Αρχική > Uncategorized > Ποιός είπε το «ΟΧΙ» το 1940 …….

Ποιός είπε το «ΟΧΙ» το 1940 …….

Οκτώβριος 14, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Συντάκτης: Σωτήριος Χ. Γεωργιάδης*

1. Ποιός είπε το «ΟΧΙ» το 1940

Επειδή συνηθίζεται την επέτειο της 28 Οκτωβρίου 1940 να αμφισβητείται ποίος είπε το ΟΧΙ, καλό είναι να θυμηθούμε τα βασικά γεγονότα που οδήγησαν στη Ιταλική επίθεση και τη στάση της Ελλάδας, διότι παραγνωρίζεται ότι η άρνηση υποταγής αρχικά στην Ιταλία και ακολούθως και στη Γερμανία και η Ελληνική 7μηνη συνολικά άμυνα στις δύο επιτιθέμενες Αυτοκρατορίες, ήταν αποτέλεσμα κυβερνητικών αποφάσεων που είχαν ληφθεί ήδη από το 1936 και συντόνων έκτοτε προετοιμασιών σε όλους τους τομείς, που εξ αποτελέσματος αποδείχθηκαν επιτυχείς.

 

Ας δούμε τι αναφέρει η ολοκληρωθείσα το 1953 «ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ Β. ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ 1940-1944» ως προς την προετοιμασία του Πολεμικού μας Ναυτικού για τον επερχόμενο Πόλεμο. Την Έκθεση συνέταξε βάσει επισήμων στοιχείων, κυρίως της Ιστορικής Υπηρεσίας του Ναυτικού, ο ανακληθείς ως Αντιναύαρχος στην ενέργεια το 1951 επί Πρωθυπουργίας Σοφοκλή Βενιζέλου για το σκοπό αυτό και μετέπειτα Ακαδημαϊκός Δημήτριος Γ. Φωκάς. Ο Δ. Γ. Φωκάς είχε συμπράξει ως Αξιωματικός του Ναυτικού με τους τότε Συνταγματάρχες Ν. Πλαστήρα και Στ. Γονατά στη Στρατιωτική Επανάσταση του 1922, της οποίας απετέλεσε κορυφαίο στέλεχος και είχε αποστρατευθεί το 1935 για συμμετοχή του στο αποτυχημένο κίνημα του Ε. Βενιζέλου. Η Έκθεση Φωκά βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών «ως την τε αλήθειαν ομολογούσα και την πάτριον Ιστορίαν προάγουσα.» Κατά την εν λόγω Έκθεση, το φθινόπωρο του 1936 ο Ι. Μεταξάς παρέστη σε συνεδρίαση του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και μεταξύ άλλων δήλωσε: «Αυτό που θα σας είπω δεν θα το ανακοινώσετε εις κανένα. Προβλέπω πόλεμον μεταξύ του Αγγλικού και του Γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμον πολύ χειρότερον από τον προηγούμενον. Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάνω ό,τι ημπορώ δια να μην εμπλακή η Ελλάς, αλλά τούτο δυστυχώς θα είναι αδύνατον. Είναι περιττόν να σας είπω ότι η θέσις μας εις την σύρραξιν αυτήν θα είναι παρά το πλευρόν της Αγγλίας. Επαναλαμβάνω και πάλιν: Το τελευταίον αυτό, προπαντός, να μην εξέλθη της αιθούσης ταύτης.» Πολλά από τα πλέον ουσιώδη ιστορικά γεγονότα για την σημαντική Ελληνική δράση και αξιόλογη συμβολή στη συμμαχική Νίκη κατά τον Β΄ ΠΠ, δεν είναι ευρύτερα γνωστά και παραμένουν ξεχασμένα, παρά τις επανειλημμένες γραπτές εκκλήσεις που έχουν επί πολλά χρόνια γίνει στους εκάστοτε Υπουργούς Εθνικής Άμυνας από Έλληνες της Διασποράς και άλλους, για την έκδοση και ευρύτατη ανά τον κόσμο διανομή ΛΕΥΚΗΣ ΒΙΒΛΟΥ, που να συνοψίζει τα σημαντικότερα ιστορικά στοιχεία, από τα οποία αναδεικνύεται η αγνοημένη συνολική σημαντική Ελληνική συμβολή στη συμμαχική Νίκη στον Β΄ ΠΠ.  Οι εκκλήσεις αυτές επισημαίνουν ότι βιβλία για τον Β΄ ΠΠ και τη συμμετοχή της Ελλάδας υπάρχουν πολλά, Ελληνικά και Ξένα, με θετικές και αρνητικές τοποθετήσεις για την Ελληνική συμβολή στη Συμμαχική Νίκη. Από την εν λόγω βιβλιογραφία απουσιάζει μία συνοπτική «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ», που θα σταχυολογεί και παρουσιάζει χωρίς σχόλια, όλα όσα ουσιώδη αδιαμφισβήτητες και κυρίως ξένες ιστορικές πηγές  αναφέρουν για τη συνολική Ελληνική συμβολή στη Συμμαχική Νίκη στο Β΄ ΠΠ, προς ενημέρωση των νεωτέρων γενεών και της κοινής γνώμης στην Ελλάδα και το εξωτερικό και η οποία θα:

  • Δωριθεί στους μαθητές Στρατιωτικών Σχολών, Βιβλιοθήκες όλων των Ελληνικών Σχολείων, Πανεπιστημίων,  κτλ
  • Μεταφρασθεί στις βασικές ξένες γλώσσες και διανεμηθεί δωρεάν στις ανά τον κόσμο Βιβλιοθήκες, Διπλωματικές Αποστολές, Μέλη  Κοινοβουλίων, Ελληνικούς Συλλόγους κτλ
  • Παρουσιασθεί σε διάφορες Ιστοσελίδες, όπως π.χ. του ΥΕΘΑ, ΥΠΕΞ κτλ
  • Κυκλοφορήσει σε CD/DVD στο ευρύ αναγνωστικό κοινό των Ελληνικών και Ξένων Εφημερίδων και Περιοδικών

2. Ελληνική συμβολή στη συμμαχική νίκη στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο

(ένα περσινό …επίκαιρο άρθρο)

Το 2010 συμπληρώνονται 70 χρόνια ( από την 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η μικρή Ελλάδα δέχτηκε την απρόκλητη ένοπλη Ιταλική επίθεση και αντέταξε το πρώτο της ΟΧΙ στον Άξονα Γερμανίας-Ιταλίας. ΟΧΙ επανέλαβε στις 6 Απριλίου 1941, όταν, έχοντας αποκρούσει όλες της μέχρι τότε Ιταλικές επιθέσεις και έχοντας απωθήσει τους Ιταλούς στο έδαφος της Αλβανίας, δέχτηκε και την επίθεση της Γερμανίας. Μέχρι σήμερα, παρά τις πολλές επανειλημμένες γραπτές εκκλήσεις Ελλήνων της Διασποράς και άλλων, δεν έχει εκδοθεί μεταπολεμικά από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μιά συνοπτική Λευκή Βίβλος, η οποία να αναδεικνύει την παραγνωρισμένη και υποβαθμισμένη από πολλούς ξένους Ιστορικούς, που μεταπολεμικά έγραψαν γιά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (Β΄ ΠΠ), σημαντική Ελληνική συμβολή στη συμμαχική Νίκη. Σκοπός αυτής της σύντομης ιστορικής αναδρομής, είναι η παρουσίαση λιγότερο γνωστών, αλλά πολύ σημαντικών ιστορικών γεγονότων, από τα οποία, κυρίως οι νεώτεροι, θα μπορέσουν να αντιληφθούν την δυσανάλογα προς το μέγεθός της, μεγάλη Ελληνική συμβολή στη Συμμαχική Νίκη στον Β΄ ΠΠ.

Διαβάστε την σύντομη ιστορική αναδρομή κάνοντας κλικ εδώ

* Απόστρατος Υποναύαρχος Πολεμικού Ναυτικού, Διπλωματούχος Μηχανικός-Ναυπηγός

(Διπλωματικό Περισκόπιο)

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: , ,
  1. Οκτώβριος 15, 2011 στο 6:45 μμ

    ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΕ ΤΟ «ΟΧΙ» Ο ΜΕΤΑΞΑΣ; ΑΠΛΩΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΟΜΟΪΔΕΑΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

    ΤΑ ΛΕΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ:

    ————————————————-

    «…Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν δια να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ’ ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν δια να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρίσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών [5].

    Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πώς καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και δια παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατευθυνσιν τον Άξονος μου έδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορουσε να είναι μία εκουσία προσχώρησιν της Ελλάδος εις την “Νέαν Τάξιν” [6]. Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ “ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος”.

    Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς δια την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως “ασήμαντοι” εμπρός εις τα “οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα” τα οποία θα είχεν δια την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι’ όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν.

    Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο “εις το ελάχιστον δυνατόν”. Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορουσε να είναι αύτο το έλάχιστον τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς [7].

    Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν… με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των….

    ————————–

    Η ανακοίνωση του Μεταξά υπάρχει ολόκληρη στο σχόλιο 131 στο:
    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/10/28/28-10-2007/

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: