Αρχείο

Archive for Απρίλιος 2011

Το Έθνος που δεν μπορεί να ξεχωρίσει ………..

24 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Το Έθνος που δεν μπορεί να ξεχωρίσει έναν ενδοκρινολόγο από έναν νταλικέρι είναι απλώς χαμένο.
Το Έθνος όμως, που φθάνει στο σημείο να μην αναγνωρίζει την διαφορά ανάμεσα στον Λόγο ενός καθηγητού πανεπιστημίου από μίας “τηλεοπτικής πόρνης”, είναι καταδικασμένο στον περίγελο των άλλων εθνών. Άλλο ρατσισμός και άλλο αντανακλαστικά αναγνώρισης και επιβεβαίωσης Πνευματικών Αξιών.
Με τα άρθρα “Ανάσταση για την Ελλάδα” στο http://www.ellanodikis
και “ΣΕ ΑΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ (Μέρος 6ο)” στο http://ellanodikhs
έκλεισε ο κύκλος των ιστιολογίων αυτών.
Εύχομαι σε όλους επιτυχίες Ατομικές και Συλλογικές.
Ευχαριστώ για την αφιλοκερδή παραχώρηση των άρθρων.
Κατηγορίες:Uncategorized

Ανάσταση για την Ελλάδα …….

22 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Του Δημήτρη Γαρούφα*

Καταφεύγω για πολλοστή φορά στον Θουκυδίδη που περιγράφοντας το  πως κατέλαβαν το 422 π.χ.οι Σπαρτιάτες την αρχαία Αμφίπολη γράφει ότι: «οι άνθρωποι συνηθίζουν να εμπιστεύονται εις την απερίσκεπτο ελπίδα εκείνο που επιθυμούν και να αποκρούουν δι αυθαιρέτου συλλογισμού εκείνο που αποστέργουν..»
Αυτή η ρήση εκφράζει πλήρως  την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτικών που άσκησαν εξουσία τις τελευταίες δεκαετίες. Υπερχρέωσαν ασυλλόγιστα τη χώρα και σπατάλησαν για καταναλωτικούς σκοπούς τα κονδύλια της Ε.Ε προσδοκώντας ότι κάποιος από μηχανής θεός θα έσωζε τη χώρα…
Τώρα    αντί αυτοκριτικής  κάποιοι είχαν το θράσος να απευθύνονται  στους πολίτες λέγοντας κυνικά «μαζί τα φάγαμε».Βέβαια διαχρονικά οι ΄Έλληνες πολίτες έχουν  πλήθος ελαττωμάτων και είναι βέβαιο ότι και ρουσφέτια ζητούσαν και διορισμούς στο δημόσιο, άλλωστε  σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές υπήρξαν κατώτεροι των περιστάσεων  γι΄ αυτό με την λαϊκή ψήφο έμεινε εκτός Βουλής ο αναμορφωτής Τρικούπης για να εκλεγεί κάποιος Γουλιμής…κι΄ όταν ο Βενιζέλος υλοποιούσε την Ελλάδα των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών  έχασε τις εκλογές.. Αλλά οι ηγέτες είναι ηγέτες όταν  μπορούν να λένε και όχι ,όταν  με γνώμονα το εθνικό συμφέρον  έχουν το θάρρος  δύσκολων αποφάσεων  κόντρα στο ρεύμα. Δυστυχώς στη χώρα μας υπήρξαν λίγοι  τέτοιοι ηγέτες  και γι΄ αυτό ως χώρα πάμε κατά διαβόλου…
Αυτή την εβδομάδα βιώνουμε την εβδομάδα παθών του Θεανθρώπου με προσμονή της ανάστασης. Για τον Ελληνισμό η ανάσταση του Θεανθρώπου έρχεται μαζί με την άνοιξη και συνειρμικά στην ψυχή του πολίτη σημαίνει και ελπίδα ανάστασης των ονείρων, ελπίδα να ανθίσουν  οι προσδοκίες . Αλλά   η Ελλάδα    αυτά τα χρόνια βιώνει μια ατέλειωτη εβδομάδα παθών  χωρίς  προσμονή ανάστασης… κι΄ αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που βαρύνει τον πολιτικό μας κόσμο: το ότι στέρησαν από τους νέους την ελπίδα,  το ότι έφεραν  στη χώρα καταχνιά απελπισίας.
Την Κυριακή θα γιορτάσουμε την ανάσταση του Θεανθρώπου αλλά αν θέλουμε να υπάρξει μια άλλη ανάσταση για τη χώρα μας πρέπει να αλλάξουμε. Θα πρέπει οι πολιτικοί μας να έχουν το θάρρος  να λένε και όχι, θάρρος για δύσκολες αποφάσεις με όποιο κόστος αλλά και όραμα για το μέλλον.. Κι΄ εμείς οι πολίτες   πρέπει να μην  επιλέγουμε τα «ανθρωπάκια» που απλά μας κολακεύουν χτυπώντας μας στην πλάτη,  αλλά να  αναζητήσουμε και να επιστρατεύσουμε  ανθρώπους με ήθος, ικανότητες και όραμα, αυτούς που  μπορούν να πουν το μεγάλο όχι όταν χρειασθεί. Για να έρθει ανάσταση για την Ελλάδα πρέπει όλοι μας ,όπως έλεγε ο Γ.Σεφέρης:  «λίγο ακόμα ,να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα» …
*πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Το άρθρο δημοσιεύτηκε(20-4-11) στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος»
garoufas@otenet.gr
Κατηγορίες:Uncategorized

Η αναδιάρθρωση της αναδιάρθρωσης…-Κι εμείς τι κάνουμε; ………

20 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Του Γιώργου Σαρρή

Τι ειναι η αναδιάρθρωση; Μην ειναι η κόλαση; Μην ειναι ο παράδεισος;
Μην είναι κάτι ανάμεσα; Ξερει κανείς να μας πει;Δεν μιλάει πια κανείς για τιποτα άλλο στα δελτία παρα μόνο για την επερχόμενη αναδιάρθρωση.
Κόβοντας και ράβοντάς την ανάλογα με το τι θέλει να βγεί από την κουβέντα.
Και το κοινό αποσβολωμένο προσπαθεί να βγάλει άκρη εκεί που δεν έχουν βγάλει όλοι μαζί οι εγκέφαλοι των οικονομικών επιτελείων.

Αυτό όμως που παρουσίασε…. ο Μπάμπης Παπαδημητρίου ως «αναδιάρθρωση» στο δελτίο του ΣΚΑΙ ήταν ένα παράξενα θαμπό πράγμα που μόνο να ενημερώσει δεν είχε για σκοπό του. Και μάλιστα με εντυπωσιακά γραφικά που να πείθουν για την εγκυρότητα του εγχειρήματος. (Τί έχει να πει άραγε ο Πάσχος Μανδραβέλης που έκανε επίθεση στο Debtocracy κατηγορώντας το σχεδόν για χρήση χιτλερικών μεθόδων επειδή τόλμησε να είναι καλό αισθητικά!)
Όπως ξέρει καλά ο Μπ.Παπαδημητρίου  ούτε καταστροφή είναι η «αναδιάρθρωση» ούτε σωτηρία, ούτε πτώχευση(τι σύγχυση), ούτε δύο μόνο είδη- η «φιλική» και η «εχθρική» λεει- υπάρχουν αλλά εκατοντάδες.
Ας το πάρουμε λοιπόν από την αρχή προσεκτικα και σύντομα.

Τι είναι αναδιάρθρωση χρέους;
-Αναδιάρθρωση χρέους είναι η αντικατάσταση των παλιών ομολόγων με νέα ομόλογα άλλης αξίας (μειωμένης) και άλλης ημερομηνίας λήξης.
Αυτό είναι όλο με μία φράση. Τιποτα άλλο.
Μόνο που φυσικά αυτό έχει μέσα του πολλές μα πάρα πολλές διαπραγματεύσεις.
Όπως πχ. ποιο θα είναι το ποσοστό μείωσης(κούρεμα), πόση θα είναι η οποιαδήποτε επιμήκυνση στον χρόνο αποπληρωμής κλπ’
Ας δούμε όμως λίγα σημεία για να καταλάβουμε.

-Ειναι υποχρεωτικό οτι το ποσοστό μείωσης θα είναι ιδιο-οριζόντιο κούρεμα δηλαδή- για όλους τους κατόχους παλιών ομολόγων(πχ Ταμεία Ασφαλισμένων και τράπεζες);
-Φυσικά όχι! Ειναι ενα θέμα υπο διαπραγμάτευση όπως όλα τα άλλα.
Αρα θα κλείσουν τα Ταμεία; Θα χρεωκοπήσουν;
-Οχι αν απλά τα ομόλογά τους αντικατασταθούν με νέα ίσης αξίας με αυτά που είχαν και πριν.(Απορώ γιατι όλοι από Πάγκαλο μεχρι Μπάμπη κάνουν πως δεν το ξέρουν και κουνάνε το Μπαμπούλα της χρεωκοπίας των Ταμείων σαν το πρώτο τους επιχείρημα)
Οι τράπεζες θα κλείσουν, ο κόσμος θα τρεξει πανικόβλητος να αποσύρει χρήματα;
-Γιατί να κλείσουν και γιατί να αποσυρθούν χρήματα;Μόνο αν για κάποιο λόγο κάποιοι τους βάλουν να το κάνουν για να δημιουργηθεί πανικός.
Πόσα είδη αναδιαρθρώσεων υπάρχουν;
-Ειπαμε, πάρα πολλά ανάλογα με το ποιος θα έχει πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις. Κι εκεί είναι όλο το θέμα. Γιατί βέβαια αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να διαπραγματευθεί για λογαριασμό μας. Οπως επίσης δεν γίνεται να γινει διαπραγμάτευση που να εχει κάποιο «καλό» αποτέλεσμα με τον κόσμο στον καναπέ. Ειναι καθαρό… Πόσο μπορεί να είναι το κούρεμα;
-Απο 10%(που δεν θα έχει κανένα νόημα), μέχρι 50% ή και περισσότερο αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Κι αυτό γιατι μπορεί για παράδειγμα στα ψιλά να λέει πως μετα απο 10 χρόνια το επιτόκιο θα είναι 20% με αποτέλεσμα ότι κόβεται από το κούρεμα να κερδίζεται αργότερα από το επιτόκιο.
-Υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσουν οι δανειστές σε κούρεμα π.χ.50% δηλ. να δεχτούν αντι για Χ δις να τους χρωστάμε Χ-50%;
-Οσο κι αν φαίνεται παράξενο η απάντηση είναι ΝΑΙ. Στην περίπτωση της Αργεντινής όπου το κούρεμα ήταν 75%(με πολλές υποσημειώσεις στα ψιλά γράμματα πάντως) τα 3/4 των δανειστών δέχτηκαν να συμμετάσχουν! Κι αυτό γιατί βασικά οι παλιοί δανειστές έχουν πάρει τα λεφτά τους πολλές φορές και ότι άλλο πάρουν δεν τους κάνει κακό, ενω  οι νεοι το προτιμούν από το τίποτα. Επίσης είναι βέβαιο ότι οι παλιοί και οι νεότεροι κάτοχοι ομολόγων δεν θα αντιμετωπισθούν με τον ίδιο τρόπο γιατί όπως είπαμε όλα έιναι υπο δι-α-πραγ-μά-τευ-ση.
-Θα υπάρξει πανικός;
-Θα υπάρξει αναμπουμούλα ειδικά στα χρηματιστήρια, γιατί οι διαπραγματεύσεις δεν θα κρατήσουν μια μέρα. Και ως γνωστόν οι κύριοι κάτοχοι ομολόγων είναι οι μεγάλες τράπεζες. Αυτά όμως έχουν ήδη προεξοφληθεί(η ΕΤΕ π.χ. αποτιμάται λίγο πάνω από 5Ε στο ταμπλώ…πόσο πιο κάτω να πάει, προφανώς λίγο), οπότε ας μην περιμένουμε κάτι τραγικό.
-Ειστε υπέρ η κατά της «αναδιάρθρωσης»;
-Απάντηση.Υπέρ ποιάς αναδιάρθρωσης; Υπέρ ποιών;
-Θα γίνει αναδιάρθρωση;
-Φυσικά και θα γίνει αφού το χρέος δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Απλά δεν έχει νόημα ένα υπέρ η ένα κατά. Μιλώντας ρεαλιστικά δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε κατι καλό από καποια αναδιάρθρωση υπό τις παρούσες συνθήκες με το λαό τόσο στη γωνία όσο αυτή τη στιγμή. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτοί που έχουν κάτι να χάσουν ή να κερδίσουν είναι πολλοί και αυτή τη στιγμή γυρνανε σαν γύπες πάνω από υποψήφια θύματα. Τα θύματα βέβαια είναι αυτοί που δεν ασχολούνται.
Ολα όσα συμβαίνουν φίλε αναγνώστη δεν είναι έργο στην  τηλεόραση. Ειναι ή ίδια μας η ζωή. Οπότε ο καναπές είναι η κρεμάλα μας.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τις ερωτησεις επ’ άπειρο αλλά δεν υπάρχει λόγος γιατί η απάντηση είναι κυρίως μία. Ολα είναι υπο διαπραγμάτευση.
Και ξαναλέω πως είναι τραγικό να πιστέψουμε ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί για λογαριασμό του Ελληνικού λαού. Για λογαριασμό των Ελλ.Τραπεζών ίσως…

Αυτη την στιγμή ένα ολόκληρο πλήθος νομικών, συμβούλων, χρηματιστών και δε συμμαζεύεται ασχολείται με τις λεπτομέρειες της «αναδιάρθρωσης» που έχει πάρα πολλά πρόσωπα. Προσπαθούν να βρουν άκρη με ρυθμίσεις που έρχονται σε κόντρα με νόμους κρατών, διατάξεις του Συντάγματος, Ευρωπαικές συνθήκες κλπ.
Και βέβαια οι άνθρωποι των Γερμανών δουλεύουν για τους Γερμανούς ομολογιούχους, οι της ΕΚΤ για λογαριασμό των μεγάλων ευρωπαικών τραπεζών, και πάει λέγοντας. Οι δικοί μας όμως αξιωματούχοι νομικοί, σύμβουλοι, σοφοί κλπ. για ποιόν δουλεύουν; Ιδού η απορία.

Κι εμείς τι κάνουμε; Καθόμαστε και περιμένουμε;

Αυτή την ώρα πρέπει να μπεί ξεκάθαρα ζήτημα ανατροπής αυτής της κυβέρνησης.Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι τελικός στόχος, για άλλους ενα ξεκίνημα ή ένας μεσοπρόθεσμος στόχος στο πλαίσιο μιας πορείας για συνολική ανατροπή. 
Ομως αν θέλουμε σύντροφοι να λέμε πως είμαστε πλάι πλάι με το λαό που υποφέρει, δεν μπορεί να αδιαφορούμε για το ποιοί είναι αυτοί που αυτη τη στιγμή διαπραγματεύονται τόσο κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον μας. Δεν είναι απλά ζήτημα αλλαγής προσώπων και δεν νομίζω ότι χρειάζονται εξηγήσεις γι αυτό.
Ενα λαικό κίνημα χτίζεται πάνω σε απλούς και κατανοητούς στόχους και τίποτα νομίζω δεν είναι πιο κατανοητό από αυτό.

ΠΗΓΗ: www.ethnosnews.com

Κατηγορίες:Uncategorized

Έλληνες: Ένας λαός με αξίες ……….

20 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Γράφει ο Ν. Λυγερός

Υπάρχουν πολλές κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας, αλλά όλες αυτές δικαιώνουν τον ελληνισμό! Η πατρίδα μας είναι ο χώρoς μιας ανοιχτής δομής. Λειτουργούμε διαχρονικά με τις πολιτείες ή με μια πολλαπλή δομή, όπως ήταν η Αυτοκρατορία του Μεγαλεξάνδρου ή η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Έχουμε μια αναρχική προσέγγιση της έννοιας του κράτους, διότι είμαστε ένας λαός με αξίες. Δεν βασίζουμε την οντότητά μας πάνω στις αρχές αλλά στις αξίες. Με άλλα λόγια, είμαστε τα παιδιά της Αντιγόνης κι όχι οι σκλάβοι του Κρέοντα.

Βέβαια αυτό μας προκαλεί προβλήματα, αλλά μόνο οι νεκροί δεν έχουν προβλήματα. Κι όπως δεν είμαστε όλοι στωικοί, πρέπει να πατήσουμε πάνω στις έννοιες της αντίστασης και της θυσίας για να μην γονατίσουμε.

Κι αν πολλοί ερμηνεύουν τις κινήσεις μας ως χαοτικές, είναι απλώς διότι δεν υπολογίζουν την χρονική πολυπλοκότητά μας και ότι έχουμε μάθει να ζούμε μακράν της ισορροπίας, διότι θέλουμε να δημιουργήσουμε όχι μόνο για μας αλλά και για τους άλλους, δηλαδή για την ανθρωπότητα.

Τότε πώς να διαχειριστούμε με άλλο τρόπο τα προβλήματά μας; Ξέρουμε όλοι ότι οι αρχές μας είναι αυθαίρετες κάθε φορά που απέκτησαν δύναμη μετατράπηκαν σε δικτατορίες, οι οποίες καταπάτησαν τα δικαιώματα του λαού μας. Κατά συνέπεια, είναι ορθολογικό να είμαστε επιφυλακτικοί προς αυτές τις τάσεις της κανονικοποίησης για το δήθεν κοινό όφελος.

Δεν είμαστε συντηρητικοί, διότι είμαστε παραδοσιακοί κι όταν δεν είμαστε ούτε αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είμαστε ένας παλιός λαός με όλη τη σημασία της έννοιας. Δίνουμε μεγάλη σημασία στους ανθρώπους μας, διότι ξέρουμε ότι είμαστε λίγοι και σπάνιοι.

Δεν έχουμε τη δυνατότητα να σπαταλήσουμε ανθρωπιά. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποί μας είναι η γη μας και με τη διασπορά μας ζούμε βιωματικά την έννοια της ελεύθερης δομής, η οποία είναι de facto και de jure ανεξάρτητη από τη λεγόμενη κρατική μας οντότητα.

Είμαστε συνειδητοποιημένοι με την ιδέα ότι το κράτος έχει ανάγκη από το λαό και όχι το αντίθετο, αλλιώς δημιουργείται μια δημόσια εξάρτηση που συνεχίζεται και μετά τη σύνταξη έως την απελευθέρωση του θανάτου.

Στο κάτω κάτω της γραφής, ακόμα και το σύνθημα της επανάστασης δεν αφορά στο κράτος αλλά στην ελευθερία και τον θάνατο. Μόλις σκεφτόμαστε κρατικά, αναπαράγουμε τα νοητικά σχήματα του συστήματος, το οποίο έχει υπόσταση μόνο όταν καταπατά ανθρώπους, για να εξασφαλίσει την εξουσία του πάνω στα ανώνυμα άτομα.

Κι όταν θυμόμαστε τον Προμηθέα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι τον έδεσαν πάνω στο βράχο του Καυκάσου, το Κράτος και η Βία. Διαχρονικά θέλουμε την ελευθερία της σκέψης μας μέσω της δράσης του φωτός και δεν σεβόμαστε τους θύτες, διότι αγαπάμε τα θύματα.

Ακόμα και η γενοκτονία μας δίδαξε το ίδιο σχήμα και αν δίνουμε τόσο λίγη σημασία στο παρόν είναι γιατί ξέρουμε ότι είμαστε λαός του χρόνου και όχι του χώρου. Οι νεκροί μας και οι αγέννητοί μας καθορίζουν την ύπαρξή μας ως γέφυρες μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος.

Για όλους αυτούς τους λόγους δεν μπορεί να μας πλήξει μια τεχνητή κρίση, διότι ως λαός έχουμε ζήσει και πεθάνει με αμύθητες δυσκολίες.

Μας αρέσει να μαθαίνουμε και να ανακαλύπτουμε, και τα εμπόδια είναι μόνο για να τα ξεπεράσουμε.

Η ζωή μας δεν ήταν ποτέ εύκολη, δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα είναι, διότι δίνουμε αγώνα για όλα και για τις αξίες μας.

http://kostasxan.blogspot.com/2011/04/blog-post_1463.html

Κατηγορίες:Uncategorized

Συνέντευξη Κοραντή για την Θράκη ………

20 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Η Θράκη ζει την οικονομική κρίση εδώ και αρκετά χρόνια. Βέβαια, σήμερα, που η κρίση αυτή έχει χτυπήσει ολόκληρη τη χώρα, πολύ πιό έντονα έχει χτυπήσει τη Θράκη. Παρ’ όλα αυτά, τα προβλήματα στην Θράκη δεν είναι μόνο οικονομικά. Δυστυχώς, είναι και εθνικά. Σε μία προσπάθεια που καταβάλουμε μέσα από το ιστολόγιο αυτό έτσι ώστε να μπορέσουμε να ενημερώσουμε για τις θέσεις γνωστών πολιτικών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, επικοινωνήσαμε με τον βουλευτή Επικρατείας του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Ιωάννη Κοραντή, και του θέσαμε μία σειρά από ερωτήσεις (τις οποίες απάντησε ευθαρσώς και δίχως δεύτερες σκέψεις) που κρίναμε ζωτικές και οι οποίες αφορούν το σήμερα και το αύριο της Θράκης που εγκαταλείπεται, της Θράκης που παλεύει σε μία άνιση πολύχρονη μάχη ενάντια σε εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες που είτε την αγνοούν είτε την διεκδικούν.
  • Μετά την τελευταία παράσταση του κυρίου Παπανδρέου, θα θέλατε να σχολιάσετε τις θέσεις σας ως βουλευτού του ΛΑ.Ο.Σ., αλλά και ως Έλληνα πολίτη, για τα όσα μας είπε ο κύριος πρωθυπουργός;
Ι. Κοραντής: Τα όσα είπε ο κ. Πρωθυπουργός, είναι απλά: στη καλύτερη περίπτωση μια έκθεση ιδεών με εξωπραγματικές προβλέψεις, που συναντά ήδη τις έντονες αντιδράσεις πολλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Χιλιο-ειπωμένα τα περί καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, αλλά ανικανότητα, ομολογημένη, της Κυβέρνησης να υλοποιήσει την εξαγγελία της. Από την άλλη πλευρά, νέα φορολογική επιδρομή που θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση του εισοδήματος, άρα σε μείωση της αγοραστικής δύναμης, άρα σε μείωση των εσόδων του Κράτους, άρα σε περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομίας κ.ο.κ. Πρόκειται για μία Κυβέρνηση που βολοδέρνει, ανίκανη να παράξει πολιτική και να λύσει τα προβλήματα του τόπου.
  • Όταν ακούτε ή σκέφτεστε τη λέξη Θράκη, τι σας έρχεται στο μυαλό;
Ι. Κοραντής: Μου έρχεται στο νου μία περιοχή, εντός της ελληνικής Επικράτειας, όπου η Τουρκία εδώ και καιρό ασκεί συνδιαχείριση.
  • Ποιά νομίζετε ότι είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Θράκη σήμερα;
Ι. Κοραντής: Πάντως το οικονομικό δεν είναι το κυριότερο πρόβλημα. Υπάρχουν και άλλες περιοχές που βρίσκονται, από την άποψη αυτή, σε χειρότερη μοίρα. Πρωτίστως είναι η αδυναμία και αβουλία μίας Αθηνοκεντρικής Κυβέρνησης να αφουγκρασθεί τις ευαισθησίες, τις πραγματικότητες και τις ισορροπίες της Θρακιώτικης κοινωνίας και κυρίως να κατανοήσει ότι η Θράκη πρέπει να θωρακισθεί, από κάθε άποψη.
  • Το μεγάλο πρόβλημα που έρχεται ονομάζεται «ζήτημα Θράκης». Μπορείτε να μας πείτε ποιοι λόγοι πιστεύετε πως συνέτειναν ώστε να δημιουργηθεί μία απειλή νέου Κοσόβου εντός της Ελληνικής Επικράτειας;
Ι. Κοραντής: Φυσιολογικά δεν χρειάζεται καν να απαντήσω σ’ αυτό το ερώτημα σας. Η Άγκυρα εποφθαλμιά τη Θράκη και το σχέδιο «Βαριοπούλα» απέδειξε πως δημιουργούνται και στρατιωτικά σχέδια κατάληψής της. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις –και ιδιαίτερα η σημερινή- αντί να τραβήξουν το αφτί της Τουρκίας, όχι μόνο ανέχονται, αλλά και «πριμοδοτούν» τον εκτουρκισμό της Θράκης. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν καταγγελίες μη ισόνομης αντιμετώπισης των πολιτών από την πλευρά της κυβέρνησης. Και οι ζημιωμένοι είναι οι χριστιανοί κάτοικοι της περιοχής, τη στιγμή που υπάρχει σαφές και έμπρακτο ενδιαφέρον της Άγκυρας για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Μάλιστα, πέρυσι ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν είχε απευθυνθεί σε έναν πολιτικό του λόγο προς τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης αποκαλώντας τους «οι πολίτες μου…». Και ο κύριος Ερντογάν τα είπε όλα με τρεις λέξεις. Ήταν απολύτως σαφής…
  • Ποιά η γνώμη σας για το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής; Γιατί υπάρχει; Γιατί δόθηκε η άδεια να λειτουργεί και γιατί η πολιτεία ανέχεται την προβοκατόρικη, ανατρεπτική και ανθελληνική του δράση; Πιστεύετε ότι συντρέχουν λόγοι παραμονής της λειτουργίας του;
Ι. Κοραντής: Ο ΥΠΕΞ κ. Δρούτσας, απαντώντας στις 2-2-2011 σε κοινοβουλευτική ερώτηση μου για το Γεν. Προξενείο της Τουρκίας στη Κομοτινή, μου γράφει μεταξύ άλλων : «Ως προκύπτει από τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών, η ελληνική πλευρά, συνεκτιμώντας τα τότε δεδομένα, έδωσε τη συγκατάθεση της, τον Μάρτιο 1955, για την προαγωγή του μέχρι τότε Προξενείου της Τουρκίας στην Κομοτηνή σε Γενικό Προξενείο. Είχε προηγηθεί, ως είθισται, σχετικό τουρκικό αίτημα.» Το ζητούμενο συνεπώς δεν είναι γιατί η εν λόγω Αρχή υπάρχει, αλλά το πώς λειτουργεί. Η Σύμβαση της Βιέννης για τις διπλωματικές σχέσεις (18-04-1961) και η Σύμβαση της Βιέννης για τις προξενικές σχέσεις (24-04-1964) με απόλυτη σαφήνεια ορίζουν τα πλαίσια, τον ρόλο και τα όρια της δραστηριότητας των διπλωματικών και προξενικών Αρχών. Εναπόκειται συνεπώς στη χώρα υποδοχής να λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα, προκειμένου οι «ατακτούντες» να επαναφέρονται στην ορθή τάξη, όταν προκύπτουν προβλήματα. Αυτό όμως προϋποθέτει, ότι η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη, αφήνοντας κατά μέρος τις συνήθεις δικαιολογίες και την ρηχή και ξύλινη γλώσσα, να εφαρμόσει τον Νόμο. Δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διακρίθηκαν και εν προκειμένω, όπως και σε πλείστες άλλες περιπτώσεις, για την συνεπή στάση υποχωρητικότητας έναντι της έκνομης συμπεριφοράς της Τουρκίας και των σμπίρων της στη Θράκη. Τέλος, το κλείσιμο του εν λόγω Γενικού Προξενείου, όπως υπαινίσσεσθε, θα οδηγούσε αυτομάτως την Τουρκία να διατάξει το κλείσιμο του δικού μας Γενικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, για λόγους αμοιβαιότητος. Σκεφτείτε λίγο τις συνέπειες.
  • Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης, ψευτομουφτήδες, μουσουλμάνοι βουλευτές που μετά την εκλογή τους (συνήθως την επόμενη ημέρα) δηλώνουν υποταγή στην Άγκυρα και προσπαθούν ξεκάθαρα να δημιουργήσουν προβλήματα στην εικόνα της χώρας στην διεθνή κοινότητα. Πώς αντιμετωπίζετε εσείς ή πως θα αντιμετωπίζατε σαν άνθρωπος, σαν Έλληνας και σαν πολιτικός το φαινόμενο δημιουργίας κλίματος ανασφάλειας και κινδύνου ειρηνικής συμβίωσης – διαβίωσης των πολιτών στην Θράκη;
Ι. Κοραντής: Θα έκοβα τους πεμπτοφαλαγγίτες από τον κομματικό, πολιτικό και εθνικό κορμό, Θα προσέτρεχα στη Δικαιοσύνη για να κηρυχθούν παράνομες διάφορες «Συμβουλευτικές» Επιτροπές, για να διωχθούν διάφοροι ψευδο-ιερωμένοι για αντιποίηση Αρχής κλπ. Μέτρα θέλετε; Μπορώ να σας δώσω όσα θέλετε. Θέληση έχει να τα εφαρμόσει ετούτη εδώ η φοβική Κυβέρνηση, όπως άλλωστε και η προηγούμενη; Φοβάμαι πως όχι.
  • Πετρέλαιο, χρυσάφι, ουράνιο, αποτελούν σημαντικό ορυκτό πλούτο που βρίσκεται στο υπέδαφος της Θράκης. Οι κυβερνήσεις, παρά τις γνωματεύσεις που έχουν σταλεί από τις τοπικές διευθύνσεις – παραρτήματα του ΙΓΜΕ, σφυρίζουν αδιάφορα. Γιατί;
Ι. Κοραντής: Σας παραπέμπω στη συζήτηση επίκαιρης επερώτησης του ΛΑ.Ο.Σ. στη Βουλή προ διμήνου. Υποτίθεται ότι τώρα μόνο ξεκινάει μια προσπάθεια, σε διοικητικό και οργανωτικό επίπεδο, για τη συντονισμένη έρευνα και αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου, στη ξηρά και στη θάλασσα. Κανείς όμως δεν μας εξηγεί, γιατί μέχρι τώρα δεν είχε γίνει τίποτε. Φταίω εγώ μετά να βάλω στο μυαλό μου διάφορες πονηρές σκέψεις, περί εντολών έξωθεν προερχομένων, ή περί εξυπηρέτησης αλλότριων οικονομικών συμφερόντων;
  • Η Θράκη σε πολύ λίγα χρόνια, ίσως σε λιγότερα από δέκα, θα μεταβληθεί σε ενεργειακό σταυροδρόμι και ουσιαστικό διαμετακομιστικό κέντρο μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη. Η γεωστρατηγική της θέση είναι τεράστιας σημασίας. Παρ’ όλα αυτά, κανένα ουσιαστικό έργο δεν έχει γίνει στην περιοχή. Λιμάνια που υπολειτουργούν, σιδηρόδρομος σε κατάσταση διάλυσης… Μόνο η Εγνατία (παρά τα τεράστια κατασκευαστικά της προβλήματα) δείχνει πως κάτι έχει γίνει στην περιοχή. Η Θράκη εγκαταλείπεται από τις κυβερνήσεις, αναγκάζοντας τους κατοίκους σε φυγή. Τι έχετε να σχολιάσετε πάνω σε αυτά τα δεδομένα;
Ι. Κοραντής: Ορθά τα αναφέρετε όλα αυτά. Για να γίνει όμως η Θράκη ενεργειακό σταυροδρόμι, μήπως θα έπρεπε πρώτα απ’ όλα να προωθηθεί, από ελληνικής πλευράς, ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη; Αλλά εδώ τον είχε θάψει ο κ. Παπανδρέου πριν καλά-καλά καθίσει στη πρωθυπουργική καρέκλα, οπότε για ποιό πράγμα μιλάμε;
  • Καλλικράτης. Τον θεωρείτε ευχή ή κατάρα για την Θράκη; Πιστεύετε ότι δημιουργεί ή λύνει προβλήματα;
Ι. Κοραντής: Κατάρα σκέτη. Διότι εάν για άλλες περιοχές της χώρας ο Καλλικράτης έχει δημιουργήσει σωρεία διοικητικών και οικονομικών προβλημάτων, αλληλεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων ή αντίστροφα έλλειψη αρμοδιοτήτων, προβλήματα στελέχωσης προσωπικού κλπ, στη Θράκη, πέραν των ανωτέρω, έχει μια ΕΘΝΙΚΗ διάσταση, που οι κοντόφθαλμοι κυβερνώντες αδυνατούν να συλλάβουν. Κατάφεραν έτσι το ακατόρθωτο, να επιφέρουν μια ομογενοποίηση θυλάκων μουσουλμανικού πληθυσμού και να εξαφανίσουν το σύνοικο χριστιανικό στοιχείο.
  • Η ορεινή Ξάνθη εγκαταλείπεται οικονομικά από το κράτος. Στην Σταυρούπολη κλείνει το κέντρο υγείας, κλείνει το στρατόπεδο νεοσυλλέκτων, ο σιδηρόδρομος περνά σε φάση ημιλειτουργίας… Την ίδια στιγμή, με την πιθανότητα εγκατάλειψης κατοίκησης της ορεινής Ξάνθης στην περιοχή της Σταυρούπολης, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και άλλοι πολιτικοί π.χ. Ντόρα Μπακογιάννη, επισκέπτονται το ορεινό τμήμα που κατοικούν Έλληνες Πομάκοι, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, ενώ αγνοούν επιδεικτικά τους χριστιανούς… Πώς το σχολιάζετε αυτό;
Ι. Κοραντής: Μακάρι οι Έλληνες πολιτικοί να επισκέπτονται όσο γίνεται πιό συχνά τη Θράκη , και ειδικά την ορεινή Ξάνθη, όπου κατοικούν Έλληνες Πομάκοι, προκειμένου να τονώσουν την αντίστασή τους στις αρπακτικές δαγκάνες του Τουρκικού Γενικού Προξενείου Κομοτηνής. Αυτό όμως δεν αρκεί, πρέπει όλη η κρατική μηχανή να ακολουθήσει. Τι να τις κάνω τις υψιπετείς επισκέψεις, όταν η μοναδική δημόσια βιβλιοθήκη στη Μύκη κλείνει, διότι η κα Διαμαντοπούλου δεν πληρώνει πλέον τους μισθούς των 2 υπαλλήλων που απαρτίζουν το προσωπικό της; Τέλος, είναι αυτονόητο ότι οι χριστιανοί συμπολίτες μας δικαιούνται της ίδιας ακριβώς προσοχής και μέριμνας όπως και οι μουσουλμάνοι.
  • Στην οικονομία, τι θα προτείνατε για να ενισχυθεί η ακριτική περιοχή της Θράκης;
Ι. Κοραντής: Πρώτα απ’ όλα η κατ’ απόλυτη προτεραιότητα απορρόφηση όλων των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων, στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Η ΚΑΠ πλησιάζει να εκπνεύσει, ποιές εναλλακτικές ρυθμίσεις προβλέπονται για τα καπνά; Έχει αποδώσει καρπούς ο αναπτυξιακός νόμος, όσον αφορά τις ακριτικές περιοχές; Όταν ολόκληρες βιομηχανίες –όσες τουλάχιστον έχουν μείνει- και βιοτεχνίες από την Βόρειο Ελλάδα και ειδικότερα τη Θράκη μετεγκαθίστανται στη Βουλγαρία λόγω ευνοϊκότερων φορολογικών συνθηκών, θα πρέπει να καταστρωθεί μια έξυπνη πολιτική παροχής κινήτρων για να επανέλθουν στα πάτρια εδάφη.
  • Το μνημόνιο κλείνει σχολεία (δημόσια ελληνόφωνα), κλείνει νοσοκομεία, κλείνει στρατόπεδα. Η ανεργία στην Θράκη έχει εκτοξευθεί. Πώς θα θωρακίζατε, με τι μέτρα –επακριβώς- την κοινωνική και την εθνική συνοχή στην περιοχή;
Ι. Κοραντής: Δεν έχει νόημα να συζητάμε για μέτρα θωράκισης της κοινωνικής και εθνικής συνοχής στη περιοχή, όταν η κυβερνητική πολιτική έχει ως αποτέλεσμα ακριβώς την αποδυνάμωση τους. Χρειάζεται μία ριζική αναστροφή πορείας, η λήψη μιας σειράς γενναίων αποφάσεων, όποιο και αν είναι το οικονομικό κόστος τους, διότι πρυτανεύει το Εθνικό συμφέρον.
  • Θα τολμούσατε να διαβαθμίσετε με σειρά προτεραιότητας τα (σύμφωνα με τη γνώμη σας) προβλήματα που αντιμετωπίζει η Θράκη;
Ι. Κοραντής: Η Θράκη μας χάνει την ελληνικότητα της, λόγω αβουλίας και ανικανότητας –για να μην χρησιμοποιήσω βαρύτερους όρους- διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων. Έχει αφεθεί βορά στη βουλιμική όρεξη των νεο-οθωμανών, ενώ η υπεύθυνη Κυβέρνησή μας επιδίδεται σε χαριτωμενιές και επιδείξεις καλής διπλωματικής συμπεριφοράς. Απόλυτη προτεραιότητα έχει συνεπώς η εθνική αφύπνιση. Όλα τα άλλα έπονται.
  • Αν θα μπορούσατε να δώσετε μία υπόσχεση και όχι ευχή, για την Θράκη, ποια θα ήταν αυτή;
Ι. Κοραντής: Ότι εντός και εκτός Βουλής θα κάνω ό,τι μπορώ για να προβάλλω αυτό το εθνικό μετερίζι.
  • Τι προσωπικό μήνυμα θέλετε να στείλετε σε όσους επιμένουν να κατοικούν στην Θράκη;
Ι. Κοραντής: Να απαιτούν αυτά που δικαιούνται. Η Πατρίδα τούς οφείλει, και όχι αυτοί στη Πατρίδα. Ευχαριστούμε τον κύριο Κοραντή, που αφιέρωσε από τον πολύτιμο χρόνο του, ώστε να φωτίσει από την πλευρά του περιληπτικά τις θέσεις του ιδίου και του κόμματός του.
Η προσπάθειά μας αυτή θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες και με άλλους πολιτικούς, άλλων κομμάτων.
Κατηγορίες:Uncategorized

Η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής …………

19 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Το προεκλογικό φυλλάδιο του κ. Διονύση Ψωμιάδη, αδελφού του καταδικασθέντος περιφερειάρχη, τυπώθηκε σε γαλανόλευκο φόντο. Βασικό σύνθημα ήταν “Νόμος είναι το δίκιο του λαού (Μίκης Θεοδωράκης)… Οι νόμοι είναι διεφθαρμένοι και όχι οι άνθρωποι”. Ας μην καγχάσουμε με το βολικό εύρημα του περιφερειακού συμβούλου, ο οποίος επίσης έχει μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη. Πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε αν η ελαστικοποίηση της έννοιας του νόμου είναι εύρημα του δεξιού λαϊκισμού, ή μεταλαμπαδεύτηκε από τον αριστερό λαϊκισμό. Διότι, αν “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”, γιατί να μην είναι των αδελφών Ψωμιάδη; Αν “νόμος είναι το δίκιο του λαού”, τότε δεν πρέπει να υπάρχουν δικαστήρια· πρέπει να ψηφίζουμε για την τύχη κάποιου κατηγορουμένου. Αυτό εξάλλου είναι και το βασικό επιχείρημα του καταδικασθέντος περιφερειάρχη: Ο λαός ψήφισε, άρα αθώωσε.

Αυτή τη στιγμή, η ανομία κατατρώει τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Δεν είναι η οικονομική κρίση που επιφέρει θανάσιμα πλήγματα την κοινωνική συνοχή. Σε τέτοιες περιόδους οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά, η κοινωνία συσπειρώνεται για να αντιμετωπίσει το κακό. Οι ομαδούλες της παλαβής αριστεράς καταστρέφουν τη συγκολλητική ουσία της κοινωνίας, που είναι ο σεβασμός των κανόνων συμβίωσης· είτε πρόκειται για την απλή ευγένεια στην επαφή των ανθρώπων (δεν διακόπτεις έναν ομιλητή, ακόμη κι αν νομίζεις ότι αυτός είναι ρατσιστής, όπως ο νομπελίστας James D. Watson), είτε για τους δεοντολογικούς κανόνες (π. χ. δεν κάνεις αντισυγκεντρώσεις, όπως αυτή στους Αγίους Αναργύρους), είτε πρόκειται για την τήρηση των νόμων (όπως στην Κερατέα).
Από την άλλη, είναι η ανοχή της πολιτείας που τους βοηθά να γκρεμιστεί η τελευταία κατάκτηση της μεταπολίτευσης, που είναι η δημοκρατία. Διότι δημοκρατία δεν είναι να ψηφίζεις κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια. Δημοκρατία είναι να μη φοβάσαι· όχι μόνο τον αστυνομικό, αλλά και τον αριστεριστή με το στειλιάρι που το μασκαρεύει σε σημαιούλα. Δημοκρατία δεν είναι η παθητικότητα, είναι η αντίσταση αλλά πάντα μέσα στο πλαίσιο του νόμου. Δημοκρατία δεν είναι να μη γίνονται συλλήψεις, αλλά να γίνονται σύμφωνα με το νόμο. Δημοκρατία δεν είναι η ακατάσχετη παρανομία στο όνομα “ανώτερων ιδανικών”. Δημοκρατία είναι η τήρηση των νόμων και ο πολιτικός ακτιβισμός για την αλλαγή των νόμων. Δημοκρατία δεν είναι η ανοχή στην παρανομία. Είναι η ανηλεής πάταξή της.
Δεν είναι προϊόν της κρίσης αυτό που ζούμε· η Αθήνα κάηκε πριν από την κρίση. Είναι ιδεολογική αρρώστια που σερνόταν για χρόνια και τώρα απλώς βγάζει περισσότερα σπυριά. Υπάρχουν ομάδες της παλαβής αριστεράς που καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό στο όνομα της κοινωνίας. Εκβιάζουν την Πολιτεία με «ένα νεκρό» και την κοινωνία με διαρκώς αυξανόμενη βία. Παίζουν με τις δημοκρατικές ευαισθησίες του κόσμου μέχρι αχρήστευσής τους. Χρησιμοποιούν τα πιο ευφάνταστα μέσα προπαγάνδας -χρόνο έχουν άπειρο· οι περισσότεροι κάπου σχολάζουν στο Δημόσιο- και παρουσιάζουν το άσπρο, μαύρο. Με τον ίδιο τρόπο που συντήρησαν επί 27 χρόνια εν ζωή τη δολοφονική οργάνωση “17 Νοέμβρη”, (ποιος θυμάται τις κινητοποιήσεις για την απελευθέρωση των «αγωνιστών» που έπεφταν στα δίχτυα της αστυνομίας;) έτσι και τώρα συντηρούν και φουντώνουν την ανομία. Το ερώτημα είναι αν η οργανωμένη κοινωνία είναι σε θέση να απαντήσει σ’ αυτούς τους φασιστικούς μηχανισμούς.
Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 17.4.2011. 

http://www.postnews.gr/politiki/social-cohesion-broken/

Κατηγορίες:Uncategorized

Το τίμημα της “Πατριωτικής Δημοσιογραφίας” ………..

19 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Τρία άρθρα αφιερωμένα στον Λάμπρο Παπαντωνίου πλησιάζοντας δύο χρόνια από τον χαμό του.
Όταν η δημοσιογραφική έρευνα και πληροφορία έχουν πρωτίστως Εθνική διάσταση και μετά έρχεται η προσωπική ανάδειξη από την αποκλειστικότητά της…………..
    Ατυχώς τον Λάμπρο τον θυμόμαστε από το σκοπιανικό Α1 με σλαβοβουλγάρικους υπότιτλους, όταν στρίμωχνε τους εκπροσώπους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ . Τα ελληνικά ΜΜΕ ελάχιστες φορές ανέφεραν το έργο του…….

τα  άρθρα :

Το τουρκικό «καράβι» προχωρεί αργά αλλά σταθερά στο Αιγαίο ……..

18 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Τραγικά απληροφόρητοι και παραπλανημένοι οι περισσότεροι πολίτες αυτού του τόπου δεν ασχολούνται με τα εθνικά θέματά μας. Ειδικά με τα περί Τουρκίας.

Για όσους, πάντως, έχουν παρακολουθήσει από την γένεσή τους τις τουρκικές αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις στο Αιγαίο, είναι προφανής η μεθοδολογία την οποία ακολούθησε από την αρχή η τουρκική πλευρά.

Δεν έθεσε και δεν μπορούσε να θέσει ευθέως θέμα ελληνικών νησιών και εδαφικών διεκδικήσεων.

Γνώριζε ότι, υπό τις σημερινές διεθνείς συνθήκες, η αμφισβήτηση του καθεστώτος του Αιγαίου θα έπρεπε να γίνει με έμμεσο τρόπο και με σύγχρονους επιτήδειους όρους, που θα συγκάλυπταν τους πραγματικούς στρατηγικούς στόχους.

Άρχισαν έτσι οι ισχυρισμοί ότι τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου επικάθηνται στην υφαλοκρηπίδα της Μικράς Ασίας. Η Άγκυρα εξακολουθεί να υποστηρίζει τα ίδια και όταν ακόμη η Διεθνής Σύμβαση Θαλασσίου Δικαίου, στον νέο ορισμό της υφαλοκρηπίδος, κατέστησε σαφές ότι αυτή δεν πρέπει να υπολαμβάνεται με οποιαδήποτε γεωλογική έννοια.

Όλη η δέσμη των τουρκικών αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων, περιλαμβανομένης της θεωρίας περί γκρίζων ζωνών και περί δήθεν αποστρατιωτικοποιημένων νήσων, όπως η Λήμνος και ο Άγιος Ευστράτιος, συνθέτει από τα επί μέρους έναν κεντρικό στόχο: την ανατροπή του καθεστώτος του Αιγαίου.

Αυτό τεκμηριώνεται καθημερινά από τις συστηματικές τουρκικές παραβάσεις, παραβιάσεις και προκλήσεις στον αέρα, στη θάλασσα και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Διατυπώνεται όμως και απροκάλυπτα από τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.

Προφανώς, ο τούρκος υπουργός θεωρεί… ανωμαλία το ισχύον νομικό καθεστώς του Αιγαίου, που κατ’ αυτόν δεν είναι εναρμονισμένο με τη γεωγραφία και τη γεωπολιτική, που είναι υπέρ της Τουρκίας.

Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό και τι ακριβώς επιδιώκει η τουρκική πλευρά στο Αιγαίο.

Η διολίσθηση επομένως της ελληνικής πλευράς στη θέση «Όλα στη Χάγη» από τη θέση «το μόνο θέμα προς συζήτηση με την Τουρκία και για ενδεχόμενη παραπομπή στη Χάγη είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος» σε τι εξυπηρετεί και πού αποβλέπει;

Είναι γνωστό ότι για οποιαδήποτε παραπομπή στη Χάγη χρειάζεται η υπογραφή προηγουμένως συνυποσχετικού, το οποίο περιγράφει τη «διαφορά» και προδικάζει μ’ αυτό, σ’ ένα βαθμό, την ουσία της «διαφοράς».

Υπενθυμίζεται σχετικά ότι πάνω σ’ αυτό ακριβώς σκόνταψε και ναυάγησε η προσφυγή στη Χάγη για την υφαλοκρηπίδα, που είχε, κατ’ αρχάς, συμφωνηθεί μεταξύ Κων/νου Καραμανλή και Μπουλέντ Ετσεβίτ, λίγο μετά τη Μεταπολίτευση.

Είναι προφανές ότι μια προκαταρκτική συζήτηση για το συνυποσχετικό και μια ενδεχόμενη παραπομπή όλων των «θεμάτων» που εγείρει η Άγκυρα, θα άνοιγε τον δρόμο, με επίφαση τη Χάγη, για την υποκατάσταση του Διεθνούς Δικαίου, ως βάσεως αναφοράς, με διμερή ελληνοτουρκικό διάλογο και τουρκικού τύπου παζάρι πάνω σε όλα τα «θέματα» που θέτει η τουρκική πλευρά.

Θα παρέπεμπε ουσιαστικά σε διεθνή επιδιαιτησία, του είδους που είδαμε στην Κύπρο με το Σχέδιο Ανάν.

Η Άγκυρα, προχωρώντας από τη θεωρία στην πράξη, επιχειρεί να επιβάλει «ειρηνικά», διά της στρατιωτικής ισχύος, τις θέσεις της για την ΑΟΖ, με τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων.

Είχαμε το προηγούμενο των Υμίων, που εντάσσεται στη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» και η δημιουργία του οποίου συνοδεύθη από μεγάλη κρίση.

Το νέο τετελεσμένο που επιχειρείται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στο Καστελλόριζο, εξελίχθηκε «ειρηνικά», χωρίς καμιά αντιπαράθεση ένοπλης ισχύος και κρίση.

Μια τουρκική κορβέτα έδιωξε ανενόχλητη, μεταξύ Καρπάθου και Καστελλορίζου, ιταλικό ερευνητικό σκάφος, που εκτελούσε έρευνες με άδεια της ελληνικής κυβερνήσεως, για την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών, που θα συνδέει το Ισραήλ με την Ιταλία.

Η τουρκική πλευρά απαίτησε από το ιταλικό πλοίο να ζητήσει άδεια από την Τουρκία, υποδηλώνοντας ότι η υπό έρευνα περιοχή είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Το ιταλικό πλοίο «συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» και γύρισε αργότερα να συνεχίσει τις έρευνες, έχοντας ζητήσει, ερήμην της ελληνικής κυβερνήσεως, άδεια και από τις τουρκικές αρχές.

Ορθώς η ελληνική κυβέρνηση ανεκάλεσε την άδεια προς το πλοίο και δεν του επέτρεψε να συνεχίσει τις έρευνές του στον άλλο ελληνικό θαλάσσιο χώρο. Αυτό όμως, δεν αναιρεί το τουρκικό τετελεσμένο!..

Είναι φυσικό, κάτω από έκτακτες οικονομικές συνθήκες, να επηρεάζεται και ο αμυντικός προϋπολογισμός της χώρας. Πολύ περισσότερο, που οι αμυντικές δαπάνες στο πρόσφατο παρελθόν έδωσαν αφορμή για καταγγελλόμενα μεγάλα σκάνδαλα.

Οποιαδήποτε όμως κατάχρηση ή διαφθορά στον τομέα των αμυντικών συστημάτων δεν αναιρεί την ανάγκη εξοπλισμών για την εθνική άμυνα, όπως οποιοδήποτε σκάνδαλο στην υγεία ή στις δημόσιες κατασκευές δεν αναιρεί την ανάγκη του νοσοκομείου ή της εθνικής οδού.

Το πρόβλημα ανάγεται στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και στη φερεγγυότητα και αποτελεσματικότητα των θεσπισμένων ελέγχων.

Η Ελλάδα, παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, δεν έχει περιθώριο για μείωση του αμυντικού της προϋπολογισμού στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως υποβάλλεται από διάφορες πλευρές.

Η Ελλάδα έχει μεγάλο οικονομικό πρόβλημα. Έχει όμως επίσης μεγάλο πρόβλημα εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Δεν είναι Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία ή Πορτογαλία.

Η τουρκική πρόκληση στο Καστελλόριζο δείχνει σαφώς πώς εννοεί η Άγκυρα τη διακηρυσσόμενη «ειρήνη» και «φιλία» μεταξύ των δύο χωρών. Η Ελλάδα πρέπει να είναι σε θέση να προασπίσει τον ζωτικό εθνικό της χώρο, περιλαμβανομένης της διαστάσεως της ΑΟΖ.

Για τον σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο να επανεξετασθεί το όλο αμυντικό σύστημα της χώρας ώστε να καλυφθούν τα υπάρχοντα κενά, ν’ αναζητηθούν νέοι τρόποι, νέα όπλα και τακτικές για τη φθηνότερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της απειλής και για την εξύψωση του αγωνιστικού φρονήματος του στρατού και του λαού.

Η πολιτική αυτή είναι αλληλένδετη με την πολιτική για την έξοδο από την οικονομική κρίση και την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας.

Η πολιτική της φυγής προς τα εμπρός, προς μεγαλύτερη ακόμη παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, καθιστά δυσχερέστερη ακόμη την αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων και μεγαλώνει το αμυντικό πρόβλημα της χώρας, που υπό τις συνθήκες των τουρκικών αμφισβητήσεων, δεν είναι θεωρητικό αλλά πολύ πρακτικό και τραγικό θα έλεγα.

Σωτήρης Ζαφειρακόπουλος

Κατηγορίες:Uncategorized

Στον καθρέπτη της Βρωμοκρατίας ………

18 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Του Ραδιολόγου

«Για να έρθει η πραγματική αλλαγή, πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα μας. Όχι να ενοχοποιηθούμε, ούτε να θυματοποιηθούμε. Να συνειδητοποιήσουμε ότι εθνικό είναι το αληθές, όπως είπε ο μεγάλος μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός, ακόμη και αν πρόκειται για μια αλήθεια άβολη. Είναι ώρα, για όλους μας, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη. Δεν αρκεί απλώς ο καταλογισμός ευθυνών στους απέναντι ή η καταγγελία για τα σκουπίδια του γείτονα, όταν και το δικό μας σπίτι όζει».
Το΄πες Πρόεδρε της Δημοκρατίας, τώρα μπορείς να πάρεις το καθρεφτάκι σου (από την οικία σου που δεν όζει ), αυτό που δώσανε σε σένα και στους «συντρόφους» σου οι παγκόσμιοι «σωτήρες» για να πουλήσετε κομμάτι-κομμάτι ετούτη την πατρίδα και να φτύσεις το είδωλό σου.
Για να δούμε αν φτύνοντας αυτό που βλέπεις θα έρθει η πραγματική αλλαγή. Δεν ξέρω για την κουλτούρα σου Πρόεδρε της Δημοκρατίας Τους, αλλά να αφήσεις έξω την δική μου κουλτούρα. Να αφήσεις έξω από τις δικές σου ενοχές αυτό για το οποίο εμείς είμαστε περήφανοι διότι, Πρόεδρε, ακόμα δεν λες να καταλάβεις εσύ και οι «σύντροφοί» σου, ότι ποτέ δεν είχαμε την ίδια κουλτούρα. Εμείς όπως μας γέννησε και μας άνδρωσε τούτη η πατρίδα έτσι μείναμε. Μην βάζεις λοιπόν στο σακί που βρωμάνε τα δικά σας άψυχα ιδανικά, τα δικά μας, που ακόμα και λαβωμένα επιμένουν να αναπνέουν. Το ότι είχες την τόλμη (ασυνειδήτως) να πεις αυτά που είπες στο Μεσολόγγι δεν σε κάνει κομμάτι αυτού του χώματος. Στριφογύρισαν πολλά κόκκαλα κάτω από τα πόδια σου όσο εκφωνούσες το «εθνικό είναι το αληθές» κλέβοντας για άλλη μια φορά την έμπνευση του ποιητή της Ελευθερίας για να κρύψεις αυτό που τα μάτια σου προδίδουν. Διότι, Πρόεδρε, η Αλήθεια είναι το Έθνος αυτής της ματωμένης Πατρίδας. Σκοτώνοντας εσύ και οι «σύντροφοι» σου την Αλήθεια με μιας αποκεφαλίσατε ό,τι υπήρξε Εθνικό.
Αφού λοιπόν απέκτησες την γενναιότητα, έστω και αργά, να κοιταχτείς στον καθρέπτη, κάνε το τουλάχιστον σωστά. Να ενοχοποιηθείς αλλά όχι να θυματοποιηθείς. Διότι θύμα εσύ και οι «σύντροφοί» σου δεν υπήρξατε ποτέ. Ως θύτης να αντιμετωπίσεις το είδωλό σου. Να αποδεχθείς ότι η πραγματική αλλαγή δεν ήρθε ποτέ γιατί επιλέξατε εδώ και 10ετίες να αλλάξετε την κουλτούρα του λαού. Να σφαγιάσετε μέχρι και το τελευταίο κύτταρο που θα έκανε αυτόν τον λαό να αντισταθεί στο ξεπούλημα που κάνατε με παραβάν την ελληνική σημαία. Να συνειδητοποιήσεις ότι η Αλήθεια ήταν πάντα άβολη για μας που κουλτούρα δεν αλλάξαμε από πείσμα και συνείδηση εθνική. Μιας και επέλεξες να μας συμβουλέψεις από την ψηλή εξέδρα που πατούσε πάνω στα χώματα των Δικών Μας προγόνων Μεσολογγιτών με την σιγουριά ότι θα μπεις πρωτοσέλιδο στις γραμμένες με μελάνι και σάλιο φυλλάδες, λάβε και το τελευταίο μήνυμα, Πρόεδρε της Βρωμοκρατίας Τους:
Η δική σας απώλεια δεν θα γίνει ποτέ πρωτοσέλιδο στην καρδιά μας.

http://radiofonix.blogspot.com/2011/04/blog-post_18.html

Κατηγορίες:Uncategorized

Με αυτόν αγκαλιάζονταν ο ΄΄πρωθυπουργός της Ελλάδος΄΄ ;;; ……..

16 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Άρθρο του Μπιρόλ Ερτάν στη Βολκάν
 
ΕΤΟΣ 1974.
Μερικές μέρες μετά την ειρηνευτική επιχείρηση. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διενήργησαν επιτυχημένη απόβαση στο νησί και λύτρωσαν τους Τ/κ. Από στιγμή σε στιγμή μπορούσε να ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ήταν έτοιμες για έναν τέτοιο πόλεμο, αλλά υπήρχε σοβαρή έλλειψη οπλισμού. Ο Τανέρ Μπαϊκότ ήταν διπλωμάτης που υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία ζήτησε οπλισμό από Ιράν και Ιράκ. Το Ιράν στην αρχή κωλυσιεργούσε και στη συνέχεια μας έστειλε κάτι ψευτοπράγματα. Το Ιράκ διεμήνυσε ότι δεν διέθετε τον οπλισμό που θέλαμε και ότι αυτόν τον διαθέτει η Λιβύη.
Το ΥΠΕΞ επικοινώνησε αμέσως με τη Λιβύη. Από εκεί μας πληροφόρησαν ότι υπάρχουν άφθονα όπλα και υλικά στις αποθήκες οπλισμού των ΗΠΑ οι οποίες έκλεισαν με διαταγή του Καντάφι και ότι θα μπορούσαν να μας τα στείλουν. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα προσγειώθηκαν στην Τουρκία τέσσερα αεροσκάφη γεμάτα με οπλισμό και υλικά. Πρωθυπουργός ήταν ο Ετζεβίτ και υπουργός Άμυνας ο Χασάν Εσάτ Ισίκ.

Ο Ισίκ κάλεσε τον Μπαϊκότ και του είπε ότι θα στείλει ευχαριστήρια επιστολή στον Καντάφι, ενώ του ζήτησε να πάει στη Λιβύη και να ζητήσει και νέα ποσότητα οπλισμού. Ο νεαρός διπλωμάτης ρώτησε κατά πόσο θα έπρεπε να καταβληθεί η αξία του οπλισμού που ήδη είχε παραληφθεί. Ο υπουργός απάντησε καταφατικά και ο Μπαϊκότ μετέβη στη Λιβύη.

Εκεί συναντήθηκε με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου της Λιβύης και του είπε ότι ήθελε να πληρώσει την αξία του οπλισμού και παράλληλα να ζητήσει την αγορά και νέου. Η απάντηση του αρχηγού ήταν «από εσάς δεν παίρνουμε χρήματα. Να σας στείλουμε όλο τον οπλισμό και υλικό που υπάρχει στις αποθήκες».

Οι Τούρκοι αξιωματικοί που συνόδευαν τον διπλωμάτη μετέβησαν στη Βάση και επέλεξαν ό,τι τους εξυπηρετούσε. Το υλικό φορτώθηκε σε 4 DC9 και απεστάλη στην Τουρκία.

Ένα άλλο περιστατικό με τον Καντάφι: «Ο Καντάφι ήταν περικυκλωμένος από πλήθος κόσμου. Μετά δυσκολίας μπορέσαμε να οδηγήσουμε τον Μπαϊκάλ (διάδοχο του Ετζεβίτ) κοντά του. Ο Λίβυος ηγέτης άρχισε τις φιλοφροσύνες και είπε ότι αισθάνεται υπερηφάνεια για τους Τούρκους. Ζήτησε από την τουρκική αντιπροσωπεία να παραμείνει μερικές μέρες στη Λιβύη και να την φιλοξενήσει δίνοντας ραντεβού για την επόμενη. Στη συνάντηση αυτή ο Μπαϊκάλ ενημέρωσε τον Καντάφι για την επιχείρηση στο νησί.

Ο Λίβυος ηγέτης ρώτησε: «Και γιατί δεν καταλάβατε το σύνολο της νήσου;» προσθέτοντας: «Αν τολμήσει να κινηθεί η Ελλάδα θα έχετε την κάθε μας βοήθεια».

Στη συνέχεια ζήτησε από τον Μπαϊκάλ να γευματίσουν με τους Λίβυους στρατιώτες για να τους ενημερώσει για το Κυπριακό.

Η απάντηση του Μπαϊκάλ ήταν: «Μετά χαράς, αλλά θα χάσουμε το αεροσκάφος». Τελικά έμειναν επειδή ο Καντάφι προθυμοποιήθηκε να τους διαθέσει το ιδιωτικό του αεροσκάφος. Μάλιστα. Τότε ο Καντάφι πρόσφερε στην Τουρκία ό,τι καμιά άλλη χώρα.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 12/04/2011
Κατηγορίες:Uncategorized

Το απεχθές χρέος ……..

16 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Του Νίκου Λυγερού
Η ύπαρξη της έννοιας του απεχθούς χρέους είναι η απόδειξη ότι μέσω της δικαιοσύνης, μπορεί η ηθική να εισβάλει στην οικονομία. Το απεχθές χρέος αν και φαινομενικά παράλογο για τους συντηρητικούς κύκλους, είναι μόνο και μόνο παράδοξο. Έχει αυτό το κοινό στοιχείο με τη δημοκρατία, η οποία αποδέχεται μέσα της το παράδοξο για να εξασφαλίσει την ικανότητά της και την ανθεκτικότητά της, δίχως να επιδιώκει την πληρότητά της. Το υπόβαθρο του απεχθούς χρέους είναι η ανάλυση του χρέους από μία αντικειμενική οντότητα που δεν επηρεάζεται από τον κρατικό φορέα, έτσι ώστε να μην εξαρτάται από οικονομικές ενοχές. Αυτή η ανάλυση είναι το πρώτο βήμα…
της αντιμετώπισης του απεχθούς χρέους, διότι η ενεργοποίηση αυτής της έννοιας μπορεί να γίνει μόνο και μόνο αν υπάρχει αναλυτικός έλεγχος του χρέους, έτσι ώστε να εντοπιστεί και να διαχωριστεί το απεχθές χρέος από το συμβατικό. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να παρθεί μια γενναία απόφαση όσον αφορά στο πολιτικό πλαίσιο και να προταθεί η ακύρωση του απεχθούς χρέους. Ανά τον κόσμο, υπάρχει νομολογία σε διεθνές επίπεδο η οποία επιτρέπει την εφαρμογή του νοητικού σχήματος ακόμα και στην περίπτωση της Ελλάδας. Αλλά αυτή η διαδικασία αρχίζει πρακτικά από την ανάλυση του χρέους. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι θα πρέπει να γίνει μία υπέρβαση εκ μέρους των πολιτικών που ανήκουν σε κόμματα εξουσίας και διαχειρίστηκαν τα οικονομικά των τελευταίων κυβερνήσεων. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι το θέμα του απεχθούς χρέους δεν είναι μια καταδίκη των μηχανισμών του πολιτικού πλαισίου, αλλά μια καινοτόμα και μη συμβατική λύση του οικονομικού προβλήματος, όταν αυτό βασίζεται σε μια τεχνητή κρίση. Ο προβληματισμός μας είναι μια οικονομική προσέγγιση του χρέους, έτσι ώστε να καθοριστεί μία στρατηγική επίλυση. Είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας το παράδειγμα του Ισημερινού όταν αναδεικνύουμε αυτή τη θεματολογία. Υπάρχει προηγούμενο και πρέπει να το αναλύσουμε ορθολογικά για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα με ανάλογο τρόπο. Κι αν υπάρχουν προσωρινά διαφορές, είναι θεμελιώδες να συνειδητοποιήσουμε ότι θα είναι μικρότερες με την εισαγωγή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Δεν είναι πλέον δυνατόν να έχουμε μια παθητική στάση όταν υπάρχουν δυνατότητες στον τομέα της οικονομίας μέσω της στρατηγικής. Η έννοια του απεχθούς χρέους προσφέρει πρακτικές δυνατότητες για να δημιουργήσουμε μια αλλαγή φάσης σε μια κατάσταση όπου υπάρχουν λύσεις, αρκεί να ασχοληθούμε ουσιαστικά με το πρόβλημα του χρέους.
Κατηγορίες:Uncategorized

Ισραήλ προς Ελλάδα: Καθορίστε την ΑΟΖ και αν αντιδράσει η Τουρκία θα είναι αιτία πολέμου για εμάς ………

16 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Μπεκιάρη

«Καθορίστε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη σας με την Κύπρο, και οποιαδήποτε απειλή, αντίδραση και πρωτοβουλία της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας θα θεωρείται για εμάς Casus Belli». Αυτό είναι το μήνυμα το οποίο μετέφεραν την προηγούμενη εβδομάδα Ισραηλινοί αξιωματούχοι σε ανώτατα στελέχη του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Όπως αναφέρει πολύ καλά πληροφορημένη πηγή στο newscode.gr «Οι Ισραηλινοί είναι έτοιμοι να…
διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Είναι στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει με τολμηρά βήματα».

Σύμφωνα με πολύ καλά πληροφορημένες πηγές του newscode.gr, το Ισραήλ είναι έτοιμο να παράσχει οποιαδήποτε στήριξη στην Ελλάδα, από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να προχωρήσει στον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της συμπεριλαμβανομένου και του Καστελόριζου.
Ιδιαίτερα δεν μετά τον χαρακτηρισμό του Ισραήλ στην τουρκική «Κόκκινη Βίβλο» ως «βασική απειλή», το Τελ Αβίβ είναι αποφασισμένο όσο ποτέ να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα. Εξάλλου, τους τελευταίους μήνες τα δείγματα στο πεδίο της προσέγγισης της Αθήνας με το Ισραήλ στον στρατιωτικό τομέα υπήρξαν θετικά. Η επικοινωνία και οι επαφές ανάμεσα στα ανώτατα κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας και του Ισραήλ είναι συνεχείς τους τελευταίους μήνες, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί μυστικές συναντήσεις ανάμεσα σε ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών στην Αθήνα, με αντικείμενο τόσο την στρατιωτική συνεργασία, όσο και την μελλοντική προμήθεια ισραηλινών εξοπλιστικών προγραμμάτων (εννοείται όταν και αν η Ελλάδα αντιμετωπίσει με επιτυχία την σφοδρή οικονομική κρίση).
Ενιαίος χώρος
Το Ισραήλ επιθυμεί να δημιουργηθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα ένας «ενιαίος», επί της ουσίας, χώρος Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με την Κύπρο και την Ελλάδα, στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Εξάλλου δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το Τελ Αβίβ με δική του πρωτοβουλία έδωσε στη δημοσιότητα χάρτες με βάση τους οποίους αναγνώριζε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας.
Η προοπτική του καθορισμού της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης θα αποτελέσει την βάση για την υλοποίηση του σχεδίου κατασκευής αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από το Ισραήλ στην Ελλάδα, με τη χώρα μας να αναλαμβάνει ρόλο διαμετακομιστικού κέντρου του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Ήδη η Ισραηλινή πλευρά από το περασμένο καλοκαίρι έχει υποβάλει αυτή την πρόταση προς την ελληνική. Ταυτόχρονα ο καθορισμός Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την πλευρά της Ελλάδας, θα ενισχύσει την προοπτική απόκτησης του απαραίτητου για το Ισραήλ στρατηγικού βάθους στη Μεσόγειο.
Στο Τελ Αβίβ, θεωρούν ότι στην παρούσα συγκυρία οι προϋποθέσεις είναι οι κατάλληλες, ώστε η Ελλάδα να προχωρήσει με τολμηρά βήματα στον καθορισμό των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, δεδομένου ότι η κατάσταση στην ανατολική μεσόγειο, εξαιτίας των ραγδαίων εξελίξεων στον αραβικό κόσμο και ειδικότερα στο βορειο-αφρικανικό χώρο, ευνοεί τις τολμηρές, αλλά και εξαιρετικά μεγάλης στρατηγικής σημασίας αποφάσεις.
Κύπρος
Το Ισραήλ παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις στην βόρειο Κύπρο και τις αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι ζητούν την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού κατοχής και καθιστούν δηλωτική την επιθυμία τους για αποδέσμευση από την Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο το ενδιαφέρον τόσο της Αθήνας, όσο και του Τελ Αβίβ προκάλεσε η συνάντηση εκπροσώπων ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών κομμάτων στο ξενοδοχείο «Λήδρα Palace» στη Λευκωσία, με αντικείμενο συζήτησης το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Σε σχετική ανακοίνωση, σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι «Τα οφέλη των φυσικών πόρων πρέπει να προκύπτουν για όλους τους Κυπρίους και να μπορούν να συμβάλλουν στην χρηματοδότηση της λύσης του Κυπριακού».
Η ένταση και οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο εναντίον της Τουρκίας, μπορεί να επηρεάσουν μελλοντικά και τις εξελίξεις στο θέμα του καθορισμού των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, δεδομένου ότι επίκειται επιτάχυνση των επαφών στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού. Τον περασμένο Φεβρουάριο η ηγεσία του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους προανήγγειλε την διεξαγωγή ερευνών για κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου και ταυτόχρονα έκανε γνωστό ότι θα προχωρήσει σε καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Τουρκία και όλα αυτά εν μέσω των σφοδρών αντιδράσεων και των διαδηλώσεων εναντίωσης προς την τουρκική παρουσία στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.
Καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί κύκλοι εκτιμούν ότι εκείνη η απόφαση της τουρκοκυπριακή ηγεσίας, σε εκείνη τη συγκυρία αποτελούσε ένα ακόμη δείγμα εκνευρισμού. Σύμφωνα με τους ίδιους διπλωματικούς κύκλους «Οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους, να αξιολογήσουν τα υπέρ και τα κατά της τουρκικής κατοχής, η οποία τους οδηγεί σε απομόνωση και σε ένα μέλλον οικονομικής καταστροφής».

http://kostasxan.blogspot.com/

Κατηγορίες:Uncategorized

Ιδεολογία προσοδοθηρίας ……….

16 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

O Γεώργιος Σ. Πρεβελάκης είναι καθηγητής στη Σχολή Γεωγραφίας της Σορβόννης (Paris I) και στο Iνστιτούτο Πολιτικών Σπουδών (Sciences Po) στο Παρίσι.
 
Η νεότερη ιστορίας της Ελλάδας χαρακτηρίζεται από την πάλη ανάμεσα σε δύο τάσεις:
Η μία έχει ρίζες στην γαιοκτησία, στον παλαιοελλαδίτικο κοτζαμπασισμό: είναι η αναζήτηση της προσόδου, η οποία στην παραδοσιακή κοινωνία προερχόταν αποκλειστικά από την γη, κατόπιν έλαβε την μορφή δανείων, ξένης βοήθειας, εισροών από τη ναυτιλία και την μετανάστευση.
Η άλλη τάση ανάγεται στην διασπορά, στις Ελληνικές κοινότητες της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Θεσσαλονίκης, της Αλεξάνδρειας, της Τεργέστης. Αναζητεί πλούτο και επιτυχία στο εμπόριο και,…..
γενικότερα, στις αστικές δραστηριότητες.

Καθώς αναπτύχθηκε το νεοελληνικό κράτος, οι δύο τάσεις συναντήθηκαν στην νεοσύστατη ελίτ. Το προσοδοθηρικό τμήμα, καθ’ ότι πλέον ντόπιο, διέθετε εξαρχής πολιτικό πλεονέκτημα, αν και υποχρεωνόταν να μοιράζεται την εξουσία με το παραγωγικό, ιδιαιτέρως όταν η πολιτική του κατέληγε σε αδιέξοδο.

Η υπερδιόγκωση του κράτους, εν σχέσει με την ιδιωτική οικονομία αντανακλά την πολιτική ανισότητα ανάμεσα στις δύο εθνικές τάσεις. Το Κράτος, αρμόδιο να απορροφά και να διανέμει την έξωθεν πρόσοδο, έγινε φρούριο της προσοδοθηρίας, η Διασπορά λειτούργησε ως καταφύγιο για τις ασφυκτιώσες ή διωκόμενες δημιουργικές δυνάμεις. Η δυναμική Ελληνική παρουσία στο εξωτερικό και η υπανάπτυκτη Ελλάδα αντιπροσωπεύουν τις δύο φαινομενικά αντιφατικές, ουσία συμπληρωματικές όψεις του Ελληνισμού.

Μετά από την Κατοχή και τον Εμφύλιο, οι δύο τάσεις ισορρόπησαν επί μία περίπου τριακονταετία, οπότε έγιναν κάποια βήματα ανάπτυξης. Από το 1981 επανέκαμψε η ιδεολογία …

της προσοδοθηρίας. Η ένταξη στην Κοινή Αγορά, αντί να ενισχύσει την παραγωγική πτέρυγα, όπως ευελπιστούσαν οι υποστηρικτές της, έδωσε πρόσθετες δυνατότητες για άντληση προσόδων. Έτσι εξηγείται η μετεκλογική φιλοευρωπαϊκή στροφή του ΠΑΣΟΚ, το οποίο, διαστρέφοντας την ευρωπαϊκή λογική, τροφοδότησε τα προσοδοθηρικά κυκλώματα με πόρους που προορίζονταν για την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Το πνεύμα του κοτζαμπασισμού θριάμβευσε, εις βάρος των Κουτόφραγκων – και της Ελλάδας.

Με τις συνέπειες αυτής της πολιτικής προφανείς, υπάρχουν σήμερα ελπίδες για αλλαγή; Μήπως το αδιέξοδο οδηγεί σε ριζικές αναθεωρήσεις, ώστε να αξιοποιηθούν τα τεράστια γεω-οικονομικά και γεω-πολιτισμικά πλεονεκτήματα της χώρας; Οι καλόπιστοι υποστηρικτές του Μνημονίου κινδυνεύουν να διαψευσθούν, όπως διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες από την είσοδο στην Ευρώπη.

Η προσοδοθηρική παράταξη έχει εμπεδώσει την εξουσία της. Ελίσσεται, αλλά δεν παραιτείται. Διαθέτει ισχύ σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, με προεξάρχουσα παρουσία στο κυβερνών κόμμα το οποίο, αντί να προωθήσει τις απαιτούμενες ριζικές μεταρρυθμίσεις, αναζητεί νέες πηγές προσόδων. Η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές τω ν Ευρωπαίων στην προσπάθειά της να επιβιώσει όπως-όπως, με αυξανόμενο δανεισμό.

Διαπραγματεύεται με όποια διεθνή δύναμη μοιάζει διατεθειμένη να την χρηματοδοτήσει, χωρίς ηθικές ή γεωπολιτικές αναστολές. Συνεχίζει, δηλαδή, μνα προεξοφλεί το μέλλον της χώρας για να αποτρέψει την κατάρρευση του παρασιτισμού. Πόσο μπορεί να συνεχίσει την τακτική αυτή, πριν από την χρεοκοπία;
Όπως οι εκφυλισμένοι γόνοι πλουσίων οικογενειών, η Ελλάδα διαθέτει ακόμη τρόπους να κατολισθαίνει: άφθονη και διεθνώς περιζήτητη γη προς πώληση. Η διάθεση των ακινήτων του Δημοσίου δεν είναι, βέβαια, απορριπτέα αφ’ εαυτής. Το αποτέλεσμα κρίνεται από το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι προκύπτοντες πόροι. Εφόσον αποφασίζουν οι προσοδοθήρες κάτοχοι της κρατικής εξουσίας, η νέα πηγή προσόδου θα επιδιώξει να διασφαλίσει την παράταση του παρασιτισμού. Οι μεταρρυθμίσεις θα παραπεμφθούν ad calendas graecas.
Δεδομένου ότι το κυρίαρχο κατεστημένο είναι ανίκανο να οργανώσει την πώληση της γης, ενδέχεται να ζητηθεί τεχνοκρατική αρωγή από εκπροσώπους της παραγωγικής παράταξης, έναντι υποσχέσεων για ουσιαστικές αλλαγές. Όταν θα έχουν επιτελέσει το έργο τους, θα βρεθούν εκτός πολιτικού νυμφώνος. Εφόσον, εξάλλου, αρχίσει να αντλείται έγγειος ιδιοκτησία από το εξωτερικό, η ιδιωτική γη θα ακολουθήσει την δημόσια. Η γη θα ξαναγίνει κυρίαρχη πηγή προσόδου, παράγων αδράνειας, όπως στην εποχή των τσιφλικάδων.

Σε μακροπρόθεσμη προοπτική, η ιδιοκτησία της γης θα έχει περιέλθει σε ξένους, το δημογραφικό περίσσευμα των γειτονικών ηπείρων θα έχουν καταλάβει την Ελληνική αγορά εργασίας, οι δημιουργικοί Έλληνες θα έχουν καταφύγει στην Διασπορά. Θα έχει κλείσει ο κύκλος τον οποίο άνοιξε η Επανάσταση του 1821.

http://udemand.wordpress.com/

Κατηγορίες:Uncategorized

Τις ημύνθει περί πάτρης; …….

13 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Αλέξανδρος Παπαδιαµάντης στην εφηµερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν …..
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεµά τους. Κάψιµο θέλουν όλοι τους! Τότε σ ‘ εξεθέωναν οι προεστοί κι οι «γυφτοχαρατζήδες» τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήµαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσµείν εις τα δύο κόµµατα, τους έταζαν «φούρνους µε καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχµών µετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν µέχρι λεπτού, σύµφωνα µε τον λογαριασµόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούµενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραµπουκισµόν, τον κουτσαβακισµόν, την εις τους νόµους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων,
στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων µετερχοµένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άµυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσµών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέµησις του ξένου υλισµού και πιθηκισµού, του διαφθείροντος το φρόνηµα και εκφυλίσαντος σήµερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Αλέξανδρος Παπαδιαµάντης στην εφηµερίδα «Ακρόπολις» 115 χρόνια πριν …..
Κατηγορίες:Uncategorized

Αμερικανισμός ……..

13 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Το State Department δημοσίευσε την ετήσια έκθεση του για τα ανθρώπινα διακαιώματα ανά τον κόσμο. Η “έκθεση” δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απελπισμένη προσπάθεια να υποταχθεί ο κόσμος στα κελεύσματα του Αμερικανισμού.

Αμερικανισμός είναι η ιδεολογία του αυτοκρατορικού εθνικισμού που ισοπεδώνει την πολυεθνικότητα, τις πολιτισμικές κληρονομιές, την διαφορετικότητα, αποδομεί κάθε μεγάλη συλλογική αφήγηση και κάθε φαντασιακό «ανήκειν». Προς τα έξω η Αμερική αυτοδιαφημίζεται σαν….
η χώρα μοντέλο του «πολυπολιτισμικού», του «πολυφυλετικού» του «πολυσυλλεκτικού» κράτους. Είναι οι λέξεις παγίδες για τους λαούς, τις μικρές χώρες που τις κυβερνάν μικρονοϊκές ή μικρόψυχες ελίτ οι οποίες, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» προτρέπουν να γίνουμε η «Αμερική των Βαλκανίων». Προς τα μέσα είναι μία μονολιθική αυτοκρατορία, ένα έθνος ομοούσιο και αδιαίρετο το οποίο καλλιεργεί έναν πρωτόγνωρο, πρωτοφανή εθνικισμό με άξονα οδηγητικό την ιδιαιτερότητα των «αμερικανικών ιδεωδών». Που δεν είναι τίποτε άλλο από μία τάση για συνεχή επέκταση, για συνεχή κυριαρχία κάτω απο το αγρυπνο βλέμμα του Θεού. « ..Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός, λέγων αύξανεστε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτήν» (Γενεσις Α,28).

Με χωρισμό του κράτους από την εκκλησία και όχι από τη θρησκεία (one Nation under God), ο Αμερικανισμός βασίζεται στο θέσφατο ενός έθνους ποιμνίου «του περιούσιου λαού» . Στο δόγμα ότι ο Θεός στις πιο διαφορετικές εκφάνσεις του θεωρείται ότι προτρέπει την Αμερική, όπου θρησκεία και κράτος είναι σαν τους σιαμαίους αδελφούς που κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει γιατί τότε ο ένας από τους δύο θα πεθάνει,να επιτελέσει ένα παγκόσμιο καθήκον, τον α λα Αμερικάνα εκπολιτισμό του κόσμου. Ο Θεός την καλεί να διαμορφώσει ένα βέβαιο πεπρωμένο. Είναι ο παντοδύναμος Θεός-Βούληση. Είναι η απόλυτη βούληση που δεν δεσμεύεται από τίποτα και δεν αφήνει περιθώρια για καμιά άλλη βούληση έξω από αυτήν. Πιστεύει βαθιά ότι έχει τον «ελέω Θεού» προορισμό τον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας, με κινητήριο δύναμη την μανιχαϊκή αντίληψη ότι οι Αμερικανοί εκπροσωπούν το υπέρτατο καλό που πολεμάει το υπέρτατο κακό που είναι οι «άλλοι». Από την μία οι δικοί μας, οι καλοί, οι γενναίοι, οι δίκαιοι, από την άλλη, οι κακοί, οι φονταμεταλιστές, οι βάρβαροι και οι τύραννοι. Διαβάζει το παρόν με τον κώδικα τον οποίο του προσφέρει η ανάγνωση του δικού του παρελθόντος. Είναι πίστη σε μία αλήθεια που ξεκινάει από την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Αλήθεια αυταπόδεικτη που δεν επιδέχεται ερμηνείες και αποδείξεις. Είναι η αλήθεια που έγινε το δόγμα του αμερικανικού εθνικισμού. Οι δυνάμεις του κακού καραδοκούν. Όλοι μας μισούν γιατί «μισούν την ελευθερία» είναι το πρότυπο εθνικιστικό παράδειγμα. Η νίκη ενάντια στο κακό γίνεται το μέγιστο στρατηγικό καθήκον του Αμερικανισμού ως φορέα του καλού. Ο Αμερικανισμός, θρησκεία και κράτος, γίνεται το Πιστεύω, η συνεκτική ιδεολογία της ίδιας της ταυτότητας και ύπαρξης των ΗΠΑ, όπως είχε γίνει ο μαρξισμός – λενινισμός για τη Σοβιετική Ενωση. Ο Αμερικανισμός μετά τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό, το Ισλάμ είναι η τέταρτη μεγάλη θρησκεία που μηδενίζει οτιδήποτε άλλο εκτός αυτής.

Από το η Αμερική είναι «η τελευταία ελπίδα του κόσμου» του Λίνκολν, στον «Αμερικανικό αιώνα» του Λούς μέχρι την εθνικιστική κορόνα του Ομπάμα «οι Αμερικανοί παραμένουν το πλέον ευημερούν, πιο ισχυρό έθνος στον πλανήτη γή». Ο Αμερικανισμός είναι έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο. Έχει μία και μόνο αποστολή τον εξαμερικανισμό όλων ανεξαρτήτως των λαών, όχι μόνο οικονομικό, όχι μόνο πολιτικό, όχι μόνο στρατιωτικό. Σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης έκφρασης. Παλεύει για την προοδευτική εξαφάνιση της διαφοροποίησης του κόσμου. Επιδιώκει την ισοπέδωση των λαών, την σμίκρυνση όλων των πολιτισμών σε ένα «παγκόσμιο πολιτισμό» ένα «αμερικανικό πολιτισμό» κτισμένο πάνω σε ότι είναι πιο κοινό ευτελές και αμελητέο. Έχει υιοθετήσει τις αρχές ενός βαμπιρικού χυδαίου καταναλωτισμού, χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, πέρα απο τις πιστωτικές, χωρίς οράματα ζωής, χωρίς ευαισθησίες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς πολιτισμό. Ή όλοι θα γίνουμε αντικείμενα της ιστορίας, της αμερικάνικης ιστορίας, ή όλους θα μας ρίξουν στα Τάρταρα. Ή όλοι θα αποδεχθούμε την ιερή αποστολή του Αμερικανισμού ή είμαστε τρισκατάρατοι αμαρτωλοί, όποτε θα έλθει ο τιμωρός Γιαχβέ να μας φέρει στο δρόμο του. Μία τάση που συνοψίζεται στο επίγραμμα του Μαρκ Τουαίν: «Ο κανόνας είναι τέλειος: Όσον αφορά απόψεις και γνώμες οι αντίπαλοι μας είναι παράφρονες».

Με το έτσι θέλω και μονομερώς ο Αμερικανισμός λαμπρός μέσα στην ωμότητά του, ιδεαλιστής μέσα στην κατακτητικότητά του και γενναιόδωρος μέσα στην αλαζονεία του, κατά το Καβαφικό: «-ασυνείδητος,ήσυχος, κ’ ευτυχής’ ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός και στης νεότητας τ’ ωραίο σφρίγος.» χαράζει γραμμές στην άμμο, σαν τον «Κουκόπετρο» ξεκινάει νέες σταυροφορίες του δικού του «καλού» εναντίον των «άλλων», και κατά το μηδενιστικό λεξιλόγιο του Γούλφοβιτς θέλει να καταργήσει τα έθνη, να επιβάλει την πολιτική του μονοπολισμού στις διεθνείς σχέσεις, την αδιαλλαξία και την μονομέρεια ως προς τη σκληρή ισχύ. Εχει αυτοανακηρυχθεί σε δικαστή, ένορκο , εκτελεστή που αποφασίζει ετσιθελικά και αυτοδικαίως να τιμωρεί, να συγχωρεί ή να αγνοεί. Πρόκειται για έναν τρόπο απολυταρχικής επιβολής που αρνείται το δικαίωμα στο παλιό να επιβιώσει, αν όχι σαν διαμαρτυρία, έστω σαν μαρτυρία. Ιστορία πνιγμένη στο αίμα σελίδων. «Μας έκοψαν στα δυο» για να είναι ο κόσμο ελεύθερος και όμως οι δεινόσαυροι εξακολουθούν να κόβουν τον κόσμο στα μέτρα τους. Τον ξάπλωσαν πάνω στο προκρούστειο κρεββάτι των ιδεολογημάτων τους και με ένα ιδιόμορφο συνδυασμό αλαζονείας και ναρκισσισμού τον πελεκάν μέχρι να χωρέσει.

Ήδη, από την μία άκρη του πλανήτου ως την άλλη, βλέπει κανείς να υψώνεται ο ίδιος τύπος κτιρίων, να εισάγονται οι ίδιες διανοητικές συνήθειες. Από τα «Χολινταίυ Ινν» ως τα «Χίλτον» βλέπει κανείς να περιδιαγράφονται τα όρια ενός κόσμου ντυμένου με την ίδια γκρίζα στολή. Όταν ταξιδεύει κανείς σε άλλες ηπείρους η χαρά που αισθάνεται στο ταξίδι είναι να βλέπει τους ποικίλους τρόπους ζωής ακόμη ριζωμένους, είναι να βλέπει τους διαφορετικούς λαούς να ζουν με τον δικό τους ρυθμό, με άλλο χρώμα δέρματος, με άλλο πολιτισμό, με άλλη νοοτροπία και που είναι υπερήφανοι για την διαφορά της. Αυτή η διαφοροποίηση είναι ο πλούτος του κόσμου και ο ισοπεδωτισμός την σκοτώνει. Γι αυτό πρέπει κανείς όχι μόνο να σέβεται τους άλλους, αλλά να υποβοηθεί παντού την πιο νόμιμη επιθυμία να υπάρξει, την επιθυμία να εκδηλώσει μία προσωπικότητα διαφορετική από κάθε άλλη, να υπερασπισθεί μία κληρονομιά, να αυτοκυβερνηθεί σύμφωνα με αυτό που είναι ο καθένας. Και αυτό εγκλείει να αγωνιστεί κανείς εναντίον ενός απειλητικού Αμερικανισμού που δεν είναι παρά η άρνηση του άλλου, ή άρνηση της διαφοροποίησης, η επιβολή ενος κοινωνικού Δαρβινισμού με αποχρώσεις αγγλο-σαξονικού ρατσισμού.

Ο δρόμος είναι δύσκολος και μακρύς, ανηφορικός και δύσβατος. Επιβάλλεται, πρέπει να τον περπατήσουμε, να τον ανεβούμε στο όνομα της συνθετότητας και πολυπλοκότητας της ανθρώπινης ιστορίας μας που ο Αμερικανισμός θέλει δια της βίας να καταργήσει.

Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που έχουν την μακρύτερη μνήμη του παρελθόντος τους. Γιατί μνήμη είναι θέληση. Η επανεύρεση του εαυτού είναι μία συνειδητή πράξη, μία θεληματική επιλογή. Επιπλέον η «μνήμη» του απώτερου παρελθόντος έχει ισχύ προβολής έναντι ενός «ισχυρότερου μέλλοντος». Το παρελθόν εγγράφεται κάθε στιγμή σε ένα παρόν συνεχώς ανανεούμενο και μόνο επιστρέφοντας στις «πηγές», στις «ρίζες» μπορεί κανείς να αποκτήσει το ισχυρότερο παρόν και το πιό ευοίωνο μέλλον.

Σήμερα που ο αγώνας είναι πιο δύσκολος από ποτέ και η έκβαση του είναι πιο αμφίβολη από ποτέ. Τα λόγια που ο Τζορτζ Ουάσινγκτον διέταξε να διαβαστούν στον λαό του, μέσα σε μία κρύα νύχτα του χειμώνα, όταν ο εχθρός του προήλαυνε ας χαραχθούν στην μνήμη μας. Ας γίνουν το καψούλι που θα πυροδοτήσει την καινούργια έκφραση αγώνα και θα ακυρώσει την ιερότητα που διεκδικεί ο Αμερικανισμός.

«Ας ειπωθεί προς τις μέλλουσες γενιές… ότι στο βάθος του χειμώνα, όταν τίποτα δεν μπορούσε να επιβιώσει, πέρα απ’ την ελπίδα και την αρετή… η πόλη και η ύπαιθρος, θορυβημένες από τον κοινό κίνδυνο, στάθηκαν μπροστά με σκοπό να τον αντιμετωπίσουν».

Για αυτόν που θα ήθελε να εμβαθύνει:

· David Gelenter: «Americanism, The Fourth Great Religion», Doubleday, 2007

· Anatol Lieven: «America Right or Wrong, An Anatomy of American Natiolalism, Oxford, 2004

· MinxinPei: The Paradoxes of American Nationalism http://www.carnegieendowment.org/pdf/files/Pei_Paradoxes_of_American_Nationalism.pdf

Κατηγορίες:Uncategorized

Αυτεγερσία – Έκσταση – Εθνεγερσία

12 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Όποιος χρησιμοποιεί τις ιδέες του για να αποκομίσει ιδιωτικά οφέλη, είναι Ραγιάς. Ασχέτως πόσο “αγνές” είναι οι ιδέες του.
Όποιος Καταρρίπτει το ιδιωτικό του συμφέρον προς όφελος των ιδεών του, εγείρεται, ασχέτως ιδεολογικού περιεχομένου.
Όποιος εγείρεται για ευγενή σκοπό αναφερόμενο σε σύνολο, στο οικοδόμημα, στο Όλον, φεύγει από το περιοριστικό του Εγώ. Εξέρχεται της παρούσας Στάσης του. Δηλαδή Εκστασιάζεται.
(Ο σκοταδισμός πέτυχε να υπνώσει και να μυθοποιήσει φυσικές καταστάσεις. Ως Φύση θεώρησε μόνο την Ύλη. Είναι κωμικό εάν σκεφτούμε ότι η “υπέρβαση” του εξουσιασμού ήταν να παραδεχτεί ότι η Γη δεν είναι ένα επίπεδο αγροτεμάχιο αλλά ένα στρογγυλό κομμάτι χώμα που περιστρέφεται λόγω της βαρύτητας άλλων χωμάτινων άψυχων σφαιρών. Έκανε αυτή την παράνοια πραγματικότητα και την πραγματικότητα παράνοια.)
Την έκσταση λοιπόν δε μπορεί να κατακτήσει όποιος αγωνίζεται για τα ουρί ή όποια άλλη μετά θάνατον ατομική ανταμοιβή. Γιατί πάλι δρα και θυσιάζεται ορμώμενος από το Εγώ.
Ο ευγενής σκοπός φέρνει την έκσταση και τον ενθουσιασμό. Εν Θεώ ουσία. Τη γενεσιουργό Θεία ουσία. Το Αίτιο, το Έθνος. “Έθνος” σημαίνει Γέννα. Natio όπως πολύ σωστά το μετέφεραν οι Λατίνοι. Ομηρική χρήση. Έθνος Λαών, Έθνος Μελισσών, Έθνος Ορνίθων. Natura. Η Γενεσιουργός μήτρα της Φύσης. Ούτε το Ομόγλωσσον, ούτε το Ομόδοξον ή το Ομόφυλον. Όχι το περιχαρακωμένο από γραμμές και συρματοπλέγματα.
Ο ομφάλιος λώρος της δημιουργίας κρίνει το Έθνος. Αυτόν τον ομφάλιο λώρο που απέκοψαν τα εξουσιαστικά ιερατεία κάνοντας τη Μητέρα Γη αμμοχάλικο και το Θείον εξωγήινο. (Υπάρχουν πάρα πολλά χωρία στην Αγία Γραφή που αναφέρονται σε αυτήν την έννοια του έθνους, δηλαδή ότι τα έθνη ταυτίζονται με τους ειδωλολάτρες που πιστεύουν στα είδωλα. Αντίθετα, όταν γίνεται λόγος για την αποκάλυψη του Θεού στους Ιουδαίους χρησιμοποιείται ο όρος «λαός του Θεού»)
Ή Μόνη ασφαλής εξήγηση του Έθνους λοιπόν είναι η κοινή Μήτρα. Γηγενείς κατά τον Αριστοτέλη. Οργανισμοί κοινής Γέννας (natio) που εγείρονται με ενθουσιασμό. Για την Μητέρα Γη. Για την Πατρώα Γη. Την Πατρίδα.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Σπαρτιάτες μπαίνοντας στη μάχη και υπερέβαλλαν εαυτόν αδιαφορώντας για τις αριθμητικές διαφορές πέφτοντας μέχρις ενός.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Ζουλού επιτιθέμενοι στους Άγγλους “πολιτισμένους” εισβολείς αδιαφορώντας για την τεχνολογική υπεροπλία πέφτοντας μεχρις ενός.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Τσέροκυ επιτιθέμενοι στους Σάξονες μεταστάτες ακόμη και εγκλωβισμένοι στους καταυλισμούς φυλακές. Έπεσαν μέχρις ενός.
Όπως τα αντισώματα πέφτουν στους ιούς για να σώσουν τον οργανισμό. Όπως τα αιμοσφαίρια στα μικρόβια εισβολείς.
Κάπου εκεί έρχεται ο Καρκίνος. Κύτταρα του οργανισμού που μεταλάσσονται για να κλονίσουν εκ των έσω και να ανοίξουν την Κερκόπορτα. Πήλιοι Γούσηδες, Εφιάλτες. Αγνοούν ότι στο τέλος και αυτοί θα πεθάνουν με τον οργανισμό που πρόδωσαν.
Σαν τους κωμικούς κρετίνους που πέταξαν τα λεφτά των ταμείων για να τσιμπήσουν μίζες από τα ομόλογα.
Σαν τους γυμνοσάλιαγκες που πέταξαν τα αποθεματικά των συντάξεων για να γεμίσουν τις τσέπες τους στο χρηματιστήριο.
Σαν τον σαλτιμπάγκο που αγοράζει burberry’s με τα χρήματα της δημόσιας υγείας, της θερμοκοιτίδας που σκοτώνει την καινούρια γέννα.
-Για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούρια Γέννα-
Γι’ αυτό φίλε Φάκτορα στο Ερώτημα σου η απάντηση ίσως να είναι τα λόγια του Παλαμά: “Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του ’21″. Χρειαζόμαστε επειγόντως μια Παγκόσμια Εθνεγερσία.
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 22, 2009
Κατηγορίες:Uncategorized

ΟI ZΩΤΙKHΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ……..

12 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε
Του Γεωργίου Δουδούμη:Οικονομολόγου – Συγγραφέα,

Η σημερινή, από οικονομική, πολιτική και κοινωνική άποψη, κατάσταση της Ελλάδος φαίνεται να είναι η πιο τραγική μετά το 1949. Η απογοήτευση για τη σημερινή κατάντια γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, αν αναλογιστούμε ότι μέχρι πρόσφατα είχαμε την αίσθηση ότι η Ελλάς ανήκε στις πρώτες 24 πιο…
ευημερούσες χώρες του κόσμου. Οι πολλά υποσχόμενοι ρυθμοί ανάπτυξης της δεκαετίας του 2000 είχαν δημιουργήσει μια αισιόδοξη ψυχολογία στον μέσο Έλληνα, στηριγμένη στον απερίσκεπτο καταναλωτικό τρόπο ζωής, ο οποίος όμως ήταν κάτι σαν οφθαλμαπάτη όπως οικτρά επιβεβαιώθηκε από τους αμείλικτους αριθμούς, που περιγράφουν χωρίς «δημιουργικές λογιστικές» τη ζώσα συμφορά. Οι διαδοχικοί πολιτικοί ηγέτες μίλαγαν για «ισχυρή Ελλάδα», ενώ είχαν σαφή επίγνωση, ότι η «ισχυρή Ελλάδα» έστεκε σε πήλινα πόδια αντί να στηρίζεται σε υγιείς βάσεις, με θετική προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον.
Είχαμε βιαστεί να γίνουμε συνέταιροι της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και των άλλων σε παγκόσμιο επίπεδο οικονομικώς ισχυρών κρατών, που συνέθεταν την Ευρωπαϊκή ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ Κοινότητα.
Απεδείχθη ότι οι ρίζες του σημερινού δράματος βρίσκονται στην τότε ασύνετη βιασύνη μας να γίνουμε, απροετοίμαστοι, μέλος μιας ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ Κοινότητας με υποχρεώσεις επικίνδυνες για το οικονομικό μας μέλλον. Κάποιοι ισχυρίστηκαν τότε, ότι τρέχοντας θα φθάναμε τους υπόλοιπους. Από τότε ήταν όμως τελείως ξεκάθαρο, ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει και δεν έγινε γιατί έτρεχαν και οι άλλοι. Και οι άλλοι, με περισσότερα προσόντα, έτρεχαν πιο γρήγορα, με συνέπεια η διαφορά να μεγαλώσει.
Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει με μία ομάδα 27 ανθρώπων, που όσο καιρό ήταν λίγοι, νέοι και υγιείς δεν παρουσιάστηκε πρόβλημα. Όταν προέκυψαν αρρώστιες, στο όνομα μιας νομικίστικης εκ του πονηρού δικαιοσύνης που ευνοούσε τους πιο ακμαίους, είπαν ότι τα φάρμακα πρέπει να είναι τα ίδια για όλους.
Έχουμε λοιπόν το Μάαστριχτ (η σχετική συμφωνία τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 1993) με τα κριτήριά του, τα οποία έγιναν Ευαγγέλιο. Τα κριτήρια του Μάαστριχτ αποτελούν οικονομικές επιδόσεις, που πρέπει να επιτυγχάνονται από όλες τις οικονομίες των κρατών-μελών. Είναι δυνατόν τα διαφορετικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι διαφορετικών ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών οικονομίες, με επίσης διαφορετικά κοινωνικοπολιτικά δεδομένα, με γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, με περίεργες γειτνιάσεις και πλήθος sui generis καταστάσεων, που χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης, είναι δυνατόν για όλα αυτά τα διαφορετικά προβλήματα η λύση να είναι ενιαία;
Κατά τους θεωρητικούς του γραφειοκρατικού τέρατος των Βρυξελλών είναι δυνατόν. Η ζωή δείχνει ότι δεν είναι δυνατόν.
Ο ένας πρωθυπουργός μας στην αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, όταν αυτή δεν είχε κτυπήσει ακόμη την πόρτα μας, έλεγε με κομπασμό, ότι η κυβέρνησή του είχε θωρακίσει την ελληνική οικονομία. Ο έτοιμος (υποτίθεται) να αναλάβει νέος πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «λεφτά υπάρχουν» και μας οδήγησε σε εξευτελιστικό δανεισμό 110 δισ. €.
Η ελληνική κρίση έσκασε ουσιαστικά με τις σύγχρονες εκρήξεις δύο οικονομικών βομβών και μιας κοινωνικής βόμβας. Η πρώτη ήταν η ολοκλήρωση της αποβιομηχάνισης, στην οποία οδηγηθήκαμε λόγω ΕΟΚ (τα τελευταία μαζικά κλεισίματα των ελληνικών βιομηχανιών ήταν αυτά του τομέα των ετοίμων ενδυμάτων, εντάσεως εργασίας, που μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία, στην Αλβανία, στην ΠΓΔΜ και στη Ρουμανία και είχαν ούτως ή άλλως ημερομηνία λήξης στην Ελλάδα). Η δεύτερη ήταν το αποκορύφωμα μιας υπερκατανάλωσης, πέραν των οικονομικών μας δυνατοτήτων, δεδομένου ότι μετά το 1950 και κάθε χρόνο μέχρι και σήμερα, εκτός αυτών που παράγουμε και καταναλώνουμε οι ίδιοι εδώ στην Ελλάδα, εισάγουμε τρεις έως τέσσερις φορές περισσότερα, σε αξία, από αυτά που εξάγουμε με συνέπεια να έχουμε δανειστεί υπέρμετρα και να μην είμαστε όμως παραγωγικοί τόσο, ώστε να μπορούμε να πληρώνουμε χωρίς πρόβλημα τόκους και κεφάλαια στους δανειστές μας.
Η κοινωνική βόμβα έχει να κάνει με την υποβαθμισμένη ποιότητα της κοινωνίας μας, που οφείλεται κυρίως στο σάπιο πολιτικό κατεστημένο, με τις παρέες της «αρπαχτής», με μεγάλο ποσοστό πολιτών να φοροδιαφεύγει, με παιδεία όλων των βαθμίδων διαλυμένη, με πολλές κοινωνικές ομάδες δέσμιες των διεφθαρμένων συνδικαλιστικών τους ηγεσιών και συχνά με πολιτική κάλυψη, με τη γεωργία εγκαταλελειμμένη, με τα διαθέσιμα κονδύλια από την ΕΕ να μη μπορούν να απορροφηθούν, με τη χώρα να έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι και τους λαθρομετανάστες να αφαιρούν θέσεις εργασίας από τους Έλληνες, κυρίως στο εμπόριο και στις λοιπές υπηρεσίες.
Στον αμαρτωλό κατάλογο προστίθενται οι διάφοροι βολεμένοι, η διαλυμένη δημόσια διοίκηση, με τους υπαλλήλους της Βουλής κράτος εν κράτει, με εκτός φυλακής αποδεδειγμένα χρηματισμένους πολιτικούς, παρά τις ομολογίες τους ότι πήραν χρήματα.
Με κάθε είδους συντρίμμια γύρω μας πρέπει να εργαστούμε σκληρά, συλλογικά και μεθοδικά με ξεκαθαρισμένες τις ζωτικής σημασίας προτεραιότητες της Ελλάδος, οι οποίες είναι:
α. Η ανασυγκρότηση της οικονομίας με ειδικό βάρος στις παραγωγικές επενδύσεις,
β. Η ενίσχυση της εθνικής άμυνας με πολεμικό υλικό και κάθε δυνατή συμμαχία και
γ. Ουσιαστικές επενδύσεις στην παιδεία, ώστε οι νέες γενιές να είναι αναβαθμισμένες σε ήθος και σε γνώσεις σε σχέση με αυτές που κυβερνούν σήμερα.
Όσον αφορά την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας πρέπει να αποτελεί το πρώτο, άμεσο και κύριο μέλημα σε συνεχή βάση, η ύπαρξη ενός παραγωγικού μηχανισμού σε διαρκή λειτουργία, που θα εξασφαλίζει ότι μπορούμε από γονατιστοί να ξαναβρεθούμε όρθιοι.
Είναι λανθασμένος ο ισχυρισμός του υπουργού Οικονομικών, ότι η ανάπτυξη μπορεί να επιδιωχθεί, αφού πρώτα επαναποκτήσουμε, μέσω της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, την εμπιστοσύνη «των αγορών», ώστε να αντλήσουμε σχετικά φθηνό χρήμα που θα κατευθυνθεί σε επενδύσεις, μέσω των οποίων θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας προκειμένου να μπούμε σε νέο αναπτυξιακό κύκλο, ο οποίος θα διευκολύνει και την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.
Μαζί με την επιμήκυνση αποπληρωμής τόκων και κεφαλαίων και τη μείωση των επιτοκίων και ενδεχομένως πρόσθετων θετικών μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος, δηλαδή μέτρων που θα μειώσουν το φορτίο του χρέους και μάλιστα εντός ενός διευρυμένου χρονικού διαστήματος, πρέπει να επιδιωχθεί με σοβαρή επιχειρηματολογία να πεισθούν οι εταίροι μας στην ευρωζώνη να δημιουργηθεί άμεσα ειδικός επενδυτικός μηχανισμός διάσωσης της οικονομίας με παροχή εξαιρετικών κινήτρων προσέλκυσης επενδυτικών κεφαλαίων. Δηλαδή, παράλληλα με την προσπάθεια περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος μπορεί και πρέπει να τεθεί σε λειτουργία μια αναπτυξιακή διαδικασία μέσω ενός ειδικού επενδυτικού μηχανισμού διάσωσης, που δεν θα εξαντλείται στο να δίνει χρήματα σε κάποιον που «δεν έχει σάλιο» ή να μη του ζητάει να πληρώσει εδώ και τώρα τα χρέη του, αλλά να του δίνει τη δυνατότητα να κερδίζει χρήματα όντας παραγωγικός, ώστε να βοηθηθεί να πάψει να ζητάει χρήματα από παλιούς ή νέους υποψήφιους δανειστές και να καταφέρει έστω με καθυστέρηση να αποπληρώσει τα χρέη του.
Ο μηχανισμός (ESM), που εφευρέθηκε και πρόκειται να ισχύσει από 1ης Ιουλίου 2013 σε αντικατάσταση του υπάρχοντος μηχανισμού EFSF, είναι άκρως ακατάλληλος ως μηχανισμός διάσωσης της οικονομίας μας, άσχετα αν μας δίνει την «άνεση» να καταφύγουμε σ’ αυτόν σε περίπτωση αδυναμίας άντλησης δανειακών κεφαλαίων από την ελεύθερη αγορά. Διότι απλά θα μας εξασφαλίσει κάποια χρήματα, τα οποία θα πρέπει με «αιματηρές οικονομίες» να επιστραφούν εντόκως και αν μάλιστα δεν αποδειχθούμε επαρκώς «πειθαρχημένοι» θα μας επιβληθεί πρόστιμο ή πρόστιμα, το/α οποίο/α (τραγική ειρωνεία) θα καταλήξει/ουν στο ταμείο του ίδιου του μηχανισμού στήριξης.
Αποτελεί ως εκ τούτου επιτακτική ανάγκη, αντί να περιμένουμε τί θα σκαρφιστούν οι διάφοροι καλοθελητές (εκτός αλλά και εντός εισαγωγικών) εταίροι μας, να διαμορφώσουμε εμείς ως Ελλάς μέχρι τη συνάντηση του προσεχούς Ιουνίου ολοκληρωμένη πρόταση δημιουργίας επενδυτικού μηχανισμού, στον οποίο μάλιστα, πέραν της συμμετοχής των εταίρων μας σε επίπεδο χωρών, η συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών θα είναι από τους ίδιους περισσότερο ελκυστική παρά η σχεδιασμένη συμμετοχή τους στον μηχανισμό ESM, εφόσον στον μεν μηχανισμό ESM καλούνται να συμβάλλουν με μεγάλο ρίσκο στο κόστος διάσωσης, ενώ σε ένα καλοσχεδιασμένο επενδυτικό μηχανισμό ο κίνδυνος οικονομικών απωλειών εκτιμάται ότι θα είναι σχετικά περιορισμένος. Υπάρχει χρόνος για δημιουργική δράση, ώστε να πάμε τον Ιούνιο με ολοκληρωμένες και πειστικές προτάσεις στο ραντεβού.
Για την ενίσχυση της εθνικής άμυνας χρειάζεται λίγη φαντασία, ώστε να δημιουργηθούν νέες μορφές διμερούς συνεργασίας, που στο πλαίσιο ειδικών οικονομικο-αμυντικών συμφωνιών θα περιλαμβάνουν δυνατότητα δανεισμού κάθε είδους αμυντικού υλικού μέχρι και επανδρωμένων πολεμικών αεροσκαφών. Η σημερινή πραγματικότητα επιτρέπει νέες συνθέσεις και εξελιγμένες προσεγγίσεις, που μπορούν να βοηθήσουν, παρά την οικονομική κρίση, στην καλύτερη εξυπηρέτηση των εθνικών μας αναγκών.
Τέλος, οι επενδύσεις στην παιδεία είναι μακροχρόνια οι πιο ουσιαστικές. Η σημερινή κατάσταση μόνο αισιοδοξία δεν εμπνέει και αν για την οικονομία είναι μια φορά αναγκαία μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, για την παιδεία η ανάγκη εθνικής συναίνεσης είναι πολλαπλάσια επιτακτική. Η θεσμοθέτηση μονίμων ειδικών επιτροπών για θέματα παιδείας, όχι υποχρεωτικά διακομματικών, αλλά περισσότερο στελεχωμένων από ανθρώπους των γραμμάτων και του πνεύματος, θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας θα πρέπει πάντα να έχει ξεκάθαρα την «έξωθεν καλήν μαρτυρίαν» ως ελάχιστη προϋπόθεση προκειμένου να έχουν σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας οι όποιες συναινετικές κινήσεις και προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, που σε έναν ραγδαία εξελισσόμενο κόσμο πρέπει να είναι συχνές και σύνθετες.

http://kanena2010.blogspot.com/

Κατηγορίες:Uncategorized

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα του εύζωνα ………..

11 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941,

η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι…..
Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ’ αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος… απλά αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
«ΟΧΙ»! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο.
Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ’ αυτά οι Έλληνες..
Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ’ ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.
Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.
Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:
«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα , επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ’ αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο:
«A Greek carries his flag to the death»
(Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).
Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνο του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα του εύζωνα.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ’ όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε τη σημαία μας.
Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.

http://agistri-doloma.blogspot.com/
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com

Κατηγορίες:Uncategorized

ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ!!!……….

11 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Η Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού. Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που…..
έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο, από την Τράπεζα της Ελλάδος, φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας.
Το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει στο φως ντοκουμέντα για τον καταναγκαστικό δανεισμό όταν με το πιστόλι στον κρόταφο οι κατακτητές υποχρέωσαν την σκλαβωμένη Ελλάδα, που αντιμετώπιζε το φάσμα της πείνας, να χρηματοδοτήσει τη διαβίωση των δυνάμεων κατοχής.
Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου

Πρόκειται για τα πρακτικά της δανειακής σύμβασης όταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στη Συνδιάσκεψη της Ρώμης μόνοι τους αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τους δανείσει… για τη διαβίωση των στρατευμάτων τους.

Μια ακόμα ιδιαίτερα σημαντική πτυχή είναι η επίσημη αναγνώριση του δανεισμού από τις ίδιες τις κατοχικές αρχές οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αποπληρωμή… καταβάλλοντας μάλιστα τις πρώτες 19 δόσεις, όπως προκύπτει από έγγραφα που παρουσιάζει κ. Τάσος Ηλιαδάκης, πολιτειολόγος και καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας, τα οποία αποτυπώνουν με λεπτομέρειες τη διαδικασία του αναγκαστικού δανεισμού.

Το ξέχασαν
Το δάνειο υπεγράφη με όλους τους τύπους, η Ελλάδα πλήρωνε αναγκαστικά αλλά και οι Γερμανοί σύμφωνα με την πρόβλεψη άρχισαν να ξεπληρώνουν τις οφειλές τους. Υστερα βέβαια το χρέος… έπεσε στη λήθη της ιστορίας και το κατοχικό δάνειο ουδέποτε αποπληρώθηκε.

«Από το 1941 η Ελλάδα βίωνε έναν τρομακτικό λιμό. Ακόμα και ο διαβόητος υπουργός προπαγάνδας των ναζί ο Γκέμπελς έγραφε στο ημερολόγιό του για την Ελλάδα όπου » πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος.

Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση». Το Λονδίνο είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα με στόχο να πλήξει την οικονομία του Αξονα, αλλά και να υποκινήσει στην Ελλάδα την αντίσταση.

Ο υποσιτισμός απασχολούσε τους Γερμανούς στο μέτρο που αυτός μπορούσε να υποκινήσει λαϊκές αναταραχές. Παράλληλα και ο Μουσολίνι πίεζε τον Χίτλερ να μειώσει τις δαπάνες κατοχής στην Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσολάκογλου διαμαρτυρόταν για τα υπέρογκα έξοδα κατοχής» σημειώνει ο κ. Τάσος Ηλιαδάκηςν συγγραφέας αποκαλυπτικών έργων και βιβλίων για τα γεγονότα της εποχής.

«Το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη, από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Μάρτιο του 1942. Ο οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ’ Αγκοστίνι, πρότεινε τη συμβιβαστική λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέραν των εξόδων κατοχής, αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο αυτής προς τη Γερμανία και την Ιταλία».

Στις 14.3.1942 τερματίζεται η Συνδιάσκεψη της Ρώμης με την υπογραφή και του κατοχικού δανείου. Τη σύμβαση υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Γκίτζι και Αλτενμπουργκ. Στους άμεσα ενδιαφερόμενους, στην Ελλάδα δηλαδή, η συμφωνία ανακοινώθηκε εννέα ημέρες μετά.

Σύμφωνα με αυτήν:

Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ., ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2).
Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δάνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3).
Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων θα γίνει αργότερα (άρθρο 4).
Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 1.1.1942 (άρθρο 5).

Η πρώτη τροποποίηση
Οταν το 1,5 δισ. δρχ. τον μήνα έγινε 8 δισ. εν μία νυκτί

«Ηταν συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι αναγκαστικό δάνειο. Υπόχρεος καταβολής του είναι η Ελληνική Κυβέρνηση και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Επομένως ο νόμιμος διεκδικητής του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των συνολικών αναλήψεων και πότε αυτές θα σταματήσουν δεν προσδιορίζονται. Οι αναλήψεις γίνονται κατά μήνα και δεν προσδιορίζεται ούτε το ύψος των άνω του 1,5 δισ. δρχ. ποσού ούτε το για πόσους μήνες θα έπαιρναν αυτά οι Αρχές Κατοχής» εξηγεί ο κ. Ηλιαδάκης. «Η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές. Οι δραχμές όμως αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που ήδη είχαν απαιτήσει οι Γερμανοί από την ΤτΕ η οποία υποχρεώνεται »όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως, διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού, ποσόν 25 εκ. μάρκων». Επομένως η απαίτηση είναι σε μάρκα και το 1,5 δισ. δρχ. της συμφωνίας της Ρώμης δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα 25 εκ. μάρκα».

Ο αδηφάγος πληθωρισμός όμως εξανέμιζε το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. και τελικά η συμφωνία από 2 Δεκεμβρίου 1942 θα τροποποιηθεί «κοινή συναινέσει». Ετσι το 1,5 δισ. δρχ. θα γίνει 8 δισ., τα οποία θα αναπροσαρμόζονται με κινητή τιμαριθμική κλίμακα από τα αγαθά που κατονομάζει. Επομένως τα άνω των 8 δισ. δρχ. ποσά, όπως αυτά προσδιορί­ζονται από την τροποποίηση, θα χρεώνονται ως δάνειο. Τα δανειακά ποσά που ήδη είχαν πάρει, όπως και αυτά που θα πάρουν μέχρι την 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από τον Απρίλιο του 1943 με δόσεις.

Συνεπώς το αρχικό αναγκαστικό δάνειο μεταπίπτει σε κανονικό συμβατικό δάνειο και τα ποσά είναι σε σταθερό νόμισμα. «Τα δανειακά ποσά σταματούν την 1.4.1943, οπότε αρχίζει η άτοκος επιστροφή τους. Επειδή οι δανειακές αναλήψεις δεν σταμάτησαν, αν και πραγματοποίησαν δέκα εννέα επιστροφές (19), οπότε και σταμάτησαν την καταβολή των υπολοίπων. Από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης για την περίοδο που οι ναζί πλήρωναν μεν τις δόσεις του χρέους τους, αλλά έπαιρναν αναγκαστικά όλο και περισσότερα.

Η 2η τροποποίηση
386,4 δισ. δρχ. οικειοποιήθηκαν οι κατακτητές

Οπως λέει ο κ. Ηλιαδάκης, ακολούθησε και δεύτερη τροποποίηση που έγινε 18-5- 1943. «Οι αρχές Κατοχής επανήλθαν στις δίχως όριο αναλήψεις προκαταβο­λών και ο πρωθυπουρ­γός Ι. Ράλλης θα διαμαρτυρηθεί και θα ζητήσει να σταματήσει η έκδοση χαρτονομί­σματος. Εξι ημέρες μετά οι Αρχές Κατοχής προχώρησαν σε δεύτερη αναπροσαρμογή σύμφωνα με την οποία καταργείται ο περιορισμός του ανώτατου ορίου των προκαταβολών, δηλαδή των 8 δισ. δρχ. κατά μήνα και αλλάζει η βάση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των εξόδων κατοχής», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης και συνεχίζει: «Με την κατάργηση του ορίου οι Αρχές Κατοχής μπορούσαν κατά βούληση να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος ως έξοδα κατοχής και το μικρότερο ως δάνειο. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη τροποποίηση που θα ακολουθήσει επιτείνουν τη μετατροπή του δανείου από αναγκαστικό σε συμβατικό, που ήδη είχε γίνει με την πρώτη τροποποίηση». Το διάστημα αυτό οι κατακτητές θα πάρουν από την Τράπεζα της Ελλάδας 386,4 δισεκατομμύρια δραχμές και μετά τον Σεπτέμβριο του ’43 όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, οι Γερμανοί θα αυξήσουν τις αναλήψεις των δανειακών προκα­τα­βολών κατά το μερίδιο της Ιταλίας, το οποίο βεβαίως οικειοποιούνται…

Η επιστροφή των οφειλόμενων
Η Γερμανία αποφεύγει να κάτσει στο τραπέζι

Το αναγκαστικό δάνειο που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή πτυχή εκτός από τις γενικές επανορθώσεις που διεκδικεί η χώρα μας, τη λεηλασία προσωπικών περιουσιών και την αποζημίωση για το ολοκαύτωμα χιλιάδων χωριών. Το δάνειο, δηλαδή, δεν αποτελεί ούτε επανόρθωση ούτε αποζημίωση.

«Πολύ ορθώς η Ελλάδα εξ αρχής και συνεχώς, διαχώριζε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις-αποζημιώσεις και ως εκ τούτου η διεκδίκησή του δεν πρέπει να εμπλέκεται μ’ αυτές», λέει ο κ. Ηλιαδάκης.

«Οι ναζί ουδέποτε αμφισβήτησαν το δάνειο. Αντιθετα το αναγνώριζαν ως συμβατικό δάνειο και άρχισαν την αποπληρωμή του. Σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα, ο ίδιος ο Χίτλερ το είχε αναγνωρίσει. Επίσης, τόσο ο Γερμανός οικονομικός πληρεξούσιος Νέστλερ όσο και ο γενικός πληρεξούσιος Αλτενμπουργκ το αναγνώριζαν ως δανειακή οφειλή και έδωσαν το, κατά άποψή τους, ύψος της.

Η απαίτηση
Η Ελλάδα εξαρχής απαίτησε την επιστροφή του, το οποίο διαχώριζε από τις επανορθώσεις. Αυτή η θέση πρόβαλλε σταθερά από το 1945 τόσο σε διεθνείς διασκέψεις όσο και απευθείας προς τη Δ. Γερμανία και μετά το 1990 την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Συνολικά το διεκδίκησε 12 φορές ή περίπου κάθε πέντε χρόνια.

Η Γερμανία μετακατοχικά ουδέποτε το αμφισβήτησε, όπως δε προκύπτει από διπλωματικά έγγραφα, ο καγκελάριος Ερχαρντ είχε δεσμευθεί για την επαναδιαπραγμάτευση μετά την επανένωση της Γερμανίας. Ομως συστηματικά απέφυγε και αποφεύγει με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων να το συζητήσει».

Στα γερμανικά επιχειρήματα περιλαμβάνονται:

Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεω αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης από τη Γερμανία).
Από το δάνειο παραιτήθηκε το 1958 ο Καραμανλής. Ο τελευταίος το διέψευσε και η γερμανική πρεσβεία με ρηματική της διακοίνωση τον Μάρτιο του 1967 αναίρεσε το? επιχείρημα. Παρ’ όλα αυτά η Γερμανία το επανέλαβε μετά το 1990.
Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. Ομως μετά το 1990 απέδιδε αποζημιώσεις στη Ρωσία, στην Πολωνία και το 1997 στην Τσεχοσλοβακία.

«Το μόνο που δηλώνουν τα επιχειρήματα αυτά είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Πολύ δε περισσότερο όταν η κατοχική Γερμανία, παρόμοιο με το ελληνικό είχε πάρει από τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία και στις οποίες το επέστρεψε το 1956 και το 1971.

Σύμφωνα με την πρώτη τροποποίηση, οι δανειακές αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής έπρεπε να αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943. Πράγματι η Γερμανία από τον Αύγουστο του 1943 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1944 κατέβαλε δεκαεννιά (19) επιστροφές για το κατοχικό δάνειο, συνολικού ποσού 85,09 τρισ. δρχ.» αποκαλύπτει ο κ. Ηλιαδάκης. «Τα δανειακά ποσά που διεκδίκησε η Ελλάδα, όπως κι αυτά που αναφέρει η ΤτΕ, είναι καθαρή δανειακή οφειλή, δηλαδή από τις συνολικές δανειακές αναλήψεις έχουν αφαιρεθεί οι επιστροφές.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δάνειο από άτοκο μετέπεσε σε έντοκο λόγω υπερημερίας και επομένως έχουμε ανατοκισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης οτι για την επανόρθωση της κατοχικής ζημιάς η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946… Μετά την κατοχή αυτό το ποσό θα αναζητούσε σε εξωτερικό… δανεισμό για να κλείσει τις πληγές του πολέμου».

Επανορθώσεις
«Να δώσουμε μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων»

Είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί η Ελληνική Πολιτεία, κυβέρνηση, κόμματα, οργανώσεις για το εθνικό θέμα των επανορθώσεων, μέχρι την τελική δικαίωση των θυμάτων και της πατρίδας». Αυτό ήταν το μήνυμα που απέστειλαν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα. «Το θέμα παραμένει ανοικτό» σημειώνει το μέλος του Συμβουλίου Δαμιανός Βασιλειάδης που έχει οργανώσει δίκτυο υποστηρικτών του ελληνικού αιτήματος και στην ίδια τη Γερμανία.

Σύμφωνα με εισήγηση του κ. Βασιλειάδη, εκτός του κατοχικού δανείου οι οφειλές της Γερμανίας αφορούν τις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών κατά τη διάρκεια της κατοχής που ανέρχονται σε 7.1 δισ. δολάρια του 1938.

«Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρισ. ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος)», σημειώνει ενδεικτικά. Ανοικτή πληγή παραμένουν οι αποζημιώσεις στα θύματα 100 Ολοκαυτωμάτων από τα οποία έχουν αναγνωριστεί τα 89 με 56.225 νεκρούς.

Εκκρεμότητα
Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφορμή το Δίστομο, εκκρεμεί η διένεξη Γερμανίας και Ιταλίας για το προνόμιο της ετεροδικίας, εάν δηλαδή τα ιταλικά δικαστήρια έχουν το δικαίωμα να επιδικάζουν αποζημιώσεις σε θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.

Στην Ιταλία κατέφυγαν και δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που προβλέπει κατάσχεση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η Γερμανία επιθυμεί να μην εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις στα κράτη που υπέστησαν τη λαίλαπα των ναζί παρά μόνα αρμόδια να είναι τα γερμανικά δικαστήρια…

Στις αρχές του 2011 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αίτημα παρέμβασης στη δίκη με την προοπτική να εκθέσει τα επιχειρήματά της αναφορικά με την υπόθεση και το θέμα της ετεροδικίας με σκοπό τη δικαίωση των θυμάτων.

«Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί» σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης που δεν παραλείπει να κάνει αναφορά για αρχαιολογικούς θησαυρούς που λεηλατήθηκαν από μουσεία και παράνομες ανασκαφές και δεν έχουν επιστραφεί.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
gapostolidis@pegasus.gr

Κατηγορίες:Uncategorized

Αυτά που δεν μας είπαν ποτέ: ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ – Γιατί υποδουλώθηκε η χώρα. Η μεγάλη μελέτη……..

10 Απριλίου, 2011 Σχολιάστε

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 12, 2010
http://olympia.gr/2010/05/12/greek-debt-analysis/

Δημοσιεύουμε σήμερα την συνοδευτική επιστολή της μελέτης με αποδέκτες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους αρχηγούς των κομμάτων και τους βουλευτές.
Η μελέτη έγινε με εθελοντική εργασία επιφανών επιστημόνων χωρίς κρατική ή κομματική αλληλεξάρτηση. Συμμετείχαν Έλλαδιτες και Έλληνες του εξωτερικού (ομογενείς).
Δείτε με απλά λόγια πως μία χώρα με μοναδικά πλεονεκτήματα κερδοφορίας, ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ (γιατί για κατάντια πρόκειται) ζημιογόνος και επαίτης. Τα στοιχεία δεν επιδέχονται αμφισβήτηση ιδιαίτερα όταν κάποιος μελετήσει τις αναλύσεις που οδηγούν σε κάθε συμπέρασμα. Πραγματικά χρειάστηκε προσπάθεια για να καταστραφεί η Ελληνική οικονομία και να υποδουλωθεί η Εθνική υπόσταση.
Όπως θα παρατηρήσετε, η αναφορά έχει γραφτεί με απλά λόγια, κατανοητά από όλους. Δεν ασχολείται με σκάνδαλα, δεν έχει κραυγές ή αφορισμούς. Μόνο στοιχεία και αυτονόητες διαπιστώσεις.
Εντοπίζει τις ακριβείς αιτίες του προβλήματος για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση. Όχι κλισέ τύπου “ο αυξημένος δημόσιος τομέας” ή “αυτοί που έφαγαν τα λεφτά”.
Με μία ανάγνωση θα έχετε στα χέρια σας τις διαπιστώσεις που όμως οδηγούν απ’ ευθείας στους ενόχους. Πίσω από κάθε συγκεντρωτική αναφορά κρύβονται συγκεκριμένες αποφάσεις, νομοσχέδια που έχουν Υπουργικές υπογραφές, υπογραφές δημοσίων λειτουργών και ημερομηνίες που ταυτοποιούν εύκολα τους υπευθύνους. Είναι εκατοντάδες.
Η ίδια ομάδα επεξεργάζεται και το τελικό κείμενο της “λύσης”, με απλές προτάσεις και άμεση εφαρμογή.
Δεν αντέξαμε στον πειρασμό να προσθέσουμε ορισμένα δικά μας σχόλια (σε παρενθέσεις ώστε να είναι ορατά). Συμφωνούμε απόλυτα με τα πορίσματα και τις επόμενες ημέρες θα αναλύσουμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν. Απέδειξαν ότι είναι Ζωντανοί. Απέδειξαν ότι υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν την πατρίδα πάνω από το τομάρι τους. Απέδειξαν ότι υπάρχουν Έλληνες που μπορούν να φέρουν την ελπίδα και τις τελικές λύσεις κάνοντας το θεωρητικό δεδομένο της “Νέας Μεταπολίτευσης” άμεσα εφαρμόσιμο.
Σήμερα όπως είπαμε δημοσιεύουμε ΜΟΝΟ την εισαγωγική, μα περιεκτική επιστολή……….
συνέχεια στο :
http://olympia.gr/2010/05/12/greek-debt-analysis/

Κατηγορίες:Uncategorized