες θέσεις. Ο συνάδελφός του όμως κ. Αρβανιτίδης, στην ίδια συγκέντρωση της 6-2-2012, παίρνοντας το λόγο αμέσως μετά, ανέφερε ότι τα καθαυτό εξορυκτικά έργα θα καταλάβουν το 10% του όλου μεταλλευτικού χώρου και τα προσδιόρισε μάλιστα σε σχετικό χάρτη. Σε κείμενο του εμπειρογνώμονος του ΥΠΕΚΕ κ. Τσιραμπίδη «Κατάρα ή ευλογία για την τοπική κοινωνία η αξιοποίηση των κοιτασμάτων Χαλκού – Χρυσού του Κιλκίς» (2 Φεβρουαρίου 2012), στη σελ. 9, γράφει: «Με νόμιμες δικαστικές αποφάσεις αποζημίωσης η επιχείρηση θα αποκτήσει συγκεκριμένες εκτάσεις (εκτιμώ όχι περισσότερες από το 50% των 91 km2), μετά από λεπτομερείς ερευνητικές εργασίες, για την έναρξη των εργασιών της». Στη συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής, στις 16-2-2012, ο κ. Παπαβασιλείου επανέλαβε τις επιφυλάξεις του για την ύπαρξη, τη θέση, το βάθος και την έκταση εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων εντός του μεταλλευτικού χώρου, ο υφυπουργός όμως κ. Μανιάτης υποστήριξε στη συνέχεια πως η έκταση των εξορυκτικών επεμβάσεων θα είναι το 5% του όλου μεταλλευτικού χώρου.

Μοιάζουν καθόλου τα προηγούμενα με υπεύθυνη πληροφόρηση εκ μέρους του ΥΠΕΚΑ επί κατασταλαγμένων απόψεων;

Ποιος λοιπόν παραπληροφορεί ποιον;

Θεωρώ πως η άποψη του Δ/ντή του ΙΓΜΕ κ. Παπαβασιλείου είναι η πλησιέστερη στην πραγματικότητα. Η προκήρυξη που έγινε είναι για έρευνα και εκμετάλλευση και αφορά την όλη έκταση των 91 χιλιάδων στρεμάτων. Κατά συνεπεια, ο τυχον αυριανός μεταλλειοκτήτης, με βάση την παραπάνω σαφέστατη στο περιεχόμενό και τη διατύπωσή της προκήρυξη, θα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης, απεριόριστο κατά την έκταση και το βάθος, με μόνη προϋπόθεση να βρίσκεται εντός του μεταλλευτικού χώρου. Κανένας δεν μπορεί να τον περιορίσει στο μισό, το 10% ή το 5% του χώρου αυτού. Δεν υπάρχει πουθενά τέτοιος περιορισμός στους όρους της προκήρυξης.

Το 10% ή 5% της όλης έκτασης προφανώς αποτελούν τους πρώτους στόχους για την έναρξη της επιφανειακής εξόρυξης∙ αντιστοιχούν στις πλησιέστερες στην επιφάνεια και γεωλογικά εύκολα ανιχνεύσιμες σωληνοειδείς κορυφές ενός πιθανότατα περισσότερο συνεχούς και εκτεταμένου πορφυριτικού υποβάθρου, στα βάθη εκείνα στα οποία κυρίως θα στοχεύσει η εκμετάλλευση, σύμφωνα με την παρουσίαση που έκανε ο κ. Αρβανιτίδη του ΙΓΜΕ στο συνεδριακό κέντρο στις 6-2012.

Και βέβαια, μιλώντας για κατάληψη χώρου, θα πρέπει να υπολογίσουμε όχι μόνο την έκταση των εξορύξεων αυτών καθ’ αυτών, αλλά και τις νέες διανοίξεις οδών προσπέλασης αποκλειστικά για τις ανάγκες των μεταλλείων, τους χώρους απόθεσης του εξορυσσόμενου υλικού πριν την επεξεργασία του, τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, τις αποθήκες υλικών, καθώς επίσης και τα πολύ περισσότερο εκτεταμένα πεδία απόρριψης των στείρων εξόρυξης και καταλοίπων της επεξεργασίας εμπλουτισμού.

Παραπληροφόρηση(;) τέταρτη:

Τα κατάλοιπα (στείρα εξόρυξης και κατάλοιπα επεξεργασίας εμπλουτισμού) συνιστούν σοβαρό περιβαλλοντικό κίνδυνο.

Υσχυρίζονται οι άνθρωποι του ΥΠΕΚΑ ότι τέτοιο πρόβλημα δεν πρόκειται να υπάρξει, γιατί τα κατάλοιπα αυτά θα είναι απαλλαγμένα από κάθε επικίνδυνη πρόσμιξη∙ θα είναι άσπιλα και αμόλυντα.

Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να ισχυρίζονται στα σοβαρά πως αυτό που η παγκόσμια εμπειρία έχει χαρακτηρίσει ως το κυριότερο ίσως περιβαλλοντικό πρόβλημα που απορρέει από τη μεταλλευτική δραστηριότητα, το πρόβλημα των καταλοίπων επεξεργασίας δηλαδή, εδώ στο Κιλκίς, με ένα μαγικό τρόπο made in Greece θα εξαφανιστεί.

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του ΥΠΕΚΑ, πολλά είναι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που σχετίζονται με τη φύση, τον όγκο και τον τρόπο τελικής απόθεσης τέτοιου είδους καταλοίπων.

Σε ό,τι αφορά τη φύση τους, δεν συνιστούν παρά μια εντελώς αδρανή μάζα λεπτομερέστατα κονιοποιημένου πετρώματος, όμοιου με τσιμέντο, εντελώς άχρηστου να αποτελέσει υπόβαθρο για όποια φυσική αναγεννητική προσπάθεια. Και δεν μπορεί βέβαια να είναι εντελώς απαλλαγμένα τα κατάλοιπα αυτά τόσο από κάποια μεταλλικά στοιχεία, πλην εκείνων που η επεξεργασία εμπλουτισμού απομακρύνει -και πάλι όχι εντελώς-, όσο και από υπολείμματα των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό. Το πόση μπορεί να είναι αυτή η χημική επιβάρυνση μόνο σε πραγματικές συνθήκες και επι υπαρκτών καταλοίπων μπορεί να διαπιστωθεί και μετρηθεί∙ δεν είναι θέμα θεωρητικής ανάλυσης, όταν μάλιστα δεν έχουμε προσιτή και χειροπιαστή την κύρια μάζα του πετρώματος που θα αποτελέσει την πρώτη ύλη της επεξεργασίας εμπλουτισμού.

Σε ό,τι αφορά τον όγκο τους, ένας απλός υπολογισμός για μια και μόνο υποτυπώδη, πολύ μικρή στην πραγματικότητα, ανοικτή εκσκαφή εκατό μέτρων βαθους, με εκατό μέτρα διάμετρο πυθμένα, κλίση πρανών 45 μοιρών, και θεωρώντας ως απομένοντα κατάλοιπα τα 2/3 του εξορυσσόμενου υλικού, παράγει τέσσερα εκατομμύρια, εξήντα πέντε χιλιάδες κυβικά μέτρα απορριπτέα κατάλοιπα.

Παραπληροφόρηση(;) πέμπτη:

Θα υπάρξει εγκατάληψη ή αναγκαστική απαλλοτρίωση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, εγκαταστάσεων ή ακόμα και κατοικιών των δώδεκα χωριών εντός του μεταλλευτικού χώρου.

Υποστηρίζουν οι αρμόδιοι του ΥΠΕΚΑ ότι οι εξορύξεις θα γίνουν μόνο σε χέρσες εκτάσεις και δεν θα θιχτούν δασικές ή καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ούτε κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, ούτε κατοικήσιμα μέρη.

Ποιος όμως μπορεί να αποκλείσει κάτι τέτοιο; Πού υπάρχει στην προκήρυξη κάποιος τέτοιος περιοριστικός όρος; Και πάλι θα πρέπει να τονιστεί ότι ο τυχόν αυριανός μεταλλειοκτήτης έχει το αναφαίρετο δικαίωμα, με βάση το κείμενο της προκήρυξης, τον μεταλλευτικό κώδικα και τα αποτελέσματα της έρευνας που ο ίδιος θα κάνει, να επέμβει οπουδήποτε εντός του μεταλλευτικού χώρου των 91 χιλιάδων στρεμάτων θεωρήσει πως μπορεί να έχει οικονομικά συμφέρουσα εξόρυξη∙ ανεξάρτητα από τις όποιες τωρινές εκτιμήσεις και υποσχέσεις των αρμοδίων του ΥΠΕΚΑ, που καθόλου δεν θα είναι υποχρεωμένος να λάβει υπόψη του.

Αν ήθελε το ΥΠΕΚΑ να περιορίσει την έρευνα και εκμετάλλευση μόνο σε χέρσες εκτάσεις, όφειλε να περιορίσει τον υπο παραχώρηση μεταλλευτικό χώρο ώστε να περιλαμβάνει μόνο τέτοιες εκτάσεις.

Το επιχείρημα όμως του ΥΠΕΚΑ αντιστρατεύεται και τη στοιχειώδη λογική. Δηλαδή, στον παρελθόντα γεωλογικό χρόνο όταν δημιουργήθηκαν οι σωληνοειδείς κορυφές του πορφύρη, αυτές διάλεξαν μόνο τα μέρη εκείνα που μετά μερικά εκατομμύρια χρόνια θα γινόταν χέρσες εκτάσεις; Και όταν πρωτοεγκαταστάθηκαν τα χωριά που βρίσκονται τώρα μέσα στο μεταλλευτικό χώρο διάλεξαν, σαν να γνώριζαν από τι θα κινδυνεύσουν στο μέλλον, θέσεις μακρυά από τις αόρατες, υπεδάφιες σωληνοειδείς αυτές κορυφές.

Εξάλλου, γιατί οι αρμόδιοι του ΥΠΕΚΑ αντιμετωπίζουν τις λεγόμενες “χέρσες εκτάσεις” ως κάτι άνευ αξίας; Ο όρος “χέρσα έκταση” είναι επιστημονικά αδόκιμος. Οι “χέρσες εκτάσεις” στους πρόποδες των Κρουσίων παίζουν το δικό τους σημαντικό ρόλο στην ισορροπία των οικοσυστημάτων της ευρύτερης περιοχής. Αγνοούν προφανώς οι του ΥΠΕΚΑ ότι αυτό που χαρακτηρίζουν ως “χέρσες εκτάσεις” είναι στην πραγματικότητα πολύτιμοι βοσκότοποι. Αν ήταν να αλλάξουν χρήση, το μόνο που θα μπορούσε να επιτραπεί θα ήταν ίσως να γίνει σ’ αυτές τις εκτάσεις μια προσπάθεια αναδάσωσής τους με τοπικά δασικά είδη, ώστε να βελτιωθεί ο βαθμός κατακράτησης νερού και να εμπλουτισθούν οι ελάχιστοι υπάρχοντες υπόγειοι υδροφορείς.

Χωριά όμως μπορεί να εγκαταληφθούν και χωρίς να υπάρξει άμεση, επιβαλλόμενη απομάκρυνση και απαλλοτρίωση. Η εγκατάληψη μπορεί να γίνει σταδιακά, καθώς η διαβίωση θα γίνεται ανυπόφορη για πολλούς και διάφορους λόγους (συνεχής ηχορύπανση, καθημερινές εκρήξεις, αέρια ρύπανση, συνεχείς διελεύσεις βαρέων οχημάτων, γειτνίαση με χώρους απόρριψης στείρων και καταλοίπων επεξεργασίας, μόλυνση ή εξάντληση του νερού, κ.α.).

Άλλωστε, αν δεν υπήρχαν καθόλου σκέψεις για ενδεχόμενες απαλλοτριώσεις, γιατί τότε ο εμπειρογνώμων του ΥΠΕΚΑ κ. Τσιραμπίδης υποσχέθηκε κατά τη συνάντηση της 6-2-2012 ότι η μεταλλευτική εταιρία που θα εγκατασταθεί θα φροντίσει να στεγάσει σε νεόδμητα διαμερίσματα όσους κατοίκους χωριών εντός του μεταλλευτικού χώρου χρειαστεί να απομακρυνθούν;

Ποιος λοιπόν παραπληροφορεί ποιον;

Παραπληροφόρηση(;) έκτη:

Θα υπάρξει μόνιμη ζημία στο περιβάλλον και δεν θα υπάρξει άξια λόγου αποκατάσταση.

Για το θέμα αυτό στη συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής της 16-2-2012 μίλησε η Γενική Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ, κυρία Μ. Καραβασίλη.

Δεν θα σχολιάσω τα πολλά άλλα που είπε, παρά μόνο ετούτο το πολύ σύντομο και επιγραμματικό, με το οποίο κατέληξε και το μεταφέρω σχεδόν κατά λέξη: “Oι μέχρι σήμερα 1.500 εξορύξεις έχουν κάνει τις περιοχές χάλια. Η καινούρια στο Κιλκίς θα είναι περιβαλλοντικά σωστή”.

Εμείς, που υποτίθεται ότι παραπληροφορούμε, βασίζουμε αυτά που είπαμε και λέμε στις υπαρκτές και αποδεδειγμένα καταστροφικές χίλιες πεντακόσιες περιπτώσεις εξορύξεων.

Οι του ΥΠΕΚΑ,που υποτίθεται πως δεν παραπληροφορούν, βασίζονται σε οράματα και προθέσεις, ευσεβείς ή όχι, κατανοητές πάντως, αλλά πολύ αμφιβόλου αξιοπιστίας και αναπόδεικτης αποτελεσματικότητας.

Ποιος λοιπόν παραπληροφορεί ποιον;

Εσείς οι κάτοικοι του Κιλκίς και των Κρουσίων τι λέτε; Να τους αφήσουμε να δοκιμάσουν, ελπίζοντας πως η χιλιοστή πεντηκοσιοστή πρώτη εξόρυξη (αυτή στον τόπο σας) θα αποτελέσει, επι τέλους, τη μία και μοναδική μη καταστροφική εξορυκτική επέμβαση;

Τώρα μάλιστα που το κράτος δεν έχει πόρους να διαθέσει ούτε για τις στοιχειωδέστατες ανάγκες στη χώρα μας: τα βιβλία στα σχολεία, τα φανάρια στους δρόμους της Αθήνας, τα εισιτήρια των ανθρώπων του ΥΠΕΚΑ για να έρθουν στο Κιλκίς να ενημερώσουν τον κόσμο και τόσα άλλα.

Θα αφήσετε να σας πάνε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα;

(ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)

—————————————————————–

1b. Ψάχνουν νέα φλέβα χρυσού στο Κιλκίς

«Χριστουγεννιάτικος» διαγωνισμός από το ΥΠΕΚΑ
Έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο, που προσδιορίζονται κατ’ ελάχιστο σε ένα εκατομμύριο ευρώ το έτος και θα προσαυξάνονται ανάλογα με τις τιμές των μετάλλων στις διεθνείς αγορές, προβλέπει ο νέος διαγωνισμός που προκήρυξε παραμονές Χριστουγέννων, το υπουργείο Περιβάλλοντος, αναζητώντας τους μνηστήρες που θα εξερευνήσουν και θα εκμεταλλευτούν τη νέα φλέβα χρυσού στην περιοχή του Κιλκίς.Είναι η αλλαγή κλίματος που δημιουργεί η ευφορία γύρω από τις δραστηριότητες των μεταλλευμάτων, αλλά και η απάντηση σε όσους ψέγουν την ελληνική πολιτεία ότι δεν έχει επωφεληθεί ούτε στο ελάχιστο από τις συναλλαγές αξίας εκατομμυρίων ευρώ που έχουν γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια στη χώρα μας γύρω από τις μπίζνες του χρυσού.Τα εκτιμώμενα αποθέματα χρυσού, χαλκού και άλλων μεταλλευμάτων στην περιοχή του Κιλκίς είναι της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ σε ότι αφορά την αξία περιεχομένων μετάλλων. Τα αναμενόμενα αποθέματα υπολογίζονται σε 7 δισ. ευρώ αντίστοιχα.Το μεταλλείο εκτείνεται σε 91 τετραγωνικά χιλιόμετρα μεταξύ των περιοχών Μεταξοχωρίου, Βάθης, Γερακαριού, Φύσκας, Κεντρικού, Μυλοχωρίου και Αντιγόνειας.
Λίγες μέρες μετά την συμφωνία συγχώνευσης μεταξύ της Καναδικής Eldorado Gold (σ.σ έχει ήδη δηλώσει ότι θα διεκδικήσει νέα αποθέματα στη χώρα μας) που θα εκμεταλλευτεί τα μεταλλεία στο Πέραμα Έβρου και της European Goldifiled που έχει ξεκινήσει τα αντίστοιχα έργα στα μεταλλεία Κασσάνδρας, η κυβέρνηση ενισχύει τον ανταγωνισμό στην αγορά χρυσού και άλλων μετάλλων με εμφανή την προσπάθεια να πείσει ότι για πρώτη φορά μπορεί να αποκομίσει οφέλη από τους επαγγελματίες-χρυσοθήρες.Σύμφωνα με την προκήρυξη, για πρώτη φορά προβλέπεται ελάχιστο ετήσιο μίσθωμα κατά το στάδιο των ερευνών το οποίο θα αυξάνεται κάθε έτος. Στόχος του YΠEKA, είναι «η προώθηση πραγματικών εργασιών, ώστε τελικά να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας και τα έσοδα της χώρας, με πλήρη λειτουργία και εκμετάλλευση του μεταλλείου το συντομότερο δυνατόν και όχι στη λογική των δήθεν ερευνών που διαρκούν για δεκαετίες».Μεγαλύτερο μίσθωμα θα απολαμβάνει το Δημόσιο, όταν οι τιμές των μετάλλων θα αυξάνονται, όπως συμβαίνει τελευταία με τον χρυσό. Στόχος είναι το Δημόσιο να λαμβάνει μεγαλύτερο μίσθωμα, θέτοντας επιπλέον κατώτερο όριο, ώστε να διασφαλίζεται συνεχής ροή εσόδων από μισθώματα.

Εκτός των ελάχιστων μισθωμάτων που ξεπερνούν στη συγκεκριμένη περίπτωση το 1.000.000 ευρώ κατ’ έτος (μετά από περίπου τριετή λειτουργία του μεταλλείου), οι επιχειρήσεις θα πληρώνουν επιπλέον και αναλογικό μίσθωμα σύμφωνα με το άρθρο 84 του Μεταλλευτικού Κώδικα, που είναι ποσοστό 1έως 6% (ανάλογα του βαθμού επεξεργασίας) επί της αξίας του πωλούμενου προϊόντος.

Η προκήρυξη δίνει προβάδισμα σε όσους υποψήφιους επενδυτές κάνουν τις περισσότερες προσλήψεις εργαζομένων από τον νομό Κιλκίς, ενώ προτεραιότητα δίνεται και στην τοπική κοινωνία η οποία θα πρέπει να εξασφαλίζει ισχυρά αντισταθμιστικά οφέλη με έμφαση στα θέματα περιβάλλοντος που έως σήμερα αποτελούν την Αχίλλειος Πτέρνα των επενδυτών.

protothema gr

———————————————————————————-

2.  Ο χρυσός του Κιλκίς

Ένα μικρό απόσπασμα από την εκδήλωση-συζήτηση για τα μεταλλεία χρυσού που έγινε στη Γάβρα Κιλκίς το Σάββατο 12 Μαρτίου, με ομιλητές τον Τόλη Παπαγεωργίου από το “Παρατηρητήριο” και τον καθηγητή γεωλογίας του ΑΠΘ κ. Σαράντη Δημητριάδη.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=8MSWQTmAqaY#t=7s

Oι κάτοικοι της περιοχής έχουν αρχίσει να οργανώνονται και να επιζητούν ενημέρωση για να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα των μεταλλείων χρυσού που φαίνεται ότι έρχεται και προαναγγέλθηκε από τον Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Μανιάτη. Η ζώνη που σημειώνεται με κόκκινο μεταξύ της λίμνης Δοϊράνης και του ορεινού όγκου των Κρουσσίων στο Νομό Κιλκίς είναι ο μεγαλύτερος “στόχος” για εκμετάλλευση χρυσοφόρων κοιτασμάτων μετά τη Χαλκιδική. Τα ονόματα των χωριών Βάθη, Γερακαριό, Ποντοκερασιά αναφέρονται εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία από τους χρυσολάγνους του ΙΓΜΕ ως “δυναμικοί κοιτασματολογικοί στόχοι” – πάντα με τις γνωστές σάλτσες περί “ανάπτυξης”, “βιωσιμότητας” κλπ.
kilkis
Γεωτεκτονικά η περιοχή ανήκει  στη λεγόμενη “Σερβομακεδονική Μάζα” η οποία περιλαμβάνει νοτιότερα και τα δικά μας Μεταλλεία Κασσάνδρας. Δείτε και τον παρακάτω χάρτη:

porphyry2

Η παρουσίαση από όπου προέρχεται αυτός ο χάρτης βρέθηκε στο δικτυακό τόπο του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ (εδώ) και περιέχει κι άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα κοιτάσματα πορφυρικού χαλκού-χρυσού του Κιλκίς, της Θράκης (Κασσιτερές, Μελίτενα, Κίρκη αλλά και Μαρώνεια!) και της Χαλκιδικής. Προσχωματικός χρυσός στην Ιερισσό και το Μεταγγίτσι και δυο νέα τοπωνύμια πορφυρικών στόχων – Δίλοφο και Αλατίνα (Αλατίνια)… σίγουρα ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες!!!
Πάμε πίσω στο Κιλκίς. Το Μάρτιο του 2002 μια μεγάλη περιοχή, 133.000 στρέμματα των Κρουσσίων, παραχωρήθηκε από την Κυβέρνηση Σιμήτη στον πολυεθνικό γίγαντα Rio Tinto, ενώ ενδέχεται να έχει παραχωρηθεί και μια δεύτερη περιοχή, έκτασης 156.000 στρεμμάτων. Η εταιρεία τότε δεν προχώρησε σε υποβολή “επενδυτικής” πρότασης γιατί οι τιμές χρυσού-χαλκού ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και γιατί αμέσως εκδηλώθηκε αντίδραση από την τοπική κοινωνία. Όμως οι εταιρείες-αρπακτικά ξέρουν να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή και η κατάλληλη στιγμή είναι ΤΩΡΑ, που ο χρυσός είναι στα ύψη και η Ελλάδα στα Τάρταρα.
Η παγκόσμια μεταλλευτική βιομηχανία έχει τα μάτια της στην Ελλάδα, η οποία φιλοξενεί τα σημαντικότερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Όπως έχουμε γράψει επανειλημμένως, “κοίτασμα” μπορεί να είναι ένα πέτρωμα με περιεκτικότητα πολύ κάτω του ενός γραμμαρίου ανά τόνο  και από αυτά η Μακεδονία και η Θράκη έχουν πάρα πολλά. Μόλις 0,18 γρ. ανά τόνο είναι η οριακή περιεκτικότητα χρυσού στις Σκουριές και η απόληψή του είναι εύκολη και φτηνή με ένα θηριώδη επιφανειακό κρατήρα… Αυτός είναι ο “βιώσιμος” και “αναπτυξιακός” χρυσός του κ. Αρβανιτίδη και του ΙΓΜΕ. Όμως ούτε η Rio Tinto, ούτε καμία άλλη εταιρεία θα τολμήσει να προχωρήσει, αν δεν τα καταφέρει η European Goldfields στη Χαλκιδική. Στη Χαλκιδική κρίνονται πολύ περισσότερα πράγματα από το μέλλον της ίδιας της Χαλκιδικής. Κρίνεται το αν θα γίνουμε τριτοκοσμική χώρα γιατί εκεί μας οδηγούν αυτού του είδους οι εκμεταλλεύσεις.
Πιστεύουμε ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα που συνδέουν τη Χαλκιδική με το Κιλκίς εκτός από τη γεωλογία. Τα κοιτάσματα της περιοχής είναι πορφυρικά (“τύπου Σκουριών”), είναι δηλαδή ιδανική τροφοδοσία για τη μεταλλουργία χαλκού flash smelting που πρόκειται (αν τους αφήσουμε) να στηθεί στο Μαντέμ Λάκκο. Η μεταλλουργία του Μαντέμ Λάκκου θα είναι μια μεγάλη μεταλλουργία που δεν προορίζεται μόνο για τα κοιτάσματα της Χαλκιδικής. Στη Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ δηλώνεται καθαρά ότι θα γίνονται και εισαγωγές μεταλλευμάτων (συμπυκνωμάτων) από την Ελλάδα ή το εξωτερικό. Καμμία Rio Tinto δεν έχει λόγο να στήσει άλλη μια πανάκριβη μεταλλουργία σε απόσταση μόλις 100 χλμ. από το Μαντέμ Λάκκο. Εδώ θα έρχονται όλα και θα αφήνουν τα απόβλητά τους.
Είναι καιρός να μας συνδέσει και ο αγώνας.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

———————————————————————————

3. Δελτίο τύπου Δήμου Παιονίας για τα μεταλλεία στο Πάικο

29 December, 2011  antigoldgreece

«Αδιαπραγμάτευτο τρίπτυχο για την διοίκηση του Δήμου Παιονίας η Υγεία των Δημοτών, η Ποιότητα του Νερού και η προστασία του Φυσικού Κάλους του Πάϊκου σε σχέση με την λειτουργία μεταλλείων.»

Μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον διεθνή ανοιχτό πλειοδοτικό διαγωνισμό για το δημόσιο μεταλλευτικό χώρο στο Πάϊκο, οφείλουμε να ενημερώσουμε τους συνδημότες μας για τα ακόλουθα:

  • Ο Δήμος μας ουδέποτε ενημερώθηκε ή ρωτήθηκε από το Υπουργείο ή άλλη αρμόδια αρχή για το συγκεκριμένο θέμα.
  • Εκπλαγέντες και θορυβημένοι από τις εξελίξεις ζητήσαμε εγγράφως ,πλήρη ενημέρωση ,έστω και καθυστερημένα τόσο από το Υπουργείο όσο και από το ΙΓΜΕ αλλά και από Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας για τις συνέπειες που θα υπήρχαν από την λειτουργία των μεταλλείων.
  • Τονίσαμε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι θεωρούμε απαραίτητο να γίνει δημόσια συζήτηση ,εδώ στον τόπο μας , από ειδικούς που θα μας εξηγήσουν επιστημονικά και τεκμηριωμένα , τι πραγματικά θα συμβεί με την λειτουργία των μεταλλείων και που θα απαντήσουν πειστικά στις απόλυτα δικαιολογημένες φοβίες που διατυπώνονται από κατοίκους της περιοχής μας.
  • Ξεκαθαρίσαμε ότι η διοίκηση του Δήμου δεν πρόκειται να επιτρέψει την λειτουργία των μεταλλείων εάν έστω και στο ελάχιστο διαφανεί ότι θα κινδυνέψει η Υγεία των Δημοτών, η Ποιότητα του Νερού και η προστασία του Φυσικού Κάλους του Πάϊκου.
  • Το παραπάνω τρίπτυχο αποτελεί για εμάς τη κόκκινη γραμμή στο συγκεκριμένο θέμα , όπως επισήμανε σε δημόσιες τοποθετήσεις του ο Δήμαρχος Παιονίας κ. Αθανάσιος Λαπόρδας.
  • Σε τηλεφωνική επικοινωνία με αρμόδιους υπαλλήλους του Υπουργείου ο Δήμαρχος ζήτησε ειδικοί επιστήμονες να ενημερώσουν υπεύθυνα ,δια ζώσης ,τους συνδημότες μας κατά την διάρκεια ειδικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου.
  • Μέχρι σήμερα έχει καταστεί σαφές ότι στα συγκεκριμένα μεταλλεία δεν θα υπάρξει εξόρυξη χρυσού και μάλιστα με την χρήση κυανίου, αλλά εξόρυξη Μολύβδου , Αργύρου και Ψευδαργύρου.
  • Στην πρόσφατη επίσημη επίσκεψη αρχηγού κόμματος που εκπροσωπείται στο ελληνικό κοινοβούλιο, αυτή του κ. Κουβέλη , ο Δήμαρχος προέβη σε επισήμανση του θέματος και ο κ.Κουβέλης δεσμεύτηκε δημόσια ότι θα ανοίξει το θέμα και στην Βουλή.
  • Ο Δήμαρχος σε πρόσφατη επίσκεψή του στην Διεύθυνση Μεταλλείων της Περιφέρειας στην Θεσσαλονίκη πήρε ξεκάθαρη απάντηση ότι σε αυτό το σημείο την μόνη εμπλοκή με το θέμα την έχει το Υπουργείο και σε κάποιο βαθμό το ΙΓΜΕ
  • Μετά την τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου κάποιοι βιάστηκαν να παραπληροφορήσουν τους συνδημότες μας. Θα ήταν πραγματικά χρήσιμο να αποκαλυφθεί η σκοπιμότητα αυτής τους της κίνησης.
    Ψευδώς λοιπόν κάποιοι ανέφεραν ότι ο Δήμαρχος Παιονίας αποκάλεσε ημιμαθείς παρευρισκομένους όταν απλώς αναφέρθηκε στο γνωστό ρητό ότι «η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας» και η αναφορά αυτή είχε να κάνει με την απόλυτη ανάγκη ενημέρωσης τόσο του Ίδιου και του Δημοτικού Συμβουλίου όσο και της Τοπικής κοινωνίας για το τι πραγματικά θα συμβεί.
  • Είναι επίσης άξιο απορίας γιατί μέσω αυτής της προσπάθειας παραπληροφόρησης κάποιοι προσπαθούν να χωρίσουν την τοπική κοινωνία και μάλιστα βάζοντας απέναντι θεσμούς, όπως τον Δήμαρχο του ενιαίου Δήμου Παιονίας αλλά και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Από την στιγμή που προέκυψε το θέμα , σύσσωμη η διοίκηση του Δήμου ,έθεσε ως αδιαπραγμάτευτους όρους τα όσα προαναφέρθηκαν σχετικά με την Υγεία των Δημοτών, τη Ποιότητα του Νερού και τη προστασία του Φυσικού Κάλους του Πάϊκου.
  • Επειδή λοιπόν η διοίκηση του Δήμου δεν μπορεί να ασχολείται με τα μικροπολιτικά ή και άλλα συμφέροντα εκείνων που διαστρεβλώνουν γεγονότα προσπαθώντας να τα εξυπηρετήσουν,

ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΗΜΟΤΕΣ ΜΑΣ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΓΚΥΡΗ ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

 
 ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Ψάχνουν νέα φλέβα χρυσού στο Κιλκίς

———————————————————————————————

4. Δώδεκα χωριά του Κιλκίς στο μεταλλευτικό μαντρί

Άρθρο του κ. Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας Α.Π.Θ.

Εικόνα: φωτοτυπία από τη μελέτη του Ν.Γ.ΜΕΛΙΔΩΝΗ *

26 December, 2011 by antigoldgreece

Δώδεκα χωριά του Κιλκίς στο μεταλλευτικό μαντρί

Ήδη τρέχει ο χρόνος υποβολής προτάσεων στον ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό που το ΥΠΕΚΑ προκήρυξε για τη μίσθωση του Δημόσιου Μεταλλευτικού χώρου «που περιλαμβάνεται στις περιοχές Μεταξοχωρίου, Βάθης, Γερακαριού, Φύσκας, Κεντρικού, Μυλοχωρίου και Αντιγόνειας». Την προκήρυξη συνοδεύει χάρτης με περιγραμμένη την προς μίσθωση υποψήφια για μεταλλευτική δράση έκταση, όπου φαίνεται η ένταξη δώδεκα χωριών του νομού Κιλκίς εντός της έκτασης αυτής (Μεταξοχώρι, Γερακαριό, Μυλοχώρι, Αντιγόνεια, Κεντρικό, Άνω Θεοδωράκι, Κάτω Θεοδωράκι, Φύσκα, Σπουργίτης, Δίβουνο, Παλατιανό, Βάθη).

Στο χάρτη αυτόν είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια να περικλεισθούν εντός του μεταλλευτικού χώρου όσο γίνεται περισσότερα χωριά της περιοχής, με εξαίρεση μόνο την Ευκαρπία, ίσως θα έλεγε κάποιος κακόπιστος γιατί αυτή είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του νυν Δημάρχου Κιλκίς και της πρέπει ως εκ τούτου μια ειδική μεταχείρηση.

Το περίγραμμα του μεταλλευτικού χώρου λοιπόν καθορίζεται από τη θέση των συνοριακών χωριών που επιλέχθηκαν, ως πάσσαλοι σηματοδότησης, και όχι, όπως θα έπρεπε, από τα χαρακτηρηστικά της γεωλογικής διερεύνησης του πεδίου και τις όποιες τυχόν υπάρχουν επιφανειακές ή από γεωτρήσεις ενδείξεις μεταλλοφορίας. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι το σχεδιαστικό looping στην προσπάθεια εγκόλπωσης εντός του μεταλλευτικού χώρου και του χωριού Αντιγόνεια.

Θα περίμενε κανείς κανονικά, για λόγους μικρότερης αναστάτωσης του τοπικού πληθισμού, να γίνει το αντίθετο, να μείνουν δηλαδή έστω και οριακά έξω τα περισσότερα από τα δώδεκα εν συνόλω χωριά που τώρα μαντρώθηκαν στο μεταλλευτικό χώρο. Ποιόν σκοπό λοιπόν μπορεί να εξυπηρετεί αυτή η προφανής προσπάθεια να μαντρωθούν όσο περισσότερα χωριά ήταν δυνατό μέσα στο μεταλλευτικό χώρο; Iδού κάποιοι προφανείς σε εμένα λόγοι:

1. Η ένταξη ενός χωριού εντός του μεταλλευτικού χώρου περιορίζει κατά πολύ κάθε εμπράγματο δικαίωμα των κατοίκων του χωριού αυτού έναντι του απόλυτα επικρατούντος στο μεταλλευτικό χώρο εμπράγματου δικαιώματος της μεταλλειοκτησίας. Με άμεσο συνεπακόλουθο την με διαδικασίες fast tract ταχεία, μαζική και με εξευτελιστικές αποζημιώσεις διεκπαιραίωση όλων των ομαδικών και μεγάλης κλίμακας αναγκαστικών απαλοτριώσεων που θα προηγηθούν της έναρξης εργασιών στο μεταλλευτικό χώρο.

2. Θα υπάρξει πιθανά τάση εγκατάλειψης των χωριών αυτών από τους κατοίκους τους λόγω της επικείμενης μεταλλευτικής δράσης δίπλα ή κάτω από τα σπίτια τους. Αυτό εξυπηρετεί αφάνταστα τον μελλοντικό μεταλλειοκτήτη ώστε να μείνει μόνος κύριος της περιοχής, ελεύθερος και ανεξέλεγκτος να επεκτείνει χωρίς περιορισμούς το αναπτυξιακό (υποτίθεται) αλλά πλήρως καταστροφικό για το περιβάλλον έργο του.

3. Η πιθανή εγκατάληψη των χωριών αυτών από τους σημερινούς τους κατοίκους και η τυχόν εποίκηση κάποιων από αυτά από εργάτες των μελλοντικών μεταλλείων, αφαιρεί από τις πλάτες του μεταλλειοκτήτη την κοινωνική πίεση και τη διαμαρτυρία για τη δέσμευση μεγάλων ποσοτήτων νερού και τις άλλες μορφές περιβαλλοντικής επιβάρυνσης (αποδάσωση, καταστροφή του αναγλύφου, καταστροφή καλλιεργειών, μόλυνση υπόγειων υδάτων, αέρια ρύπανση, ηχορύπανση, δημιουργία και επέκταση τελμάτων τοξικών αποβλήτων κ.α.)

Το ευτύχημα είναι ότι δώδεκα χωριά, έστω και αραιοκατηκημένα, είναι πολλά. Και αν είναι ανυπότακτα και δεν μπαίνουν εύκολα στο μαντρί, μπορουν να χαλάσουν τα καταστροφικά σχέδια που οι χρυσοθήρες εκμεταλλευτές βάλθηκαν να πραγματοποιήσουν στο ακριτικό Κιλκίς, όπου θεώρησαν ότι θα έχουν τη μικρότερη αντίσταση και θα τους ανοιχτεί τελικά η κερκόπορτα. Οι κάτοικοι των χωριών αυτών, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους που ίσως έφυγαν για το Κιλκίς, τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα, ας ξανασμίξουν όλοι μαζί και ας αντισταθούν με όλες τους τις δυνάμεις για να ακυρώσουν τα σχέδια αυτά.

Κανένας αγώνας δεν χάνεται παρά εκείνος που δεν γίνεται.

Η μάχη του Κιλκίς τώρα αρχίζει και θα είναι σκληρή, όπως όλες οι μάχες στον τόπο αυτό.

Σαράντης Δημτριάδης.
Ομότιμος καθηγητής,
Τμήμα Γεωλογίας, ΑΠΘ.

***Εικόνα: φωτοτυπία από τη μελέτη του Ν.Γ.ΜΕΛΙΔΩΝΗ “Το τόξον των νεοηφαιστειακών πετρωμάτων Στρυμονικού – Μεταμορφώσεως (κεντρική Μακεδονία)”– Ινστιτούτον Γεωλογίας και Ερευνών Υπεδάφους. Μεταλλευτικαί έρευναι, αρ.5. 1972.

Η εικόνα δείχνει καθαρά ότι το κοίτασμα πορφύρη (“ηφαιστίτη”) της Βάθης, η εκμετάλλευση του οποίου – μαζί με την ευρύτερη περιοχή έκτασης 91.000 στρεμμάτων – μόλις προκηρύχθηκε από το ΥΠΕΚΑ, βρίσκεται ακριβώς κάτω από τα σπίτια του χωριού!

 ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

  ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Ψάχνουν νέα φλέβα χρυσού στο Κιλκίς

———————————————————————————————–

5. Οι βουλευτές του Έβρου και της Ροδόπης οφείλουν να πάρουν θέση κατά του χρυσού, σημειώνει η Επιτροπή κατά των Χρυσωρυχείων

«ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ», ΤΟΝΙΖΕΙ Η ΔΙΑΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ

Επιστολή προς τους βουλευτές Έβρου και Ροδόπης των κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, απέστειλε η Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης – Έβρου κατά των χρυσωρυχείων, ζητώντας από αυτούς να μιμηθούν την κίνηση των αιρετών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης και να απαιτήσουν από τον Υπουργό Περιβάλλοντος κ. Παπακωνσταντίνου να απορρίψει την αδειοδότηση της λειτουργίας των χρυσωρυχείων στην περιοχή μας.

Στο κείμενο της, το οποίο απευθύνεται στους βουλευτές Ντόλιο Γεώργιο, Ρενταρή Όλγα, Τσιαούση Ελένη, Δερμεντζόπουλο Αλέξανδρο, Χατζηοσμάν Αχμέτ, Πεταλωτή Γεώργιο και Στυλιανίδη Ευρυπίδη, η Διανομαρχιακή Επιτροπή σημειώνει αναλυτικά πως : «η πρόθεση των πολυεθνικών εταιρειών χρυσού, που πρωτοεκδηλώθηκε πριν από 14 χρόνια  για εγκατάσταση μεταλλείων στην Ροδόπη και τον Έβρο, προκάλεσε την ανάπτυξη ενός μαζικού κοινωνικού κινήματος αντίστασης για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, καθώς και για οικονομικούς και περιβαλλοντικούς λόγους.

Για τα μεταλλεία χρυσού στην Θράκη πραγματοποιήθηκαν συνέδρια και δημόσιες ανοικτές εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαν και οι εταιρείες χρυσού, όπου διατυπώθηκαν οι επιστημονικές απόψεις και των δυο πλευρών. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν διαμορφώσει άποψη και είναι κάθετα αντίθετες στην λειτουργία των χρυσωρυχείων. Αυτό έχει εκφραστεί επανειλημμένα μέσα από τις εκλεγμένες τοπικές αρχές (Περιφερειακό και Δημοτικά Συμβούλια), αλλά και από τη συντριπτική πλειοψηφία των επιστημονικών, επαγγελματικών και κοινωνικών φορέων και συλλόγων της περιοχής.

Έναντι αυτής της δυναμικής, και με τη χρήση έντονης προπαγάνδας, επιχειρείται σήμερα από τα χρυσωρυχεία και τα φερέφωνά τους ένας νέος κύκλος διαλόγου με την κοινωνία. Ο χωρίς λόγο διάλογος προωθείται από την εταιρεία χρυσού επειδή έχει αποτύχει στην επικοινωνιακή της τακτική και είναι απομονωμένη από την κοινωνία. Όμως είναι γνωστό ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως στα δεδομένα και η τοπική κοινωνία είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να αντιδράσει δυναμικά.

Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια των χρυσοθηρών, θεωρούμε ότι οι βουλευτές Έβρου – Ροδόπης έχουν ένα και μόνο χρέος απέναντι στην τοπική κοινωνία. Να απαιτήσουν, ως κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι μας, από τον Υπουργό Περιβάλλοντος Γ. Παπακωνσταντίνου και τον Υφυπουργό Γ. Μανιάτη να απορρίψουν την αδειοδότηση της λειτουργίας των χρυσωρυχείων, τώρα.

Αυτό έπραξαν στις 16 Δεκεμβρίου οι δεκαοκτώ αιρετοί εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης (Περιφερειάρχης και δεκαεπτά Δήμαρχοι της Περιφέρειας) με κοινό κείμενο τους στον Υπουργό και Υφυπουργό, όπου αντιτάσσονται στην λειτουργία των μεταλλείων και ζητούν τον σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες.

Σήμερα, οφείλετε και εσείς οι βουλευτές Έβρου – Ροδόπης να πράξετε το αντίστοιχο.

Για περίπου 80 θέσεις πρόσκαιρης εργασίας, δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή της υγείας και του τόπου μας!».

FONIRODOPIS GR

ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Ψάχνουν νέα φλέβα χρυσού στο Κιλκίς

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: