Αρχείο

Archive for Μαρτίου 2011

Τελικά ποιός “τα έφαγε”; ……….

Μαρτίου 31, 2011 Σχολιάστε

Με αφορμή το φαινόμενο της ηθικής παρακμής που μαστίζει τον δημόσιο βίο της χώρας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έχουν γραφεί (στον Τύπο) κι έχουν ακουσθεί (στα τηλεκανάλια) πολλά και διάφορα. Ωστόσο, οι νοήμονες Έλληνες πολίτες δεν έπαψαν ποτέ να διερωτώνται: Ποιός από τους δύο κυρίαρχους παράγοντες των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων (ο Λαός ή οι Ηγέτες του) είναι υπεύθυνος για τη……
δημιουργία και εξάπλωση του παρακμιακού αυτού φαινομένου; Είναι άραγε υπεύθυνος ο λαός που αρνείται να συμμορφωθεί ή είναι οι ηγέτες του (Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση) που με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους, αλλά και με το παράδειγμά τους πολλές φορές, καθοδηγούν και ενθαρρύνουν τους πολίτες να μην σέβονται τους νόμους και τους ηθικούς κανόνες;

Κατά μία εκδοχή, την οποία εξέφρασε παλαιότερα ο πρώην πρωθυπουργός Κων. Σημίτης (αυτή είναι η Ελλάδα), για κάθε τι πού πάει στραβά σ’ αυτήν τή χώρα υπεύθυνος είναι ο απείθαρχος ελληνικός λαός. Ο οποίος, ως γνωστόν, για περισσότερο από μια εικοσαετία βρισκόταν και στην… εξουσία (“το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση, ο Λαός στην Εξουσία”).

Κατά μία άλλη όμως μαρτυρία, η οποία έρχεται από τα βάθη της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους (Ισοκράτους Λόγοι, ‘Επιστολή προς Νικοκλέα’, παράγρ. 31), η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνον τους ηγέτες. Των οποίων ο λαός απλώς μιμείται τη συμπεριφορά: “Μή τούς μέν άλλους αξίου κοσμίως ζήν, τούς δε βασιλέας ατάκτως, αλλά τήν σαυτού σωφροσύνην παράδειγμα τοίς άλλοις καθίστη, γιγνώσκων ότι τό τής πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοίς άρχουσιν.”

Βέβαια, ο Ισοκράτης, τον παραινετικό αυτόν λόγο τον απευθύνει στον Νικοκλέα (νεαρό βασιλιά της Σαλαμίνας της Κύπρου) και όχι σε εκλεγμένους από τον λαό ηγέτες. Αλλά και πάλι, αν ζούσε σήμερα ο Ισοκράτης και παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα στον δημόσιο βίο είναι μάλλον βέβαιο ότι δεν θα είχε κανέναν δισταγμό να απευθύνει την ίδια παραίνεση και “τοις σημερινοίς άρχουσιν”. Και φυσικά, δεν θα έκανε αποδεκτή ούτε την άποψη σύμφωνα με την οποία “η κάθε κοινωνία έχει τους ηγέτες που τής αξίζουν”, αλλά θα υποστήριζε ότι αυτό οφείλεται στο ότι κάποιοι ηγέτες του στο παρελθόν, με πράξεις αντίθετες προς την πολιτική ηθική και με σκοπό την απόκτηση εκλογικής πελατείας, είχαν απευθυνθεί στα πιο ταπεινά ένστικτα του ελληνικού λαού, υποβαθμίζοντας έτσι το ήθος του και καθιστώντας τον “καθ’ εικόνα και ομοίωσιν των ηγετών του”.

Ερώτημα: Μήπως ο Πρόεδρος τής Βουλής θα έπρεπε να αναρτήσει τη ρήση αυτή του Ισοκράτη σε ένα εμφανές σημείο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ώστε όλοι οι πολιτικοί μας άρχοντες, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, να την αποστηθίσουν και σιγά-σιγά ν’ αρχίσουν να την εφαρμόζουν;

http://www.postnews.gr

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized

Ψυχολογία της Μάζας ………

Μαρτίου 31, 2011 Σχολιάστε

Οι 10 στρατηγικές χειραγώγησης που χρησιμοποιούν οι επικυρίαρχοι για να πετύχουν τον απόλυτο έλεγχό μας με την βοήθεια των ΜΜΕ.

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και…
πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών.

Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι… επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.

«Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία….. μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά καθυστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…
Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως στο σχολείο λέγαμε τους καλούς μαθητές «φυτά»;

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους (σ.σ: όλοι έχουμε ακούσει εκφωνητές να παπαγαλίζουν συνεχώς το επιχείρημα οτι δεν φταίνε οι Παγκοσμιοποιητές για την κατάσταση στην Ελλάδα αλλά φταίμε εμείς. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν νοητική καθυστέρηση αλλά είναι σε διατεταγμένη σε ειδική αποστολή. Χιλιάδες άλλοι το παπαγαλίζουν κάθε μέρα), των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους!!!

http://epanastasi-gr.blogspot.com/

Κατηγορίες:Uncategorized

Φάλτσο στο Καστελόριζο ………

Μαρτίου 30, 2011 Σχολιάστε

Του Νίκου Μελέτη

Σε φιάσκο εξελίχθηκε ο χειρισμός της υπόθεσης του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS EXPLORA από το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς αποκαλύφθηκε ότι το πλοίο μετά την παρενόχληση που είχε δεχθεί από τουρκική κορβέτα στράφηκε στην Τουρκία για να πάρει άδεια ερευνών εντός της……
ελληνικής υφαλοκρηπίδας, νοτίως του Καστελόριζου και της Καρπάθου.
Οι χειρισμοί του υπουργείου Εξωτερικών αποδείχθηκαν ανεπαρκείς αφήνοντας το πεδίο ανοικτό στην Αγκυρα να επιβάλει εμπράκτως καθεστώς όχι μόνο αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά και συνδιοίκησης στην κρίσιμη αυτή περιοχή.
Είναι ενδεικτικό μάλιστα ότι τη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη γνωστοποίησε μιλώντας στη Βουλή ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ευ. Βενιζέλος, περιγράφοντας τους χειρισμούς του υπουργείου Εξωτερικών.
Το ιταλικό ερευνητικό πλοίο, που πραγματοποιεί έρευνες πόντισης καλωδίου οπτικών ινών από το Μπάρι στο Τελ Αβίβ, στις 12 Μαρτίου νοτίως του Καστελόριζου, εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, παρενοχλήθηκε από τουρκική κορβέτα που το υποχρέωσε να αποχωρήσει με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για τουρκική περιοχή.Στο δρομολόγιο επιστροφής ξαφνικά εκδόθηκε τουρκική NAVTEX 206/11 για έρευνες του ιταλικού πλοίου σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ακόμη και νοτίως της Καρπάθου από 22-24 Μαρτίου.Στις 23 Μαρτίου το ελληνικό ΥΠΕΞ με ανακοίνωσή του διαβεβαίωνε ότι το ιταλικό σκάφος θα έκανε συμπληρωματικές έρευνες σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας «βάσει σχετικής άδειας που έχει λάβει από τις ελληνικές αρχές».
Στη διάρκεια του δεύτερου σκέλους των ερευνών η ελληνική πλευρά μάλιστα έστειλε τη φρεγάτα «Θεμιστοκλής» να επιτηρεί την ευρύτερη περιοχή, η οποία φυσικά δεν χρειάστηκε να παρέμβει μια και το OGS EXPLORA ουδέποτε παρενοχλήθηκε από την Τουρκία, αφού έπλεε στην περιοχή έχοντας εξασφαλίσει άδεια από τις τουρκικές αρχές.Τη Δευτέρα, και ενώ το πλοίο βρισκόταν ανοικτά της Πελοποννήσου και ζήτησε νέα άδεια ερευνών, το ιταλικό ΥΠΕΞ ενημέρωσε την Αθήνα ότι η εταιρεία, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις που το ίδιο είχε δώσει λίγες ημέρες πριν, είχε λάβει άδεια και από την Τουρκία.
Ακολούθησε διάβημα διαμαρτυρίας στη Ρώμη και την Αγκυρα και ανακλήθηκαν οι υπόλοιπες άδειες του σκάφους, το οποίο όμως έχοντας εκτελέσει το μεγαλύτερο και πιο δύσκολο τμήμα της αποστολής του από χθες το μεσημέρι έχει επιστρέψει στο λιμάνι του Κρότωνα.
Αργά χθες ανακοινώθηκε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας θα μεταβεί σήμερα στο Καστελόριζο για… δενδροφύτευση που διοργανώνει η «Εταιρεία Μελέτης και Καταγραφής Αποδήμου Ελληνισμού» σε συνεργασία με τον Δήμο Μεγίστης και το ελληνοαμερικανικό Ιδρυμα «Φύτεψε τις Ρίζες σου στην Ελλάδα».

http://www.ethnos.gr/

Κατηγορίες:Uncategorized

Τα μάρμαρα δεν σκουριάζουν …………….

Μαρτίου 29, 2011 Σχολιάστε
Γράφει ο Σαράντος Καργάκος
Ο Ιππόλυτος Ταίν στον οποίο οφείλουμε τον πολυχρησιμοποιημένο όρο «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» (κατά μετάφραση Εμμ. Ροΐδη) είχε γράψει ότι  «η παιδαγωγική είναι μία από τις μεγαλύτερες ανοησίες της εποχής μας, αλλά ας μην το λέμε πολύ δυνατά, γιατί υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που ζουν από αυτή»!
Ας σκεφτούμε τη «Μεγάλη Στρατιά» παιδαγωγών-συμβούλων, σπουδαιοθεσιτών και σπουδαιομίσθων που σιτίζονται στο υπουργείο υπνοπαιδείας.
Ας σκεφθούμε τους εκατοντάδες διδάσκοντες την παιδαγωγική και τα περί αυτήν συναφή στις δεκάδες ανώτερες και ανώτατες σχολές. Ίσως υπερβαίνουν όλοι αυτοί την χιλιάδα.
Και όλοι συγγράφουν βιβλία ογκώδη, κατάλληλα για άρση βαρών, αλλά κατά το πλείστον ακατάλληλα για άρση, δηλαδή ανύψωση μυαλών. Και πρωτίστως του νεανικού ήθους.
Ως βαρύτατα φορολογούμενος – κι όχι πια ως παλαιός παιδαγωγός -, απλώς διερωτώμαι: Με τόσες παιδαγωγικές σχολές, με τόσους διδάσκοντες μοντέρνα παιδαγωγικά συστήματα, κατά πόσον ανέβηκε πνευματικά και ηθικά η στάθμη των σχολείων και των σχολών μας;
Μη δα τα πανεπιστημιακά μας δεν βρίσκονται κοντά στο επίπεδο των αντιστοίχων της Κεντρώας Αφρικής; Το ήθος των νέων μας ανήλθε ή κατήλθε; Ποιο το επίπεδο της κοινωνικής τους συμπεριφοράς; Και, γενικότερα, ο πήχυς των επιδόσεων κατ’ έτος ανέρχεται ή κατέρχεται;
Δεν καταδικάζω την παιδαγωγική για την κατολίσθηση αυτή. Έχω γράψει αναρίθμητα άρθρα για την Μοντεσσόρι, τον Πισταλότσι και για πολλούς άλλους. Τώρα μάλιστα εντρυφώ στα δοκίμια του σπουδαίου Αμερικανού Χένρυ Θόρω (Thoreau, 1817-1862).
Πάντως, σαν τον Κάτωνα, hoc censeo, τούτω φρονώ: ό,τι έχει λεχθεί στην Ξενοφώντεια «Κύρου παιδεία», στον Ισοκράτειο λόγο: «Προς Δημόνικον», την Πλουτάρχεια διατριβή «Περί παίδων αγωγής» και την περίφημη του Μεγάλου Βασιλείου επιστολή «Προς τους νέους…», παραμένει και σήμερα ακατάλυτο, απαρασάλευτο.
Η μελέτη των κειμένων αυτών είναι που με βοήθησε στα πρώτα νεανικά μου δοκίμια να γράψω τη φράση που αποτέλεσε επί 35 χρόνια διδακτική μου αρχή: «Στο παιδί δεν απλώνουμε χέρι. του δίνουμε το χέρι.»
Σήμερα είμαι πολύ προβληματισμένος. Κατά τις δεκαετίες που πέρασαν, τι προσέφερε το ευφημιστικά λεγόμενο υπουργείο Παιδείας;
Τίποτε άλλο από ζημιά. Και στα τελευταία χρόνια η ζημιά από παλαβομάρες «άρες μάρες, κουκουνάρες» έγινε πιο μεγάλη κι από την τρύπα του όζοντος. Το ότι το σχολείο όζει, ζέχνει είναι παγκοσμίως γνωστό.
Και διερωτώμαι αφελώς: ό,τι κάνει ζημιά, γιατί να συντηρείται, γιατί να διατηρείται; Ο Χριστός δεν το είπε για πλάκα αυτό που αναφέρει στο Ευαγγέλιό του ο Ματθαίος: «Παν δένδρον μη ποιουν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται» (3 παρ. 10). Το ευφημιστικά λεγόμενο υπουργείο Παιδείας είναι σαν την άκαρπη συκιά η οποία πάλι, κατά τον Ματθαίο (21 παρ. 19) εισέπραξε την κατάρα του Χριστού:
«Μηκέτι εκ σου καρπός γένηται εις τον αιώνα. Και εξηράνθη παραχρήμα (=αμέσως) η συκή»!
Ο Χριστός στο πρώτο απόσπασμα λέγει σαφώς ότι θέλει κόψιμο και κάψιμο «παν δέντρον μη ποιουν καρπον καλόν».
Τι το καλό προσέφερε το υπουργείο αυτό; Μήπως εξ αυτού δεν «ερρύη τα φαύλα»; Από αυτό δεν άρχισε ο γλωσσικός μας αφανισμός και η εθνική και η ηθική μας υπομείωση;
Μήπως από αυτό και από τα παρασαρκώματά του δεν ξεκινούν κάθε χρόνο σκανδαλώδεις ή συνδικαλιστικές καταστάσεις που μας οδηγούν στον αφελληνισμό και στον ανθελληνισμό; Κι αν ακόμη παράγεται κάποιο έργο στα σχολειά μας, τούτο οφείλεται στην ευψυχία κάποιων εκπαιδευτικών που συχνότατα τίθενται υπό διωγμόν.
Το ερώτημα, και τι θα γίνει με την παιδεία χωρίς υπουργείο Παιδείας, παραπέμπει στο Καβαφικό «Και τώρα τι θα γένουμεν χωρίς βαρβάρους;» Οι βάρβαροι μπορεί να «ήσαν μια κάποια λύση» αλλά το «εξευρωπαϊσμένο» υπουργείο μας δεν προσφέρει καμμία λύση.
Απεναντίας στα υπάρχοντα προβλήματα προσθέτει κι άλλα, έτσι που το ελληνικό σχολείο να γίνεται «πληγή από φρικτό μαχαίρι», για να εκφραστούμε πάλιν καβαφικώς. Κάποιοι μ’ ερωτούν ποια λύση προτείνω εγώ. Απαντώ: πρώτον, αυτή που πρότεινε ο Χριστός.
Δεύτερον, στη θέση της καταραμένης συκιάς να φυτευθεί φυτό που να παράγει καρπόν ελληνικό. Φυτό που ως καρπούς παράγει «γασμούλους» δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει ποτέ στην Ελλάδα.
Όσο κι αν ποτίζεται με ξένα λύματα. Το ελληνικό χώμα ξέρει να αντιστέκεται, γιατί αυτό είναι ποτισμένο με αίμα ελληνικό.
Κάποτε, οι σκληρά προπονούμενοι για Αριστεροί, τραγουδούσαν εν χορώ τον στίχο –σε μουσική Θεοδωράκη –  του Γιάννη Ρίτσου:
«Σ’ αυτά εδώ τα μάρμαρα ξένη σκουριά δεν πιάνει…» τώρα τραγουδούν άλλα. Μπορεί οι βλαστοί της «νέας παιδείας» να μπογιατίζουν τα μάρμαρα, αλλ’ αυτά εις πείσμα των καιρών αντιστέκονται. Δεν λένε να σκοριάσουν…!
Κατηγορίες:Uncategorized

Απλά μαθήματα διαχείρισης δημόσιας περιουσίας ……….

Μαρτίου 28, 2011 Σχολιάστε

Του Νίκου Κοτζιά

Θα διηγηθώ μια απλή ιστορία που επιβεβαιώνει την πεπατημένη σε αυτό τον τόπο. Ιστορία η οποία κτυπά το καμπανάκι για το τι μπορεί να συμβεί στην εποχή της κρίσης. Πιθανότητα που αναλύω στη συνέχεια.Φέτος, στα τέλη του Φεβρουαρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε ότι η τιμή πώλησης το 2003 των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνική Χρυσός», ήταν κατώτερη της αγοριαίας πραγματικής αξίας τους. Ότι η εταιρεία οφείλει να επιστρέψει στο…
ελληνικό κράτος παράνομες επιδοτήσεις ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ καθώς και να πληρώσει φόρους ύψους 1,34 εκατομμύρια Ευρώ. Τα μεταλλεία στα οποία υπάρχουν χρυσός, χαλκός. ασήμι, μόλυβδος και ψευδάργυρος είχαν αγοραστεί στην τιμή των ένδεκα εκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή δόθηκαν στο κράτος 11 εκατομμύρια για μια αγορά για την οποία ο ιδιώτης αγοραστής έλαβε από το κράτος, άμεσα ή έμμεσα, 16,34 εκατομμύρια ευρώ, Να θυμίσω ότι η πώληση, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έγινε χωρίς ανοικτό διαγωνισμό ή εκτίμηση περιουσιακών στοιχείων. Δεν με ενδιαφέρει η αγοροπωλησία καθαυτό. Εκείνο που συγκρατώ είναι ότι το 2003, σε περίοδο ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, εταιρεία αγοράζει δημόσια περιουσία κατά πολύ φτηνότερα της πραγματικής της αξίας. Ότι για αυτή την υποτιμημένη αγορά έλαβε κρατική επιδότηση ανώτερη του ποσού αγοράς που κατέβαλε. Όλα αυτά, επαναλαμβάνω, σε περίοδο ανάπτυξης και «πλουτισμού» της χώρας. Σε περίοδο που η κοινοβουλευτική δημοκρατία έδειχνε να λειτουργεί με όλους τους κανόνες.Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει με την δημόσια περιουσία που τίθεται στη διάθεση ιδιωτών σε περίοδο κρίσης από μια κυβέρνηση που παραβιάζει τους κανόνες της δημοκρατίας και όπου το κοινοβούλιο περιορίζεται ως προς τα θεμελιακά ζητήματα να επικυρώνει ανειλημμένες αποφάσεις από μικρό κύκλο ανθρώπων και να επιδιώκουν ορισμένοι να περιορίσουν την πλειοψηφία στο ρόλο του χειροκροτητή.Το πρόβλημα που θα προκύψει είναι πολιτικό, δημοκρατικό, οικονομικό, αλλά ακόμα και λογιστικό. Η Ελλάδα καλείται να κάνει την μεγαλύτερη στην ιστορία της πώληση δημόσιας περιουσίας και μεταφοράς της όποιας αξιοποίησής της σε ιδιώτες ή και σε δημόσιους φορείς τρίτων κρατών (όπως είναι η Deutsche Telecom στον ΟΤΕ – για να μην ξεχνιόμαστε). Την πώληση αυτή την κάνει με δέσμευση έναντι της γερμανοποιημένης ΕΕ προκειμένου να λάβει τις δόσεις των δανείων που έχει συμφωνήσει. Αυτό σημαίνει ότι η πώληση ή εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας θα βρίσκεται συνεχώς υπό πίεση χρόνου και θα υπόκειται στον έλεγχο των δανειστών και, ταυτόχρονα, υποψηφίων αγοραστών. Μάλιστα, θα υπάρχουν χρονοδιαγράμματα σε σχέση και σε εξάρτηση με την είσπραξη δανείων και την αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων. Αυτά τα χρονοδιαγράμματα είναι δημοσίως γνωστά. Κατά συνέπεια τα γνωρίζουν οι υποψήφιοι αγοραστές. Κατά προέκταση δεν έχουν παρά να συμβάλλουν στην άσκηση (χρονικής) πίεσης επί του ελληνικού δημοσίου και της κυβέρνησης και θα πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες να αγοράζουν κάθε μέρα πιο φτηνά από την προηγούμενη. Με άλλα λόγια σε συνθήκες κρίσης και χρέους που υπερβαίνει το μπόι της χώρας, χρέος που συνεχώς θα αυξάνει εξαιτίας της ύφεσης, η δημόσια περιουσία θα απαξιώνεται. Μετά δε από κάθε βήμα απαξίωσης θα πωλείται σε εκείνους που επέβαλαν την πολιτική απαξίωσης.Ίσως ορισμένοι νομίσουν ότι η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι προς στο συμφέρον των δανειστών μας διότι σε αντιστοιχία με τον βαθμό απαξίωσης θα δυσκολεύεται η Ελλάδα να πληρώσει τα χρέη της. Ουσιαστικά συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Είναι προς το συμφέρον τους. Και τούτο διότι αποκτούν, κάτι διεθνώς πρωτοφανές, εγγυήσεις για τα δάνειά τους. Αποκτούν δε, αυτές τις εγγυήσεις ως διπλοεγγυήσεις. Με την έννοια ότι και διασφαλίζουν σε ένα σημαντικό βαθμό τα δάνειά τους, αλλά και εξασφαλίζουν να αγοράσουν με λίγα χρήματα σημαντική περιουσία. Περιουσία που θα την αποκτήσουν με τα ποσά που σωρεύουν από την τοκογλυφική λεηλάτηση της χώρας.

http://epirusgate.blogspot.com/

Κατηγορίες:Uncategorized

Τηλεοπτικοί σταρ: Η αυθάδεια της φαυλοηλιθιότητας και του ροπάλου ………

Μαρτίου 28, 2011 Σχολιάστε
Όταν έχεις γνωρίσει, εκ των έσω, όλα αυτά τα δημοσιογραφικά βυθοκορήματα που κομπάζουν παραληρηματικά περί της «αλήθειας» και της «ελεύθερης άποψης», περί οικονομίας, πολιτικής, ιστορίας κ.λπ, δένεσαι στο «κατάρτι» με αλυσίδες για να συγκρατηθείς…
Δεν είναι η καταθλιπτική πνευματική τους κενότητα, ούτε η δραματική φτώχεια των γνωστικών τους πόρων που σου προκαλούν την αηδία.
Αυτό που προκαλεί τη σιχασιά και την οργή είναι ότι υψώνουν την ασημαντότητά τους, τη θεωρητική τους ανέχεια, την τραγική άγνοιά τους, τον ηθικό ευνουχισμό τους και κυρίως τη γλοιώδη δουλοπρέπειά τους στα ισχυρά κέντρα εξουσίας, σε «αρετή» και υπέρτατη «πηγή» της γνώσης και της αλήθειας…
Η αυθάδης αναγωγή της άγνοιας και του ψεύδους σε «γνώση» και «αλήθεια», αλλά και σε «ήθος», είναι αυτά που μετατρέπουν τη θλίψη σε οργή και αηδία…
Όταν βλέπεις και ακούς τα αλαλάζοντα κύμβαλα του mega (Τρέμη, Πρετεντέρης, Τσίμας, Καψής και Σία) ή των άλλων τηλεοπτικών «αμβώνων», απορείς και αναρωτιέσαι: Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιος συνασπισμός κομπάζουσας φαυλοηλιθιότητας, υποκρισίας και ψεύδους;;;
Όταν αντικρίζεις όλους αυτούς, τους εντελώς «χαλασμένους» από τη λευχαιμία της ναρκισσιστικής κακοήθειας, δεν νιώθεις απλώς ναυτία, αλλά αρχίζει να σου μεγαλώνει και η πεποίθηση ότι η ψείρα ενός κουρελή ψωμοζήτη είναι πιο σημαντική, πιο αναγκαία, να πούμε έτσι, στο μηχανισμό της ιστορίας από αυτούς τους «καθρέπτες» του νάρκισσου και του λακεδισμού, από αυτούς οι οποίοι έχουν αναγάγει το γλείψιμο στην εξουσία και τους «νταβάδες» (ιδιαίτερα σε αυτούς) σε ΕΠΙΣΤΗΜΗ, καλύπτοντας αυτή την αντιαισθητική τους χειρονομία με μια εγωιστική και επαρμένη αυθάδεια, τραμπουκισμό και φλύαρη στειρότητα… 

Οι λακέδες αποτυπώνουν τη μοχθηρία των αφεντικών τους ακόμα πιο άκομψα, με μεγαλύτερο θόρυβο και πιο κυνικά. Οι υπηρέτες των μεγάλων αφεντικών (οι μεταπράτες της εξουσίας) είναι επιδειξιμανείς

Διαβάσαμε ότι οι ύαινες του mega έκαναν αγωγή σε ιστολόγιο γιατί προέβη σε δημοσκόπηση για το βαθμό του γλειψίματος του καθενός.

Το διαβάσαμε στο ΛΙΣΤΟΝ:
http://listonplace.blogspot.com/2011/03/blog.html

Το γεγονός και μόνο αυτό επιβεβαιώνει όλα τα ανωτέρω…

Η Έλλη Στάη είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της ναρκισσιστικής λευχαιμίας, της αυτό-ικανοποιημένης αμάθειας και αλαζονικής καθεστωτικής δημοσιογραφίας.

Η κυρία αυτή, στημένο λεμόνι πλέον της νταβατζίδικης δημοσιογραφίας, αλλά και του τηλεοπτικού ναρκισσιστικού καθρέπτη, έρχεται από το κρατικό κανάλι να μας διδάξει τις «γνώσεις» της: Τα πίτουρα των φιλελεύθερων, νεοταξικών ιδεολογημάτων και τα ροκανισμένα κόκκαλα του επιδοτούμενου εθνομηδενισμού.

Η Στάη διδάσκει και ιστορία!!!

Η σταρ που κοιτάζει μόνο τον καθρέπτη του ειδώλου της έρχεται να μας μιλήσει για την Επανάσταση του ’21, για «εθνικά ζητήματα» και για τα πολιτικά προβλήματα του ελληνικού λαού!!!

Θα θυμάστε και την διαβόητη ρήση της, αντιγραφή της ρήσης της κ. Μπενάκη: ότι θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι «…αλλάζει ο χάρτης του μυαλού μας, Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ …»!!!

Περισσότερα και αναλυτικότερα στο «Κλασσικοπερίπτωση»:

http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2011/03/blog-post_27.html

Η αντοχή του νευρικού μας συστήματος έχει και τα όριά της…

Κατηγορίες:Uncategorized

Η ευθύνη του Παπανδρέου ……..

Μαρτίου 27, 2011 Σχολιάστε
Του Μιχάλη Ιγνάτιου
Η πρόκληση των Τούρκων στο Καστελόριζο είναι μία ενέργεια που πραγματοποιήθηκε κατόπιν άδειας-εντολής στο ανώτατο επίπεδο. Την υπέγραψαν ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν και ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ πριν την εκτέλεσή της ενημερώθηκε, ως είθισται, ο πρόεδρος Αμντουλάχ Γκιουλ. Οι πληροφορίες προέρχονται από σοβαρό συνάδελφο με έδρα την Άγκυρα, ο οποίος θεωρείται αξιόπιστος και ο οποίος στο παρελθόν έδωσε σοβαρές και αξιόπιστες πληροφορίες που αφορούσαν το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ.

Άλλωστε, δεν χρειάζεται καν αυτή η πληροφόρηση για να γνωρίζει κανείς ότι τέτοιες πράξεις λαμβάνονται μόνο με απόφαση της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι αρμόδιοι στην Αθήνα γνώριζαν για την απαράδεκτη τουρκική πρόκληση, απάντησαν με διάβημα, αλλά δεν ένιωσαν την ανάγκη να πληροφορήσουν τον ελληνικό λαό. Και εάν δεν ενημέρωνε την… κοινή γνώμη η εφημερίδα “Αυγή” δεν θα γνωρίζαμε ότι τουρκική κορβέτα παρενόχλησε ιταλικό σκάφος που έπλεε -εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας- στην περιοχή του Καστελόριζου με άδεια της ελληνικής κυβέρνησης. Οι Τούρκοι είπαν στον Ιταλό πλοίαρχο ότι πρέπει να αποχωρήσει πάραυτα διότι βρισκόταν σε …τουρκική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)!

Ουδείς πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι οι Τούρκοι θα προστατεύσουν αυτά που θεωρούν συμφέροντά τους στη Μεσόγειο. Ουδείς πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι θα προχωρήσουν και στη δημιουργία κρίσης στο Αιγαίο εάν θεωρήσουν ότι παρόμοιες ενέργειες, όπως η περίπτωση του ιταλικού πλοίου, ενδυναμώνουν ακόμα περισσότερο τις ελληνικές θέσεις. Το ζήτημα δεν είναι αυτό, διότι στην πράξη απέδειξαν ότι όχι μόνο παλεύουν για τα συμφέροντά τους, αλλά μάχονται και για θέματα στα οποία δεν έχουν ίχνος δικαίου. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι πράττει η Ελλάδα για να προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα.
Δυστυχώς η Αθήνα αδρανεί και η ευθύνη δεν ανήκει στον υπουργό των Εξωτερικών της Ελλάδας, αλλά στον πρωθυπουργό. Αυτός έλαβε την απόφαση να “θάψει” το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ, και δικό του δόγμα είναι η πορεία προσέγγισης με την Τουρκία ανεξάρτητα από προκλήσεις και παραβιάσεις των ελληνικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Πρέπει να είμαστε σαφείς και απόλυτοι: Και να ήθελε ο κ. Δρούτσας να οριστεί η ελληνική ΑΟΖ, ο κ.Παπανδρέου δεν θα το επέτρεπε. Η πολυπολιτισμική θεωρία από την οποία κυριαρχείται απαγορεύει ακόμα και τις πολιτικές συγκρούσεις, εκτός αν πρόκειται για αδύνατα χαμηλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ που διαγράφονται στο δευτερόλεπτο επειδή αμφισβητούν την οικονομική πολιτική. Η θεωρία απαγορεύει ειδικά τις συγκρούσεις με τους γείτονες. Και αποτελεί μία μεγάλη αλήθεια αυτό που υποστηρίζουμε πολλοί ότι εάν δεν τον καθήλωνε η οικονομική κρίση, θα έκανε προσπάθεια να κλείσει όλα τα θέματα που έχει η Ελλάδα στην ταραγμένη γειτονιά των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου.

Το μέγα ερωτηματικό, που διακινεί ως εκφοβιστικό εργαλείο ο πρωθυπουργός, αποτελεί πάντα η αντίδραση της Τουρκίας. Πώς θα αντιδράσει στην πράξη σε εκείνη την περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση ορίσει τις οικονομικές της ζώνες. Και το ερώτημα είναι ένα και μοναδικό: Θα κηρύξει πόλεμο; Ο,τι και να πράξει -και ο πόλεμος πρώτα και πάνω απ’ όλα δεν συμφέρει στην ίδια την Τουρκία- η Ελλάδα έχει δικαιώματα και πρέπει να τα ασκήσει και να τα προστατεύσει. Ο τρόπος άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής στο συγκεκριμένο θέμα της ΑΟΖείναι μη παραδεκτός και η ευθύνη ανήκει μόνο στον πρωθυπουργό της Ελλάδας…

ΕΡΩΤΗΣΗ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Είναι δυνατόν να εμπιστεύεστε τις σκέψεις σας στην πολυτάλαντη σύμβουλο του Ελληνα πρωθυπουργού; Δεν γνωρίζατε ότι δεν κρατά το στόμα της κλειστό; Δεν είχατε πληροφορηθεί τα προβλήματα που δημιουργούσε πυκνά-συχνά στον μακαρίτη τον Τάσσο; Εχω και μία άλλη απορία κύριε Πρόεδρε: Ποια είναι η κυρία για να χάνετε τόσο πολύτιμο χρόνο για να ακούτε τις αμπελοφιλοσοφίες της; Σύμβουλος του πρωθυπουργού της Ελλάδος, θα πείτε. Και επειδή συμβουλεύει τον κ. Παπανδρέου εσείς πρέπει να της αποκαλύπτετε σκέψεις που φαντάζομαι δεν μοιράζεστε ούτε με τους συνεργάτες σας; Με την ευκαιρία, μπορεί να μας πει ο αγαπητός Στέφανος ποιοι άλλοι παραβρέθηκαν στη συνάντηση του Προέδρου Χριστόφια με την εν λόγω κυρία;

Κατηγορίες:Uncategorized