Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 2011

Θα απεδεικνύαμεν πολλήν ταπεινότητα και ανανδρίαν, εάν δεν εδοκιμάζαμεν τα πάντα προτού γίνομεν δούλοι……

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε
ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ
 
«§ 98. Μήλιοι. Αλλά δεν νομίζετε ότι τοιαύτην ασφάλειαν παρέχει η πολιτική την οποίαν προτείνομεν; Διότι οφείλομεν και πάλιν, αφού μας εξωθείτε από το έδαφος των επί του δικαίου στηριζομένων επιχειρημάτων και μας επιβάλλετε να υποταχθώμεν εις το συμφέρον σας, να σας εξηγησωμεν ποιον είναι το ιδικόν μας συμφέρον και προσπαθήσωμεν να σας πείσωμεν να το αποδεχθείτε, εάν τούτο συμπίπτει να είναι συγχρόνως και ιδικόν σας. Διότι πως είναι δυνατόν να μη καταστήσετε εχθρούς σας, όσοι τυχόν σήμερον είναι ουδέτεροι, όταν βλέποντες ούτοι την τύχην μας, αντιληφθούν ότι θα έλθη ημέρα κατά την οποίαν θα επιτεθείτε και κατ′ αυτών; Και δια της πολιτικής σας αυτής, τι άλλο κατορθώνετε παρά να ενισχύσετε τους υφιστάμενους ήδη εχθρούς σας και να στρέψετε εναντίον σας, παρά την θέλησιν των, εκείνους οι οποίοι ούτε εσκέφθησαν ποτέ να γίνουν τοιούτοι;§ 99. Αθηναίοι. Καθόλου. Διότι επικίνδυνοι εχθροί μας δεν είναι κυρίως όσοι, κατοικούντες επί της στεριάς, απολαύουν ασφαλώς την ελευθερίαν των και ως εκ τούτου πολύ θα το σκεφθούν πριν λάβουν προφυλακτικά εναντίον μας μέτρα, αλλ′ οι νησιώται, και όσοι τυχόν είναι ανεξάρτητοι όπως εσείς, και όσοι ήδη είναι ερεθισμένοι ως εκ της ακουσίας υποταγής των υπό την κυριαρχίαν μας. Διότι ούτοι, παρασυρόμενοι συνήθως από απερισκεψίαν, δύνανται να περιαγάγουν και εαυτούς και ημάς εις προφανή κίνδυνον.§ 100. Μήλιοι. Αλλ′ εάν μεγάλους κινδύνους αντιμετωπίζετε και σεις, δια να μη στερηθείτε της ηγεμονίας σας, και οι ήδη υπήκοοι σας, δια να απαλλαγούν αυτής, είναι προφανές ότι ημείς που είμεθα ακόμη ελεύθεροι θα απεδεικνύαμεν πολλήν ταπεινότητα και ανανδρίαν, εάν δεν εδοκιμάζαμεν τα πάντα προτού γίνομεν δούλοι.§ 101. Αθηναίοι. Όχι, εάν θελήσετε μόνον να σκεφθείτε νηφαλίως. Διότι δεν ανταγωνίζεσθε προς ίσους περί ανδρίας ωστε η υποχώρησις σας να συνεπιφέρει καταισχύνην, αλλά πρόκειται να σκεφθείτε μάλλον περί της σωτηρίας σας, αποφεύγοντες να αντιταχθείτε προς τους πολύ ισχυρότερους.§ 102. Μήλιοι.  Γνωρίζομεν, εν τούτοις, ότι κάποτε αι τύχαι του πολέμου επιμερίζονται με περισσοτέραν ισότητα μεταξύ των ανταγωνιζομένων, παρ′ όσον ηδύνατο τις να περιμένει, αποβλέπων εις την διάφορον δύναμιν αυτών. Και δι′ ημάς η μεν άμεσος υποχώρησις σημαίνε απώλειαν πάσης ελπίδος, ενώ αν πολεμήσωμεν υπάρχει ακόμη ελπίς να μείνωμεν σώοι.

§ 103. Αθηναίοι.

Η ελπίς είναι τω όντι, παραμυθία εις ώραν κινδύνου, και οσάκις κανείς, στηριζόμενος εις αυτήν, διακινδυνεύει μόνον ό,τι έχει ως περίσευμα, τότε φέρει μεν αύτη βλάβην, όχι όμως και πλήρη καταστροφήν. Αλλ’ οσάκις η άκρατος φύσις της ελπίδος παρασύρει κανένα εις το ν’ απορρίψει τον περί των όλων κύβον, τότε μόνον αντιλαμβάνεται ούτος την αληθή φύσιν της, όταν η καταστροφή έχει ήδη επέλθει, και τίποτε δεν έχει πλέον απομείνει, δια να προφυλαχθεί εναντίον της, όταν ο παθών έλαβε πείραν αυτής. Μη θελήσετε να πάθετε τούτο εσείς, οι οποίοι είσθε ασθενείς και των οποίων η ύπαρξις εξαρτάται από μιαν ροπήν της πλάστιγγος. Και μη κάμετε όπως οι πολλοί, οι οποίοι, ενώ ημπορούν ακόμη να σωθούν δι’ ανθρωπίνων μέσων, μόλις περιέλθουν εις αμηχανίαν και εγκαταλειφθούν από τας φανεράς ελπίδας, καταφεύγουν εις χιμαιρικάς τοιαύτας, την μαντικήν και τους χρησμούς, και άλλα παρόμοια, όσα, διεγείροντα ελπίδας, οδηγούν εις τον όλεθρον»

[Θουκυδίδης, Ιστορίαι, Βιβλίο Ε]. Αποσπάσματα από τον περίφημο διάλογο Μηλίων- Αθηναίων.

30 Νοεμβρίου 2011 1:57 π.μ. 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

 

Η Ευρώπη του μέλλοντος.(πηγή)
Η Ευρώπη του μέλλοντος.(gf1957)
Η Ευρώπη του μέλλοντος.(EL)
Ανάσταση για την Ελλάδα.(EL)

«Το πώς συμπεριφερόμαστε στα μνημεία μας λέει πολλά για το ποιοι είμαστε» ……

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε
Να ποιοι είναι
 «Το πώς συμπεριφερόμαστε στα μνημεία μας λέει πολλά για το ποιοι είμαστε», είπε προχθές ο υπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα του προγράμματος για την – επιλεκτική – αναβάθμιση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, με βασικό κριτήριο το πόσο «πουλάνε» στους τουρίστες.
Ο υπουργός έχει απόλυτο δίκιο, με αυτή τη φράση. Ισχύει διαχρονικά. Ισχύει και για τις δεκαετίες δικομματικής εναλλαγής στη διακυβέρνηση της χώρας και διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα αποτελέσματα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, δηλαδή στην αρμόδια κρατική δομή προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από αυτήν την εναλλαγή είναι γνωστά : 
1) Θλιβερό, έως γελοιότητας, ποσοστό για τον πολιτισμό από τον κρατικό προϋπολογισμό. 
2) Χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις (σ.σ. οι πραγματικές ανάγκες προστασίας των αρχαιοτήτων υπερβαίνουν ακόμη και τον αριθμό των οργανικών θέσεων). 
3) Εργασιακή ομηρία του εξειδικευμένου επιστημονικού και εργατοτεχνικού προσωπικού. 
4) «Ανθηση» όλης της γκάμας των αντεργατικών συμβάσεων (σ.σ. επιστήμονες και τεχνίτες που εξειδικεύτηκαν και απέκτησαν πολύτιμη πείρα στην προστασία των αρχαιοτήτων πετιούνται σαν «στυμμένες λεμονόκουπες». 
5) Εξοντωτικές καθυστερήσεις στη μισθοδοσία και στα οδοιπορικά (σ.σ. οι αρχαιολόγοι και γενικά το προσωπικό της υπηρεσίας πληρώνει το ίδιο τα χρήματα για τον έλεγχο ενός μνημείου ή χώρου). 
6) Ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή. 
7) Επιμονή στην εφαρμογή του στρατηγικού στόχου του κεφαλαίου για πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, που οδήγησε και στην Υπουργική Απόφαση (δημοσιεύεται σύντομα), που επιτρέπει, μεταξύ άλλων, και τη χρήση των μνημείων για εμπορικές διαφημίσεις. 
.8) Απαξίωση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, ακόμη και κλείσιμο «ταπεινών» επαρχιακών μουσείων, που δεν ενδιαφέρουν τους τουριστικούς πράκτορες.
Ολα αυτά αφορούν μόνο στην πολιτιστική κληρονομιά. Υπάρχουν κι άλλα, που είναι ίδια και χειρότερα για τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία.
Αυτή είναι, λοιπόν, η συμπεριφορά του πολιτικού προσωπικού των αστών έναντι των μνημείων και των ανθρώπων που τα προστατεύουν. Και αυτή η συμπεριφορά, σύμφωνα με το κριτήριο του υπουργού, τους χαρακτηρίζει. 
 

http://www2.rizospastis gr 

Πολιτιστική Κληρονομιά (‘Αρθρο 5)

Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών …..

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε
Απόψεις του Ευγένιου Τριβιζά (καθηγητή εγκληματολογίας στην Μ. Βρετανία και συγγραφέα παιδικών βιβλίων) για τον όρο PIGS:
 
O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.
Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS» (*) (ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ), το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.

Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.

Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β.

Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.

Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.

Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία. Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.

Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.

Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.

(*) P.I.G.S. = Portugal, Ireland, Greece, Spain

Για να μη «βουλιάζει» η Δικαιοσύνη …..

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

 «Η Δικαιοσύνη βουλιάζει όλο και περισσότερο στη συνείδηση των πολιτών, αφού βραδυπορεί και οι υποθέσεις παραγράφονται…», δήλωσε σε συνέλευση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Παπαϊωάννου, απαριθμώντας τις αδυναμίες της σε ό,τι αφορά το χρόνο εκδίκασης των υποθέσεων.
Προεισαγωγικά επισημαίνω ότι ο θεσμός της Δικαιοσύνης στη χώρα μας λειτουργεί καλύτερα από τους άλλους θεσμούς και στο χώρο αυτό (παρότι στο παρελθόν υπήρξαν περιστατικά παραδικαστικών κυκλωμάτων) δεν παρατηρούνται τα φαινόμενα διαφθοράς που παρατηρούνται στις άλλες εξουσίες.
Βεβαίως η αλήθεια είναι ότι η δικαιοσύνη απονέμεται με μεγάλη καθυστέρηση, που δημιουργεί εικόνα αρνησιδικίας, αλλά γι’ αυτό τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρει το υπουργείο Δικαιοσύνης, που πρέπει να έχει το θάρρος αποφάσεων αλλά και εξασφάλισης της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής για να υπάρξει αποτέλεσμα.
Στο παρελθόν, με στόχο την ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης, ο ΔΣΘ την περίοδο που ήμουν πρόεδρός του (2005-2008) είχε υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις στον τότε υπουργό Δικαιοσύνης και την ηγεσία της Δικαιοσύνης.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι το 2005 μεταξύ άλλων είχαμε προτείνει:
Α. Τη σμίκρυνση του χρόνου δικαστικών διακοπών από 3,5 μήνες σε 1,5 μήνα, δηλαδή στο μήνα Αύγουστο και σε 7 μέρες την περίοδο εορτών Χριστουγέννων και 7 μέρες την περίοδο εορτών Πάσχα (τώρα υπολειτουργούν τα δικαστήρια 2,5 μήνες το καλοκαίρι, 15 μέρες τα Χριστούγεννα και 15 μέρες την περίοδο του Πάσχα). Η πρόταση θεωρήθηκε εξαιρετική, γιατί θα βελτίωνε την κατάσταση, αλλά λόγω αντιδράσεων δεν υιοθετήθηκε.
Β. Την ανακατανομή των οργανικών θέσεων δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων στα δικαστήρια της χώρας ανάλογα με τον πληθυσμό της περιοχής και τον αριθμό των υποθέσεων που εκδικάζονται σε κάθε δικαστήριο για να υπάρξει απονομή δικαιοσύνης με τους ίδιους ρυθμούς σε όλη τη χώρα, ενώ μάλλον πρέπει να καταργηθούν κάποια δικαστήρια που εκδίδουν ελάχιστες αποφάσεις…
Γ. Την πλήρη μηχανογράφηση δικαστικών υπηρεσιών, την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων, που πέραν της ταχύτητας θα αποτελέσει επανάσταση στην καθημερινότητα του νομικού κόσμου, τη μαγνητοφώνηση των πρακτικών κ.λπ.
Για να υπάρξει λύση στο πρόβλημα πρέπει να υπάρχει θάρρος λήψης και υλοποίησης αποφάσεων, να υπάρχει συνείδηση ότι απευθύνονται σε συγκεκριμένο λαό με συγκεκριμένη ψυχολογία (γι’ αυτό απέτυχε πλήρως ο καθιερωθείς με το άρθρο 214Α του Κ. Πολ. Δικ. θεσμός της εξώδικης επίλυσης διαφορών) κι ότι η ταχύτητα δεν πρέπει να αποβαίνει εις βάρος της ποιότητας (γι’ αυτό π.χ θα είναι τραγικό λάθος η καθιέρωση Μονομελών Δικαστηρίων κακουργημάτων) και προαπαιτούμενο όλων η εξασφάλιση της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής.
*Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΡΟΥΦΑΣ είναι δικηγόρος
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος 30/11/201
Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Ο δολοφόνος επιστρέφει συνεχώς στον τόπο του εγκλήματος ……

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Δεν γνωρίζω αν οι δανειστές της χώρας πρόλαβαν να διαβάσουν τις επιστολές του κ. Παπανδρέου – μία για την τρόικα και 26 για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ – πριν λάβουν την τρίτη κατά σειρά απόφαση να μας δώσουν την περίφημη έκτη δόση του δανείου, καθώς και μακροσκελέστατες ήσαν και έφτασαν την τελευταία στιγμή, μόλις την προηγουμένη της συνεδρίασης του Eurogroup.

Υποθέτω πως απλώς θα έριξαν μια ματιά, διότι σίγουρα είχαν μεγαλύτερες σκοτούρες για να στήσουν ευήκοον ους στα ίδια και τα ίδια φληναφήματα.

Υποθέτω επίσης πως δεν τους ενδιέφεραν πραγματικά αυτές οι επιστολές, καθώς γνωρίζουν, έχουν ενημερωθεί, πως η «δέσμευση» αυτή μπορεί να αποδειχθεί άχρηστη πολύ σύντομα, αφού στο ΠΑΣΟΚ έχει ξεσπάσει λυσσαλέα μάχη διαδοχής – πολύ περισσότερο που και στις 27 Οκτωβρίου είχε δεσμευτεί με την υπογραφή του ο κ. Παπανδρέου, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να προκαλέσει την «κρίση του δημοψηφίσματος».

Υποθέτω τέλος, πως οι εκτός ευρωζώνης χώρες ούτε που έριξαν μια ματιά στην δική τους επιστολή, διότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΜΑΣ!

Ως γνωστόν, χρήματα μας δανείζουν μόνο οι 16 (πλην Ελλάδας δηλαδή) χώρες που ανήκουν στην ευρωζώνη. Με αυτές έχουμε υπογράψει το Μνημόνιο – αλλά προφανώς μέσα στη βιασύνη να αρπάξει το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου την πρώτη δόση… δεν το πρόσεξαν!

Επί της ουσίας, ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.

Στην επιστολή του προς την τρόικα αποκαλεί «αναπάντεχη και παράλογη» την άνοδο του κόστους δανεισμού – ενώ ο υπουργός του μιλούσε για Τιτανικούς και ο ίδιος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να συκοφαντεί συστηματικά τη χώρα, προκαλώντας ουσιαστικά ο ίδιος τα «αναπάντεχα» και τα «παράλογα».

Και να ήταν μόνο αυτό. Την ώρα που οι ίδιοι οι δανειστές μας ομολογούν ότι το πρόγραμμα που σχεδίασαν για την Ελλάδα απέτυχε διότι ήταν στραβό από γεννησιμιού του, ο κ. Παπανδρέου εμφανίστηκε να επιμένει πως το πρόγραμμα πέτυχε την αποφυγή της χρεοκοπίας, ενώ στο διάστημα της εφαρμογής του «επιτεύχθηκαν πολλοί στόχοι»!

Προφανώς, ούτε αυτό το έχει πληροφορηθεί. Δηλαδή ότι το πρόγραμμα μας οδήγησε στην χρεοκοπία, αύξησε χρέη και ελλείμματα, βύθισε την χώρα στην ύφεση (6,1% μας είπε ο ΟΟΣΑ), εκτίναξε την ανεργία και φτωχοποίησε τη χώρα.

Και το ακόμη χειρότερο: Ο κ. Παπανδρέου αποκαλεί «βελτιώσεις» όλες εκείνες τις αποφάσεις (Μαρτίου και Ιουλίου) που προκάλεσαν τελικά την επιλεκτική χρεοκοπία – με… μέγιστη βελτίωση τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου, που ο ίδιος θέλησε να θέσει σε δημοψήφισμα.

Επειδή δε ο δολοφόνος επιστρέφει συνεχώς στον τόπο του εγκλήματος, προσπαθεί να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους κατέβασε την ιδέα περί δημοψηφίσματος.

Ήταν αναγκαίο, λέει, «είτε ένα δημοψήφισμα που θα κινητοποιούσε την ελληνική κοινωνία στο σύνολο της, είτε μια κυβέρνηση που θα την στήριζε ένας ευρύτερος συνασπισμός κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου του κόμματος της μείζονος αντιπολίτευσης»!

Προκάλεσε δηλαδή όλη αυτή την αναταραχή, για να αποκτήσει επιτέλους η Ελλάδα υπουργικό συμβούλιο πενήντα ατόμων που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ – εκτός από το να πρωταγωνιστεί σε δημόσιους διαπληκτισμούς.

Και… και… θεωρεί ο κ. Παπανδρέου «περιττό» να τονίσει ότι «παραμένουμε δεσμευμένοι στην εφαρμογή των πολιτικών του οικονομικού προγράμματος, όπως αυτές έχουν επικαιροποιηθεί, και ότι προσβλέπουμε στη συνεργασία με τους θεσμικούς μας εταίρους, την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, για την προετοιμασία και υλοποίηση του νέου τριετούς προγράμματος για το διάστημα 2012-2014, όπως αποφασίστηκε στις 26-27 Οκτωβρίου. Αυτό και θα γίνει με τρόπο, ώστε να τηρηθούν οι στόχοι τους οποίους συμφωνήσαμε στο πλαίσιο του πρώτου προγράμματος».

Πόθεν παρακαλώ είναι περιττό να τονιστεί κάτι τέτοιο; Εξαιτίας αθέτησης δέσμευσης δεν φτάσαμε ως εδώ;

Κι’ αν στην επιστολή προς τους εκπροσώπους της τρόικας και της ΕΚΤ ο κ. Παπανδρέου εμφανίζεται ως ο… αρχιτέκτονας της εθνικής συμφιλίωσης, στην επιστολή προς τους 26, δεν αντέχει να αποστεί από την τακτική της συκοφάντησης.

Υποστηρίζει πως ο ίδιος και η φοβερή και τρομερή κυβέρνησή του βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια «τριπλή αποτυχία»:

Την αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης της χώρας να διαχειριστεί με υπευθυνότητα τον προϋπολογισμό και την οικονομία της – ενώ ο ίδιος τα διαχειρίστηκε όλα αυτά με απόλυτη υπευθυνότητα, όπως με απόλυτη υπευθυνότητα γινόταν η διαχείριση και από όλες τις κυβερνήσεις στις οποίες μετείχε (υπουργός από το 1985, για να μην ξεχνιόμαστε) συνεχώς και αδιαλείπτως.

Την  αποτυχία των θεσμών της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι ένα κράτος μέλος τηρεί τους κανόνες του Μάαστριχτ, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα βρισκόταν υπό δημοσιονομική επιτήρηση.

Αυτό πάλι δεν το καταλάβαμε – αν και ήδη τα εν Αθήναις υπουργικά παπαγαλάκια άρχισαν να το αναμεταδίδουν. Ποιοι κατά τη γνώμη του έπρεπε να ελέγχονται;

Πότε ήταν η Ελλάδα υπό δημοσιονομική επιτήρηση; Διότι τα κιτάπια της ΕΕ δείχνουν πως αυτή ξεκίνησε το 1997, κορυφώθηκε και επισημοποιήθηκε το 2004, την επομένη της ήττας του ΠΑΣΟΚ, ενώ η χώρα βγήκε από την επιτήρηση τον Ιούνιο του 2007, ακολούθησε η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και ξαναμπήκαμε στην επιτήρηση το 2009.

Άλλωστε, είναι γνωστό πως το καλοκαίρι του 2004 γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η Κομισιόν έκανε την αυτοκριτική της, επιρρίπτοντας ευθύνες στις κυβερνήσεις Σημίτη που προκάλεσαν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και στον εαυτό της που δεν έκανε τους κατάλληλους ελέγχους, καθώς και στη Eurostat που δεν ήξερε τι της γινόταν!

Τρίτη αποτυχία, κατά τον κ. Παπανδρέου είναι αυτή της ευρωζώνης που δεν κατάφερε να προλάβει τα συστημικά προβλήματα του ευρώ, ρυθμίζοντας τις αγορές και το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Ώστε έτσι; Το πρόβλημα ήταν συστημικό; Και τότε γιατί επί δύο χρόνια δεν γίνεται άλλη δουλειά από την συκοφάντηση της χώρας, που τελικά μετατράπηκε στο μαύρο πρόβατο που αίρει τις αμαρτίες όλων;

Όσο για την αδυναμία εφαρμογής των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων,  ο κ. Παπανδρέου την αποδίδει στο γεγονός ότι συνδυάστηκε με ένα βαρύ πρόγραμμα λιτότητας!

Και όχι στο γεγονός ότι μόλις τώρα, δύο χρόνια μετά, πήρε την απόφαση να ενοχλήσει τα χαϊδεμένα παιδιά του κόμματός του, δηλαδή τις ευρωβόρες και καταχρεωμένες ΔΕΚΟ.

Κατά τα λοιπά, καταλαμβάνεται και πάλι από το «Σύνδρομο Ποτέμκιν» παρουσιάζοντας μια εικονική πραγματικότητα.

Σε ενεστώτα διαρκείας, βέβαια, διότι οι ελεγκτές γνωρίζουν πως όλα είναι στον αέρα:

«Προχωρούμε τώρα γρήγορα στην ενίσχυση της ικανότητας εφαρμογής των αλλαγών, σε κρίσιμους τομείς όπως για παράδειγμα την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, τις ηλεκτρονικές προμήθειες για την ενίσχυση της διαφάνειας και την χρηστή διακυβέρνηση, τον περιορισμό της γραφειοκρατίας για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, την αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης και της κατάρτισης, τη μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης που δεν είχε καταφέρει να διασφαλίσει ένα αίσθημα κράτους δικαίου, την αναδιοργάνωση των πολιτικών απασχόλησης, τη δημιουργία του κτηματολογίου, την αποτελεσματική απορρόφηση των πόρων της ΕΕ, ώστε να στηρίξουμε την περιφερειακή ανάπτυξη και τις Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις, την αξιοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων και της δημόσιας περιουσίας για να εγγυηθούμε τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ιδιωτικές εγχώριες και ξένες επενδύσεις καθώς και τη μεταφορά τεχνογνωσίας»!

Στο σημείο αυτό, παίρνει κανείς μια βαθιά ανάσα και διαβάζει τι πρέπει να γίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο:

«Ωστόσο, αυτό που χρειάζεται είναι μια συστηματική στρατηγική ανάπτυξης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μια ανταγωνιστική Ευρώπη σημαίνει επενδύσεις σε ποιότητα. Δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε απλώς στη βάση των τιμών και των μισθών.

Επενδύσεις σε πράσινη ενέργεια, πανευρωπαϊκά δίκτυα ενέργειας, ευρυζωνικά δίκτυα, υποδομές μεταφορών, εκπαίδευση και καινοτομίες ευρείας κλίμακας, θα ενοποιήσουν την αγορά μας, θα προσδώσουν συγκριτικά μας πλεονεκτήματα στην ήπειρό μας και θα απελευθερώσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό το δυναμικό των πολιτών μας και της βιομηχανίας μας. Η επένδυση αυτή θα φέρει επίσης ξανά θέσεις εργασίας καθώς και νέα έσοδα για τους προϋπολογισμούς μας.

Οι προϋπολογισμοί μας στην ΕΕ θα πρέπει να ενισχυθούν μέσω της υιοθέτησης ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, φόρου εκπομπών αεριών ρύπων και μέσω άλλων μέσων όπως τα ευρωομόλογα για επενδύσεις.

Τα λεγόμενα Ομόλογα Σταθερότητας που προτείνει η Επιτροπή δε θα σταθεροποιήσουν απλώς την ΕΕ έναντι των αγορών ομολόγων αλλά θα μοχλεύσουν επίσης την ικανότητά μας να προσελκύσουμε ιδιωτικά ή εθνικά κεφάλαια για επένδυση στο Ευρώ ως αποθεματικό νόμισμα όσο και για επενδύσεις σε προγράμματα υποδομών.

Παράλληλα πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά και τάχιστα την ανάγκη καθιέρωσης δανειοδότη εσχάτης ανάγκης, ρόλο τον οποίο διαδραματίζουν σε άλλες αναπτυγμένες χώρες οι κεντρικές τράπεζες».

Και βέβαια, κριτική:

«Κινηθήκαμε με βραδύτητα στην προσπάθεια της εποπτεία και αναδιοργάνωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ευρώπη, οπότε σήμερα οι τράπεζές μας για άλλη μια φορά ‘παγώνουν’ μετά την κρίση του 2008. Έχουν καταστεί αδύναμες να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία, βαθαίνοντας περισσότερο την κρίση ανάπτυξης και χρέους.

Παρά το ότι, στις αποφάσεις μας στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, συχνά καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να βελτιώσουμε τη δημοκρατική εποπτεία των οίκων αξιολόγησης, να τύχουν ρύθμισης τα συμβόλαια CDS, να καταπολεμηθεί η κερδοσκοπία, να αποκαλύψουμε τους φορολογικούς παραδείσους και να υπάρξει διαφάνεια στην περίπτωσή τους, στην πράξη δεν το κατορθώσαμε».

Σε άλλο σημείο της επιστολής – ποταμού, ο πρώην πρωθυπουργός δηλώνει υπέρ της συμμετοχής των ιδιωτών (!) – ξέρετε, της διαδικασίας που μας οδήγησε στην χρεοκοπία – αλλά συγχρόνως υποστηρίζει πως τον Οκτώβριο του 2010 «η Ελλάδα βρισκόταν σε καλό δρόμο» και «με τη συζήτηση για τη συμμετοχή των ιδιωτών, προκαλέσαμε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Οι χώρες που έμοιαζαν πιο ευάλωτες αμέσως θεωρήθηκαν παθητικό για τους ιδιώτες επενδυτές», καθώς «οι αποφάσεις για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δημιούργησαν ένα τρομακτικό κλίμα στην Ελλάδα», με αποτέλεσμα αυτό να επηρεάσει «άμεσα και την πραγματική οικονομία, την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, την πίστη και το αίσθημα εμπιστοσύνης, τη θέληση του ελληνικού λαού να αντέξει τις θυσίες αλλά και την αποτελεσματικότητα του προγράμματος. Αυτό επίσης ενίσχυσε την άποψη ότι η Ελλάδα χρειαζόταν ένα νέο πρόγραμμα και διαγραφή του χρέους, αλλά και ταυτοχρόνως οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα».

Επομένως, συμφωνεί ή δεν συμφωνεί με την συμμετοχή των ιδιωτών; Άγνωστό. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Ευτυχώς που στο τέλος μας λέει πως η Ελλάδα βρίσκεται σε περιοχή αλλαγών και «μιας πολλά υποσχόμενης Αραβικής Άνοιξης» και πάει η καρδιά μας στη θέση της.

Μπορεί να έχει πέσει πείνα, μπορεί να μην προλαβαίνουμε να πληρώνουμε χαράτσια, αλλά… συνορεύουμε με την Αραβική Άνοιξη!

 

http://www.elzoni.gr/html/ent/138/ent.16138.asp

 

olympia gr

 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 99% «ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΈΝΟΙ …..

30 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ


Μπορεί ο μαρξισμός να απέτυχε στις χώρες που εφαρμόστηκε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απέτυχε και ο επιθετικός και θηριώδης καπιταλισμός. Άρα δεν γράφτηκε κανένα τέλος σε καμιά ιστορία της ανθρωπότητας, έστω κι αν το είπε αυτό ένας διαπρεπής καθηγητής του Χάρβαρντ, όπως ο γνωστός από το βιβλίο του «το τέλος της ιστορίας» Φράνσις Φουκουγιάμα. Όσο θα υπάρχει κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στις καπιταλιστικές κοινωνίες, τόσο θα υπάρχουν αιτήματα, για κοινωνική δικαιοσύνη και δίκαιη ανακατανομή των εισοδημάτων. Στις Η.Π.Α εκτός από το κίνημα «Καταλάβετε την Γουόλ Στριτ» που οργανώνεται και αντιδρά στην κοινωνική αδικία την ασυδοσία, και υπερσυγκέντρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, υπάρχει και το κίνημα του 99%. Το κίνημα αυτό ισχυρίζεται -κι εγώ δεν έχω στοιχεία για να το αποδείξω- απλώς το παραθέτω, ότι το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχει εισόδημα όσο το 99%.
Το εισόδημα αυτό δεν πάει στην κατανάλωση αλλά επενδύεται σε διάφορες χρηματιστηριακές φούσκες, που καταστρέφουν την παγκόσμια οικονομία. Στην Ευρώπη «οι αγανακτισμένοι» είναι άνθρωποι της μεσαίας τάξης, που απειλεί η κρίση
και νοιώθουν ότι έχουν ένα αβέβαιο μέλλον γιαυτούς και τα παιδιά τους , και ξεχύνονται στους δρόμους και τις πλατείες. Στην Ελλάδα όπου οι συνθήκες της οργανώσεως του κράτους είναι σχεδόν τριτοκοσμικές παίζονται καθημερινά δράματα
με αύξηση των αυτοκτονιών με ένα εκατομμύριο ανέργους με τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις σε απόγνωση και σε διάλυση. Το μπαράζ των φόρων από μια ανάλγητη κυβέρνηση θα φέρει αντίθετα αποτελέσματα και αύξηση της φοροδιαφυγής, από ανθρώπους που δεν θα έχουν να πληρώσουν. Η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας είναι το κλεπτοκρατικό της σύστημα και η απουσία παραγωγικής της υποδομής.

xaniotikiaura blogspot

ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

Επιστροφή στο παρελθόν με την επαγγελία του «άγνωστου» μέλλοντος …..

30 Νοεμβρίου, 2011 1 Σχολιο
Άρθρο του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Παρισιού, Κώστα Βεργόπουλου. 
Από την ιστοσελίδα των «Επικαίρων«.
H ελληνική οικονομία καταβυθίζεται σήμερα σε υφεσιακήδυναμική, περισσότερο από -12% κατά την τελευταία διετία. Η ύφεση θα μπορούσε να αιτιολογείται με την υπερχρέωση: Έπειτα από περίοδο υπέρογκου δανεισμού, η οικονομία εγκαθίσταται σε πορεία ξεχρέωσης. Αυτό καταρχήν συνεπάγεται μεταφορά εισοδήματος και πλούτου από την οφειλέτρια χώρα προς τους πιστωτές. Ωστόσο, μεγαλύτερο πρόβλημα από την απλή ξεχρέωση της χώρας δημιουργούν οι κυβερνήσεις της, που, υπό την επίβλεψη των Ευρωπαίων πιστωτών, διοργανώνουν εκ των άνω όχι μόνον κάποια υποθετική «ξεχρέωση», αλλά την τελική κατεδάφιση τόσο της οικονομίας όσο και της κοινωνίας. Το επόμενο στάδιο από την υπερχρέωση πιθανώς θα δικαιολογούσε κάποια επιβράδυνση της οικονομίας, σήμερα, όμως, με πρόσχημα την ξεχρέωση, διοργανώνεται εκ των άνω όχι η απλή επιβράδυνση, αλλά η κυριολεκτική, αδικαιολόγητη, αντιπαραγωγική αποδόμηση, αποδιάρθρωση και κατάρρευση.

Το φαινόμενο της εκ των άνω καθοδηγούμενης πορείας προς την ύφεση δεν είναι μόνον ελληνικό, όπως κάποιοι σπεύδουν πρόθυμα να αποδεχθούν και να νομιμοποιήσουν με την επίκληση της πλασματικής ευωχίας που είχε προηγηθεί. Ατυχώς, σήμερα, με πρόσχημα την υπερχρέωση, η υφεσιακή δυναμική επεκτείνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, με επιλογή και ευθύνη ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, υπό γερμανική καθοδήγηση.
Αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, όπως σημειώνει ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Λάιμ Φέργκιουσον, ότι έπειτα από περίοδο πιστωτικής επέκτασης, ακολουθεί πάντα για τους υπερχρεωμένους οφειλέτες περίοδος «πιστωτικού στραγγαλισμού». Ο συνάδελφός του στο Χάρβαρντ Κένεθ Ρογκόφ συμφωνεί επίσης: Στην οικονομική ιστορία οκτακοσίων ετών του κόσμου, την περίοδο πιστωτικής ευωχίας διαδέχεται πάντα περίοδος «πιστωτικής καταστολής». Φθάνει ένα σημείο πέραν του όποιου οι πιστωτές χάνουν την εμπιστοσύνη τους ως προς την ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη, με συνέπεια την προσφυγή σε άμεσα συντηρητικά μέτρα επί του εισοδήματος και της περιουσίας του.
Για την οικονομική ορθοδοξία, ο 18ος αιώνας στάθηκε εποχή χρηματοπιστωτικής «ασωτίας», που χρειάσθηκε για να τη συμμαζέψει η λιτότητα του 19ου αιώνα. Πράγματι, ο 18ος αιώνας δημιούργησε απεριόριστα χρέη, ενώ ο 19ος κυριαρχήθηκε από συντηρητικό πνεύμα «νοικοκυροσύνης». Εάν ο πρώτος υπήρξε αιώνας «ασωτίας», ο δεύτερος ήταν αιώνας «συμμαζέματος». Στη συνεχεία, όμως, ο 20ός αιώνας επανέφερε τη χρηματοπιστωτική «ασωτία», στην οποία αποδόθηκε η μείζων οικονομική κρίση του 1929. Η εμπειρία, ωστόσο, της απεμπλοκής από αυτή, κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, δεν επιβεβαίωσε τη συντηρητική διαχείριση και «νοικοκυροσύνη» του 19ου αιώνα, αλλά ανέδειξε την επιλογή της οικονομικής ανάκαμψης ως ρεαλιστικό ορίζοντα για την ξεχρέωση των οφειλετών. Η αποτελεσματικότητα της νέας επιλογής αποδείχθηκε έμπρακτα τόσο στις ΗΠΑ όσο, επίσης, και στη Γερμανία και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες μεταπολεμικά. Η ανάκαμψη δημιουργεί νέο, πρόσθετο εισόδημα, που επιτρέπει ευκολώτερα την αποπληρωμή, χωρίς να κατεδαφίζεται ο οφειλέτης.
Θα περίμενε κανείς σήμερα, στον 21ο αιώνα, οι εμπειρίες του παρελθόντος να αξιοποιούνται και να μην απωθούνται στην αγνοία και την περιφρόνηση – ακόμη και για τους ερευνητές. Εντούτοις, οι πιστωτές προκλητικά λοιδορούν τη θετική μεταπολεμική εμπειρία, επαναφέροντας την οικονομική πολιτική στο κατασταλτικό πνεύμα του 19ου αιώνα. Σήμερα, τόσο ο Γερμανός πιστωτής όσο και ο Κινέζος ομόλογός του επιβάλλουν με κάθε τρόπο στην παγκόσμια οικονομία την επιλογή της ύφεσης, απορρίπτοντας ριζικά κάθε ιδέα περί ανάκαμψης και δημιουργίας νέου εισοδήματος είτε στην Ευρώπη είτε στις ΗΠΑ. Στην υφεσιακή επιλογή εμπλέκονται επίσης οι τραπεζίτες, χρηματιστές και επαγγελματίες κερδοσκόποι του δυτικού κόσμου, εναντίον των οποίων εγείρεται σήμερα η κοινωνική κατακραυγή.
Στο βωμό του χρήματος και των συσσωρευμένων πιστώσεων, θυσιάζεται σήμερα όχι μόνον το κοινωνικό κράτος, αλλά επίσης και η κοινωνία, η δημοκρατία. «Ο 21ος αιώνας θα είναι μπαλζακικός», αποφαίνεται ο Γάλλος πολιτικολόγος Πιερ Ροζανβαλόν. Δηλαδή, αιώνας του κληρονομούμενου συσσωρευμένου πλούτου εις βάρος της δημιουργίας νέου πλούτου. Αιώ νας που διαβρώνει την οικονομική, κοινωνική αξιοκρατία, ακόμη και την απλή έννοια της δημοκρατίας. Βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες και εισοδηματίες αφενός, στους επιχειρηματίες, ενοικιαστές, μισθωτούς αφετέρου – εποχή οπισθοδρομική και εφιαλτική. Παρόμοια η διαπίστωση του Γάλλου οικονομολόγου Τομά Πικετύ: «Σε περιόδους παρατεταμένης ύφεσης, το παρελθόν καταβροχθίζει το μέλλον». Ο αποθηκευμένος πλούτος δεν πιστεύει στη δυνατότητα δημιουργίας νέου πλούτου, διακόπτει τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, θέσεων εργασίας, κοινωνικών υπηρεσιών. Η υφεσιακή επιλογή εκφράζει πρώτα απ’ όλα το έλλειμμα ορατότητος, την απόγνωση της τάξης του χρήματος, εισοδηματιών και κερδοσκόπων, που αποκομίζουν οφέλη, προεξοφλώντας την τελική κατάρρευση. Οι απλοί άνθρωποι και πολίτες εξωθούνται σε αποσύνδεση από κάθε κοινωνική ένταξη, εκτίθενται έρμαια στις εκτός ελέγχου υποθετικές, εφήμερες και ανεύθυνες διαθέσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών. Οι ανθρώπινες και κοινωνικές αξίες και κατακτήσεις των δύο τελευταίων αιώνων απορρίπτονται σήμερα στα αζήτητα της ιστορίας, χωρίς, όμως, άλλες, νεώτερες, να διασφαλίζουν κάποια ανωτέρου βαθμού λειτουργικότητα. Στο αδιέξοδο που έχουν οδηγήσει οι μέχρι σήμερα επιλογές του νεοφιλελευθερισμού και του μονεταρισμού, προστίθενται σήμερα νέες, περισσότερο αδιέξοδες επιλογές, εν ονόματι των αγορών του χρήματος, χωρίς, όμως, εξ αυτού να διασφαλίζεται η οιαδήποτε προοπτική με συνέχεια και διάρκεια. Το αρχικό αδιέξοδο δεν αντιμετωπίζεται καν· απλώς μετατίθεται στο χρόνο και διογκώνεται σε μέγεθος. Με την επαγγελία του «άγνωστου» μέλλοντος, διοργανώνεται ανομολόγητη επιστροφή στο πολύ γνωστό και απεχθές παρελθόν. Ωστόσο, όποιος αναλαμβάνει το παρελθόν, αναλαμβάνει επίσης τους συναφείς κινδύνους που αυτό εκτρέφει και που έχουν ιστορικά οδηγήσει στο ξεπέρασμά του. Ο 19ος αιώνας στάθηκε όχι μόνον περίοδος «νοικοκυροσύνης» και καταστολής, αλλά επίσης και εποχή επαναστατικών οραμάτων και κοινωνικών ανατροπών.
ΣΧΕΤΙΚΑ:

10 μέρες ευρώ ακόμα; …….

29 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Μαρία Καρχιλάκη

O Wolfgang Mόnchau είναι από τους πιο ενδιαφέροντες αρθρογράφους των Financial Times. Καιρό τώρα προειδοποιεί ότι η ύπαρξη του ευρώ απειλείται. Όμως, στο τελευταίο του άρθρο, με ημερομηνία 27 Νοεμβρίου 2011, δεν προειδοποιεί απλώς, αλλά «μετρά» την απόσταση από την… απειλή και την βρίσκει ν’ απέχει το πολύ 10 μέρες!

Όπως  λέει ο Mόnchau, η αγορά ομολόγων έχει πάψει να λειτουργεί, ο τραπεζικός τομέας έχει διαλυθεί, εμπιστοσύνη δεν υπάρχει, «αέρας» κι ο EFSF, καθώς αρχίζουν και χάνονται οι υψηλές αξιολογήσεις.  Όμως, το πρόβλημα ακόμη και τώρα λύνεται -υποστηρίζει, ΑΝ ενισχυθεί πραγματικά ο EFSF, εκδοθεί ευρωομόλογο, προχωρήσει η δημοσιονομική ένωση. Αν δηλαδή (κι εδώ μπαίνει το 10ήμερο) συμφωνήσουν στα 3ΑΝ οι ευρωπαίοι ηγέτες στη Σύνοδο Κορυφής στις 9 Δεκέμβρη… «Αν όχι, (η Σύνοδος) ρισκάρει βίαιη κατάρρευση (της Ευρωζώνης)»…

Εννοείται πως  ο Mόnchau έχει… «εκλεκτή παρέα» σε όσα λέει.  Ο τελευταίος Economist μ’ ένα φλεγόμενο  ευρώ-κομήτη στο εξώφυλλό του σχολιάζει ότι το κοινό νόμισμα κινδυνεύει να καταρρεύσει μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ o Irwin Stelzer στο άρθρο του στη Wall Street Journal με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2011 παρομοιάζει την Ευρωζώνη με… καρχαρία που τη βγάζει δε τη βγάζει, λόγω των προβληματικών σχέσεων των ευρωπαίων εταίρων.  Για να δείξει, μάλιστα, το βαθμό δυσκολίας ξεκινά με τα λόγια του Woody Allen στη ταινία Νευρικός Εραστής: «ο καρχαρίας που δεν πηγαίνει σταθερά προς τα μπρος, πεθαίνει. Και νομίζω πως αυτό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένας νεκρός καρχαρίας»…

Ο Steltzer, όπως και οι άλλοι συνάδελφοί του, τονίζει το ίδιο πράγμα: ότι «η κ. Μέρκελ είναι εκείνη που ανθίσταται σε όλα τα μέτρα που θα μπορούσαν να ανακόψουν το κύμα που απειλεί να καταπιεί το ευρώ. Δεν αφήνει την ΕΚΤ να τυπώσει χρήμα, αρνείται το ευρωομόλογο. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, έχει κερδίσει το παρατσούκλι “Κυρία Όχι”. Και θα συνεχίζει να κάνει το ίδιο έως ότου πείσει τους συναδέλφους της να τροποποιήσουν τις συνθήκες έτσι ώστε να επιτραπεί στις Βρυξέλες (προφέρεται Β-Ε-Ρ-Ο-Λ-Ι-Ν-Ο) να ελέγχουν τους φόρους, τις δαπάνες, τη δημοσιονομική πολιτική των μελών της Ευρωζώνης».

Και ο Steltzer υπογραμμίζει πως το ευρώ δεν θα επιβιώσει χωρίς διακυβέρνηση. Με ελάχιστη, όμως, ή μέγιστη δημοσιονομική ενοποίηση, όπως απαιτεί η Μέρκελ; Περιμένει από την 9η του Δεκέμβρη να το δείξει: «σ’ αυτή τη συνάντηση, ο καρχαρίας που λέγεται Ευρωζώνη θ’ ανακτήσει την κίνηση προς τα μπρος. Εκτός, βεβαίως, αν αρκετά από τα κράτη -μέλη προτιμήσουν  ν’ αφήσουν την ευρωζώνη να γίνει κομμάτι αυτού που αρέσκονται να αποκαλούν  Τέταρτο Ράιχ!»

Follow on twitter: @karhilam

 aixmi gr 

  ΣΧΕΤΙΚΑ:

Η Ευρώπη του μέλλοντος

Οι νάρκες του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι

Ο καρκίνος της Ανθρωπότητας

Δραχμή – Ευρώ – Χρέος

Δίκαιο της θάλασσας και ΑΟΖ …..

29 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

του κ. Νίκου Λυγερού

Κοιτάζουμε τη θάλασσα και δεν βλέπουμε το μέλλον μας. Έχουμε το απέραντο γαλάζιο κι αναρωτιόμαστε ακόμα τι πρέπει να κάνουμε. Η ΑΟΖ δεν είναι θεωρία αλλά εφαρμογή και οι επιπτώσεις της είναι απόλυτα πρακτικές. Η Μεσόγειος δεν είναι μια κλειστή θάλασσα και καμιά δικαιολογία από την πλευρά της Τουρκίας δεν στέκει. Θέλει δεν θέλει τα παράκτια κράτη απέκτησαν ένα ισχυρό πλεονέκτημα που ενισχύει τη γεωπολιτική τους. Όποιες και να είναι οι τοπικές κινήσεις με τα κατεχόμενα η όχι, τίποτα δεν αλλάζει. Αρκεί εμείς να είμαστε σταθεροί στις αποφάσεις μας και αποτελεσματικοί στις υλοποιήσεις τους. Η Κύπρος έδειξε και δείχνει το δρόμο. Ακόμα και με τις αδυναμίες της μπόρεσε και μπορεί ν’ αντισταθεί στην τουρκική προπαγάνδα. Κατά συνέπεια, δεν πρέπει μόνο να την ακολουθήσουμε σε αυτήν την πορεία αλλά και να την ενισχύσουμε με τη δική μας ΑΟΖ μέσα σ’ ένα πλαίσιο καθαρά ευρωπαϊκό. Το παίγνιο έχει αλλάξει. Δεν είναι πια διπολικό και η ανάλυση της θεωρίας αποφάσεων δεν επαρκεί. Μόνο η θεωρία παιγνίων μπορεί ν’ αποτελέσει το υπόβαθρο των διακρατικών διαπραγματεύσεων. Απλώς στρατηγικά, θα ήταν πιο σταθερές οι κινήσεις με τη θέσπιση της ΑΟΖ για να ενταχθούμε στο πλαίσιο της υλοποίησης της Συμφωνίας του Δίκαιου της θάλασσας. Διότι με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιούμε όλη τη σκακιέρα και αποφεύγουμε τις τοπικές κινήσεις που εγκλωβίζουν τη γεωστρατηγική μας. Η ΑΟΖ δεν αφορά μόνο και μόνο το Αιγαίο. Γι’ αυτό και είναι τοποστρατηγικό λάθος να επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά σε αυτό το πεδίο. Το πλαίσιο δεν είναι μόνο μεγαλύτερο αλλά και ευρωπαϊκό. Οι τοποθεσίες των νησιών μας είναι ισχυρές και δεν είναι τυχαίο που τόσα νησιά μας έχουν κάστρα εδώ και αιώνες. Δεν πρέπει να πιστεύουμε και να ακούμε αυτούς που έχουν ξεχάσει την ιστορία μας. Αλλιώς θα θεωρούμε ότι όλα τα νησιά μας είναι χαμένα. Και η καταστροφή τους είναι θέμα χρόνου. Αντιθέτως ο χρόνος το έχει αποδείξει είναι μαζί μας. Μπορεί να νιώθουμε ανασφάλεια λόγο της τοποθεσίας μας, το αστείο της υπόθεσης όμως, είναι ότι κρατά εδώ και αιώνες. Είμαστε ένας λαός του χρόνου. Κι αν δεν βιαζόμαστε είναι ότι έχουμε διάρκεια. Όποιοι και να είναι οι εχθροί μας, όσο και να είναι ισχυροί, ήρθαν και έφυγαν ενώ εμείς όσο και αδύναμοι να λέμε ότι είμαστε, παραμείναμε εδώ στη πατρίδα μας σ’ αυτό το κομμάτι γης καρφωμένο μέσα στο απέραντο γαλάζιο. Εδώ γεννηθήκαμε κι εδώ πεθαίνουμε διότι είμαστε ένα με τη γη μας. Θραύσματα χρόνου που δημιουργούν ψηφιδωτό. Όλη η ιστορία μας είναι ένας ολισμός. Μικρές μονάδες που ζουν και πεθαίνουν μαζί. Σαλαμίνα, Μαραθώνα ή Θερμοπύλες, δεν έχει σημασία είμαστε ικανοί για όλα ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές διότι ξέρουμε ν’ αντέχουμε. Οι πιέσεις δεν πρέπει να μας φοβίζουν όπως δεν μας κατάστρεψαν και οι καταπιέσεις. Μπορεί να είμαστε τομάρια, και να πουλάμε μούρη γιατί είμαστε τσακάλια. Μπορεί να μην υπακούμε αλλά ο λόγος είναι απλός δεν σκύβουμε εύκολα το κεφάλι. Ο αυχένας μας είναι σκληρός. Λυγίζει μόνο όταν σπάσει. Κι αν είμαστε κλέφτες είναι μόνο και μόνο γιατί δεν πιστεύουμε ούτε στο κράτος ούτε στη βία αλλά στον Προμηθέα. Και ως κλέφτες αντισταθήκαμε στην τουρκοκρατία. Δεν ντρεπόμαστε για το παρελθόν μας διότι είμαστε κομμάτια της μνήμης μέλλοντος. Για όλους αυτούς τους λόγους δεν πρόκειται ν’ αφήσουμε τους εχθρούς μας να μας πάρουν το απέραντο γαλάζιο διότι αυτό το χρώμα μας έδωσαν στην αρχή.

anixneuseis gr

—–

ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Η ΜΑΖΑ ΤΩΝ ΕΙΛΩΤΩΝ…….

29 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Το πρόβλημα της οικονομίας σε Ελλάδα και Κύπρο ξεκινά από το ίδιο το κράτος. Αυτό το συγκεκριμένο αστικό κράτος ως μέρος και όργανο ενός ευρύτερου συστήματος που υπερβαίνει τα έθνη και τα εξουσιάζει , παλεύει με όλες του τις πολιτικές συστημικές δυνάμεις να στηρίξει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και κατά συνέπεια την ντόπια εκκλησιαστικό-ιδιοτική πλουτοκρατία που μετέχει σε αυτό το σύστημα και αποτελεί το στήριγμα του σε εθνικό επίπεδο.

Το αστικό κράτος, εκτός του ότι έχει παραδώσει προ πολλού την ανάπτυξη και την παραγωγή στο έλεος των τραπεζιτών , σπεύδει τώρα να καλύψει και τις χασούρες του συστήματος αρπάζοντας από την παραγωγική βάση της κοινωνίας που είναι οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις .
Από την άλλη οι συνδικαλισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, όντες το πελατειακό στήριγμα του κράτους και των κομμάτων που το υποβαστάζουν , παλεύουν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν εν μέσω κρίσης τους υψηλούς μισθούς και τα παράλογα επιδόματα τους και τα απαράδεκτα προνόμια τους. Πράγμα το οποίο πετυχαίνουν σε μεγάλο βαθμό σε βάρος πάντα της οικονομίας της κοινωνίας και της παραγωγής.
Η μοναδική μάζα του λαού που δέχεται απροστάτευτη τις εκατέρωθεν πιέσεις είναι οι μικρομεσαίοι και η μικρή οικογενειακή επιχείρηση μαζί με την αγροτιά. Το κράτος-μαμούθ από την μια και οι τραπεζίτες από την άλλη αρπάζουν την εργασία τους χωρίς έλεος. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται η ανεργία στον ιδιωτικό πάντοτε τομέα , μιας και οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν εξασφαλισμένο τον μισθό τους ανεξαρτήτως απόδοσης .
Έτσι η τύχη του εργάτη είναι αλληλένδετη με τη κατάσταση του ελεύθερου επαγγελματία που και αυτός κάτω από το ληστρικό και απάνθρωπο νομοθετικό πλαίσιο που στηρίζει τους τραπεζίτες και τους κάθε λογής τοκογλύφους , μετατρέπεται από τη μια μέρα στην άλλη σε εργάτη άνεργο που παλεύει μέσα στη Βαβέλ της ανεργίας και των μεταναστών-λαθρομεταναστών για ένα μεροκάματο και ένα κομμάτι ψωμί για τη φαμίλια του. Εργάτες του ιδιωτικού τομέα και μικροί και μικρομεσαίοι επαγγελματίες συναποτελούν τη μάζα των φορολογουμένων και ειλώτων των προνομιούχων ομάδων και συμμοριών που τυγχάνουν της στήριξης του πολιτικού συστήματος.
Αν περιμένουμε λοιπόν κάποια μορφή αντίστασης στην τυραννία, δεν θα έρθει παρά από αυτή τη καταπιεσμένη μάζα του λαού που τυγχάνει της μεγίστης εκμετάλλευσης και καταλήστευσης. Το κράτος –μαμούθ και η εκκλησιαστικο-ιδιοτική τραπεζοκρατία-πλουτοκρατία είναι οι τύραννοι και οι εχθροί του λαού και μαζί με αυτούς οι πολιτικοί εκφραστές αυτών των ανόμων και λαϊκών συμφερόντων.
Αυτή τη μάζα του καταπιεσμένου λαού οφείλει να στηρίξει ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ , κτυπώντας χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις τους εχθρούς του λαού.
Μια ισχυρή μικρομεσαία τάξη ισοδυναμεί με ισχυρή οικονομία της κοινωνίας και ψωμί στους έλληνες εργάτες. Ένα υποταγμένο τραπεζικό σύστημα ισοδυναμεί με εθνική ανάπτυξη κατευθυνόμενη από το εθνικό-λαικό κράτος , από την αγροτική παραγωγή μέχρι την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και την δημιουργία μεγάλης βιομηχανίας.
Η μάζα των ειλώτων που από το εκμετάλλευση της εργασίας της διασκεδάζουν τα τσιράκια και τα αφεντικά του συστήματος μπορεί μέσα από την εθνικοκοινωνική διαφώτιση να μετατραπεί σε ένα ρωμαλέο στρατό που θα ποδοπατήσει τους τυράννους της κοινωνίας και του έθνους .

Λουκάς Σταύρου

Η Ευρώπη του μέλλοντος ……

29 Νοεμβρίου, 2011 1 Σχολιο

 Joseph Goebbels: Η Ευρώπη του μέλλοντος

Σε έναν λόγο του προς τσέχους διανοούμενους και δημοσιογράφους ο Υπουργός Προπαγάνδας του Ράιχ αναφέρθηκε σε αδρές γραμμές στο όραμά του για την “Ευρώπη του μέλλοντος”.

[…] Τη στιγμή που η βρετανική ισχύς κατερρέει, έχουμε την ευκαιρία να αναδιοργανώσουμε την Ευρώπη με βάση τις αρχές που αντιστοιχούν στις κοινωνικές, οικονομικές και τεχνικές ευκαιρίες του 20ού αιώνα.

Περίπου εκατό χρόνια πριν το γερμανικό μας Ράιχ βρέθηκε σε μια παρόμοια διεργασία. Εκείνη την εποχή ήταν κατατετμημένο σε πολλά μεγάλα και μικρά κομμάτια, όπως είναι η Ευρώπη σήμερα. Αυτό το μπέρδεμα μικρών κρατών ήταν ανεκτό όσο οι τεχνικές δυνατότητες, ειδικά των επικοινωνιών, δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένες, ώστε να ταξιδεύουμε σύντομα από την μία μικρή χώρα στην άλλη. Αλλά η ανακάλυψη της ισχύος του ατμού κατέστησε μη αποδεκτές τις παλαιότερες συνθήκες[…]

Otto von Bismarck-Schönhausen (Reichskanzler o...

Otto von Bismarck

Εκείνη την εποχή, επίσης, υπήρχαν στοιχεία στο Ράιχ που αναζητούσαν την θεραπεία αυτής της κατάστασης των πραγμάτων μέσω διαπραγματεύσεων. Τέτοια στοιχεία απορρίφθηκαν από τις ιστορικές εξελίξεις, με έναν τρόπο που δεν είναι τόσο σπάνιος. Η Ιστορία γενικώς ενεργεί με σκληρότερους νόμους από εκείνους που ισχύουν γύρω από ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων. Ίσως θυμάστε τα λόγια που χρησιμοποίησε ο Μπίσμαρκ τότε, που η γερμανική ενοποίηση δεν θα ερχόταν με λόγους και αποφάσεις, αλλά ότι θα σφυρηλατείτο με αίμα και ατσάλι. Τότε, η θέση αυτή συνάντησε πολλές επικρίσεις, αλλά η Ιστορία την επιβεβαίωσε στην συνέχεια: η ενότητα του Ράιχ πράγματι σφυρηλατήθηκε στο πεδίο της μάχης. Στην διάρκεια αυτής της διεργασίας πολλές ιδιομορφίες των επιμέρους κρατών, προκαταλήψεων, περιορισμών και ενοριακών ιδεών σαρώθηκαν και εξαφανίστηκαν. Έπρεπε να τις υπερβούμε, αλλιώς το Ράιχ δεν θα ήταν σε θέση να ενοποιηθεί, και να εισέλθει στην μεγάλη σύγκρουση με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Καταφέραμε να επιτύχουμε την πολιτική ενότητα, επειδή εκείνη την εποχή διαλύσαμε τα εμπόδια που έφραζαν τον δρόμο μας. […]

Σήμερα, ο σιδηρόδρομος δεν είναι πλέον το πιο σύγχρονο μέσον μεταφοράς: τον διαδέχθηκε το αεροπλάνο. Μια απόσταση για την οποία παλιότερα χρειαζόμασταν δώδεκα ώρες να την καλύψουμε με τρένο, σήμερα, με ένα σύγχρονο αεροσκάφος, μπορούμε να την καλύψουμε σε μία με μιάμιση ώρα.  Η τεχνολογία έχει φέρει όχι μόνον φυλές αλλά και ολόκληρους λαούς πιο κοντά από όσο μπορούσαν ποτέ να φανταστούν οι παλαιότεροι.  Ενώ παλαιότερα χρειάζονταν 24 ώρες για να μιλήσει κανείς από το Βερολίνο στην Πράγα έμμεσα μέσω του τύπου, σήμερα δεν που παίρνει ούτε ένα λεπτό παραπάνω. Όταν μιλώ σε αυτό το μικρόφωνο, μπορώ να κάνω τον εαυτό μου να ακουστεί ταυτοχρόνως στην Πράγα, στην Σλοβακία, στην Βαρσοβία, στις Βρυξέλλες και στην Χάγη. Ενώ κάποτε χρειαζόμουν δώδεκα ώρες για να ταξιδέψω ως την Πράγα με τρένο, σήμερα μπορώ να φτάσω σε μία ώρα με το αεροπλάνο. Με άλλα λόγια, στη διάρκεια ενός αιώνα η τεχνολογία έφερε ακόμη πιο κοντά τους λαούς. Ασφαλώς, δεν είναι τυχαίο ότι αυτά τα τεχνολογικά μέσα εμφανίστηκαν σε αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή. Γιατί, σήμερα υπάρχουν στην Ευρώπη πολύ περισσότεροι λαοί στην Ευρώπη απ’ ότι στο παρελθόν, και ο αριθμός τους έχει δημιουργήσει προβλήματα στην ευρωπαϊκή κοινωνία – προβλήματα όσο αφορά τα αποθέματα τροφίμων και την οικονομική πολιτική, καθώς και στην χρηματοοικονομία και την άμυνα. Όπως είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα, έτσι και οι ήπειροι προσεγγίζουν αναγκαστικά η μια την άλλη. Εντωμεταξύ, οι ευρωπαϊκοί λαοί συνειδητοποιούν όλο και σαφέστερα ότι πολλά από τα προβλήματα μεταξύ μας είναι απλώς οικογενειακές διαμάχες, σε σύγκριση με τα μεγάλα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν σήμερα με συνεννόηση ηπείρων.

Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι όπως σήμερα χαμογελάμε όταν αναλογιζόμαστε τις παλαιούς συνοικιακούς καβγάδες που κρατούσαν διαιρεμένο τον γερμανικό λαό στις δεκαετίες του 1840 και του 1859 του περασμένου [19ου] αιώνα, έτσι και σε πενήντα χρόνια από σήμερα, οι μέλλουσες γενιές θα διασκεδάζουν εξίσου με τις πολιτικές διαφωνίες που επικρατούν σήμερα στην Ευρώπη. Οι “δραματικές εθνικές συγκρούσεις” των πολλών μικρών ευρωπαϊκών θα φαντάζουν στα μάτια τους  ως ενδο-οικογενειακοί καβγάδες. Είμαι πεπεισμένος ότι σε πενήντα χρόνια οι άνθρωποι δεν θα σκέφτονται με όρους κρατών — πολλά από τα σημερινά προβλήματα θα έχουν σβήσει στην σκιά, και δεν θα έχουν απομείνει πολλά από αυτά. Σε εκείνες τις μέρες οι άνθρωποι θα σκέφτονται με όρους ηπείρων, και ο ευρωπαϊκός νους θα είναι γεμάτος και θα είναι συνεπαρμένο με αρκετά διαφορετικά, ίσως μεγαλύτερα προβλήματα.

Κατά κανέναν τρόπο δεν πρέπει να σκεφτείτε πως, όταν εμείς οι Γερμανοί φέρνουμε μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη, το κάνουμε με στόχο την κατάπνιξη των επιμέρους λαών.. Η άποψή μου είναι ότι η ιδέα ενός έθνους για την δική του ελευθερία πρέπει απλώς να εναρμονιστεί με τα σημερινά δεδομένα και να συνδεθεί με τα απλά ζητήματα αποτελεσματικότητας και προθέσεων. Ακριβώς όπως κανένα μέλος οικογένειας δεν έχει το δικαίωμα να ενοχλεί την ειρήνη της για τους δικούς του ιδιοτελείς λόγους, έτσι και σε κανένα μεμονωμένο ευρωπαϊκό έθνος δεν μπορεί να επιτραπεί μακροπρόθεσμα να σταθεί εμπόδιο στην μεγάλη διεργασία της αναδιοργάνωσης της ευρωπαϊκής οικογένειας..

Ποτέ δεν υπήρξε πρόθεσή μας να επιβάλουμε διά της βίας αυτήν την νέα τάξη ή  αναδιοργάνωση της Ευρώπης. Αν εμείς, με τη οπτική γωνία της Μεγάλης Γερμανίας δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον να ισοπεδώσουμε τις οικονομικές, πολιτισμικές ή κοινωνικές ιδιαιτερότητες, ας πούμε των Βαυαρών ή των Σαξόνων, εξίσου δεν είναι του ενδιαφέροντός μας να ισοπεδώσουμε την οικονομική, κοινωνική ή πολιτισμική ιδιοπροσωπεία, ας πούμε των Τσέχων. Πρέπει, όμως, να δημιουργηθεί μια σαφής βάση για την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των δύο εθνών μας. Πρέπει να προσεγγίσουμε ο ένας τον άλλο είτε ως φίλοι είτε ως εχθροί. Και νομίζω ότι γνωρίζετε αρκετά καλά και από πρώτο χέρι ότι οι Γερμανοί μπορούν να είναι τρομεροί εχθροί, αλλά και καλοί φίλοι. Απλώνουμε το χέρι μας σε φίλους και συνεργαζόμαστε μαζί τους με πραγματικό πνεύμα ειλικρίνειας, ενώ μπορούμε εξίσου να πολεμήσουμε έναν εχθρό μέχρι να την τελική καταστροφή του.

Οι λαοί που έχουν προσαρμοστεί ή θα προσαρμοστούν σε αυτήν την αναδιοργάνωση πρέπει να αναρωτηθούν αν το κάνουν με ειλικρινή καλή διάθεση ή αν το κάνουν διατηρώντας τις εσωτερικές αντιστάσεις τους. Ό,τι και να κάνουν δεν θα αλλάξουν τα γεγονότα. Μπορούν να θεωρήσουν δεδομένο ότι μόλις η Αγγλία ηττηθεί, οι δυνάμεις του Άξονα, δεν θα επιτρέψουν καμία αλλαγή στον συσχετισμό ισχύος και στην πολιτική κατάσταση μιας Ευρώπης αναδιοργανωμένης σύμφωνα με τις μεγάλες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές ιδέες. Αν η Βρετανία δεν μπορεί να κάνει τίποτε γι’αυτό, ασφαλώς ούτε οι Τσέχοι μπορούν. Αν έχετε μάθει κάτι από την πρόσφατη Ιστορία, θα γνωρίζετε ότι τίποτε δεν μπορεί ή δεν θα αλλάξει στον συσχετισμό δυνάμεων και στην πολιτική κατάσταση, όπως ισχύουν σήμερα.

Επίσης, κύριοι – και μιλώ τώρα αρκετά ρεαλιστικά, χωρίς καμία επίκληση στο συναίσθημα  – δεν κάνει καμιά διαφορά είτε εγκρίνετε είτε δεν εγκρίνετε αυτήν την κατάσταση των πραγμάτων. Είτε την καλωσορίζετε από καρδιάς είτε όχι, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε για ν’αλλάξετε τα δεδομένα. Τώρα, η γνώμη μου είναι, όταν δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε για ν’ αλλάξετε την κατάσταση των πραγμάτων, και πρέπει να ανεχτείτε τα μειονεκτήματα που ούτως ή άλλως θα παρουσιαστούν, θα ήταν ανόητο να μη προσπαθήσετε να επωφεληθείτε και από τα προτερήματα που σας προσφέρει. Εφόσον έχετε γίνει ούτως ή άλλως μέρος του Ράιχ, δεν βλέπω γιατί ο τσεχικός λαός να υιοθετήσει μια στάση εσωτερικής απόρριψης του Ράιχ αντί να χειροκροτήσει τα προνόμια που αυτό έχει να του προσφέρει[…]

Κύριοι, έχετε δει κάτι από το Ράιχ, και επί σκοπώ σας επέτρεψα να κάνετε αυτό το ταξίδι, προτού απευθυνθώ σ’ εσάς. Είδατε το Ράιχ σε καιρό πολέμου, και έχετε σχηματίσει μια ιδέα για το τι μπορεί να είναι σε καιρό ειρήνης. Το μεγάλο έθνος μας με τον μεγάλο πληθυσμό του, μαζί με την Ιταλία, θα αναλάβουν πρακτικά την ηγεσία της Ευρώπης. Υπάρχουν δυο τρόποι για να γίνει αυτό. Αυτό που σημαίνει για εσάς είναι ότι  είσαστε ήδη μέλη του μεγάλου Ράιχ, που ετοιμάζεται να αναδιοργανώσει την Ευρώπη, διαλύοντας τα εμπόδια που κρατούν χωρισμένους τους λαούς της Ευρώπης και να κάνει ευκολότερη την προσέγγιση των λαών. Η Γερμανία σκοπεύει να θέσει τέλος σε μια κατάσταση, η οποία σαφώς δεν μπορεί να ικανοποιεί για πολύ την ανθρωπότητα. Επιτελούμε εδώ ένα έργο αναμόρφωσης, που είμαι πεπεισμένος ότι μια μέρα θα καταγραφεί με μεγάλα γράμματα στο βιβλίο της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Μπορείτε να διανοηθείτε τι πραγματικά θα κάνει το Ράιχ την επαύριο του πολέμου; […]

 

 ΣΧΕΤΙΚΑ:

 1. Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. Η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ

 2. Η ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

 3. Οι νάρκες του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι

Οι νάρκες του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι …….

29 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου

Στις 8/11/2011, η «οικονομικά κατεστραμμένη» Ελλάδα, όταν διέθεσε έντοκα γραμμάτια δημοσίου ύψους ενός δις. Ευρώ, διάρκειας 26 εβδομάδων, με επιτόκιο 4,89%, οι επενδυτές κάλυψαν το εν λόγω ποσό κατά 2,91 φορές. Το ίδιο επαναλήφθηκε και στις 15/11/2011, όπου για απόδοση 4,63% το ποσό του ενός δις. υπερκαλύφθηκε 2,94 φορές. Δηλαδή στην Τράπεζα Ελλάδος σε μία εβδομάδα προσφέρθηκαν περίπου 5,85 δις. Ευρώ. Στις 23/11/2011 η «παγκόσμια οικονομική δύναμη» Γερμανία, διέθεσε κρατικά ομόλογα 6 δις. Ευρώ, 10ετούς αξίας, με επιτόκιο περίπου 2% και βρήκε αγοραστές μόνο για τα 3,64 δις. Γιατί;

Το ζήτημα δικαιολογήθηκε, μεν για την Ελλάδα η βραχυπρόθεσμη απόδοση, δε για την Γερμανία το χαμηλό επιτόκιο. Από την άλλη διαπιστώσαμε ότι οι βραχυπρόθεσμες ανάγκες του Ελληνικού δημοσίου καλύφθηκαν υπέρ αρκετά χωρίς την απειλή «6η δόση ή πτώχευση» και η «σίγουρη» Γερμανική οικονομία δεν προσέλκυσε επενδυτές…

Συμφωνούμε ότι η μισή αλήθεια είναι αυτή. Όταν επαναλαμβάνεται η ίδια κατρακύλα και στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., επιβάλλεται να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή στα στατιστικά δεδομένα που εκδίδει η Παγκόσμια Τράπεζα. Εκεί θα διαπιστωθεί η πραγματική αλήθεια, που τρομάζει τον Δυτικό Κόσμο, εκεί κείται η κεντρική ιδέα των συζητήσεων «συστήματος Μερκοζί»[1].

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, με ψυχραιμία και χρησιμοποιώντας μια κατανοητή γλώσσα για κάθε Δυτικό Πολίτη.

Οι μάταιες προσδοκίες του συστήματος Bretton Woods

Το 1944 ενώ συνεχίζονταν οι μάχες, το αποτέλεσμα είχε ήδη κριθεί και ήταν ορατή η επικράτηση των Συμμαχικών Δυνάμεων. 730 αντιπρόσωποι των 44 συμμαχικών χωρών συγκεντρώνονται στο Bretton Woods της New Hampshire για να συζητήσουν την ανοικοδόμηση της παγκόσμιας οικονομίας, που είχε καταστραφεί. Αν και το μεγαλύτερο τμήμα του παγκόσμιου χρυσού βρίσκονταν στις αποθήκες της Βασιλείας στην Ελβετία, τα γεγονότα επαλήθευσαν τις αλήθειες του John Maynard Keynes[2], ότι υπήρχαν άλλα μέτρα πλουτισμού, και η αξία των εθνικών νομισμάτων δεν συνάγονταν μόνο από το απόθεμα του χρυσού κάθε χώρας. Έτσι η αναζήτηση μίας νέας παγκόσμιας νομισματικής πολιτικής και κανόνων εμπορικών συναλλαγών μεταξύ εθνο-κρατών κατάληξε στην ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ΔΝΤ (International Monetary Funds, IMF) και της Παγκόσμιας Τράπεζας (International Bank for .Reconstruction and Development, IBRD).

Στην συνδιάσκεψη επισημαίνεται ότι για την παγκόσμια ειρήνη πρέπει να εξαλειφθούν οι οικονομικές διαφορές που δημιουργεί η φιλελεύθερη οικονομία μεταξύ αναπτυγμένων και υποανάπτυκτων χωρών και για αυτό είναι απαραίτητη η κρατική παρεμβατικότητα. Έτσι η Παγκόσμια Τράπεζα θα στήριζε την ανάπτυξη δανείζοντας χαμηλότοκα τις κεντρικές Τράπεζες των χωρών μελών της[3]. Συλλαμβάνεται η ιδέα της ελεγχόμενης νομισματικής ισορροπίας μεταξύ των εθνικών νομισμάτων, γεγονός που είχε ταλαιπωρήσει την ανθρωπότητα τον 19ο αιώνα (επίσης κοίτα υποσημείωση [2]). Την σχετική ρύθμιση αναλαμβάνει το IMF. Στην αρχή επιλέγεται ως σημείο αναφοράς ο χρυσός, που είχε αξία 35$ ΗΠΑ η ουγκιά.

Ως προς την αποστολή του IMF, κάθε εθνικό νόμισμα θα άξιζε σε συνάρτηση της συνεισφοράς και του μεριδίου του εθνο-κράτους στον παγκόσμιο πλούτο. Όμως οι συναρτήσεις, που καλύπτουν την εν λόγω προσπάθεια:

  • τρίζουν με την ίδρυση της Comecon τον Ιανουάριο του 1949,
  • δέχονται μεγάλο πλήγμα, με την απόφαση αποδέσμευσης του δολαρίου ΗΠΑ, από τις ισοτιμίες του χρυσού τον Αύγουστο του 1971,
  • διαλύονται με τα νέα προϊόντα (CDO, CDS, BISTRO κ.ά.) των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της δεκαετίας του 1990.

 Έτσι μετά τη δεκαετία του 1990, το εικονικό νόμισα SDR, η διεθνής αναλογούσα οικονομική δύναμη Quota, και το κοινά αποδεκτό μέτρο σύγκρισης ΑΕΠ δεν εκφράζουν και πολλά. Με επαναλαμβανόμενες Γενικές Συνελεύσεις το IMF, προσπαθεί να διορθώσει τις συναρτήσεις και επιβάλλεται στη Διεθνή Τράπεζα, ούτως ώστε να ελέγχει τους κρατικούς δανεισμούς, ως προς τα έργα. Τότε εμφανίζονται οι «διεθνείς οικονομικοί οίκοι» με διάφορες προτάσεις και μεθοδεύσεις. Χάνεται ο παγκόσμιος έλεγχος με το μη εθνικό νόμισμα του Ευρώ και παράλληλα η ιδέα του Bretton Woods.

Ο Πίνακας χρεών της Παγκόσμιας Τράπεζας

Όπως αναλύεται και στην προηγούμενη ενότητα, πρέπει όσο το δυνατόν νωρίτερα να απομακρυνθούμε από τα εικονικά σημεία αναφοράς μέτρησης ευημερίας των εθνο-κρατών, που είναι προϊόν μαθηματικών συναρτήσεων και να επανέλθουμε σ’ απλά δεδομένα (ίσως και απλουστευμένα) έχοντας υπ’ όψη τις σύγχρονες πολιτικές, που εκρέουν από το Διεθνές Δίκαιο. Δηλαδή να μετατρέψουμε τα χρέη σ’ ένα αποδεκτό νόμισμα σε μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο (π.χ. τον 6/2011) με τα δεδομένα της επικρατούσας νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας και να τα αναγγείλουμε με μία απλή μορφή, κατανοητή σ’ όλους.

Οι προϋποθέσεις αυτές μπορούν να έχουν ένα κοινά αποδεκτό οργανισμό, π.χ. τα Ηνωμένα Έθνη τα οποία:

  • συνεργάζονται με την Παγκόσμια Τράπεζα (που έχει σημείο αναφοράς το Δολάριο των ΗΠΑ),
  • καθορίζουν τα σύνορα,
  • με το Διεθνές Δίκαιο, καθορίζουν κανόνες (από διεξαγωγή πολέμου μέχρι εκμετάλλευση θάλασσας)
  • φυλάσσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Έχοντας υπ’ όψη τα προαναφερόμενα, επεξεργαστήκαμε τον πίνακα Ι{α} της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο οποίος είναι ταξινομημένος σύμφωνα με τα συνολικά χρέη των εθνο-κρατών ανά τομείς (στήλες [3] – [7]), τα οποία πρέπει να εξοφλήσουν οι πολίτες τους (στήλη [10]) εκμεταλλευόμενοι την επικράτεια της χώρας (στήλη [11]), τα χωρικά ύδατα (στήλη [15]) και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των θαλασσών τους (στήλη [14]), όπως οι διεθνείς νόμοι ορίζουν.

Με την πρώτη ανάγνωση διαπιστώνουμε ότι οι πέντε μεγαλομέτοχοι της Παγκόσμιας Τράπεζας οφείλουν το 46,37% του παγκόσμιου χρέους, που ανέρχεται στα 38.526.583.000.000 $ ΗΠΑ (38,5 τρις εκατομμύρια). Μήπως μας θυμίζει Proton Bank; Εμείς το μεγαλομέτοχο που οικειοποιούνταν τα λεφτά της τράπεζας δια μέσου των επιχειρήσεών του, τον φυλακίσαμε. Η παγκόσμια έννομη τάξη τι θα κάνει;

Οι μεγαλομέτοχοι θα ισχυριστούν ότι διαθέτουν τις δυνατότητες να εξοφλήσουν, ενώ οι μικρότερες οικονομίες, που στερούνται τα αντίστοιχα μέσα αδυνατούν να πληρώσουν έστω και τα λιγοστά χρέη τους. Μία από αυτές τις χώρες, ως προς τους «οίκους αξιολόγησης», είναι η Ελλάδα (που το μερίδιο του χρέους της ανέρχεται στο 0,7%) και καταλαμβάνει ως προς τους εν λόγω οίκους την πρώτη θέση. Όμως όταν αξιολογούμε τις δυνατότητες κάθε χώρας (άτομα, εδάφη, θάλασσα) ως προς τα χρέη της, θα εκπλαγούμε. Αναλυτικότερα:

  • Ως προς το χρέος ανά άτομο (Πίνακας {Ι}β στήλη [12]) η Ελλάδα καταλαμβάνει την 19η θέση. Δηλαδή κάθε Έλληνας πολίτης οφείλει 54.211,77 $ ΗΠΑ, έναντι του 4,3 εκ.$ ΗΠΑ του Λουξεμβουργιανού και 500.000 $ ΗΠΑ του Ιρλανδού.
  • Ως προς το τετραγωνικό μέτρο της επικράτειας η Ελλάδα πρέπει να αποδώσει 4.420,5 $ ΗΠΑ (και καταλαμβάνει την 17η θέση, Πίνακας {Ι}β στήλη [13]), έναντι της επικράτειας του Λουξεμβούργου που πρέπει να αποδώσει 829.902,17 $ ΗΠΑ, της Μάλτας 154.398,73 $ ΗΠΑ και της Ολλανδίας 63.920,42.$ ΗΠΑ
  • Εάν τώρα προσθέσουμε και την ΑΟΖ, το χρέος της Ελλάδος ανά τετραγωνικό μέτρο εκμεταλλεύσιμου χώρου θα μειωθεί στα 914,98 $ ΗΠΑ και η χώρα μας θα καταλαμβάνει την 20η θέση (Πίνακας {Ι}β στήλη [18]), έναντι του Βελγίου που ανέρχεται στα 41.172,23 $ ΗΠΑ και της Γερμανίας 13.567,11 $ ΗΠΑ.

Μετά από το σοκ της έκπληξης θα μας κυριεύσει ο θυμός. Θα αναρωτηθούμε «μα γιατί αυτά τα πάθη;», γιατί ο άδικος χαμός των πέντε συμπολιτών μας στις διαδηλώσεις; Γιατί οι εκατοντάδες τραυματίες (που αποκρύφτηκαν απ’ όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης); γιατί οι συνταξιούχοι να καταδικάζονται σε συντάξεις εξολόθρευσης[4]; και οι άνεργοι σε πείνα; Και αν θέλετε γιατί διαμελίστηκε η Λιβύη που είχε μηδέν χρέη;

 

 

 

R [1]

Countries

[2]

General Gov/nt

[3]

Monetary Auth.

[4]

Banks

[5]

Other Sectors

[6]

Direct Inv. Inter

Company

[7]

Total

[8]

% per total

[9]

Population

[10]

Land+

shelf area sq.km

[11]

dept per person

[12]

dept. per sq.m

[13]

EEZ sq.km

[14]

Shelf sq.km

[15]

EEZ+

Shelf sq.km

[16]

EEZ+

Shelf+land

[17]

dept per sq.m

[18]

1

EURO Area

3.423.971

401.409

6.700.752

3.491.451

2.063.387

16.080.970

19,354

492.387.344

4.324.782

32.659,19

3.718,33

26.045.855

2.689.848

28.735.703

30.370.637

529,49

2

United States

4.472.892

425.556

2.953.309

5.635.256

1.227.799

14.714.812

17,710

313.232.044

9.826.675

46.977,35

1.497,44

11.351.000

2.193.526

13.544.526

21.177.675

694,83

3

United Kingdom

534.739

34.161

5.837.943

2.706.183

723.395

9.836.421

11,838

62.698.362

243.610

156.884,82

40.377,74

6.805.586

722.891

7.528.477

7.049.196

1.395,40

4

France

1.525.516

218.713

2.652.328

799.638

436.488

5.632.683

6,779

65.312.249

643.801

86.242,37

8.749,11

11.035.000

389.422

11.424.422

11.678.801

482,30

5

Germany

1.645.778

15.465

2.423.980

897.508

640.932

5.623.663

6,768

81.471.834

357.022

69.025,85

15.751,59

57.485

57.485

114.970

414.507

13.567,11

6

Japan

981.405

186

1.128.072

581.467

27.874

2.719.004

3,272

126.475.664

377.915

21.498,24

7.194,75

4.479.388

454.976

4.934.364

4.857.303

559,78

7

Italy

1.191.641

3.907

909.053

370.620

209.256

2.684.477

3,231

61.016.804

301.340

43.995,70

8.908,47

541.915

116.834

658.749

843.255

3.183,47

8

Netherlands

341.983

7.280

1.585.696

422.170

298.317

2.655.446

3,196

16.847.007

41.543

157.621,23

63.920,42

154.011

77.246

231.257

195.554

13.579,09

9

Spain

453.581

66.097

1.152.698

632.270

265.649

2.570.295

3,093

46.754.784

505.370

54.973,95

5.085,97

1.039.233

77.920

1.117.153

1.544.603

1.664,05

10

Ireland

142.059

185.974

532.175

1.144.815

352.207

2.357.230

2,837

4.670.976

70.273

504.654,70

33.543,89

410.310

139.935

550.245

480.583

4.904,94

11

Luxembourg

3.540

1.381

691.192

1.232.020

217.994

2.146.127

2,583

503.302

2.586

4.264.093,92

829.902,17

0

0

0

2.586

829.902,17

12

Belgium

300.757

32.000

631.176

151.920

282.977

1.398.830

1,684

10.431.477

30.528

134.097,02

45.821,21

3.447

3.447

6.894

33.975

41.172,33

13

Switzerland

29.930

18.618

670.037

444.807

182.985

1.346.377

1,620

7.639.961

41.277

176.228,26

32.618,09

0

0

0

41.277

32.618,09

14

Australia

159.238

759

706.470

283.258

152.233

1.301.958

1,567

21.766.711

7.741.220

59.814,18

168,19

8.505.348

2.194.008

10.699.356

16.246.568

80,14

15

Canada

298.634

348

313.122

443.455

125.197

1.180.756

1,421

34.030.589

9.984.670

34.696,90

118,26

5.599.077

2.644.795

8.243.872

15.583.747

75,77

16

Sweden

78.114

3.587

571.158

107.970

255.396

1.016.225

1,223

9.088.728

450.295

111.811,58

2.256,80

160.885

154.604

315.489

611.180

1.662,73

17

Hong Kong, China

1.442

74

682.406

56.282

162.982

903.186

1,087

7.122.508

1.104

126.807,30

818.103,26

879.666

831.340

1.711.006

880.770

1.025,45

18

Austria

246.646

50.695

399.933

111.619

74.635

883.528

1,063

8.217.280

7.741.220

107.520,74

114,13

0

0

0

7.741.220

114,13

19

Norway

117.750

11.118

209.678

239.873

66.090

644.509

0,776

4.691.849

323.802

137.367,81

1.990,44

2.385.178

434.020

2.819.198

2.708.980

237,92

20

Denmark

65.298

395

406.259

95.460

59.493

626.905

0,754

5.529.888

43.094

113.366,67

14.547,38

2.551.238

495.657

3.046.895

2.594.332

241,64

21

Greece

258.781

139.908

160.031

21.974

2.632

583.326

0,702

10.760.136

131.957

54.211,77

4.420,58

505.572

81.451

587.023

637.529

914,98

22

Portugal

136.117

82.841

222.718

77.267

29.326

548.269

0,660

10.760.305

92.090

50.952,92

5.953,62

1.727.408

92.090

1.819.498

1.819.498

301,33

23

Russian Federation

35.120

12.761

157.483

253.015

80.193

538.572

0,648

138.739.892

17.098.242

3.881,88

31,50

7.566.673

3.817.843

11.384.516

24.664.915

21,84

24

Finland

110.596

-19.438

298.402

66.551

61.917

518.028

0,623

5.259.250

338.145

98.498,46

1.531,97

87.171

85.109

172.280

425.316

1.217,98

25

Korea

54.262

34.921

196.498

106.029

6.267

397.977

0,479

49.004.031

120.538

8.121,31

3.301,67

300.851

225.215

526.066

421.389

944,44

26

Brazil

60.273

4.621

134.161

92.594

104.555

396.204

0,477

203.429.773

8.514.877

1.947,62

46,53

3.660.955

774.563

4.435.518

12.175.832

32,54

27

Poland

126.945

8.268

83.091

67.515

79.557

365.376

0,440

38.441.588

312.685

9.504,71

1.168,51

29.797

29.797

59.594

342.482

1.066,85

28

India

78.699

133

57.810

180.281

 

316.923

0,381

1.189.172.906

3.287.263

266,51

96,41

2.305.143

402.996

2.708.139

5.592.406

56,67

29

Turkey

85.835

12.147

90.520

115.409

5.725

309.636

0,373

78.785.548

783.562

3.930,11

395,16

261.654

56.093

317.747

1.045.216

296,24

30

Mexico

122.110

4.852

23.224

129.596

..

279.782

0,337

113.724.226

1.964.375

2.460,18

142,43

3.177.593

419.102

3.596.695

5.141.968

54,41

31

Hungary

75.186

5.475

51.975

28.274

71.589

232.499

0,280

9.976.062

93.028

23.305,69

2.499,24

0

0

0

93.028

2.499,24

32

Indonesia

114.887

13.222

16.149

78.784

 

223.042

0,268

245.613.043

1.904.569

908,10

117,11

6.159.032

2.039.381

8.198.413

8.063.601

27,66

33

Romania

32.907

15.413

33.915

34.871

26.429

143.535

0,173

21.904.551

238.391

6.552,75

602,10

23.627

19.303

42.930

262.018

547,81

34

Argentina

71.492

0

3.771

34.675

22.564

132.502

0,159

41.769.726

2.780.400

3.172,20

47,66

1.159.063

856.346

2.015.409

3.939.463

33,63

35

Iceland

4.503

2.482

1.565

103.125

12.799

124.474

0,150

311.058

103.000

400.163,31

1.208,49

751.345

108.015

859.360

854.345

145,70

36

Kazakhstan

3.976

2.548

18.632

42.740

56.212

124.108

0,149

15.522.373

2.724.900

7.995,43

45,55

0

0

0

2.724.900

45,55

37

Ukraine

25.324

9.769

27.477

54.314

6.494

123.378

0,148

45.134.707

603.550

2.733,55

204,42

147.318

79.142

226.460

750.868

164,31

38

Israel

28.282

14.027

33.739

32.503

3.857

112.408

0,135

7.473.052

20.770

15.041,78

5.412,04

26.352

3.745

30.097

47.122

2.385,47

39

Thailand

8.635

5.888

25.685

60.246

11.458

111.912

0,135

66.720.153

513.120

1.677,33

218,10

299.397

230.063

529.460

812.517

137,73

40

South Africa

40.967

819

22.987

26.247

18.346

109.366

0,132

49.004.031

1.219.090

2.231,78

89,71

1.535.538

156.337

1.691.875

2.754.628

39,70

41

Czech Republic

27.424

51

26.545

37.584

14.159

105.763

0,127

10.190.213

78.867

10.378,88

1.341,03

0

0

0

78.867

1.341,03

42

Chile

4.239

2.373

22.652

59.835

7.473

96.572

0,116

16.888.760

756.102

5.718,12

127,72

3.681.989

252.947

3.934.936

4.438.091

21,76

43

Malaysia

5.292

0

32.392

41.436

..

79.120

0,095

28.728.607

329.847

2.754,05

239,87

334.671

323.412

658.083

664.518

119,06

44

Slovak Republic

16.970

22.130

9.894

11.677

15.232

75.903

0,091

5.477.038

49.035

13.858,40

1.547,94

0

0

0

49.035

1.547,94

45

Colombia

30.580

1.245

9.253

27.788

69

68.935

0,083

44.725.543

1.138.910

1.541,29

60,53

808.158

53.691

861.849

1.947.068

35,40

46

Croatia

9.556

488

17.339

31.289

10.015

68.687

0,083

4.483.804

56.594

15.318,91

1.213,68

59.032

50.277

109.309

115.626

594,04

47

Philippines

36.310

1.513

7.864

14.279

1.458

61.424

0,074

101.833.938

300.000

603,18

204,75

1.590.780

272.921

1.863.701

1.890.780

32,49

48

Slovenia

15.512

3.171

21.534

13.933

7.074

61.224

0,074

2.000.092

20.273

30.610,59

3.019,98

220

220

440

20.493

2.987,56

49

Bulgaria

3.958

978

9.422

18.103

21.016

53.477

0,064

7.093.635

110.879

7.538,73

482,30

34.307

10.426

44.733

145.186

368,33

50

Malta

324

2.696

40.543

3.004

2.223

48.790

0,059

408.333

316

119.485,81

154.398,73

54.823

5.301

60.124

55.139

884,85

51

Peru

19.428

44

10.300

12.494

0

42.266

0,051

29.248.943

1.285.216

1.445,04

32,89

815.915

82.000

897.915

2.101.131

20,12

52

Latvia

9.023

36

20.135

8.461

4.412

42.067

0,051

2.204.708

64.589

19.080,53

651,30

28.452

27.772

56.224

93.041

452,13

53

Lithuania

12.196

522

12.083

4.841

6.200

35.842

0,043

3.535.547

65.300

10.137,61

548,88

7.031

7.031

14.062

72.331

495,53

54

Egypt

27.092

1.500

1.725

4.589

 

34.906

0,042

82.079.636

1.001.450

425,27

34,86

263.451

61.591

325.042

1.264.901

27,60

55

Belarus

12.000

1.401

6.981

11.835

884

33.101

0,040

9.577.552

207.600

3.456,10

159,45

0

0

0

207.600

159,45

56

Morocco

11.924

1.242

1.756

13.328

1.937

30.187

0,036

31.968.361

446.550

944,28

67,60

274.577

53.746

328.323

721.127

41,86

57

Estonia

1.162

346

10.867

7.197

4.645

24.217

0,029

1.282.963

45.228

18.875,84

535,44

36.992

36.992

73.984

82.220

294,54

58

Tunisia

10.851

590

4.945

6.706

0

23.092

0,028

10.629.186

163.610

2.172,51

141,14

101.857

67.126

168.983

265.467

86,99

59

Jordan

5.441

1.147

9.555

1.315

0

17.458

0,021

6.508.271

89.342

2.682,43

195,41

166

59

225

89.508

195,04

60

Ecuador

8.557

466

102

3.962

1.233

14.320

0,017

15.007.343

283.561

954,20

50,50

1.077.231

41.034

1.118.265

1.360.792

10,52

61

Uruguay

11.383

927

0

1.639

0

13.949

0,017

3.308.535

176.215

4.216,07

79,16

142.166

75.327

217.493

318.381

43,81

62

El Salvador

6.342

419

523

3.237

1.402

11.923

0,014

6.071.774

21.041

1.963,68

566,66

90.962

16.852

107.814

112.003

106,45

63

Georgia

3.581

896

1.821

1.760

2.439

10.497

0,013

4.585.874

69.700

2.288,99

150,60

21.946

3.243

25.189

91.646

114,54

64

Costa Rica

1.800

307

1.487

4.642

1.002

9.238

0,011

4.576.562

51.100

2.018,55

180,78

574.725

19.585

594.310

625.825

14,76

65

Armenia

2.877

717

1.360

1.161

850

6.965

0,008

2.967.975

29.743

2.346,72

234,17

0

0

0

29.743

234,17

66

Moldova

1.174

265

450

2.238

929

5.056

0,006

4.314.377

33.851

1.171,90

149,36

0

0

0

33.851

149,36

 

Total

17.784.807

1.873.850

33.098.798

21.802.385

8.529.858

83.089.698

100,000

4.161.093.342

92.771.598

19.968,24

895,64

 

 

 

214.500.160

387,36

Πίνακας Ι{α}: Στατιστική μελέτη κρατικών χρεών (όσες και όπως αναφέρονται στη Παγκόσμια Τράπεζα)

Πηγή:   Στήλες [2] – [7] στην ιστοσελίδα hhtp://web.worldbank.org από το στατιστικό πίνακα Gross External Debt Position by Sector (6/2011).

            Στήλες [10] – [11] από CIA-World Fact Book.

            Στήλες [14] – [16] από Wikipedia.βασιζόμενο στην ιστοσελίδα www.Seaaroundus.org.

Επεξεργασία: Βασίλης Κυρατζόπουλος Στήλες [8] – [9], [12] – [13], [17] – [18]

Οι στήλες [3] – [8] αναφέρονται σε εκατομμύρια $ ΗΠΑ.

 

 

 

Α/Α

Χρέος ανά άτομο

[12]

Χρέος ανά τετ.μ.

(εδάφη + χωρικά ύδατα)

[13]

Ποσοστό χρέους ως προς το Συνολικό αναφερόμενο χρέος (66 χωρών) [9]

Σύνολο χρέους σε εκ.$ ΗΠΑ

[8]

Χρέος ανά τετ.μ.

(εδάφη + χωρικά ύδατα + Α.Ο.Ζ)

[18]

1

Luxembourg

4.264.093,92

Luxembourg

829.902,17

EURO Area

19,354

16.080.970

Luxembourg

829.902,17

2

Ireland

504.654,70

Hong Kong, China

818.103,26

United States

17,710

14.714.812

Belgium

41.172,23

3

Iceland

400.163,31

Malta

154.398,73

United Kingdom

11,838

9.836.421

Switzerland

32.618,09

4

Switzerland

176.228,26

Netherlands

63.920,42

France

6,779

5.632.683

Netherlands

13.579,09

5

Netherlands

157.621,23

Belgium

45.821,21

Germany

6,768

5.623.663

Germany

13.567,11

6

United Kingdom

156.884,82

United Kingdom

40.377,74

Japan

3,272

2.719.004

Ireland

4.904,94

7

Norway

137.367,81

Ireland

33.543,89

Italy

3,231

2.684.477

Italy

3.183,47

8

Belgium

134.097,02

Switzerland

32.618,09

Netherlands

3,196

2.655.446

Slovenia

2.987,56

9

Hong Kong, China

126.807,30

Germany

15.751,59

Spain

3,093

2.570.295

Hungary

2.499,24

10

Malta

119.485,81

Denmark

14.547,38

Ireland

2,837

2.357.230

Israel

2.385,47

11

Denmark

113.366,67

Italy

8.908,47

Luxembourg

2,583

2.146.127

Spain

1.664,05

12

Sweden

111.811,58

France

8.749,75

Belgium

1,684

1.398.830

Sweden

1.662,73

13

Austria

107.520,74

Japan

7.194,75

Switzerland

1,620

1.346.377

Slovak Republic

1.547,94

14

Finland

98.498,46

Portugal

5.953,62

Australia

1,567

1.301.958

United Kingdom

1.395,40

15

France

86.242,37

Israel

5.412,04

Canada

1,421

1.180.756

Czech Republic

1.341,03

16

Germany

69.025,85

Spain

5.085,97

Sweden

1,223

1.016.225

Finland

1.217,98

17

Australia

59.814,18

Greece

4.420,58

Hong Kong, China

1,087

903.186

Poland

1.066,85

18

Spain

54.973,95

EURO Area

3.718,33

Austria

1,063

883.528

Hong Kong, China

1.025,45

19

Greece

54.211,77

Korea

3.301,67

Norway

0,776

644.509

Korea

944,44

20

Portugal

50.952,92

Slovenia

3.019,98

Denmark

0,754

626.905

Greece

914,98

21

United States

46.977,35

Hungary

2.499,24

Greece

0,702

593.326

Malta

884,85

22

Italy

43.995,70

Sweden

2.256,80

Portugal

0,660

548.269

United States

694,83

23

Canada

34.696,90

Norway

1.990,44

Russian Federation

0,648

538.572

Croatia

594,04

24

EURO Area

32.659,19

Slovak Republic

1.547,94

Finland

0,623

518.028

Japan

559,78

25

Slovenia

30.610,59

Finland

1.531,97

Korea

0,479

397.977

Romania

547,81

26

Hungary

23.305,69

United States

1.497,44

Brazil

0,477

396.204

EURO Area

434,37

Πίνακας Ι{β} Αποτελέσματα και ταξινόμηση ως προς την επεξεργασία του Πίνακα Ι{α}

Σε Δολάρια ΗΠΑ. Αποτελέσματα από 6/2011

Επεξεργασία: Βασίλης Κυρατζόπουλος

 

 

Ας δούμε και τα του οίκου μας

Πριν εκφράσουμε την δική μας εκδοχή σ’ ότι αφορά τα ερωτήματα που θέσαμε, πρέπει να εξετάσουμε και τις δικές μας αδυναμίες. Πρέπει να δούμε πως διαμορφώθηκαν τα 583 δις $ ΗΠΑ χρέος, που το 49,1% ανήκει στο δημόσιο (Πίνακας {Ι}α στήλη[3]).

Ο δημόσιος τομέας της Ελλάδος ως προς τους επίσημους απολογισμούς του κράτους (Πίνακας {ΙΙ}α) παρουσίασε για τελευταία φορά κέρδη το 1993 (κοίτα Πίνακα {ΙΙ}α στήλη [4], οικονομικό έτος 1992). Δηλαδή μετά από το 1993 το δημόσιο για να ισοσκελίσει τα έξοδά του σταθερά και συνέχεια προσφεύγει σε δανεισμό. Απ’ ότι βλέπουμε στον Πίνακα {ΙΙ}α από το 1994 μέχρι και το 2007 το δημόσιο κάθε έτος δανείζεται από 29 μέχρι 32 δις. Ευρώ. Βέβαια έχουμε μία περίεργη ανάκαμψη στα έτη 2000 – 2003, όπου είχαν σημειωθεί τα 13 παράνομα swaps, που είχαν οργανωθεί από τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας (παρέα με τους συμβούλους του) και τη Goldman Sachs’. Ο έλεγχος ξεφεύγει την περίοδο 2008 – 2010 (σύνολο 220,6 δις. Ευρώ, που ισοδυναμεί με το 34,33% του συνολικού δανεισμού). Η αλήθεια είναι ότι για να ισοσκελιστεί ο απολογισμός σε 18 έτη η χώρα δανείστηκε 642,4 δις. Ευρώ.

Αρχές της εν λόγω περιόδου, το εξωτερικό χρέος του δημοσίου ανέρχονταν σε 42,4 δις. Ευρώ και τέλος της περιόδου σε 298,8 δις. Ευρώ (Πίνακας {ΙΙ}β). Ακριβώς εδώ πρέπει να σημειώσουμε την αντίστοιχη διαφορά ανά τομέα. Ως προς τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας:

Period

General Gov/nt

[3]

Monetary Auth.

[4]

Banks

[5]

Other Sectors

[6]

Direct Inv. Inter

Company

[7]

Total

[8]

2003 – Q4

126.985

19.391

35.427

21.602

1.171

204.577

2008 – Q4

267.185

49.194

154.749

29.576

3.908

504.612

2011 – Q2

258.781

139.908

160.031

21.974

2.632

583.326

Πίνακας ΙΙΙ Σύγκριση, αύξησης χρέους ανά τομείς

Πηγή: Παγκόσμια Τράπεζα, δεδομένα σε εκατ. $ ΗΠΑ

Επεξεργασία: Βασίλης Κυρατζόπουλος

Από ότι βλέπουμε στον Πίνακα ΙΙΙ, όπου δεν αναμειγνύονται πολιτικά πρόσωπα, το χρέος ελαττώνεται ή/και παραμένει μικρό. Ενώ στην χώρα δεν σημειώνονται μεγάλες επενδύσεις, έχουμε μία ξέφρενη αύξηση χρέους στον χρηματοπιστωτικό τομέα (στήλες [4] και [5]), που ή θα δικαιολογηθεί με τα Ολυμπιακά έργα ή προ παραγραφής πρέπει να επέμβει ο Οικονομικός Εισαγγελέας της χώρας.

Άρα πριν ανακοινωθεί η ΑΟΖ της Ελλάδας, πρέπει να διαφυλαχτούμε από τους αετονύχηδες και από τους μεσίτες, που κυκλοφορούν στα υψηλά (και ανώτατα) κλιμάκια της διοίκησης του κράτους. ΄Έτσι θα μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στο 0,7.% μερίδιο χρέους μας, χωρίς κανενός υποδείξεις.

Είναι φανερό ότι δεν βρισκόμαστε σε οικονομική κρίση, αλλά σε κοινωνική και πνευματική!

 

 

ΟΙΚ. ΕΤΟΣ

ΝΟΜΟΣ ΦΕΚ Απολογισμού του Κράτους

[2]

ΣΥΝΟΛΟ ΕΣΟΔΩΝ

[3]

ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΕΣΟΔΑ

[4]

ΔΡΧ

ΕΥΡΩ

ΔΡΧ

ΕΥΡΩ

1992

2176-30/12/1993 ΦΕΚ Α-215

11.965.245.810.741,00

35.114.441.117,36

-26.573.046,00

-77.983.,99

1993

2276-29/12/1994 ΦΕΚ Α’-239

5.720.139.635.170,00

16.786.910.154,57

10.314.465.018.041,00

30.269.890.001,59

1994

2368-29/12/1995 ΦΕΚ Α-262

6.689.142.791.496,00

19.630.646.490,08

11.385.066.023.884,00

33.411.785.836,78

1995

2449-31/12/1996 ΦΕΚ Α-280

7.779.539.170.994,00

22.830.635.864,99

11.008.803.544.514,00

32.307.567.261,96

1996

2559-30/12/1997 ΦΕΚ Α’-274

8.497.818.026.653,00

24.938.570.877,93

12.388.645.726.472,00

36.356.994.061,55

1997

2674-31/12/1998 ΦΕΚ Α-294

10.106.996.838.239,00

29.661.032.540,69

12.283.968.280.509,00

36.049.796.861,36

1998

2780-30/12/1999 ΦΕΚ Α-297

11.386.435.670.286,00

33.415.805.342,00

9.991.581.270.043,00

29.322.322.142,46

1999

2876-29/12/2000 ΦΕΚ Α-288

12.843.023.628.765,00

37.690.458.191,53

8.409.977.051.717,00

24.680.783.717,44

2000

2979-31/12/2001ΦΕΚ Α-298

14.666.692.536.099,00

43.042.384.552,01

6.936.055.116.816,00

20.355.260.797,70

2001

3167-2/7/2003 ΦΕΚ Α-179

16.603.443.571.737,00

48.726.173.358,00

3.992.605.000.777,00

11.717.109.319,96

2002

3285-16/11/2004 ΦΕΚ Α-220

15.142.253.023.166,60

44.438.013.274,15

8.418.897.922.639,54

24.706.963.822,86

2003

3415-22/11/2005 ΦΕΚ Α-284

15.773.296.236.767,20

46.289.937.598,73

10.448.213.867.171,10

30.662.403.131,83

2004

3509-16/11/2006 ΦΕΚ Α-250

16.772.206.572.570,80

49.221.442.619,43

13.376.757.897.717,20

39.256.809.677,82

2005

3611-23/11/2007 ΦΕΚ Α-261

17.194.670.716.751,90

50.461.249.352,17

13.621.804.702.688,30

39.975.949.237,53

2006

3720-26/11/2008 ΦΕΚ Α-242

18.868.822.903.264,80

55.374.388.564,24

11.158.843.839.144,10

32.747.890.943,93

2007

3809-11/12/2009 ΦΕΚ Α-228

19.987.623.593.845,10

58.657.736.152,15

19.600.337.878.431,00

57.521.167.654,97

2008

3829-25/2/2010 ΦΕΚ Α-32

21.072.844.431.985,10

61.842.536.851,02

22.172.656.581.308,20

65.070.158.712,57

2009

3930-10/3/2011 ΦΕΚ Α-47

19.715.193.580.049,40

57.858.235.011,15

33.388.239.184.602,50

97.984.561.070,00

 

Σύνολο

250.785.388.738.581,00

735.980.597.912,20

218.896.918.906.475,00

642.397.414.252,31

Πίνακας ΙΙ{α}: Απολογισμός του Κράτους και δανεισμός προς κάλυψη εξόδων (στήλη [4])

Πηγή: Εθνικό τυπογραφείο

Επεξεργασία: Βασίλης Κυρατζόπουλος

 

 

 

ΟΙΚ. ΕΤΟΣ

ΝΟΜΟΣ ΦΕΚ Ισολογισμού του Κράτους

[5]

Δημόσιο Χρέος

[6]

Ετήσια Προσαύξηση

[7]

 

ΔΡΧ

Ευρώ

ΔΡΧ

Ευρώ

1992

2177-30/12/1993 -ΦΕΚ Α’ 215

14.443.590.545.132,00

42.387.646.500,75

 

 

1993

2277-29/12/1994-ΦΕΚ Α’ 239

20.553.110.022.955,00

60.317.270.793,71

6.109.519.477.823,00

17.929.624.292,75

1994

2369-29/12/1995-ΦΕΚ Α-262

24.108.966.769.445,00

70.752.653.762,13

3.555.856.746.490,00

10.435.382.968,42

1995

2450-31/12/1996-ΦΕΚ Α-281

27.905.346.411.850,00

81.893.899.961,41

3.796.379.642.405,00

11.141.246.199,28

1996

2560-30/12/1997-ΦΕΚ Α’-275

36.246.173.190.500,00

106.371.748.174,62

8.340.826.778.650,00

24.477.848.213,21

1997

2675-31/12/1998-ΦΕΚ Α-295

39.039.818.911.731,00

114.570.268.266,27

2.793.645.721.231,00

8.198.520.091,65

1998

2781-30/12/1999-ΦΕΚ Α-298

41.552.067.402.686,00

121.942.971.101,06

2.512.248.490.955,00

7.372.702.834,79

1999

2877-29/12/2000-ΦΕΚ Α-289

44.117.185.819.691,00

129.470.831.459,11

2.565.118.417.005,00

7.527.860.258,05

2000

2980-31/12/2001-ΦΕΚ Α-299

47.512.362.451.775,00

139.434.666.036,02

3.395.176.632.084,00

9.963.834.576,92

2001

3168-2/7/2003-ΦΕΚ Α-180

49.930.904.948.459,00

146.532.369.621,30

2.418.542.496.684,00

7.097.703.585,28

2002

3286-16/11/2004-ΦΕΚ Α-221

53.671.024.561.237,40

157.508.509.350,66

3.740.119.612.778,40

10.976.139.729,36

2003

3416-22/11/2005-ΦΕΚ Α-285

58.378.389.903.807,10

171.323.227.890,85

4.707.365.342.569,74

13.814.718.540,19

2004

3510-16/11/2006-ΦΕΚ Α-251

67.410.853.561.633,50

197.830.824.832,38

9.032.463.657.826,34

26.507.596.941,53

2005

3612-23/11/2007-ΦΕΚ Α-262

72.968.899.388.020,30

214.142.037.822,51

5.558.045.826.386,80

16.311.212.990,13

2006

 

76.739.450.572.181,80

225.207.485.171,48

3.770.551.184.161,53

11.065.447.348,97

2007

3810-11/12/2009-ΦΕΚ Α-229

81.712.352.360.971,30

239.801.474.280,18

4.972.901.788.789,52

14.593.989.108,70

2008

3830-25/2/2010-ΦΕΚ Α-33

89.381.569.796.960,50

262.308.348.633,78

7.669.217.435.989,20

22.506.874.353,60

2009

3931-10/3/2011-ΦΕΚ Α-48

101.829.594.840.698,00

298.839.603.347,61

12.448.025.043.737,69

36.531.254.713,83

                 

Πίνακας ΙΙ{β}: Γήρανση Δημόσιου Χρέους όπως ανακοινώνει το Ελληνικό Κράτος

Πηγή: Εθνικό Τυπογραφείο

Επεξεργασία: Βασίλης Κυρατζόπουλος

 

 

Ελλάδα, αποδιοπομπαίος τράγος;

Μετά από προσεκτική μελέτη των αριθμών, διαπιστώνουμε το κοινό μυστικό όλων των συνετών ανθρώπων, ότι μία ολιγοπωλιακή χώρα, που έχει το 0,7% του εγγεγραμμένου χρέους στην Παγκόσμια Τράπεζα, με μεγάλες δυνατότητες (όπως, ναυτιλία, ανεκμετάλλευτα πλούτη σε ΑΟΖ και με πάρα πολλά τουριστικά θέρετρα) δεν είναι δυνατόν ούτε να πτωχεύσει αλλά και σε όσο δυσμενή θέση και αν βρεθεί, δεν μπορεί να επηρεάσει την παγκόσμια οικονομία. Άρα μένει το ερώτημα. Γιατί η Ελλάδα;

Θα απαντήσουμε με διάφορα σενάρια (έστω και συνομωσίες). Όπως:

Α)Να χρησιμοποιηθεί ως δειγματικός χώρος (μοντέλο) προς αντιμετώπιση της προκείμενης Ευρωπαϊκής ύφεσης: Εφόσον η οικονομία της Ελλάδας βασίζεται σε τρεις πυλώνες παροχής υπηρεσιών (τουρισμός, ναυτιλία, τράπεζες), ως προς την παραγωγή της δεν αντιπροσωπεύει την βιομηχανοποιημένη Ευρώπη. Από την άλλη κάθε μέτρο που λαμβάνεται για να ελαττωθεί η καταναλωτική πίστη (μείωση μισθών, αύξηση φόρων) βραχυπρόθεσμα σε ολιγοπωλιακή αγορά δεν επηρεάζει τις τιμές. Άρα δεν είναι δυνατό το δείγμα Ελληνική επικράτεια να αντιπροσωπεύει την Ε.Ε.

Β)Να χρησιμοποιηθεί ως ενέχυρο από τις Ευρωπαϊκές Τράπεζες: Με διάφορες συμβάσεις (όπως EUREKA, Μεσοπρόθεσμο κ.τ.λ.), οι εκποιημένες δημόσιες αξίες της Ελλάδος για εύλογο χρονικό διάστημα που βολεύει τους τραπεζίτες να παραχωρηθούν ως ενέχυρα σε τράπεζες.. Ειδικά σε Αγγλικές, Γαλλικές, Γερμανικές, Ισπανικές ή Ολλανδικές, που το Τραπεζικό τους σύστημα επιβαρύνει το μεγαλύτερο τμήμα των χρεών τους (κοίτα Πίνακα {Ι}α στήλη [5]). Τα ομόλογα, που διαθέτουν οι εν λόγω τράπεζες (μέσω CDO’s ή μέσω συμβάσεων κουρέματος) θα χρησιμοποιηθούν ως δούρειος ίππος, για να μας πάνε στα Αγγλικά Δικαστήρια (όπως αποδεχτήκαμε με το Μεσοπρόθεσμο) τα οποία θα ενεχυριάσουν υπέρ των ξένων τραπεζών τα Ελληνικά δημόσια πλούτη.

Γ) Εκμετάλλευση της ΑΟΖ από τρίτους: Εφόσον δεν έχουμε δηλώσει ακόμα ότι διαθέτουμε, οι Ευρωπαϊκές χώρες, όπως Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Φινλανδία (χώρες που ακούγονται συχνά να μας ζητούν εγγυήσεις), διαθέτουν ελάχιστη ΑΟΖ έναντι της Γαλλίας, Αγγλίας ακόμα και Ιρλανδίας (κοίτα Πίνακα {Ι}α στήλη [14]) να θέλουν να εκμεταλλευθούν την «αδυναμία» μας και να υφαρπάξουν την εκμετάλλευση της Ελληνικής ΑΟΖ. Το ζήτημα θα εμφανιστεί και ως ειρηνική διαδικασία ως προς την Τουρκία, αλλά και θα εμποδίσει την κάθοδο της Ρωσίας στην Μεσόγειο.

Δ) Μεταφορά προτεκτοράτου, από μία σφαίρα σ’ άλλη: Με την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και με την έλευση Στρατιωτικού Κατεστημένου στην Ελλάδα (επταετία), η χώρα μας είχε υπογράψει πολλές συμβάσεις με εταιρίες των ΗΠΑ και παραχωρήσαμε πολλά δικαιώματα υπέρ των πολυεθνικών εταιριών που εδρεύουν στις ΗΠΑ. Μετά από το τραπεζικό σκάνδαλο του 2008, που ξεκινά από την δεκαετία του 1990 στις ΗΠΑ, διαπιστώθηκε ότι πολλές Ευρωπαϊκές τράπεζες είχαν επενδύσει στα αμφίβολα χρηματοπιστωτικά προϊόντα των ΗΠΑ (κοίτα σημείωση [2]). Η κεντρική κυβέρνηση των ΗΠΑ ξεπέρασε το ζήτημα τυπώνοντας 1,4 τρις $ ΗΠΑ. Όμως αυτό προκάλεσε μεγάλους τριγμούς στις Ευρωπαϊκές τράπεζες. Έτσι τα οικονομικά κέντρα των ΗΠΑ αναγκάζονται να παραχωρήσουν τα προτερήματά τους στους αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς κύκλους. Η χώρα μας απλώς ζει την εν λόγω μεταβίβαση. Τα «νέα αφεντικά» απλώς προσπαθούν να αναλάβουν «καθαρή αξία».

Επίλογος

Άλλα πολλά σενάρια μπορούν να γραφθούν. Εξ άλλου στα Ελληνικά bloq του διαδικτύου κυκλοφορούν άλλα τόσα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ούτε οι εκβιασθέντες αντιπρόσωποί μας στην Βουλή γνωρίζουν τα πραγματικά δεδομένα, αλλά ούτε εμείς οι ερευνητές έχουμε ελεύθερη πρόσβαση στα κρατικά δεδομένα, όπως το Ελληνικό Σύνταγμα ορίζει. Και η κυβερνητική κάστα συνεχίζει να μας παραμυθιάζει με τους θιασώτες των τηλεοπτικών παραθύρων.

Την περίοδο, που επεξεργαζόμουν τα δεδομένα του παρόντος άρθρου, έμαθα και τον χαμό του Νεοκλή Σαρή. Όπως θα τόνιζε και ο αείμνηστος, αυτοί που «πουλούν την πατρίδα» με αυτούς «που πουλούν πατρίδα» εάν συνεργάζονται στην διοίκηση του δημοσίου υπό την επίβλεψη του «μεσάζοντα της παγκόσμιας μεσιτικής ένωσης», είναι πολύ δύσκολο να αντλήσουμε πρωτογενείς πληροφορίες από τον κρατικό μηχανισμό.

Όμως μετά από την απώλεια του Νεοκλή Σαρή, θεωρώ καθήκον μου να επιστρέψω στην συγγραφική μου θεματολογία, για να συνεχιστεί το έργο δημοσίευσης των πραγματικών διαστάσεων των ελληνοτουρκικών σχέσεων (μελέτη «ποινικών μητρώων», όπως θα έλεγε ο εκλιπών). Εξ άλλου τους τελευταίους μήνες που ασχολούμαστε τόσο έντονα με τα φανταστικά και μη σενάρια, έχουν γίνει πάρα πολλά στην απέναντι όχθη και όπως αναμένονταν, κάποιοι κύκλοι μερίμνησαν να μείνουν μακριά από την επικαιρότητα.

βκ

Σημειώσεις

[1] Μερκοζί, ο Ευρωπαϊκός Τύπος ονόμασε τις προτάσεις που κατατίθονταν στις Υπουργικές Συνδιασκέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τις αλλεπάλληλες συσκέψεις που είχαν οι Μέρκερ και Σαρκοζί το καλοκαίρι του 2011.

[2] Για το θέμα αυτό κοίτα άρθρο του Β. Κυρατζόπουλου, «Οι εξολοθρευτές της νέας τάξης πραγμάτων» [στο έντυπο Πολίτης τευχ. 532 και ηλεκτρονικά μέσα Αντίβαρο 22/7/2011 (www.antibaro.gr/node/3239), Ελεύθερη Ζώνη 23/7/2011 (www.elzoni.gr/html/ent/795/ent.11795.asp). Επίσης στο άρθρο Β. Κυρατζόπουλος «Το τελευταίο άσμα» Ελεύθερη Ζώνη 19-20/11/2011 (www.elzoni/html/ent/234/ent.15234.asp).

[3] Η Παγκόσμια Τράπεζα, που εδρεύει στο Washington DC, απαριθμεί 187 κράτη μέλη. Σήμερα δραστηριοποιούνται πέντε υποτμήματα, το καθένα με διαφορετικά μέλη και σκοπό. Το κεντρικό τμήμα IBRD συνεργάζεται με τα Ηνωμένα Έθνη. Η Ελλάδα είναι από τα ιδρυτικά μέλη του Ιδρύματος. Στα όργανα αποφάσεων οι ΗΠΑ διατηρούν το δικαίωμα ΒΕΤΟ και κατέχουν το 16,4% των ψήφων. Οι υπόλοιπες χώρες εμφανίζονται ως: Ιαπωνία 7,9%, Γερμανία 4,5%, Ηνωμένο Βασίλειο 4,3%, Γαλλία 4,3% και οι υπόλοιπες 182 χώρες το 62,6%. Οι αποφάσεις επικυρώνονται μόνο με την συγκατάθεση του 85% των ψήφων. Σήμερα προεδρεύει ο τέως αναπληρωματικός Γραμματέας των ΗΠΑ και τέως πρόεδρος της Goldman Sachs’ Robert Zoellick. (κοίτα en.wikipedia.org).

[4] Εάν αφαιρεθούν τα τιμολόγια ΔΕΚΟ, το υπόλοιπο της ελάχιστης κανονικής σύνταξης ως προς την προμήθεια θερμίδων και βιταμινών ανά ημέρα (από την αγορά) αγγίζει το κατώτερο δυνατό όριο για επιβίωση.

 

Ανιχνεύσεις

Δραχμή – Ευρώ – Χρέος

 

 

Η ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ …..

28 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι εφικτή και η Άμεση Δημοκρατία είναι ζωτικά αναγκαία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος*

 http://www.infonewhumanism.blogspot.com

Ο καπιταλισμός, ως οικονομικό σύστημα, όπως είναι γνωστό, βρίσκεται, εξαιτίας της χαοτικής του φύσης, απο την εμφάνισή του σε μιά διαρκή καταστροφική κρίση. Για το ξεπέρασμα των εκάστοτε κρίσεών τους οι ‘εθνικοί καπιταλισμοί’, έβρισκαν διάξοδο στις τοπικές, τις εθνικές και τις παγκόσμιες πολεμικές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις. Αυτή η διαδικασία αντιμετώπισης των καπιταλιστικών κρίσεων σε συνδυασμό με τη λεηλασία της εργαζομενης κοινωνίας-ανθρωπότητας, έφερνε, όπως είναι φυσικό, όλο και μεγαλύτερες κοινωνικές δυνάμεις απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα.

Τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα που διαμορφώθηκαν σ’ αυτή τη διαδικασία αντιμετώπισης των κρίσεων, οργάνωσαν σε συνεργασία με τις διαπλεκόμενες πολιτικές γραφειοκρατίες της αστικής-αντιπροσωπευτικής ‘δημοκρατίας’, ένα πραξικόπημα στο εσωτερικό του καπιταλιστικού συστήματος και ενάντια στον καπιταλισμό ως τρόπο παραγωγής, με στόχο την απόλυτη καθυπόταξη της κοινωνίας στα συμφέροντα όχι γενικά του κεφαλαίου, αλλά στα ηγεμονικά σχέδια του σκληρού πυρήνα της παγκόσμιας καπιταλιστικής συμμορίας. Το αποτέλεσμα ήταν η νεοφιλεέυθερη παγκοσμιοποίηση, η οποία αναγορεύει σε υπέρτατες αξίες τα τρία βασικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού:
  • Ο γενικευμένος κανιβαλισμός είναι το πρώτο χαρακτηριστιό της παγκοσμιοποίησης, που στηρίζεται στη βασική καπιταλιστική αρχή του καταστροφικού ανταγωνισμού για την απεριόριστη και βίαιη συσσώρευση πλούτου, ανισότητας και δυστυχίας σύμφωνα με την οποία “το μεγάλο κεφάλαιο τρώει το μικρό και συνεπώς ο θάνατός σου η ζωή μου”, με συνέπεια τον εκπρολεταρισμό εκατοντάδων χιλιάδων, ή και εκατομμυρίων μικροεπιχειρηματιών.
  • Ο οργανωμένος βαμπιρισμός είναι το δεύτερο χαρακτηριστικό της νεοφιλελέυθερης παγκοσμιοποίησης που στηρίζεται στην κύρια καπιταλιστική αρχή για την απεριόριστη εκμετάλλευση της Εργασίας, που καταλήγει στη βίαιη αφαίμαξη των μισθωτών δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, μέχρι την πλήρη αξαθλίωση της αποφασιστικής πλειονότητας της εργαζόμενης κοινωνίας-ανθρωπότητας.
  • Ο οικοφασισμός του κεφαλαίου είναι το τρίτο χαρακτηριστικό της παγκοσμιοποίησης που στηρίζεται στη μυωπική αντιμετώπιση της ζωής, της Φύσης και της κοινωνίας από το κεφάλαιο, που ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για την απεριόριστη μεγέθυνση της παραγωγής, με μοναδικό σκοπό τη μεγιστοποίηση και την υπερσυσσώρευση του ιδιωτικοποιημένου κοινωνικού πλούτου, με αποτέλεσμα να ανατρέπει τις ισορροπίες της Φύσης και των διάφορων ζωτικών για τον άνθρωπο οικοσυστημάτων, να καταναλώνει ληστρικά τους φυσικούς πόρους των επόμενων γενεών και να απειλεί άμεσα ακόμα και την ίδια τη ζωή στον πλανήτη.
Η απόλυτη αποτυχία της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης να λύσει τα προβλήματα της ανθρωπότητας και η αδυναμία του σκληρού πυρήνα να ηγεμονεύσει πάνω στην ανθρωπότητα αποδείχνει πως ο καπιταλισμός μπήκε οριστικά στη φάση της παρακμής του, στο τελικό στάδιο της ύπαρξής του, το στάδιο που χαρακτηρίζεαται από τη “ζωϊκή κατάρρευση του καπιταλισμού”. Είναι το στάδιο που ο καπιταλισμός αντιλαμβάνεται το τέλος του και αυτό τον κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο. Στην κατανόηση αυτής της πραγματικότητας δεν μπορούμε να φτάσουμε με  θολές και πληκτικές  ποσοτικές αναλύσεις πλευρών ή και συνολικά  της καπιταλσιτικής οικονομίας, αλλά με την αναζήτηση μιάς άλλης οικονομικής φιλοσοφίας που θα εκτοπίζει την κερδοκεντρική  φιλοσοφία του καπιταλισμού και θα αποκαθιστά τη θέση του ανθρώπου στην οικονομία και συνεπώς στην κοινωνία.
Η εμφάνιση του κινέζικου μανιακού κρατικοκαπιταλισμού, που τόσα χρόνια κρυβόταν πίσω από τη μάσκα του ψευδοκομμουνισμού, χάλασε προσωρινά τα σχέδια για τη δυτική παγκόσμια ηγεμονία, αλλά πρόσφερε τη μαγική συνταγή στο δυτικό καπιταλισμό για τη ‘σωτηρία και μακροημέρευσή του’. Το μυστικό της συνταγής δεν είναι, φυσικά, παρά τα χαμηλά κινέζικα μεροκάματα και οι μεγάλες στρατιές των ανέργων. Ο σκληρός πυρήνας της παγκοσμιοποίησης, η παγκόσμια συμμορία με τα πολλά πρόσωπα, αποφάσισε να επιταχύνει την παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και να κινεζοποιήσει ακόμα και σε υπρεθετικό βαθμό την Εργασία για να γίνει ανταγωνιστικότερη, πράγμα που επιδιώκεται να επιτευχθεί:
  • με τη μειωση της ρευστότητας που θα βγάλει απο τη μέση την πολυάριθμη μικρομεσαία επιχειρηματική τάξη (τη βάση της πραγματικής  οικονομίας, αλλά και της  αστικής δημοκρατίας) και θα μεγαλώσει τις στρατιές των ανέργων, αλλά και την πίττα και τα κέρδη του ηγεμονικού κεφάλαιου,
  • με τις πολιτικές και τα προγράμματα λιτότητας με τα οποία θα ρίξει μισθούς και συντάξεις στο επίπεδο της απόλυτης φτώχειας και της εξαθλίωσης της εργαζόμενης κοινωνίας, με αποτέλεσμα τη διάλυση κάθε μορφής συλλογικότητας και συνεπώς την καταστροφή κάθε μορφής ατομικής Εαυτότητας και συλλογικής-κοινωνικής Ταυτότητας που θα μπορούσαν να αρθρώσουν κοινωνικό αντίλογο και κοιωνικές διεκδικήσεις και
  • με την ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων, των υποδομών και της παραγωγικής βάσης των χωρών, τον μηδενισμό των δημοσίων επενδύσεων και του κοινωνικού κράτους, πράγμα που αποσκοπεί στην ιδιωτικοποίηση ολόκληρης της υπαρξιακής βάσης της κοινωνίας με αναπόφευκτη συνέπεια το θρυματισμό του κοινωνικού ιστού και την αγελοποίηση-οπαδοποίηση των εργαζόμενων και άνεργων ανθρώπων για να μην αποτελούν εμπόδιο στα σχέδια του ηγεμονικού κεφαλαίου.
Ο καθένας μας κατανοεί πως όλα αυτά τα καταστροφικά και απάνθρωπα δεν θα μπορούσαν να γίνουν σε συνθήκες αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με πολιτικούς αχυράνθρωπους. Οι νέοι αλχημιστές νακάλυψαν τη νέα ‘φιλοσοφική λιθο’, τους τεχνοκράτες και γι’ αυτό το σύστημα αποσύρει έναν-έναν τους πολιτικούς γραφειοκράτες και κατασκευάζει θεωρίες περί μάγων τεχνοκρατών που τάχα θα λύσουν τα προβλήματα, μερικοί απο τους οποίους βρίσκονται κιόλας σε πρωθυπουργικούς θώκους. Πρόκειται για τη νέα γενιά αχυρανθρώπων που θα εφαρμόσουν τα “σχέδια σωτηρίας” των χωρών τους με συνταγές Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά με νομιμοποιητικές αποφάσεις των “εθνικών αντιπροσωπειών” και των αστικών κοινοβουλίων. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται πως τους “τεχνοκράτες” θα τους ακολουθήσουν όπου χρειαστεί οι ΝΑΤΟϊκοί Κολονέλοι, για να αολοκληρωθεί η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και να στηθεί η λεγόμενη παγκόσμια κυβέρνηση ως παγκόσμιος φασισμός, είναι καταδικασμένος να χειροκροτεί τους δημιους του μέχρι την τελευταία του πνοή, κρατώντας την άδεια καραβάνα, “χορηγία της άλφα Πολυεθνικής, του βήτα δοτού Δημάρχου ή του γάμα Μητροπολίτη”.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμα και αυτό το συντηρητικό κατασκεύασμα, αποτελεί εμπόδιο για τα σχέδια της παγκόσμιας καπιταλιστικής συμμορίας, γιατί θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αντιδράσει ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση του Κεφαλαίου και την κινεζοποίηση της Εργασίας και με ένα άλμα προς το μέλλον, όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, να κινηθεί σε αντίθετη και διαφορετική κατεύθυνση προς μια Ευρώπη των Λαών και της Άμεσης Δημοκρατίας. Γι’ αυτό η Ε.Ε είναι πιά στόχος υπο διάλυση. Την υπεργολαβία την ανάλαβε προφανώς Γερμανία με αντάλλαγμα να της ανατεθεί ο ρόλος του Ευρωπαίου Ηγεμόνα και να δει το εθνικοσοσιαλιστικό της όραμα να γίνεται πραγματικότητα. Ο γερμανικός Λαός μπορεί και πρέπει να διαχωρίσει τη θέση του από το γερμανικό κεφάλαιο και το γερμανικό ιμπεριαλισμό, γιατί η ιστορία και η ανθρωπότητα δεν θα του συγχωρήσει ένα νέο έγκλημα σε βάρος της Ευρώπης, της Ανθρωπότητας και του Πολιτισμού. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με την υπόδειξη του υπεργολάβου,  αναλαμβάνει τα οικονομικά της μιάς μετά την άλλη των χωρών της Ε.Ε και σε λίγο η Ευρωπϊκή Κεντριή Τράπεζα θα χρηματοδοτεί το Δ.Ν.Τ. για να σώσει την Ε.Ε. που χρηματοδοτεί την Ε.Κ.Τ. με τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων.
Πρόκειται ασφαλώς για την απόλυτη καπιταλιστική σχιζοφρένεια που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη καπιταλιστική βαρβαρότητα. Οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται τα σχέδια του Κεφαλαίου και γνωρίζοντας πως η κατάρρευση του καπιταλισμού θα οδηγήσει στο χάος που βολεύει τις καραδοκούσες δυνάμεις του φασισμού, ετοιμάζονται για τη ριζική και τη μεθοδική ανατροπή του. Οι πρόσφατες εμπειρίες του Κινήματος των Πλατειών δείχνουν πως η ανθρωπότητα αποφάσισε να γυρίσει σελίδα και από την αστική δημοκρατία του Κεφαλαίου να περάσει στην Άμεση Δημοκρατία της Κοινωνικής Αυτοδιεύθυνσης. Συνοψίζοντας τις εμπειρίες από διάφορα μέρη του πλανήτη διαπιστώνουμε πως σταδιακά διαμορφώνεται στις Πλατείες, που λειτουργούν ως Νέα Εκλησία του Δήμου, ως Νέος Δημόσιος Χώρος, μιά “Πολιτική απο τα Κάτω” η οποία εκδηλώνεται:
  1. Ως μερική άρνηση του καπιταλισμού, δηλαδή ως αντίδραση απέναντι σε επιμέρους πολιτικές του Κεφαλαίου με το αίτημα για ένα δικαιότερο σύστημα, (ΗΠΑ, Καναδας, Ιαπωνία, Κίνα, Ισραήλ κλπ.)
  2. Ως άρνηση του υφιστάμενου αυταρχικού συστήματος διακυβέρνησης και αίτημα ένα σύστυημα  Λαϊκής Κυριαρχίας, (Αφρική, Μέση Ανατολή)
  3. Ως πλήρη άρνηση του καπιταλισμού που εκφράζεται με την κατάληψη και αυτοδιαχείρηση των εργοστασίων από τους ίδους τους εργαζόμενους, με αίτημα την κοινωνικοποίηση της οικονομίας και στόχο μιά άλλη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, ένα άλλο κοινωνικό σύστημα κοινωνικής ααυτοδιαχείρισης (Λατινική Αμερική)
  4. Ως ξεκαθαρισμένη αντικαπιταλιστική στρατηγική με στόχο την  οριστική υπέρβαση του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού σε όλες τις εκδοχές του και την αντικατάστασή του  με την Άμεση Δημοκρατία Παντού, (Ευρώπη).
Είναι προφανές πως ο καπιταλισμός έχει οριστικά χρεοκοπήσει και η ανθρωπότητα βρίσκεται σε προϊούσα επαναστατική διαδικασία, με στόχο να αποτρέψει την καπιταλιστική βαρβαρότητα και στη θέση της να βάλει ένα σύστημα κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης, που θα αποκαταστήσει:
  • Τη σχέση αρμονικής συνύπαρξης της ανθρώπινης κοινωνίας με τη Φύση.
  • Τη σχέση κοινωνίας και οικονομίας, στα πλαίσια της οποίας τα μέσα παραγωγής και ολόκληρος ο φυσικός, ο οικονομικός και ο κοινωνικός πλούτος ανήκουν συνολικά και αδιαίρετα στην κοινωνία-ανθρωπότητα και η οικονομία υποτάσσεται στις ανάγκες της κοινωνίας και όχι το αντίστροφο.
  • Τη σχέση αμοιβαιότητας μεταξύ των μελών μιάς κοινωνίας, στα πλαίσια της οποίας καταργείται κάθε σχέση διακρίσεων και ιεραρχικής εξουσίας και συνεπώς εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και η ελευθερία του καθενός αποτελεί προϋπόθεση για την ελευθερία και την ευτυχία των άλλοων.
  • Τη σχέση των ανθρώπων με την κοινωνία, η οποία προσδιορίζερται από την αρχή “πάντων πραγμάτων μέτρον άνθρωπος”, που βρίσκει την καλύτερη δυνατή πραγμάτωσή της στα πλαίσια της Άμεσης Δημοκρατίας.
  • Τη σχέση μεταξύ των Λαών, και των Εθνών, η οποία απαλλαγμένη από την πολιτική του “διάιρει και βασίλευε” του κεφαλαίου, θα μπορεί να προσδιορίζεται από τον αλληλοσεβασμό και την αμοιβαά συνεργασία, στα πλαίσια ενός οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Στον πυρήνα αυτής της επιλογής της ανθρωπότητας βρίσκεται η συνειδητοποίηση, πως η αιτία όλων των δεινών του πολιτισμού βρίσκεται στην ανισότητα, η οποία προκαλείται από την ατομική  ιδιοκτησία και ειδικότερα από την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και στον έλεγχο της οικονομίας από μιά μικρή μειοψηφία επιχειρηματιών που καταδυναστεύουν την εργαζόμενη κοινωνία για να συσσωρεύουν πλούτη από τη μεριά των λίγων και δυστυχία από τη μεριά των πολλών. Η συνειδητοποίηση πως, όπου υπάρχει ανισότητα δεν μπορεί να υπάρξει ούτε ελευθερία, ούτε δημοκρατία, οδηγεί όλο και περισσότερους ανθρώπους στην ιδέα της κοινοκτημοσύνης και της Άμεσης Δημοκρατίας με προοπτική την αταξική κοινωνία και τον Ανθρωπισμό.
Έτσι διαμορφώνεται μιά νέα κοσμοαντίληψη που ξεπερνάει τον παραδοσιακό καπιταλισμό, αλλά και τον κρατικοκαπιταλισμό της τριτοτεταρτοδιεθνούς εκδοχής και ανοίγει τις προοπτικές για μιά κοινωνία της κοινοκτημοσύνης, της ισότητας, της ευημερίας και της ελευθερίας, για μιά κοινωνία της Άμεσης Δημοκρατίας, της Αταξικότητας και του Οικουμενικού Ουμανισμού. Στα πλαίσια αυτών των εξελίξεων η τακτική του Κινήματος των Πλατειών θα αναβαθμίζεται, σε μιά σχέση αλληλοτροφοδότησης με εμπειρίες και ιδέες, σταθερά σε Κίνημα ολόκληρης της Κοινωνίας, που αμέσως μετά από τις πλατείες θα καταλάβει τα εργοστάσια, κάθε χώρο παραγωγής χρήσιμων αξιών, όπως και κάθε χώρο λήψης αποφάσεων, για να τους μετασχηματίσει σε κυψέλες Άμεσης Δημοκρατίας, Ισότητας, Ελευθερίας, Ευημερίας και Ευτυχίας όλων ανεξαίρετα των Πολιτών.
Οι εργαζόμενες κοινωνίες γνωρίζουν πως ο καπιταλισμός δεν θα καταρεύσει. Γνωρίζουν επίσης πως όσο παρακμάζει τόσο πιό επικίνδυνος θα γίνεται για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της, γι’ αυτό και ετοιμάζονται να τον ανατρέψουν και να οικοδομήσουν ένα καλύτερο κόσμο στον οποίο θα ισχύει η ισότητα: Κοινοκτημοσύνη+Άμεση Δημοκρατία Παντού = Κονωνική Ισότητα+Αταξική Κοινωνία.
Η ανατροπή του παρακμασμένου καπιταλισμού, σήμερα, δεν είναι μόνο εφικτή αλλά και αναγκαία για την παραπέρα κίνηση της ανθρωπότητας. Με αυτή την έννοια η σημερινή κρίση του καπιταλισμού, μπορεί να αναδειχθεί σε ευκαιρία για την ανθρωπότητα, φτάνει να απαλλαγούμε από τους σκοταδιστικούς και εξουσιαστικούς μύθους περί ‘ανθρώπινου καπιταλισμού’, περί ‘καλοπροαίρετων τεχνοκρατών’ και περί των καλών προθέσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ακόμα και περί εναλλακτικότητας της τριτοτεταρτοδιεθνιστικής ‘Αριστεράς’.
Οι νέες συνθήκες απαιτούν νέες αναλύσεις, νέες αντιλήψεις και νέες λύσεις ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, κι’ αυτό συντελείται ήδη με τη διακριτικότητα της ιστορικής διεργασίας και του κοινωνικού Γίγνεσθαι. Και μάλιστα συντελείται μακριά από τη «χάβρα» των ‘ειδικών’ αναλυτών, οικονομετρών, θεραπευτών και νοσηλευτών του καπιταλισμού, που  προσπαθούν με  βαρύγδουπες αναλύσεις και  διαγνώσεις  και με διάφορα  μαντζούνια και γιατροσόφια να τον θεραπεύσουν και να βελτιώσουν τάχα τη σχέση μεταξύ Κεφαλαίου και Εργασίας, ενώ γνωρίζουν πως Alea iacta est, γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε, χρεοκόπησε οριστικά και αμετάκλητα, τόσο σε εθνικό, ως τοπικό local-national mafia system, όσο  σε παγκόσμιο επίπεδο, ως world mafia system και παγκόσμια κυβέρνηση και γι’ αυτό  πρέπει να και θα ανατραπεί από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού.
 *Ο Κώστας Λάμπος είναι Διδάκτορας Οικονομικών Επιστημών του F.U.Berlin  

Βουλή: σάλος για τα περί καταθέσεων βουλευτών σε ελβετικές τράπεζες …..

28 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Διευκρινίσεις ζητούν από τους κκ Βενιζέλο και Πετσάλνικο δύο βουλευτές της ΝΔ

 Αναφορά προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικο με την οποία ζητούν διευκρινίσεις σχετικώς με όσα έχει υποστηρίξει ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του Ελβετικού Κοινοβουλίου, κ. Ιωσήφ Ζησιάδης, για έλληνες βουλευτές οι οποίοι διαθέτουν μεγάλες καταθέσεις σε τράπεζες της Ελβετίας, υπέβαλλαν οι «γαλάζιοι» κκ. Γερ. Γιακουμάτος και Κ. Τζαβάρας.

Επίσης, με ερώτησή τους προς τον υπουργό Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλο, αλλά και με αίτηση κατάθεσης εγγράφων που υπέβαλλαν προς τον ίδιο, ζητούν να μάθουν αν ευσταθεί ο ισχυρισμός του κ. Ζησιάδη ότι από το 2005 οι ελβετικές αρχές έχουν προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση «μια φορολογική συμφωνία, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις έξι χρόνια τώρα κωφεύουν».

Ο κ. Πετσάλνικος, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ήδη επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον κ. Ζησιάδη για να του ζητήσει σχετικές διευκρινήσεις και αναμένεται και νέα επικοινωνία τους, ενώ σε γραπτή απάντησή του προς τους δυο βουλευτές τους ενημερώνει ότι ήδη ο γ’ αντιπρόεδρος της Βουλής και πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων και των βουλευτών κ. Ευ. Αργύρης, έχει ζητήσει από τον κ. Βενιζέλο κάθε διαθέσιμο στοιχείο για κατοχή τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό από πολιτικά πρόσωπα τα οποία τυχόν προέκυψαν από τους ελέγχους του υπουργείου Οικονομικών.

Υπενθυμίζεται ότι στην πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή «Ερευνα», του κ. Π. Τσίμα (Mega), ο κ. Ζησιάδης εμφανίζεται να δηλώνει ότι: «Τον Ιούνιο έχω κάνει μια ερώτηση στην υπουργό Οικονομικών να την ρωτήσω τι γυρεύει η Ελβετία. Γυρεύει να φέρει όλα τα χρήματα από την Ελλάδα στην Ελβετία; Είναι αυτός ο στόχος της;».

Οπως σχολιάζει ο δημοσιογράφος στο σημείο αυτό «η απάντηση της υπουργού Οικονομικών της Ελβετίας τον άφησε άφωνο», καθώς «η Ελβετία του απάντησε ότι έχει προτείνει από το 2005 στην ελληνική κυβέρνηση μια φορολογική συμφωνία, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις έξι χρόνια τώρα κωφεύουν»! Μάλιστα ο ελβετός βουλευτής εμφανίζεται κατόπιν να υποστηρίζει: «Το εξηγώ αυτό γιατί οι πιο πολλοί βουλευτές, δεξιοί, του ΠαΣοΚ, έχουν πάρα πολλά χρήματα εδώ στην Ελβετία και νομίζω τα συμφέροντα δεν είναι να δηλωθούν και να είναι ανοιχτοί λογαριασμοί όπως εμείς θέλουμε να είναι με όλες τις χώρες του κόσμου».

Στην αναφορά τους οι δυο βουλευτές της ΝΔ καλούν τον κ. Πετσάλνικο να ενεργήσει αμέσως «ώστε να αποκαλυφθούν τα στοιχεία που προφανώς διαθέτει ή γνωρίζει ο ως άνω βουλευτής για τυχόν επιλήψιμες οικονομικές δραστηριότητες και γα αδιαφανή περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων βουλευτών».

Ειδικότερα, ζητούν να ξεκινήσει κάθε προβλεπόμενη από διεθνείς συμβάσεις διαδικασία «για τον εντοπισμό και την αποκάλυψη της ταυτότητας προσώπων που εμπλέκονται», αφού προηγουμένως «εξακριβωθούν τα ονόματα των βουλευτών της Ελλάδας που διαθέτουν κατά τρόπο παράνομο, επιλήψιμο ή αδιαφανή χρηματικά ποσά σε καταθέσεις ελβετικών τραπεζών».

Ενώ από τον κ. Βενιζέλο ζητούν να μάθουν αν υπάρχει πράγματι η πρόταση από το 2005 για φορολογική συμφωνία μεταξύ των δυο χωρών και επίσης ποια μέτρα προτίθεται να λάβει προκειμένου να διαπιστωθεί και να καταλογιστεί σε κάθε υπεύθυνο η ζημία που έχει προκύψει για το Ελληνικό Δημόσιο μέχρι σήμερα «εξαιτίας της ολιγωρίας των κυβερνήσεων να αξιοποιήσουν την ελβετική πρόταση και να φορολογήσουν τις καταθέσεις των Ελλήνων στην Ελβετία».   

TOVIMA GR

Αισιοδοξία στη Λευκωσία για την οριοθέτηση ΑΟΖ με Λίβανο ……

28 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Αισιόδοξη ότι θα ξεπεραστούν οι εκκρεμότητες που υπάρχουν στο θέμα της οριοθέτησης των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών Κύπρου και Λιβάνου, εμφανίστηκε η υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή.

Όπως είπε η Κύπρια ΥΠΕΞ, σύντομα θα μεταβεί στο Λίβανο αντιπροσωπεία τεχνοκρατών από την Κύπρο για συνέχιση της συζήτησης που άρχισε την περασμένη εβδομάδα στη Λευκωσία. Στην πρώτη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα, ανέφερε, καταγράφηκαν οι θέσεις των δύο πλευρών, γεγονός το οποίο χαρακτήρισε πολύ σημαντικό.

Σημειώνοντας ότι πρόκειται για πολύ λεπτό θέμα, το οποίο δεν μπορεί να λυθεί σε μια ή δύο συναντήσεις, η υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου δήλωσε ότι οι επαφές θα συνεχισθούν, εκτιμώντας ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια να βρεθούν λύσεις.

Τέλος, όπως υποστήριξε, η εκκρεμότητα αυτή δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα για το δεύτερο γύρο αδειοδότησης ερευνών.

Κληθείσα εξάλλου, να σχολιάσει τις πληροφορίες για χερσαίες έρευνες της Τουρκίας στην κατεχόμενη Αμμόχωστο [Βλέπε άρθρο] , η κ. Μαρκουλή ανέφερε ότι το υπουργείο προσπαθεί να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία και ακολούθως θα πάρει τα δέοντα μέτρα. 

naftemporiki gr

 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Διαβουλεύσεις Κύπρου – Λιβάνου για την ΑΟΖ

Γεωτρήσεις στην Αμμόχωστο ανακοίνωσε η Τουρκία

 AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Ανοιχτή επιστολή στον Σταύρο Δήμα :Την κήρυξη της ΑΟΖ μας το ταχύτερο δυνατόν ….

28 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Της Α. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ *

 

Κύριε υπουργέ, ο πολύ επιτυχής ρόλος σας ως επιτρόπου της Ε.Ε., ο λόγος σας στη Βουλή στις 16/11/2011 και η πρόσφατη επίσκεψή σας στη Λευκωσία με ενεθάρρυναν να σας απευθύνω την παρούσα, ελπίζοντας σε δική σας σωτήρια παρέμβαση.

Από πολλά ήδη χρόνια, ο νεο-οθωμανισμός που κυριαρχεί στην Τουρκία διεκδικεί φανερά και ιταμά, μεταξύ άλλων, δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) μας στην ανατολική Ελλάδα (Θράκη, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο).

Το δικαίωμα της ΑΟΖ εισήγαγε η Διεθνής Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982) και περιλαμβάνει τα εξής κατά το άρθρο 56:

«1(α) Κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκειμένων του βυθού της θάλασσας υδάτων, του βυθού της θάλασσας και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και με άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους».

Η συστηματική από πολλών ετών υποχωρητικότητά μας σε παραβιάσεις FIR, επεισόδια στα Ιμια, περιφορά του «Πίρι Ρέις» μέχρι και το Σούνιο, ο αντίθετος με το άρθρο 121 της Σύμβασης ισχυρισμός ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ, ο εορτασμός της επετείου του Αττίλα στην Κομοτηνή με τον τούρκο πρωθυπουργό και 8 υπουργούς, κ.λπ. ήταν σαφέστατα δηλωτικά των τουρκικών προθέσεων.

Εντούτοις αρνηθήκαμε σύμπραξη με την Κύπρο, όταν, επί Τάσσου Παπαδόπουλου, μας πρότεινε τη σύγχρονη με αυτήν κήρυξη και της δικής μας ΑΟΖ.

Το τετελεσμένο εις βάρος μας ήρθε στις 16 Σεπτεμβρίου 2011. Η Τουρκία άρχισε τη διερευνητική-εξορυκτική δράση στο Καστελόριζο.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2011 η Κύπρος έλαβε την πρωτοβουλία να ανοίξει «τρύπα» διερευνητική-εξορυκτική στη δική της ΑΟΖ.

Εμείς τι κάνουμε;

Παρακολουθούμε ως απαθείς θεατές!

Η Τουρκία, ωστόσο, όπως το προέβλεψα, παρά τις απειλές για casus belli κατά της Κύπρου, δεν ετόλμησε να επιτεθεί. ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ενωση ετάχθηκαν υπέρ του δικαιώματός της, όπως και κάθε άλλου κράτους, να εκμεταλλεύεται την ΑΟΖ της. Και, φυσικά, στοιχειώδης σύνεση επέβαλε αυτοσυγκράτηση στην Τουρκία. Και η Κύπρος έχει κατασκευάσει ήδη την πλατφόρμα «Ομηρος» στην ΑΟΖ της.

Μια νέα διαμαρτυρία μας δημοσιεύθηκε, μετά το τετελεσμένο γεγονός του Καστελόριζου, στην «Κ.Ε.» της 25ης Σεπτεμβρίου 2011, που απεστάλη και στους υπουργούς Εξωτερικών και Ενέργειας. Στις δε 8 Νοεμβρίου οργανώσαμε δημόσια συζήτηση για το θέμα, τονίζοντας την ανάγκη επείγουσας κήρυξης της ΑΟΖ μας και ανάλογης δράσης. Ο υπουργός μού απάντησε με επιστολή, αναγγέλλοντας την ίδρυση βάσει του Ν. 4001/2011 ενός νέου φορέα με τίτλο Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων Α.Ε. (ΕΔΕΥ ΑΕ) προς εξερεύνηση μερικών σημείων της Δυτικής Ελλάδας και νοτίως της Κρήτης.

Το σχετικό προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε ούτε λέξη αναφέρει για Καστελλόριζο, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Τον φορέα αυτό τον θεωρούμε άκαιρο και αλυσιτελή. Ακαιρο, διότι θα στοιχίσει μεγάλα ποσά ιδίως για τη στελέχωσή του σε περίοδο τόσο οξείας και βαριάς οικονομικής κρίσης. Αλυσιτελή, διότι δεν βοηθάει καθόλου στην πρόληψη της επικίνδυνης κρίσης εθνικής κυριαρχίας και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων μας της Ανατολικής Ελλάδας.

Η ανέξοδη και άμεση κήρυξη της ΑΟΖ μας, ιδίως στα ανατολικά νησιά, μας παρέχει ουσιαστική προστασία στον υδρογονανθρακικό πλούτο μας.

Δεν θεωρούμε άσκοπο να προσθέσουμε ότι οι σχετικές έρευνες στις ίδιες δυτικές περιοχές βάσει του Ν. 2289/1995 αποδείχθηκαν «τζίφος».

Προς το παρόν θεωρούμε ενδεικνυόμενη δράση:

1. Την κήρυξη της ΑΟΖ μας το ταχύτερο δυνατόν.

2. Την επείγουσα συνεργασία με μία ή περισσότερες τεχνικά και πολιτικο-οικονομικά ισχυρές χώρες.

3. Τη διάνοιξη χωρίς αναβολή στην άλλη πλευρά του Καστελόριζου και από εμάς εξορυκτικής-ερευνητικής «τρύπας» εν συνεχεία και σε νησιά μας του Αιγαίου για να προλάβουμε νέα τετελεσμένα, που έχει απειλήσει σε βάρος μας η Τουρκία.

4. Αν η Τουρκία έχει αντιρρήσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μας, να διαπραγματευτούμε μαζί της. Αν αρνείται, αυτή οφείλει να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Είναι γνωστό ότι κάθε δικαστική υπόθεση είναι ένα λαχείο.

Πολύ περισσότερο όταν χρησιμοποιεί πολιτικά κριτήρια (όπως το παραπάνω δικαστήριο από τη φύση του). Τα πολιτικά κριτήρια, ωστόσο, είναι υπέρ ημών αυτή τη στιγμή που όλος ο κόσμος τάχθηκε υπέρ της στάσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θα μιλήσουμε ωμά. Δεν είναι ο όρος ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα που τους φταίει και αφήνουν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εκτός της έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων μας.

Ας σταματήσει ο ορολογικός φαρισαϊσμός που συνήθως άλλα καλύπτει.

Κύριε υπουργέ, ο ελληνικός λαός ελπίζει στη δική σας στήριξη. 

 

  * Ομότιμης καθηγήριας Παντείου Πανεπιστημίου και προέδρου του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

ENET GR 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Γεωτρήσεις στην Αμμόχωστο ανακοίνωσε η Τουρκία

 AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Τουρκικές απειλές για το Κυπριακό …….

28 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Με οριστικοποίηση της διχοτόμησης απειλεί ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ζητά διαμόρφωση συμφωνίας λύσης και διενέργεια δημοψηφίσματος

 

Απειλές για οριστικοποίηση της διχοτόμησης σε περίπτωση που δεν βρεθεί λύση στο Κυπριακό μέχρι τον Ιούνιο του 2012 εξαπέλυσε ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ, προσθέτοντας έναν ακόμα μοχλό πίεσης στην ελληνοκυπριακή πλευρά.

Επιστρέφοντας από την πρώτη έπειτα από πολλά χρόνια επίσκεψη Τούρκου προέδρου στη Βρετανία, ανέφερε ότι το Κυπριακό ήταν ψηλά στην ατζέντα των συνομιλιών του με τη βρετανική κυβέρνηση, την οποία κάλεσε να παίξει τον ρόλο της ως εγγυήτρια δύναμη.

Έθεσε μάλιστα και το χρονοδιάγραμμα, σημειώνοντας πως θα πρέπει να διαμορφωθεί συμφωνία λύσης μέχρι το τέλος του χρόνου, ώστε να τεθεί σε δημοψήφισμα.

«Εάν δεν βρεθεί λύση, όλοι πρέπει να αποδεχθούν τη δομή των δύο κρατών στην Κύπρο και να δεχθούν τις συνέπειες», υπογράμμισε.

Σε μία ακόμα προσπάθεια να απαντήσει στην προώθηση και δεύτερου γύρου αδειοδοτήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας για έρευνες υδρογονανθράκων, η Τουρκία ανακοίνωσε την Κυριακή ότι θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην περιοχή της Αμμοχώστου.

Ο υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, σε συνέδριο που έγινε στα Κατεχόμενα, διευκρίνισε ότι αυτή η γεώτρηση, που θα φθάσει στα 3.000 μέτρα βάθος, θα πραγματοποιηθεί μόνο από την τουρκική εταιρεία ΤΡΑΟ και όχι στο πλαίσιο της συνεργασίας της με τη Shell.

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Ερογλου εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ενδεχόμενη ανακάλυψη υδρογονανθράκων στα Κατεχόμενα θα ενισχύσει και τη διαπραγματευτική θέση των Τουρκοκυπρίων στις διαπραγματεύσεις.

«Παρανομία επί της παρανομίας» χαρακτήρισε την εξαγγελία για γεωτρήσεις στα Κατεχόμενα π πρόεδρος της κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου, καλώντας την κυπριακή κυβέρνηση να καταγγείλει την Τουρκία για το συγκεκριμένο θέμα σε όλα τα διεθνή fora.

news247 Νοέμβριος 28 2011 11:19

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Γεωτρήσεις στην Αμμόχωστο ανακοίνωσε η Τουρκία

 AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Έρχεται ο επόμενος εκβιασμός των δανειστών ……

27 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Μιχάλης Ιγνατίου

 

Η επιστολή του προέδρου της ΝΔ προς τους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Eurogroup και της ΕΚΤ φαίνεται να κλείνει τον τελευταίο γύρο των εκβιασμών των Ευρωπαίων εναντίον της Ελλάδας, των αρχηγών των πολιτικών της κομμάτων και του λαού της. Ο κ. Σαμαράς επέλεξε να ακολουθήσει τις επιταγές των δανειστών της Ελλάδας. Εάν έπραξε ορθά, θα το πληροφορηθεί στις κάλπες, εάν και όποτε στηθούν…

Είπαν πως υπό άλλες συνθήκες η απάντηση θα έπρεπε να είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ, αλλά στο σημείο που οδηγήθηκαν τα πράγματα, με την ευθεία απειλή ότι «η μη υπογραφή σημαίνει όχι συντάξεις», η επιλογή ήταν μία και μοναδική. Η επιστολή, που κοινοποιήθηκε και στη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, προφανώς στόχευε πάνω απ’ όλα να αλλάξει το κλίμα στο εσωτερικό και το εξωτερικό για τον ηγέτη της ελληνικής αντιπολίτευσης, που βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, εκβιαζόμενος από τους Ευρωπαίους και από μερικούς βουλευτές του, που έχουν χάσει εντελώς την επαφή με την κοινωνία. Πρόκειται για την ομάδα των «παγκοσμιοποιημένων» της ΝΔ, οι οποίοι όταν βρεθούν ενώπιον κομματικού ακροατηρίου θυμούνται «τα ελληνοχριστιανικά τους ιδανικά»…

Σύμφωνα με τους παρατηρητές των ελληνικών πολιτικών πραγμάτων, ο κ. Σαμαράς θα πληρώσει την υπογραφή στην επιστολή που του επέβαλαν οι ξένοι, και το χειρότερο όλων θα είναι «ανοικτός» σε νέους εκβιασμούς, που θα ακολουθήσουν και θα αφορούν τις εκλογές. Δεν πρέπει να έχει κανένας την παραμικρή αμφιβολία ότι ο κ. Λουκάς Παπαδήμος «ήρθε για να μείνει» στην πρωθυπουργία. Θα προβλέψω από τώρα ότι ο «εκβιασμός» του Φεβρουαρίου θα αφορά ακριβώς την παραμονή του στην εξουσία. Και ο πρόεδρος της ΝΔ θα κληθεί να αντιμετωπίσει το νέο δίλημμα: ή παραμένει στο Μαξίμου ο σημερινός πρωθυπουργός ή η επόμενη δόση δεν θα δοθεί.

Είναι μεγάλη η ενόχληση για το γεγονός ότι οι Ελληνες πολιτικοί –εκτός αυτών της Αριστεράς- εκβιάστηκαν για να δοθεί το «πράσινο φως» για την έκτη δόση. Και βέβαια πρέπει να ομιλούμε για την πιθανότητα εκταμίευσης της έκτης δόσης, διότι την «πήραμε» με βάση τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, και όχι σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, μιάς και οι Ευρωπαίοι επέλεξαν να συνεχίσουν το σκωτσέζικο ντους στους Ελληνες πολιτικούς, που αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.

Ο εκβιασμός είναι εκβιασμός και δεν είναι δυνατόν να ωραιοποιείται η κάθε απειλή των ξένων, ακόμα και αν αφορά χρήματα, που μας έπεισαν ότι εάν δεν τα λάβει η χώρα θα χρεωκοπήσει. Απλά σκέφτομαι ότι τα ίδια και απαράλλακτα μας είπαν ότι θα συμβούν στις 15 Σεπτεμβρίου, στις 10 Οκτωβρίου, ξανά στα μέσα Νοεμβρίου και στη συνέχεια στις 15 Δεκεμβρίου. Και κάθε φορά ανακάλυπταν πως «χρήματα υπάρχουν».

Είναι ευτύχημα ότι κάποιοι άνθρωποι δεν πιστεύουν την καλοστημένη προπαγάνδα των επικεφαλής της Ε.Ε., του Eurogroup και της ΕΚΤ, η οποία μεταφέρεται με τρόπο που να τρομοκρατείται ο ελληνικός λαός. Οι δύσπιστοι θυμούνται πώς ξεκινήσαμε και πού φτάσαμε…

Από το τέλος του καλοκαιριού και μετά, τα «γεγονότα» δεν δένουν μεταξύ τους και μερικές κινήσεις που έγιναν είναι ανεξήγητες. Θυμάμαι ότι στο τέλος Αυγούστου οι εκπρόσωποι των δανειστών –αυτό ισχυρίζονταν τουλάχιστον, και είμαι μάρτυρας γι’ αυτό- έφτασαν στην Αθήνα για …περίπατο, για να φύγουν εντελώς ξαφνικά μέσα στα μεσάνυχτα. Αλλοι μίλησαν για «καυγά» με τον υπουργό Οικονομικών, άλλοι υποστήριξαν πως αναχώρησαν σε συνεννόηση με τον κ. Βενιζέλο. Είτε το πρώτο συνέβη, είτε το δεύτερο, η αποχώρηση των μελών της Τρόϊκας, για πολλούς από εμάς είναι περίεργη. Απ’ εκεί και πέρα γίναμε μάρτυρες συμβάντων σε ένα περίεργο περιβάλλον, που δημιουργούσαν μεν οι αγορές αλλά υπήρχε πάντα εμφανές το «ελληνικό στοιχείο». Και δεν αναφέρομαι μόνο στο πυροτέχνημα του Δημοψηφίσματος, που αποδείχθηκε η πλέον βλακώδης πράξη εν ενεργεία πολιτικού –(το Δημοψήφισμα θα έπρεπε να είχε γίνει τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 2010, πριν η χώρα παραδοθεί στον μηχανισμό). Ομιλώ και για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, με τον ισχυρισμό για δήθεν κινήσεις στρατιωτικών εναντίον της Δημοκρατίας, για να δικαιολογηθούν το Δημοψήφισμα και οι άνευ προηγουμένου εκβιασμοί των Ευρωπαίων στον ελληνικό πολιτικό κόσμο. Θυμίζω ότι μετά τις ανακοινώσεις της 27ης Οκτωβρίου, τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και η κ. Λαγκάρντ είχαν αποφασίσει να προωθήσουν άμεσα την έγκριση της έκτης δόσης –το Ταμείο είχε ορίσει την 11η Νοεμβρίου ως ημέρα συνεδρίασης του Δ.Σ., που θα ασχολείτο αποκλειστικά με την εκταμίευση.

Η εκβιαστική απαίτηση των Ευρωπαίων και η ετσιθελική απόσπαση των υπογραφών των κ. Παπανδρέου και Σαμαρά, είναι η ύπατη απαξίωση του ελληνικού πολιτικού κόσμου, ο οποίος οδήγησε με τα λάθη του την Ελλάδα στην οικονομική καταστροφή. Οι υπογραφές, τις οποίες απέσπασαν εκβιαστικά οι δανειστές, δεν θα σώσουν την ελληνική οικονομία, απλά μεταθέτουν το «μεγάλο κακό» που όλοι το βλέπουν να έρχεται, αλλά ουδείς μπορεί να σταματήσει. Τα μαθηματικά δεν βγαίνουν και έφτασε η στιγμή για να πουν οι πολιτικοί -πρώτη φορά στη ζωή τους- την αλήθεια στο λαό.

@mignatiou

aixmi gr

Γεωτρήσεις στην Αμμόχωστο ανακοίνωσε η Τουρκία ……

27 Νοεμβρίου, 2011 1 Σχολιο

1. Έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο στην κατεχόμενη Αμμόχωστο από την Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου ανακοίνωσε από την κατεχόμενη Κερύνεια ο τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλτίζ. 

 

tanea gr

Η γεώτρηση θα γίνει στη στεριά και αναμένεται να ξεκινήσει σε δύο ή τρεις μήνες. Για «παρανομία επί της παρανομίας» μιλά ο πρόεδρος της κυπριακής Βουλής και πρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου.

Μιλώντας στην ειδική σύνοδο για την ενέργεια, την οποία οργάνωσε το Ανώτατο Ίδρυμα Βιομηχανικών Περιφερειών (OSBUK), ο Γιλτίζ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να ακολουθήσει και γεώτρηση σε θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Κύπρου.

«Δεν σημαίνει ότι δεν θα δώσουμε απάντηση στη δική μας θαλάσσια περιοχή για τις εξελίξεις οι οποίες είναι ενάντια στο διεθνές δίκαιο» είπε -σύμφωνα με την εφημερίδα «Πολίτης», εννοώντας ότι η τουρκική πλευρά θα συνεχίσει να αναζητεί πετρέλαιο στα ανοιχτά της Κύπρου ως απάντηση στη γεώτρηση της Noble Energy.

Σύμφωνα με τον Γιλτίζ, οι έρευνες στην Αμμόχωστο θα γίνουν στα 3.000 μέτρα και σε πρώτο στάδιο θα ανοίξει μία γεώτρηση. Εντός τριών μηνών θα έχουν τα αποτελέσματα για το αν υπάρχει πετρέλαιο ή όχι. Στην περίπτωση που βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, η Τουρκία θα πάρει το 55% της παραγωγής και τα κατεχόμενα το 45%.

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου δήλωσε ότι, αν τελικά βρεθεί πετρέλαιο στην Αμμόχωστο, θα ενισχυθεί η θέση της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό.

 

———————————————————————– 

2. Σε έρευνα για υδρογονάνθρακες στα κατεχόμενα προχωρά η Τουρκία

enet gr

Όπως ανακοίνωσε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλτίζ σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια στην κατεχόμενη Κερύνεια, η Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου θα ξεκινήσει σε 2-3 μήνες έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο στην κατεχόμενη Αμμόχωστο με γεώτρηση πρώτα στη στεριά και αργότερα ίσως και στην θάλασσα, ανοικτά της Κύπρου. 

 Όλα τα έξοδα θα καλύψει η τουρκική εταιρεία πετρελαίου και αν βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, θα πάρει το 55% η Τουρκία και το 45% στην λεγόμενη «ΤΔΒΚ».

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου εκτίμησε μάλιστα ότι, αν τελικά βρεθεί πετρέλαιο στην Αμμόχωστο, θα ενισχυθεί η θέση της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το κυπριακό.

Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, επιστρέφοντας από το Λονδίνο δήλωσε ότι προειδοποίησε τους Βρετανούς ότι, αν δεν πιέσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά για λύση μέχρι τον Ιούνιο του 2012, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουν την «ΤΔΒΚ».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

 

————————————————————

3. Τουρκικές έρευνες για φυσικό αέριο στα Κατεχόμενα

 kathimerini gr

 

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλτίζ, ανακοίνωσε την απόφαση σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια.


Έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο θα αρχίσει η Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου στην κατεχόμενη Αμμόχωστο σε δυο με τρεις μήνες.
Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλτίζ, ανακοίνωσε, σύμφωνα με το ΡΙΚ, την απόφαση σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια, στην κατεχόμενη Κερύνεια.Η γεώτρηση, είπε, θα γίνει στη στεριά, χωρίς να αποκλείεται αργότερα να γίνει και στην θάλασσα, ανοικτά της Κύπρου.

Όλα τα έξοδα θα καλύψει η τουρκική εταιρεία πετρελαίου και αν βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, θα πάρει το 55% η Τουρκία και το 45% στην λεγόμενη «ΤΔΒΚ».

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ντερβίς Έρογλου δήλωσε ότι, αν τελικά βρεθεί πετρέλαιο στην Αμμόχωστο, θα ενισχυθεί η θέση της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγμετεύσεων για το Κυπριακό.

Στο μεταξύ, ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, επιστρέφοντας από το Λονδίνο δήλωσε στους δημοσιογράφους εν πτήσει ότι προειδοποίησε τους Βρετανούς ότι, αν δεν πιέσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά για λύση μέχρι τον Ιούνιο του 2012, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουν την «ΤΔΒΚ».

Θα γίνει, είπε, αυτό που είχε πει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Τζακ Στρο, για «δυο κράτη».

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

 

—————————————————————————


4. Πετρελαϊκές έρευνες στα κατεχόμενα θα ξεκινήσει η Τουρκία.

capital gr

Έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο θα αρχίσει σε δύο έως τρεις μήνες η Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Σύμφωνα με το ΡΙΚ, τη σχετική απόφαση ανακοίνωσε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλτίζ σε ειδική σύνοδο για την ενέργεια, στην κατεχόμενη Κερύνεια.

Όπως είπε ο κ. Γιλτίζ, η γεώτρηση θα γίνει στη στεριά, χωρίς να αποκλείεται αργότερα να γίνει και στην θάλασσα, ανοικτά της Κύπρου. Όλα τα έξοδα θα καλύψει η τουρκική εταιρεία πετρελαίου και αν βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, θα πάρει το 55% η Τουρκία και το 45% το ψευδοκράτος.

Εκτίμηση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ντερβίς Έρογλου είναι πως αν τελικά βρεθεί πετρέλαιο στην Αμμόχωστο, θα ενισχυθεί η θέση της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων του Κυπριακού.

Στο μεταξύ, ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, επιστρέφοντας από το Λονδίνο, υποστήριξε σε συνομιλία του εν πτήσει με δημοσιογράφους ότι προειδοποίησε τους Βρετανούς πως αν δεν πιέσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά για λύση μέχρι τον Ιούνιο του 2012, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσουν το ψευδοκράτος. Θα γίνει, σημείωσε, αυτό που είχε πει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Τζακ Στρο για «δυο κράτη».

Πηγή: www.athina984.gr

AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Ε.Ε. ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ …….

27 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Η αδυναμία της Ε.Ε. να ασκήσει κοινή πολιτική βούληση τόσο στα εσωτερικά της ζητήματα όσο και στην εξωτερική πολιτική, αφήνει σε κάποιες ισχυρές χώρες όπως είναι η Αγγλία, η Γαλλία , η Γερμανία, περιθώριο άσκησης ιδιοτελούς πολιτικής που υπερβαίνει το κοινό συμφέρον των κρατών μελών . Αυτό είναι ένα γεγονός , μια κατάσταση που η παράταση της αποβαίνει συμφέρουσα στις ισχυρές χώρες της Ένωσης. Σε αυτή τη κατάσταση οι ανίσχυρες χώρες είτε ακολουθούν ή σύρονται προς μια κατεύθυνση είτε παραγκωνίζονται .
Σε αυτό το πλαίσιο , τα εθνικά μας θέματα βρίσκονται εκτεθειμένα σε αδιαφανείς επιλογές αντί να τυγχάνουν υποστήριξης της ένωσης και κοινού σχεδιασμού , ενδεχομένως σε κάποια θέματα κοινού ενδιαφέροντος όπως είναι για παράδειγμα το φυσικό αέριο στην κυπριακή ΑΟΖ.
Αν η ενεργειακή στρατηγική , που είναι μέρος ενός ευρύτερου γεωστρατηγικού σχεδιασμού , δεν χαραχτεί με την συμμετοχή του συνόλου των κρατών μελών , τότε και σε αυτό το ζήτημα θα επικρατήσουν ιδιοτελείς ροπές που θα εμφανιστούν ως ευρωπαϊκές. Η έλλειψη κοινής ενεργειακής στρατηγικής δεν αποκλείεται να πλήξει ανεπανόρθωτα τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος και της Κύπρου.
Σε αυτό το περιβάλλον ανυπαρξίας κοινής πολιτικής ,υπερισχύουν οι αδιαφανείς σχέσεις και συμφωνίες που ειδικά στη περίπτωση της Κύπρου μπορεί να αποβούν ολέθριες.
Αν τα ενεργειακά συμφέροντα κάποιων ισχυρών χωρών της Ε.Ε. υπαγορεύσουν το κλείσιμο του κυπριακού, χωρίς να ληφθεί υπόψιν το δίκαιο, τότε ενδεχομένως να έχουμε αρνητικές εξελίξεις, είτε προς την κατεύθυνση επιβολής μιας λύσης ομοσπονδίας, διζωνικής και δικοινοτικής , είτε προς την κατεύθυνση μιας εμπράγματης λύσης που θα περιλαμβάνει την σύναψη αμέσων εμπορικών σχέσεων της Ε.Ε. με τα κατεχόμενα και εν γένει την αναβάθμιση του κατοχικού μορφώματος.
Το κακό είναι που και προς τις δύο κατευθύνσεις επενδύει το ντόπιο πολιτικό-οικονομικό κατεστημένο προφασιζόμενο αδυναμία υπεράσπισης του δικαίου και άσκησης διεκδικητικής απελευθερωτικής πολιτικής.
Αποτελεί εθνική προσταγή η εναντίωση σε αυτό το ντόπιο κατεστημένο , ώστε νέες εθνικές δυνάμεις να αναλάβουν τον αγώνα της απελευθέρωσης. Στα πλαίσια αυτού του αγώνα εμπίπτει και η εντός της Ε.Ε. και των οργάνων της, υπεράσπιση της κυπριακής δημοκρατίας και της αδιαίρετης εδαφικής και πολιτικής της κυριαρχίας.
Η επικρατούσα κατάσταση στην Ε.Ε. , υπαγορεύει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική . Να εκμεταλλευτούμε ότι μπορούμε από την Ε.Ε. ως ενιαίο θεσμό, αλλά και από τις διμερείς σχέσεις μας με κάποιες χώρες της Ε.Ε. που δεν θα ήθελαν την Αγγλία να υπερισχύει στην Ανατολική Μεσόγειο. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να διατηρούμε καλές σχέσεις και με χώρες εκτός Ε.Ε. ώστε να μη τελούμε σε κατάσταση εξάρτησης με κανένα.
Άλλωστε η συμπεριφορά της Ε.Ε. στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος δεν επιτρέπει την άνθηση του οράματος μιας αλληλέγγυας Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όμως πολυδιάστατη εθνική πολιτική έχει νόημα όταν εδράζεται σε στρατηγική διεκδίκησης και αποσκοπεί στην επαύξηση της ισχύος σε διεθνές επίπεδο , αντίθετα αν υπαγορεύεται από πολιτική υποχώρησης και εθνικής μειοδοσίας τότε η πολυδιάστατη πολιτική μετατρέπεται σε διεθνή χιονοστιβάδα εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. 


Λουκάς Σταύρου