Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 2012

ΕΛ Επικαιρότητα

Ιανουαρίου 31, 2012 Σχολιάστε

Τρίτη 31-1-2012

Advertisements

Η Ελλάδα δεν θα γίνει Κόσσοβο ….

Ιανουαρίου 31, 2012 Σχολιάστε

Βρυξέλλες, 31.01.2012. Αρθρο του Γ. Χατζημαρκάκη στο protagon.gr.


Αυτές τις μέρες στο Νταβός ο ιδρυτής του φόρουμ Κλάους Σουάμπ έδωσε το στίγμα της σύγχρονης κρίσης του Καπιταλισμού αφήνοντας να εννοηθεί ότι το μοντέλο των αγορών που εξελίχθηκε στο Δυτικό κόσμο αργοπεθαίνει. 

Η συζήτηση στη Γερμανία και τη Γαλλία έχει ανοίξει και πλέον είναι σαφές πως το οικονομικό μοντέλο κλυδωνίζεται. Δεν υπάρχει ομιλητής, εκτός των Γερμανών, που να υπερασπίζεται το σύγχρονο «γερμανικό» μοντέλο λιτότητας.

Την ώρα μιας ορατής κατάρρευσης, ένα σημαντικό μέρος της Γερμανικής πολιτικής ηγεσίας με μια συμπεριφορά ψυχαναγκαστικής εμμονής, κρατά όλη την Ευρώπη σε ομηρία.

Πρακτικά αυτή η αντίληψη βρίσκει την εφαρμογή της στο πρόγραμμα που προσπαθεί να επιβάλλει η Τρόικα στην Ελλάδα και στις απαιτήσεις που εγείρει από τη χώρα. Πήρε δηλαδή μια συνταγή ιδεολογημάτων, την ανακάτεψε στο μίξερ και προσπαθεί να την εφαρμόσει ανεξαρτήτως αποτελέσματος στην κοινωνία. Προέχει η ιδεολογία και η εφαρμογή της.

Είναι η τραγική συνέπεια της αποτυχημένης προσπάθειας να εφαρμόσουν τον Φρίντμαν, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, χωρίς καν να κατανοούν το σύνολο της σκέψης του. Για αυτό και τόσα λάθη, όπως η πρόταση για κατάργηση του βασικού μισθού που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

Το πιο περίεργο και συνάμα ανησυχητικό στοιχείο είναι πως το οικονομικό μοντέλο της πολιτικής που έχει επιβάλλει η Τρόικα στην Ελλάδα, ιστορικά προϋπήρξε στη Γερμανία υπό τον Καγκελάριο της Δημοκρατίας της Βαιμάρης Χάινριχ Μπρούνινγκ, όταν μέσα στη μεγάλη ύφεση που ακολούθησε το κραχ του 1929, επέμενε σε μέτρα λιτότητας και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

Η πολιτική πρακτική να συνδυάσει την διαχείριση της βαριάς οικονομικής κρίσης με μια σκληρή λιτότητα, οδήγησε σε έξι εκατομμύρια άνεργους και άνοιξε το δρόμο στα ακροδεξιά στοιχεία οδηγώντας στο τέλος της Δημοκρατίας και στην τρομοκρατία του Χίτλερ.  

Αυτή την καταστροφική ιστορική συνέπεια την πλήρωσε βαριά η Ευρώπη. Η Γερμανία ισοπεδώθηκε. Η απάντηση όμως της παγκόσμιας κοινότητας, δεν ήταν η τιμωρία των Γερμανών. Αντιθέτως, με το σχέδιο Μάρσαλ δόθηκε μια κρίσιμη βοήθεια για ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας, η οποία και πέτυχε.
Είναι απίστευτο που στο Βερολίνο και στη Φρανκφούρτη μοιάζουν σα να απώλεσαν την ιστορική μνήμη.

Η πρωτοβουλία για ένα Επίτροπο λιτότητας, απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι απαράδεκτη. Υπηρετεί τη λογική μιας Γερμανικής Ευρώπης κι όχι μιας Ευρωπαϊκής Γερμανίας. Τέτοιες εξελίξεις δεν θα υπήρχαν στη Γερμανία του Σμιτ, του Κολ, του Μπράντ και του Αντενάουερ. Η λήθη είναι ο πιο επικίνδυνος σύμβουλος στη πολιτική σκηνή της Γερμανίας.

Ας μην ξεχνούν κάποιοι πως η Γερμανία έχει κερδίσει 45 δις από τα επιτόκια τα τελευταία χρόνια αλλά κανείς δεν το ομολογεί. Όλοι αποσιωπούν την πραγματικότητα αυτή. Ούτε βέβαια ομολογούν πως δεν έχουν δώσει ούτε ένα σεντ στα δάνεια προς την Ελλάδα. Έχουν δώσει μόνο εγγυήσεις.

Είναι προφανές πως πορεύονται σ’ ένα δρόμο, που σε λίγο θα τους οδηγήσει στη ντροπή και την απαξίωση γιατί καταστρέφουν ένα λαό.  

Το τραγικό στοιχείο όμως της πρότασης για Επιτροπεία, είναι πως ορίζει ως προτεραιότητα την κάλυψη του χρέους έναντι της επιβίωσης ενός λαού.

Δεν προσμετρά τη σημασία που έχει η προώθηση της ανάπτυξης. Την αναγκαιότητα για νέες θέσεις εργασίας και την αποτροπή του ενδεχομένου να μετατραπεί η Ελλάδα σε Κόσσοβο από την ανέχεια και την πείνα. Δεν υπολογίζει τους 30.000 άστεγους της Αθήνας και την ορατή εξαθλίωση που αποτυπώνεται στην αναζήτηση τροφής στους κάδους των σκουπιδιών.

Η πρόταση, προφανώς, δεν έχει κανένα ηθικό έρεισμα ούτε τηρεί καμία αρχή στοιχειώδους αλληλεγγύης. Επιπρόσθετα όμως δεν καλύπτεται νομικά από τις συνθήκες. Δεν έχει προηγούμενο και ακυρώνει τον πυρήνα της συνοχής στην Ε.Ε. Ξεφεύγει από κάθε αντίληψη της κοινής ευρωπαϊκής πορείας. 

Τέτοιες λογικές δεν πρέπει να εφαρμοστούν. Ήρθε η ώρα του ελέγχου. Στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν θα μείνουμε απαθείς. Από σήμερα πρέπει να αρχίσει ο έλεγχος στα θεσμικά όργανα, για τα μέτρα και τις προτάσεις της Τρόικας.


http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=12225#commentsContainer

http://www.chatzi.de/gr/presse/es/artikel/items/-lle-e-th-g-ss.html

————–

ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

——-

 

 ΣΧΕΤΙΚΑ2: 

 Ο καρκίνος της Ανθρωπότητας

 

Γαλλία: «Μπλοκάρεται» το νομοσχέδιο για τη γενοκτονία των Αρμενίων …

Ιανουαρίου 31, 2012 Σχολιάστε
Εβδομήντα έξι γερουσιαστές θέτουν θέμα νομιμότητας ….
Αμφίβολη η τύχη του γαλλικού νομοσχεδίου που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων καθώς συγκεντρώθηκαν οι απαραίτητες υπογραφές για να το μπλοκάρουν στο δικαστήριο.

Εβδομήντα έξι γερουσιαστές ζήτησαν την Τρίτη από το Συνταγματικό Δικαστήριο να εξετάσει τη νομιμότητα του νομοσχεδίου, το οποίο έχει ήδη περάσει από την Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία και ανέμενε την υπογραφή του προέδρου Νικολά Σαρκοζί.

Η Τουρκία, που χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «ρατσιστικό», έκανε έντονο λόμπινγκ για να συγκεντρωθούν οι υπογραφές και χαιρέτισε την ανάμειξη του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Κατάφερε μάλιστα να συγκεντρώσει 16 γερουσιαστές περισσότερους από τους 60 που ήταν απαραίτητοι για να στείλουν το θέμα στο δικαστήριο.
Η Γαλλία έχει ήδη αναγνωρίσει ως γενοκτονία το μακελειό 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων από τους Οθωμανούς στο περιθώριο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1915. Το νέο νομοσχέδιο όμως τιμωρεί με φυλάκιση ως και ενός έτους καθώς και πρόστιμο 45.000 ευρώ όσους αρνούνται ότι συντελέστηκε η γενοκτονία αυτή.
Η Τουρκία απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και τοποθετεί πολύ χαμηλότερα τον αριθμό των Αρμενίων που έχασαν την ζωή τους. Οι υπερασπιστές του νομοσχεδίου τονίζουν ότι δεν αφορά μόνο την Τουρκία και τους Αρμενίους αλλά όλες τις γενοκτονίες.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εκδώσει την απόφασή του μέσα σε ένα μήνα _ διάστημα που μπορεί να μειωθεί στις οκτώ ημέρες αν η γαλλική κυβέρνηση θεωρήσει το θέμα επείγον.
Μόλις το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από τη γαλλική Γερουσία, η Αγκυρα προειδοποίησε ότι θα λάβει μέτρα εναντίον της Γαλλίας αν η ποινικοποίηση της άρνησης της γενοκτονίας των Αρμενίων γίνει νόμος. Επιφυλάχθηκε όμως να ανακοινώσει τα μέτρα αυτά για να μην φέρει σε δύσκολη θέση του γερουσιαστές που θα υπέγραφαν την αίτηση προς το Συνταγματικό Δικαστήριο.

«Υπήρξε ο κίνδυνος ρήξης ανάμεσα στη Γαλλία και την Τουρκία. Προς το παρόν η ρήξη αυτή φαίνεται ότι θα αποφευχθεί»
, δήλωσε ο Ενγκίν Σολάκογλου, εκπρόσωπος της τουρκικής πρεσβείας στο Παρίσι.
Στην Αγκυρα, ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο «είναι η κίνηση που περιμέναμε από τη Γαλλία. Ελπίζω ότι οι δικαστές θα πράξουν όπως πρέπει».
Η τουρκική κυβέρνηση, που θεωρεί ότι το νομοσχέδιο κάνει διακρίσεις εις βάρος της Τουρκίας, υποστηρίζει ότι το τι ακριβώς συνέβη στην ανατολική Τουρκία το 1915 πρέπει να διερευνηθεί από ιστορικούς. Τονίζει ότι το γαλλικό νομοσχέδιο περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης.
———–

 

Η δυσφήμηση έφερε τη χώρα δε τραγικό αδιέξοδο …

Ιανουαρίου 31, 2012 Σχολιάστε

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Το PSI βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα, η τρόικα επιμένει στην άμεση εφαρμογή των φετφάδων της και μεταφέρει αρνητικά μηνύματα στους προϊσταμένους της δανειστές, η σημαντική απειλή για τη χώρα είναι πως δεν πρόκειται να υπάρξει δεύτερο δάνειο αν δεν ολοκληρωθούν τόσο το PSI όσο και οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο, που ήλθε ως συνέπεια της συστηματικής κατασυκοφάντησης της χώρας, του γεγονότος ότι παρουσιάστηκε (κυρίως από το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου) ως χώρα της ανομίας, της γραφειοκρατία και των αρρωστημένων πρακτικών, καθώς και των συνεχών παλινωδιών σε όλους τους τομείς.

Το Μνημόνιο αποδεικνύεται τώρα πως δεν ήταν τίποτε άλλο από έναν βρόχο που τυλίχτηκε γύρω από τον λαιμό της χώρας, οδηγώντας τη στην πιο βαθιά ύφεση και στην ανεργία.

Από εκεί και πέρα, ήσαν όλα προδιαγεγραμμένα: Η τρόικα, αν και απέτυχε εντελώς, δεν κάνει πίσω από την εφαρμογή του μνημονίου, οι αρχηγοί των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση δεν συμφωνούν στην εφαρμογή των απαιτήσεων των εκπροσώπων των δανειστών, η Γερμανίδα καγκελάριος προσπαθεί να επιβιώσει πολιτικά, χαϊδεύοντας τα αυτιά των στελεχών του κόμματός της και των εταίρων της.

Την ίδια ώρα, η «ιδέα» για τοποθέτηση Επιτρόπου για την Ελλάδα έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων εντός και εκτός Ελλάδας, που επικοινωνιακά οδηγεί σε ελληνογερμανική σύγκρουση, με τους τόνους να ανεβαίνουν επικίνδυνα.

Οι Γερμανοί, προσπαθούν μεν να κατεβάσουν τους τόνους, χωρίς όμως να εγκαταλείπουν τον βασικό στόχο τους, που είναι ο δημοσιονομικός έλεγχος σε όλη την Ευρώπη, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, που πλέον είναι το προσφιλές τους πειραματόζωο.

«Δεν επιθυμώ μια πολεμική, αλλά μια συζήτηση που θα καταλήξει σε επιτυχία», δήλωσε η κ. Μέρκελ κατά την άφιξή της στις Βρυξέλλες.

Περί «γενικής σκέψης» μίλησε ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Γκέοργκ Στράιτερ.

Για «συζήτηση εργασίας», προκειμένου «να δούμε τι είναι δυνατό να κάνουμε όταν ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων επιμένει να παρεκκλίνει», μίλησε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Μάρτιν Κότχαους, που μάλιστα βρήκε και «έλλειμμα» στην εφαρμογή των μέτρων λιτότητας.

Μίλησε μάλιστα και για δύο ενδεχόμενα: Είτε να εισαχθεί στο ελληνικό δίκαιο διάταξη που θα δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους επί των άλλων δημοσιονομικών δαπανών – «ένα είδος ενισχυμένου «χρυσού κανόνα»», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε – είτε «να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να ενισχυθεί η παρακολούθηση των φορέων των μεταρρυθμίσεων δίνοντας ορισμένες εξουσίες απόφασης για τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας σε μια εξωτερική αρχή».

Επομένως, το Βερολίνο επιμένει στην άποψή του, ενώ και ο πρόεδρος των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, αν και μίλησε για κίνηση που «θα εξουδετέρωνε την Δημοκρατία» (κάνοντας μάλιστα αναφορά και στο ιστορικό παρελθόν), έσπευσε να προσθέσει πως η Ελλάδα δεν πρέπει να λάβει το νέο δάνειο αν δεν υπάρξει πρόοδος στα θέματα των μεταρρυθμίσεων.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Άσελμπορν, κάλεσε τη Γερμανία να είναι «λίγο πιο προσεκτική στις δηλώσεις της», προσθέτοντας πως οι γερμανικές απειλές «κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση», καθώς όπως είπε, «δεν είναι πολύ λογικό οι Γερμανοί πολιτικοί να λένε ότι πρέπει να τεθεί υπό επιτροπεία η Ελλάδα».

Απαράδεκτη χαρακτήρισε τη γερμανική πρόταση και ο πρόεδρος του Eurogroup Zαν Κλοντ Γιούνκερ. «Αντιτίθεμαι κατηγορηματικά στην ιδέα αυτή να δημιουργηθεί μια επιτροπή, η οποία θα έχει ως μόνη αποστολή (να επιβλέπει) την Ελλάδα. Αυτό είναι απαράδεκτο», δήλωσε. «Αν μια χώρα παρεκκλίνει διαρκώς, δεν θα ήμουν αντίθετος να κάνουμε κάτι τέτοιο, όμως δεν το βρίσκω πολύ καλό να γίνει αποκλειστικά για την Ελλάδα», κατέληξε.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, όμως, που βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και αμέσως μετά θα ταξιδέψει στο Ισραήλ, προκαλώντας την ενόχληση των στελεχών του κόμματός του, παραδέχθηκε ότι τα περί επιτρόπου υπάρχει στις συζητήσεις εδώ και καιρό, αλλά δήλωσε άγνοια σχετικά με το αν πρόκειται για γερμανική ιδέα!

(ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ)

Κατηγορίες:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ Ετικέτες:

ΕΛ Επικαιρότητα

Ιανουαρίου 30, 2012 Σχολιάστε

Δευτέρα 30-1-2012

Γενοκτονία ….

Ιανουαρίου 30, 2012 Σχολιάστε

Η Ελλάδα χρεωκόπησε το 1843, το 1897 και το 1893. Οι επίσημες όμως αυτές χρεωκοπίες αφορούσαν τα δημοσιονομικά μεγέθη και δεν συνοδεύθηκαν από κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου και κοινωνική αποσύνθεση. Άλλωστε τις διαχειρίστηκαν υπεύθυνοι κυβερνήτες, η δε αντιμετώπιση της χρεωκοπίας του 1932 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο θεωρείται υπόδειγμα επιτυχούς διαχείρισης κρίσης και δεν άφησε ανεπούλωτα τραύματα.

    Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής (ήδη συντελεσθείσας στην πραγματικότητα, ασχέτως της τυπικής ή μη στάσης πληρωμών και της τυπικής εξόδου ή μη από την ευρωζώνη) χρεωκοπίας της χώρας είναι η δραματική, μαζική εκπτώχευση του ελληνικού λαού, η βίαιη, απότομη κατάρρευση του βιοτικού του επιπέδου, η διαμόρφωση συνθηκών ανάλογων της περιόδου 1944-1949, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί πόλεμος και κατοχή.

    Η «εσωτερική υποτίμηση» αποτελεί τον άξονα του εν πολλοίς γερμανικής εμπνεύσεως προγράμματος της τρόϊκα και των εντολοδόχων της (χωρίς κάν τις αναγκαίες στοχαστικές προσαρμογές), δηλαδή της κυβέρνησης Παπανδρέου  και στην συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου. Στο στόχαστρο όμως δεν έχουν τεθεί μόνον οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου, αλλά και του ιδιωτικού τομέα(!), αντίθετα σε κάθε λογική ελεύθερης οικονομίας, ώστε να διερωτάται κανείς εάν η τρόϊκα και οι εν Ελλάδι υπάλληλοί της εμφορούνται από παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις.

    Αλλά αυτή η ψευδεπίγραφη εσωτερική υποτίμηση στοχεύει αποκλειστικά τους μισθούς και τις συντάξεις, χωρίς να συνοδεύεται από την αυτονόητη (ώστε η υποτίμηση να είναι πράγματι υποτίμηση και όχι απλώς σφαγή) μείωση τιμολογίων ΔΕΚΟ, επιτοκίων στεγαστικών δανείων, τιμάριθμου κλπ.

    Αντιθέτως, ενώ καταρρέουν τα εισοδήματα, οι δαπάνες των νοικοκυριών εκτοξεύονται, με την πρωτοφανή φορολογική επιδρομή στην ακίνητη περιουσία (ανεξαρτήτως μεγέθους), με νομικά διαβλητούς τρόπους, έκτακτες εισφορές κλπ., που οδηγούν τα νοικοκυριά σε συνθήκες οικογενειακής και ατομικής χρεωκοπίας. Και στα πρωτοφανή για τον τελευταίο μισό αιώνα φαινόμενα των συσσιτίων, των χιλιάδων ρακοσυλλεκτών στους δρόμους της Αθήνας, των αστέγων, της ανεργίας του ενός εκατομμυρίου (σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, που προσμετρούν μόνον τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ άρα δεν συνυπολογίζουν τους νέους που δεν έχουν ακόμη προσληφθεί ώστε να απολυθούν ώστε να εγγραφούν στον ΟΑΕΔ και άλλες στατιστικά «αφανείς» κατηγορίες ανεργίας). Και, μαζί με αυτά, του κλεισίματος εκατοντάδων πλέον χιλιάδων επιχειρήσεων, όχι μόνον μικρομεσαίων αλλά και μεγάλων, άλλοτε κυρίαρχων στον κλάδο τους. Τέλος, των άδειων από ενοικιαστές ακινήτων, άρα της κατάρρευσης του εισοδήματος από ακίνητη περιουσία, που υπήρξε επί δεκαετίες  οικονομικό θεμέλιο και έσχατο καταφύγιο της μεσαίας τάξης.

    Αυτή η μαζική εκπτώχευση του πληθυσμού και η μετατροπή της Ελλάδας σε απομίμηση Αλβανίας επί αείμνηστου Χότζα (όπου ως γνωστόν το έσχατο έδεσμα ελλείψει ειδών διατροφής ήταν η νερόσουπα….) συμβαίνει κατά παράλογο τρόπο ενώ αποκαλύπτεται ότι η χώρα μας κείται πάνω σε μία θάλασσα φυσικού αερίου, που θα μπορούσε να την καταστήσει οικονομικά αυτοδύναμη και ευημερούσα, ακόμη κι αν εισέπραττε πολλοστημόριο και μόνον των πολύτιμων πόρων της από τις διεθνείς κοινοπραξίες που θα ανελάμβαναν την εξόρυξη με δικές τους δαπάνες, χωρίς καμμία ελληνική συμμετοχή. Κάτι που όμως προϋποθέτει το στοιχειώδες θάρρος και την σωστή διπλωματική και στρατιωτική προετοιμασία της ανακήρυξης ΑΟΖ, σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις και το Ισραήλ.

    Το σημερινό, καταρρέον πολιτικό σύστημα των κομμάτων εξουσίας δεν μπορεί φυσικά να προχωρήσει σε αυτήν ούτε και σε καμμία απολύτως άλλη πρωτοβουλία. Είναι βαθειά διεφθαρμένο, ιδιοτελές και ανίκανο (ενώ τα κόμματα της Αριστεράς, ως μικρομέτοχοι του Ελληνικού Πολιτικού Συστήματος Α.Ε., δεν διαθέτουν ρεαλιστικές προτάσεις και αίσθημα ευθύνης). Το πολιτικό σύστημα ασχολείται σήμερα με το κεφαλαιώδες ζήτημα της εκλογής του επόμενου προέδρου του πασόκ (δηλαδή του τίποτα….), ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την μαζική αποδρομή του εκλογικού σώματος από όλα ανεξαιρέτως τα δήθεν αστικά κόμματα εξουσίας και την ταυτόχρονη άρνηση προσχώρησης των σοβαρών πολιτών στην εξωπραγματική και έξαλλη λογική της άκρας αριστεράς, τα κόμματα της οποίας εισπράττουν ανενδοίαστα την παχυλή κρατική χρηματοδότηση, την ίδια ώρα που έξω από τα γραφεία τους κυκλοφορούν ανθρώπινα ράκη. Τα κόμματα, που διαθέτουν μία εικονική πλέον κοινοβουλευτική δύναμη που δεν ανταποκρίνεται σε πραγματική πολιτική επιρροή, στηρίζουν και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσωρινή κυβέρνηση Παπαδήμου, της δίδουν ψήφο εμπιστοσύνης αλλά καταψηφίζουν τα νομοσχέδιά της  που παραβιάζουν τις συντεχνιακές τους εξαρτήσεις, ψηφίζουν τα αλλεπάλληλα εθνοκτόνα μνημόνια δηλώνοντας ότι… δεν τα διάβασαν, ενώ κορυφαία στελέχη και μάλιστα υπουργοί εν ενεργεία καταγγέλλουν την κυβέρνηση στην οποία μετέχουν και νομίζουν ότι προετοιμάζουν την πολιτική τους διάσωση κυοφορώντας νέα σχήματα με την συμμετοχή διανοούμενων με πολύ αργά αντανακλαστικά, όπως οι κύριοι Μαρωνίτης, Μουζέλης και Αλιβιζάτος.

    Ταυτόχρονα, υπογείως κατασκευάζουν νέα πολιτικά «κόμματα» με αγνώστους  (που στην πραγματικότητα είναι γνωστοί τους), και σε συνεργασία με πολιτικά αφελείς συγγραφείς και καθόλου αφελείς «πολίτες», τα οποία θα λειτουργήσουν (όπως νομίζουν) ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την επανεμφάνισή τους την επόμενη ημέρα.

    Αυτά όλα ασφαλώς δεν αφορούν την καταρρέουσα κοινωνία. Αποτελούν εσωτερικές ζυμώσεις ενός κλειστού, ιδιοτελούς κύκλου προσώπων, που οδήγησε την χώρα στην διάλυση. Η πτώση του είναι νομοτελειακή, και από αυτήν δεν θα γλυτώσει ούτε ο κ. Φλωρίδης επειδή συνεργάσθηκε με τον κ. Δοξιάδη, ούτε η κ. Διαμαντοπούλου επειδή διοργάνωσε στην Παλαιά Βουλή συζήτηση με τον κ. Μπουτάρη, ούτε ο κ. Βενιζέλος επειδή όταν διαδεχθεί τον κ. Παπανδρέου θα καταγγείλει το μνημόνιο που ο ίδιος υπέγραψε και εφάρμοσε με πάθος, ούτε η δεξιά εκείνη που δεν έχει αποφασίσει εάν συμφωνεί ή διαφωνεί με το μνημόνιο ούτε η άλλη δεξιά που έχει οριστικά αποφασίσει ότι συμφωνεί διότι αυτό της εξασφάλισε τρία υπουργικά έδρανα σε μία κυβέρνηση που αρχίζει να μοιάζει τραγικά με αυτήν του Γούναρη. Και, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ο Λουκάς Παπαδήμος δεν θα επιτύχει ποτέ να εκφράσει τους μεταρρυθμιστές, διότι η κυβέρνησή του απέφυγε επιμελώς να λάβει το μοναδικό μέτρο που θα μπορούσε να διατηρήσει την Ελλάδα στην χορεία των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών, δηλαδή να διαλύσει το σοβιετικό κράτος, με τις πελατειακές ΔΕΚΟ του, τους χιλιάδες άχρηστους οργανισμούς και τα τερατώδη προνόμια της διεφθαρμένης νομενκλατούρας. Πώς θα ήταν άλλωστε δυνατόν τα ολιγαρχικά πελατειακά κόμματα της Μεταπολίτευσης να επιτρέψουν σε έναν πρωθυπουργό που τα ίδια επέλεξαν να καταργήσει το πελατειακό τους κράτος;

    Μετά την περυσινή  θερινή έκρηξη της πλατείας Συντάγματος, η ελληνική κοινωνία σιωπά. Η σιωπή αυτή δεν σημαίνει παραίτηση. Κανείς λαός δεν παρακολούθησε μέχρι τέλους την γενοκτονία του απαθής και άβουλος. Το διαδίκτυο στην συντριπτική του πλειοψηφία, οι σύλλογοι, οι αυθεντικές κινήσεις πολιτών, σημαντικό πλέον μέρος του τύπου, μεγάλο μέρος του πνευματικού και επιστημονικού κόσμου, οι έμποροι και οι βιοτέχνες, οι βιομήχανοι, και πολλές ακόμα κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης έχουν εκκενώσει τον υπό αποσύνθεση χώρο που λέγεται πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Απαιτούν νέο σύνταγμα, νέα κόμματα χωρίς απολύτως καμμία συμμετοχή εκπροσώπων του παλαιοκομματισμού, νέους ηγέτες με καθαρό παρελθόν, νέο ήθος και νέα λογική διακυβέρνησης. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το σκέλεθρο της Μεταπολίτευσης θα σαρωθεί, είτε με την διαμόρφωση μίας ισχυρής ριζοσπαστικής δημοκρατικής πολιτικής δύναμης με αναγνωρισμένη ηγεσία και πόρους, είτε με μία κοινωνική έκρηξη που θα δημιουργήσει εντελώς νέες συνθήκες, είτε λόγω διεθνών γεγονότων. Είτε με όλα αυτά μαζί.

Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

antibaro gr

Διέξοδος από την κρίση ….

Ιανουαρίου 30, 2012 Σχολιάστε
Το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι πολυδιάστατο. Είναι πρόβλημα αδράνειας του παραγωγικού τομέα της ,γεωργίας, της βιοτεχνίας, της βιομηχανίας και της στρεβλής ανάπτυξης του τουρισμού. Σε συνδυασμό με τις λανθασμένες οικονομικές πολιτικές του κράτους που στήριξε την έωλη ανάπτυξη πάνω στον αλόγιστο δανεισμό ,καταλήξαμε στο εκρηκτικό μείγμα που βιώνουμε σήμερα.
        Σήμερα το πρόβλημα παρουσιάζεται ως μια γάγγραινα χρέους, η οποία εν συνδυασμό με το δημοσιονομικό έλλειμμα, δεν αφήνει κανένα σχεδιασμό να εξελιχθεί , επειδή επικρέμεται ο κίνδυνος της πτώχευσης.
              Πρέπει να ορίσουμε ακριβώς το πρόβλημα για να βρούμε τη λύση του. Η Ελλάδα είναι υπό πτώχευση ή είναι πτωχευμένη; Αυτή τη στιγμή δανείζεται για να αποπληρώσει τις δόσεις των δανείων, άρα αδυνατεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις της. Όλο και μεγαλύτερος αριθμός πολιτών εισέρχεται στη χωρία των νεόπτωχων. Τους ενδιαφέρει η λέξη φτωχός ή η ουσία του πράγματος;
            Πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα εάν μία χώρα με χρέος 390δις ευρώ και εθνικό εισόδημα κοντά στα 200δις ευρώ, είναι σε θέση να το αποπληρώσει. Η απάντηση είναι όχι.
            Άρα ξεκινώντας από το συμπέρασμα ότι αφενός μεν αδυνατούμε να πληρώσουμε το χρέος και αφετέρου ότι ουσιαστικά έχουμε πτωχεύσει, οδηγούμεθα στο σχεδιασμό της εξόδου από τη κρίση. Προτείνουμε:
  • 1)   Θεωρούμε ότι πρέπει να ελέγξουμε το μέρος του χρέους που είναι απεχθές και να το αποποιηθούμε.
  • 2)   Θα λειτουργήσουμε όπως κάθε λογικός νοικοκύρης και θα αναζητήσουμε τι έχουμε εμείς να λάβουμε από τρίτους. Εν προκειμένω αξιώνουμε την αποπληρωμή του δανείου που έλαβε η Γερμανία από την Ελλάδα κατά την κατοχή, το οποίο απεδέχθη αφού άλλωστε πλήρωσε μία δόση, χωρίς να πληρώσει τις επόμενες. Θα απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις, διότι ενώ τις έχει καταβάλει στην Πολωνία, στη Γιουγκοσλαβία ακόμα και στη σύμμαχο της Ιταλία, δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα μας.
  • 3)   Θα κινήσουμε τη διαδικασία ακύρωσης του μνημονίου ως παράνομα συναφθέντος, αφού δεν ψηφίστηκε από αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής, αλλά από τον Υπουργό Οικονομικών. Αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα συμψηφισμού των χρεών μας με τις απαιτήσεις κατά της Γερμανίας.
Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι θα πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη σε όσους υπέγραψαν το μνημόνιο ενώ γνώριζαν ότι το σύνταγμα απαιτεί την ψήφο των δύο τρίτων της βουλής.
  • 4)    Όποιο υπόλοιπο των οφειλών μας εναπομένει θα το ικανοποιήσουμε με πληρωμή σε μελλοντικό χρόνο, διά της κεφαλαιοποιήσεως των εσόδων (και όχι της περιουσίας), από την εκμετάλλευση του ενεργειακού και ορυκτού πλούτου της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η επιτάχυνση της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών κοιτασμάτων της χώρας, θα έχει και τη στήριξη των πιστωτών μας, αφού η ικανοποίηση τους θα εξαρτάται από αυτή.
  • 5)   Ο οργανισμός εκποίησης της περιουσίας του δημοσίου θα πρέπει να καταργηθεί διότι το μέλλον της χώρας ούτε πωλείται ούτε παραχωρείται.
Η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει κατανοητό σε όλους, ότι υπό τις σημερινές συνθήκες, αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές της, διότι προέχει η επανεκκίνηση της οικονομίας της χώρας.
Η λογική που προβάλλεται ότι δεν θα μπορούμε να δανειστούμε από την ελεύθερη αγορά είναι επίπλαστη διότι αυτό συμβαίνει και τώρα.
Τα ανωτέρω αναφέρονται μόνο στο σκέλος του χρέους. Η οικονομία χρειάζεται επανεκκίνηση. Σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής που θα αποβλέπει στην ανάπτυξη, βασιζομένη σε πλέγμα αποφάσεων που θα ευνοούν τις επενδύσεις. Πρέπει να ορισθεί ενιαίος φορέας επενδύσεων, όπου θα απευθύνονται οι επενδυτές και κάθε επένδυση θα χρεώνεται σε ορισμένο υπάλληλο, ο οποίος θα την υποστηρίζει και θα λογοδοτεί για τους λόγους που δεν προχωρεί. Για να έχουμε επενδύσεις πρέπει να ορισθεί φορολογική πολιτική με ορίζοντα δεκαετίας. Η φορολογική νομοθεσία πρέπει να είναι συνοπτική χωρίς παράθυρα που επιτρέπουν την αυθαιρεσία και την υπόγεια συναλλαγή. Οι πράξεις των δημοσίων υπαλλήλων που προβάλλουν προσκόμματα ή παραλείψεις προς ίδιον όφελος και παρεμποδίζουν την εκτέλεση του επενδυτικού σχεδιασμού της χώρας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κακούργημα.
Η μείωση της γραφειοκρατίας και η μηχανοργάνωση των υπηρεσιών, με παράλληλη διασταύρωση των στοιχείων, θα οδηγεί στη μείωση του κόστους δημιουργίας επενδύσεων και θα ενδυναμώσει την πίστη ότι ο πολίτης μπορεί να προσβλέπει στην αρωγή του κράτους και να μη προσκρούει στην ιδιοτέλεια του δημοσίου υπαλλήλου.
Οι δημόσιες υπηρεσίες και οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, χωρίς να παραβλέπουν τα δικαιώματα των εργαζομένων σ’ αυτές, πρέπει να γίνει κατανοητό όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα , ότι λειτουργούν πρωτίστως για το δημόσιο συμφέρον και κάθε Έλληνας από τον πρώτο έως τον τελευταίο έχουν ίσα δικαιώματα και τυγχάνουν αμέσου εξυπηρετήσεως.
Η γεωργία θα πρέπει να επιστρέψει στα προϊόντα που παραδοσιακά παρήγαγε και εισάγονται σήμερα από το εξωτερικό. Το κράτος οφείλει να μην αφήνει τους αγρότες στο έλεος των πολυεθνικών, αλλά να τους οργανώσει ώστε να έχουν κοινό μέτωπο στη προμήθεια σπόρων, λιπασμάτων και φαρμακευτικών παρασκευασμάτων.
Τα τέλη και οι φόροι υπέρ τρίτων να καταργηθούν ώστε κάθε κόστος να έχει την ανταποδοτικότητά του.
   Πρέπει να περάσει στην Ελληνική κοινωνία η αντίληψη ότι η υποστήριξη των Ελληνικών προϊόντων είναι αναγκαιότητα που υπαγορεύεται από την επιβίωση μας.
    Οι σχέσεις μισθωτών-εργοδοτών αναγκαστικά θα περάσουν περίοδο  κοινής πορείας, γιατί όταν βυθίζεται το πλοίο όλοι οφείλουν να συνεισφέρουν στην σωτηρία του. Αντιθέσεις υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά η χώρα δεν μπορεί να περιμένει και ο χρόνος δουλεύει εις βάρος μας. Περίοδος ειρηνικής   πενταετίας όπου εκτός από τους έχοντες εργασία θα ληφθεί μέριμνα και για του άνεργους είναι απαραίτητη. Κάθε εργασιακό μέτρο θα πρέπει να στοχεύει πρωτίστως στην καταπολέμηση της ανεργίας γιατί η χωρία αυτή των εργαζομένων θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής. Η χώρα δεν επιτρέπεται να έχει πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ενώ η υποστήριξη των ασθενέστερων  τάξεων είναι υποχρέωση όλων μας.
 Η βιομηχανία και η βιοτεχνία οφείλουν να έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό ενώ τα κοστολόγια τους θα πρέπει να απαλλαγούν από κάθε δαπάνη υπέρ τρίτων.
Ο τουρισμός οφείλει να έχει στόχο την αύξηση της τουριστικής περιόδου. Η σχέση τιμής παρεχόμενου προϊόντος επιβάλλεται να στοχεύει στην μακρόχρονη ροή τουριστών και όχι στο υψηλό αλλά σύντομο κέρδος.
 Η λεπτομερή καταγραφή των διαρθρωτικών αλλαγών της οικονομίας δεν είναι του παρόντος. Στοιχειώδεις κατευθύνσεις επισημάνθηκαν για να γίνει κατανοητό ότι αρχίζουμε με τα αυτονόητα.
 Η Ελλάδα έχει ανάγκη όλους τους Έλληνες. Η έξοδος από την κρίση είναι χρέος όλων μας και κανείς δεν περισσεύει .
Χαράλαμπος Αργυριάδης,

Υπεύθυνος Οικονομικού Τομέα

Δημοκρατική Αναγέννηση  

danagennisi gr

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: