Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 2012

ΕΛ Επικαιρότητα

31 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Τρίτη 31-1-2012

Η Ελλάδα δεν θα γίνει Κόσσοβο ….

31 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Βρυξέλλες, 31.01.2012. Αρθρο του Γ. Χατζημαρκάκη στο protagon.gr.


Αυτές τις μέρες στο Νταβός ο ιδρυτής του φόρουμ Κλάους Σουάμπ έδωσε το στίγμα της σύγχρονης κρίσης του Καπιταλισμού αφήνοντας να εννοηθεί ότι το μοντέλο των αγορών που εξελίχθηκε στο Δυτικό κόσμο αργοπεθαίνει. 

Η συζήτηση στη Γερμανία και τη Γαλλία έχει ανοίξει και πλέον είναι σαφές πως το οικονομικό μοντέλο κλυδωνίζεται. Δεν υπάρχει ομιλητής, εκτός των Γερμανών, που να υπερασπίζεται το σύγχρονο «γερμανικό» μοντέλο λιτότητας.

Την ώρα μιας ορατής κατάρρευσης, ένα σημαντικό μέρος της Γερμανικής πολιτικής ηγεσίας με μια συμπεριφορά ψυχαναγκαστικής εμμονής, κρατά όλη την Ευρώπη σε ομηρία.

Πρακτικά αυτή η αντίληψη βρίσκει την εφαρμογή της στο πρόγραμμα που προσπαθεί να επιβάλλει η Τρόικα στην Ελλάδα και στις απαιτήσεις που εγείρει από τη χώρα. Πήρε δηλαδή μια συνταγή ιδεολογημάτων, την ανακάτεψε στο μίξερ και προσπαθεί να την εφαρμόσει ανεξαρτήτως αποτελέσματος στην κοινωνία. Προέχει η ιδεολογία και η εφαρμογή της.

Είναι η τραγική συνέπεια της αποτυχημένης προσπάθειας να εφαρμόσουν τον Φρίντμαν, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, χωρίς καν να κατανοούν το σύνολο της σκέψης του. Για αυτό και τόσα λάθη, όπως η πρόταση για κατάργηση του βασικού μισθού που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα.

Το πιο περίεργο και συνάμα ανησυχητικό στοιχείο είναι πως το οικονομικό μοντέλο της πολιτικής που έχει επιβάλλει η Τρόικα στην Ελλάδα, ιστορικά προϋπήρξε στη Γερμανία υπό τον Καγκελάριο της Δημοκρατίας της Βαιμάρης Χάινριχ Μπρούνινγκ, όταν μέσα στη μεγάλη ύφεση που ακολούθησε το κραχ του 1929, επέμενε σε μέτρα λιτότητας και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

Η πολιτική πρακτική να συνδυάσει την διαχείριση της βαριάς οικονομικής κρίσης με μια σκληρή λιτότητα, οδήγησε σε έξι εκατομμύρια άνεργους και άνοιξε το δρόμο στα ακροδεξιά στοιχεία οδηγώντας στο τέλος της Δημοκρατίας και στην τρομοκρατία του Χίτλερ.  

Αυτή την καταστροφική ιστορική συνέπεια την πλήρωσε βαριά η Ευρώπη. Η Γερμανία ισοπεδώθηκε. Η απάντηση όμως της παγκόσμιας κοινότητας, δεν ήταν η τιμωρία των Γερμανών. Αντιθέτως, με το σχέδιο Μάρσαλ δόθηκε μια κρίσιμη βοήθεια για ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας, η οποία και πέτυχε.
Είναι απίστευτο που στο Βερολίνο και στη Φρανκφούρτη μοιάζουν σα να απώλεσαν την ιστορική μνήμη.

Η πρωτοβουλία για ένα Επίτροπο λιτότητας, απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι απαράδεκτη. Υπηρετεί τη λογική μιας Γερμανικής Ευρώπης κι όχι μιας Ευρωπαϊκής Γερμανίας. Τέτοιες εξελίξεις δεν θα υπήρχαν στη Γερμανία του Σμιτ, του Κολ, του Μπράντ και του Αντενάουερ. Η λήθη είναι ο πιο επικίνδυνος σύμβουλος στη πολιτική σκηνή της Γερμανίας.

Ας μην ξεχνούν κάποιοι πως η Γερμανία έχει κερδίσει 45 δις από τα επιτόκια τα τελευταία χρόνια αλλά κανείς δεν το ομολογεί. Όλοι αποσιωπούν την πραγματικότητα αυτή. Ούτε βέβαια ομολογούν πως δεν έχουν δώσει ούτε ένα σεντ στα δάνεια προς την Ελλάδα. Έχουν δώσει μόνο εγγυήσεις.

Είναι προφανές πως πορεύονται σ’ ένα δρόμο, που σε λίγο θα τους οδηγήσει στη ντροπή και την απαξίωση γιατί καταστρέφουν ένα λαό.  

Το τραγικό στοιχείο όμως της πρότασης για Επιτροπεία, είναι πως ορίζει ως προτεραιότητα την κάλυψη του χρέους έναντι της επιβίωσης ενός λαού.

Δεν προσμετρά τη σημασία που έχει η προώθηση της ανάπτυξης. Την αναγκαιότητα για νέες θέσεις εργασίας και την αποτροπή του ενδεχομένου να μετατραπεί η Ελλάδα σε Κόσσοβο από την ανέχεια και την πείνα. Δεν υπολογίζει τους 30.000 άστεγους της Αθήνας και την ορατή εξαθλίωση που αποτυπώνεται στην αναζήτηση τροφής στους κάδους των σκουπιδιών.

Η πρόταση, προφανώς, δεν έχει κανένα ηθικό έρεισμα ούτε τηρεί καμία αρχή στοιχειώδους αλληλεγγύης. Επιπρόσθετα όμως δεν καλύπτεται νομικά από τις συνθήκες. Δεν έχει προηγούμενο και ακυρώνει τον πυρήνα της συνοχής στην Ε.Ε. Ξεφεύγει από κάθε αντίληψη της κοινής ευρωπαϊκής πορείας. 

Τέτοιες λογικές δεν πρέπει να εφαρμοστούν. Ήρθε η ώρα του ελέγχου. Στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν θα μείνουμε απαθείς. Από σήμερα πρέπει να αρχίσει ο έλεγχος στα θεσμικά όργανα, για τα μέτρα και τις προτάσεις της Τρόικας.


http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=12225#commentsContainer

http://www.chatzi.de/gr/presse/es/artikel/items/-lle-e-th-g-ss.html

————–

ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

——-

 

 ΣΧΕΤΙΚΑ2: 

 Ο καρκίνος της Ανθρωπότητας

 

Γαλλία: «Μπλοκάρεται» το νομοσχέδιο για τη γενοκτονία των Αρμενίων …

31 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε
Εβδομήντα έξι γερουσιαστές θέτουν θέμα νομιμότητας ….
Αμφίβολη η τύχη του γαλλικού νομοσχεδίου που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων καθώς συγκεντρώθηκαν οι απαραίτητες υπογραφές για να το μπλοκάρουν στο δικαστήριο.

Εβδομήντα έξι γερουσιαστές ζήτησαν την Τρίτη από το Συνταγματικό Δικαστήριο να εξετάσει τη νομιμότητα του νομοσχεδίου, το οποίο έχει ήδη περάσει από την Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία και ανέμενε την υπογραφή του προέδρου Νικολά Σαρκοζί.

Η Τουρκία, που χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «ρατσιστικό», έκανε έντονο λόμπινγκ για να συγκεντρωθούν οι υπογραφές και χαιρέτισε την ανάμειξη του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Κατάφερε μάλιστα να συγκεντρώσει 16 γερουσιαστές περισσότερους από τους 60 που ήταν απαραίτητοι για να στείλουν το θέμα στο δικαστήριο.
Η Γαλλία έχει ήδη αναγνωρίσει ως γενοκτονία το μακελειό 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων από τους Οθωμανούς στο περιθώριο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1915. Το νέο νομοσχέδιο όμως τιμωρεί με φυλάκιση ως και ενός έτους καθώς και πρόστιμο 45.000 ευρώ όσους αρνούνται ότι συντελέστηκε η γενοκτονία αυτή.
Η Τουρκία απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και τοποθετεί πολύ χαμηλότερα τον αριθμό των Αρμενίων που έχασαν την ζωή τους. Οι υπερασπιστές του νομοσχεδίου τονίζουν ότι δεν αφορά μόνο την Τουρκία και τους Αρμενίους αλλά όλες τις γενοκτονίες.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εκδώσει την απόφασή του μέσα σε ένα μήνα _ διάστημα που μπορεί να μειωθεί στις οκτώ ημέρες αν η γαλλική κυβέρνηση θεωρήσει το θέμα επείγον.
Μόλις το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από τη γαλλική Γερουσία, η Αγκυρα προειδοποίησε ότι θα λάβει μέτρα εναντίον της Γαλλίας αν η ποινικοποίηση της άρνησης της γενοκτονίας των Αρμενίων γίνει νόμος. Επιφυλάχθηκε όμως να ανακοινώσει τα μέτρα αυτά για να μην φέρει σε δύσκολη θέση του γερουσιαστές που θα υπέγραφαν την αίτηση προς το Συνταγματικό Δικαστήριο.

«Υπήρξε ο κίνδυνος ρήξης ανάμεσα στη Γαλλία και την Τουρκία. Προς το παρόν η ρήξη αυτή φαίνεται ότι θα αποφευχθεί»
, δήλωσε ο Ενγκίν Σολάκογλου, εκπρόσωπος της τουρκικής πρεσβείας στο Παρίσι.
Στην Αγκυρα, ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο «είναι η κίνηση που περιμέναμε από τη Γαλλία. Ελπίζω ότι οι δικαστές θα πράξουν όπως πρέπει».
Η τουρκική κυβέρνηση, που θεωρεί ότι το νομοσχέδιο κάνει διακρίσεις εις βάρος της Τουρκίας, υποστηρίζει ότι το τι ακριβώς συνέβη στην ανατολική Τουρκία το 1915 πρέπει να διερευνηθεί από ιστορικούς. Τονίζει ότι το γαλλικό νομοσχέδιο περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης.
———–

 

Η δυσφήμηση έφερε τη χώρα δε τραγικό αδιέξοδο …

31 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Το PSI βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα, η τρόικα επιμένει στην άμεση εφαρμογή των φετφάδων της και μεταφέρει αρνητικά μηνύματα στους προϊσταμένους της δανειστές, η σημαντική απειλή για τη χώρα είναι πως δεν πρόκειται να υπάρξει δεύτερο δάνειο αν δεν ολοκληρωθούν τόσο το PSI όσο και οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο, που ήλθε ως συνέπεια της συστηματικής κατασυκοφάντησης της χώρας, του γεγονότος ότι παρουσιάστηκε (κυρίως από το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου) ως χώρα της ανομίας, της γραφειοκρατία και των αρρωστημένων πρακτικών, καθώς και των συνεχών παλινωδιών σε όλους τους τομείς.

Το Μνημόνιο αποδεικνύεται τώρα πως δεν ήταν τίποτε άλλο από έναν βρόχο που τυλίχτηκε γύρω από τον λαιμό της χώρας, οδηγώντας τη στην πιο βαθιά ύφεση και στην ανεργία.

Από εκεί και πέρα, ήσαν όλα προδιαγεγραμμένα: Η τρόικα, αν και απέτυχε εντελώς, δεν κάνει πίσω από την εφαρμογή του μνημονίου, οι αρχηγοί των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση δεν συμφωνούν στην εφαρμογή των απαιτήσεων των εκπροσώπων των δανειστών, η Γερμανίδα καγκελάριος προσπαθεί να επιβιώσει πολιτικά, χαϊδεύοντας τα αυτιά των στελεχών του κόμματός της και των εταίρων της.

Την ίδια ώρα, η «ιδέα» για τοποθέτηση Επιτρόπου για την Ελλάδα έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων εντός και εκτός Ελλάδας, που επικοινωνιακά οδηγεί σε ελληνογερμανική σύγκρουση, με τους τόνους να ανεβαίνουν επικίνδυνα.

Οι Γερμανοί, προσπαθούν μεν να κατεβάσουν τους τόνους, χωρίς όμως να εγκαταλείπουν τον βασικό στόχο τους, που είναι ο δημοσιονομικός έλεγχος σε όλη την Ευρώπη, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, που πλέον είναι το προσφιλές τους πειραματόζωο.

«Δεν επιθυμώ μια πολεμική, αλλά μια συζήτηση που θα καταλήξει σε επιτυχία», δήλωσε η κ. Μέρκελ κατά την άφιξή της στις Βρυξέλλες.

Περί «γενικής σκέψης» μίλησε ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Γκέοργκ Στράιτερ.

Για «συζήτηση εργασίας», προκειμένου «να δούμε τι είναι δυνατό να κάνουμε όταν ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων επιμένει να παρεκκλίνει», μίλησε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Μάρτιν Κότχαους, που μάλιστα βρήκε και «έλλειμμα» στην εφαρμογή των μέτρων λιτότητας.

Μίλησε μάλιστα και για δύο ενδεχόμενα: Είτε να εισαχθεί στο ελληνικό δίκαιο διάταξη που θα δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους επί των άλλων δημοσιονομικών δαπανών – «ένα είδος ενισχυμένου «χρυσού κανόνα»», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε – είτε «να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να ενισχυθεί η παρακολούθηση των φορέων των μεταρρυθμίσεων δίνοντας ορισμένες εξουσίες απόφασης για τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας σε μια εξωτερική αρχή».

Επομένως, το Βερολίνο επιμένει στην άποψή του, ενώ και ο πρόεδρος των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, αν και μίλησε για κίνηση που «θα εξουδετέρωνε την Δημοκρατία» (κάνοντας μάλιστα αναφορά και στο ιστορικό παρελθόν), έσπευσε να προσθέσει πως η Ελλάδα δεν πρέπει να λάβει το νέο δάνειο αν δεν υπάρξει πρόοδος στα θέματα των μεταρρυθμίσεων.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Άσελμπορν, κάλεσε τη Γερμανία να είναι «λίγο πιο προσεκτική στις δηλώσεις της», προσθέτοντας πως οι γερμανικές απειλές «κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση», καθώς όπως είπε, «δεν είναι πολύ λογικό οι Γερμανοί πολιτικοί να λένε ότι πρέπει να τεθεί υπό επιτροπεία η Ελλάδα».

Απαράδεκτη χαρακτήρισε τη γερμανική πρόταση και ο πρόεδρος του Eurogroup Zαν Κλοντ Γιούνκερ. «Αντιτίθεμαι κατηγορηματικά στην ιδέα αυτή να δημιουργηθεί μια επιτροπή, η οποία θα έχει ως μόνη αποστολή (να επιβλέπει) την Ελλάδα. Αυτό είναι απαράδεκτο», δήλωσε. «Αν μια χώρα παρεκκλίνει διαρκώς, δεν θα ήμουν αντίθετος να κάνουμε κάτι τέτοιο, όμως δεν το βρίσκω πολύ καλό να γίνει αποκλειστικά για την Ελλάδα», κατέληξε.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, όμως, που βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και αμέσως μετά θα ταξιδέψει στο Ισραήλ, προκαλώντας την ενόχληση των στελεχών του κόμματός του, παραδέχθηκε ότι τα περί επιτρόπου υπάρχει στις συζητήσεις εδώ και καιρό, αλλά δήλωσε άγνοια σχετικά με το αν πρόκειται για γερμανική ιδέα!

(ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ)

Κατηγορίες:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ Ετικέτες:

ΕΛ Επικαιρότητα

30 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Δευτέρα 30-1-2012

Γενοκτονία ….

30 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Η Ελλάδα χρεωκόπησε το 1843, το 1897 και το 1893. Οι επίσημες όμως αυτές χρεωκοπίες αφορούσαν τα δημοσιονομικά μεγέθη και δεν συνοδεύθηκαν από κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου και κοινωνική αποσύνθεση. Άλλωστε τις διαχειρίστηκαν υπεύθυνοι κυβερνήτες, η δε αντιμετώπιση της χρεωκοπίας του 1932 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο θεωρείται υπόδειγμα επιτυχούς διαχείρισης κρίσης και δεν άφησε ανεπούλωτα τραύματα.

    Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής (ήδη συντελεσθείσας στην πραγματικότητα, ασχέτως της τυπικής ή μη στάσης πληρωμών και της τυπικής εξόδου ή μη από την ευρωζώνη) χρεωκοπίας της χώρας είναι η δραματική, μαζική εκπτώχευση του ελληνικού λαού, η βίαιη, απότομη κατάρρευση του βιοτικού του επιπέδου, η διαμόρφωση συνθηκών ανάλογων της περιόδου 1944-1949, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί πόλεμος και κατοχή.

    Η «εσωτερική υποτίμηση» αποτελεί τον άξονα του εν πολλοίς γερμανικής εμπνεύσεως προγράμματος της τρόϊκα και των εντολοδόχων της (χωρίς κάν τις αναγκαίες στοχαστικές προσαρμογές), δηλαδή της κυβέρνησης Παπανδρέου  και στην συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου. Στο στόχαστρο όμως δεν έχουν τεθεί μόνον οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου, αλλά και του ιδιωτικού τομέα(!), αντίθετα σε κάθε λογική ελεύθερης οικονομίας, ώστε να διερωτάται κανείς εάν η τρόϊκα και οι εν Ελλάδι υπάλληλοί της εμφορούνται από παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις.

    Αλλά αυτή η ψευδεπίγραφη εσωτερική υποτίμηση στοχεύει αποκλειστικά τους μισθούς και τις συντάξεις, χωρίς να συνοδεύεται από την αυτονόητη (ώστε η υποτίμηση να είναι πράγματι υποτίμηση και όχι απλώς σφαγή) μείωση τιμολογίων ΔΕΚΟ, επιτοκίων στεγαστικών δανείων, τιμάριθμου κλπ.

    Αντιθέτως, ενώ καταρρέουν τα εισοδήματα, οι δαπάνες των νοικοκυριών εκτοξεύονται, με την πρωτοφανή φορολογική επιδρομή στην ακίνητη περιουσία (ανεξαρτήτως μεγέθους), με νομικά διαβλητούς τρόπους, έκτακτες εισφορές κλπ., που οδηγούν τα νοικοκυριά σε συνθήκες οικογενειακής και ατομικής χρεωκοπίας. Και στα πρωτοφανή για τον τελευταίο μισό αιώνα φαινόμενα των συσσιτίων, των χιλιάδων ρακοσυλλεκτών στους δρόμους της Αθήνας, των αστέγων, της ανεργίας του ενός εκατομμυρίου (σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, που προσμετρούν μόνον τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ άρα δεν συνυπολογίζουν τους νέους που δεν έχουν ακόμη προσληφθεί ώστε να απολυθούν ώστε να εγγραφούν στον ΟΑΕΔ και άλλες στατιστικά «αφανείς» κατηγορίες ανεργίας). Και, μαζί με αυτά, του κλεισίματος εκατοντάδων πλέον χιλιάδων επιχειρήσεων, όχι μόνον μικρομεσαίων αλλά και μεγάλων, άλλοτε κυρίαρχων στον κλάδο τους. Τέλος, των άδειων από ενοικιαστές ακινήτων, άρα της κατάρρευσης του εισοδήματος από ακίνητη περιουσία, που υπήρξε επί δεκαετίες  οικονομικό θεμέλιο και έσχατο καταφύγιο της μεσαίας τάξης.

    Αυτή η μαζική εκπτώχευση του πληθυσμού και η μετατροπή της Ελλάδας σε απομίμηση Αλβανίας επί αείμνηστου Χότζα (όπου ως γνωστόν το έσχατο έδεσμα ελλείψει ειδών διατροφής ήταν η νερόσουπα….) συμβαίνει κατά παράλογο τρόπο ενώ αποκαλύπτεται ότι η χώρα μας κείται πάνω σε μία θάλασσα φυσικού αερίου, που θα μπορούσε να την καταστήσει οικονομικά αυτοδύναμη και ευημερούσα, ακόμη κι αν εισέπραττε πολλοστημόριο και μόνον των πολύτιμων πόρων της από τις διεθνείς κοινοπραξίες που θα ανελάμβαναν την εξόρυξη με δικές τους δαπάνες, χωρίς καμμία ελληνική συμμετοχή. Κάτι που όμως προϋποθέτει το στοιχειώδες θάρρος και την σωστή διπλωματική και στρατιωτική προετοιμασία της ανακήρυξης ΑΟΖ, σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις και το Ισραήλ.

    Το σημερινό, καταρρέον πολιτικό σύστημα των κομμάτων εξουσίας δεν μπορεί φυσικά να προχωρήσει σε αυτήν ούτε και σε καμμία απολύτως άλλη πρωτοβουλία. Είναι βαθειά διεφθαρμένο, ιδιοτελές και ανίκανο (ενώ τα κόμματα της Αριστεράς, ως μικρομέτοχοι του Ελληνικού Πολιτικού Συστήματος Α.Ε., δεν διαθέτουν ρεαλιστικές προτάσεις και αίσθημα ευθύνης). Το πολιτικό σύστημα ασχολείται σήμερα με το κεφαλαιώδες ζήτημα της εκλογής του επόμενου προέδρου του πασόκ (δηλαδή του τίποτα….), ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την μαζική αποδρομή του εκλογικού σώματος από όλα ανεξαιρέτως τα δήθεν αστικά κόμματα εξουσίας και την ταυτόχρονη άρνηση προσχώρησης των σοβαρών πολιτών στην εξωπραγματική και έξαλλη λογική της άκρας αριστεράς, τα κόμματα της οποίας εισπράττουν ανενδοίαστα την παχυλή κρατική χρηματοδότηση, την ίδια ώρα που έξω από τα γραφεία τους κυκλοφορούν ανθρώπινα ράκη. Τα κόμματα, που διαθέτουν μία εικονική πλέον κοινοβουλευτική δύναμη που δεν ανταποκρίνεται σε πραγματική πολιτική επιρροή, στηρίζουν και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσωρινή κυβέρνηση Παπαδήμου, της δίδουν ψήφο εμπιστοσύνης αλλά καταψηφίζουν τα νομοσχέδιά της  που παραβιάζουν τις συντεχνιακές τους εξαρτήσεις, ψηφίζουν τα αλλεπάλληλα εθνοκτόνα μνημόνια δηλώνοντας ότι… δεν τα διάβασαν, ενώ κορυφαία στελέχη και μάλιστα υπουργοί εν ενεργεία καταγγέλλουν την κυβέρνηση στην οποία μετέχουν και νομίζουν ότι προετοιμάζουν την πολιτική τους διάσωση κυοφορώντας νέα σχήματα με την συμμετοχή διανοούμενων με πολύ αργά αντανακλαστικά, όπως οι κύριοι Μαρωνίτης, Μουζέλης και Αλιβιζάτος.

    Ταυτόχρονα, υπογείως κατασκευάζουν νέα πολιτικά «κόμματα» με αγνώστους  (που στην πραγματικότητα είναι γνωστοί τους), και σε συνεργασία με πολιτικά αφελείς συγγραφείς και καθόλου αφελείς «πολίτες», τα οποία θα λειτουργήσουν (όπως νομίζουν) ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την επανεμφάνισή τους την επόμενη ημέρα.

    Αυτά όλα ασφαλώς δεν αφορούν την καταρρέουσα κοινωνία. Αποτελούν εσωτερικές ζυμώσεις ενός κλειστού, ιδιοτελούς κύκλου προσώπων, που οδήγησε την χώρα στην διάλυση. Η πτώση του είναι νομοτελειακή, και από αυτήν δεν θα γλυτώσει ούτε ο κ. Φλωρίδης επειδή συνεργάσθηκε με τον κ. Δοξιάδη, ούτε η κ. Διαμαντοπούλου επειδή διοργάνωσε στην Παλαιά Βουλή συζήτηση με τον κ. Μπουτάρη, ούτε ο κ. Βενιζέλος επειδή όταν διαδεχθεί τον κ. Παπανδρέου θα καταγγείλει το μνημόνιο που ο ίδιος υπέγραψε και εφάρμοσε με πάθος, ούτε η δεξιά εκείνη που δεν έχει αποφασίσει εάν συμφωνεί ή διαφωνεί με το μνημόνιο ούτε η άλλη δεξιά που έχει οριστικά αποφασίσει ότι συμφωνεί διότι αυτό της εξασφάλισε τρία υπουργικά έδρανα σε μία κυβέρνηση που αρχίζει να μοιάζει τραγικά με αυτήν του Γούναρη. Και, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ο Λουκάς Παπαδήμος δεν θα επιτύχει ποτέ να εκφράσει τους μεταρρυθμιστές, διότι η κυβέρνησή του απέφυγε επιμελώς να λάβει το μοναδικό μέτρο που θα μπορούσε να διατηρήσει την Ελλάδα στην χορεία των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών, δηλαδή να διαλύσει το σοβιετικό κράτος, με τις πελατειακές ΔΕΚΟ του, τους χιλιάδες άχρηστους οργανισμούς και τα τερατώδη προνόμια της διεφθαρμένης νομενκλατούρας. Πώς θα ήταν άλλωστε δυνατόν τα ολιγαρχικά πελατειακά κόμματα της Μεταπολίτευσης να επιτρέψουν σε έναν πρωθυπουργό που τα ίδια επέλεξαν να καταργήσει το πελατειακό τους κράτος;

    Μετά την περυσινή  θερινή έκρηξη της πλατείας Συντάγματος, η ελληνική κοινωνία σιωπά. Η σιωπή αυτή δεν σημαίνει παραίτηση. Κανείς λαός δεν παρακολούθησε μέχρι τέλους την γενοκτονία του απαθής και άβουλος. Το διαδίκτυο στην συντριπτική του πλειοψηφία, οι σύλλογοι, οι αυθεντικές κινήσεις πολιτών, σημαντικό πλέον μέρος του τύπου, μεγάλο μέρος του πνευματικού και επιστημονικού κόσμου, οι έμποροι και οι βιοτέχνες, οι βιομήχανοι, και πολλές ακόμα κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης έχουν εκκενώσει τον υπό αποσύνθεση χώρο που λέγεται πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Απαιτούν νέο σύνταγμα, νέα κόμματα χωρίς απολύτως καμμία συμμετοχή εκπροσώπων του παλαιοκομματισμού, νέους ηγέτες με καθαρό παρελθόν, νέο ήθος και νέα λογική διακυβέρνησης. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το σκέλεθρο της Μεταπολίτευσης θα σαρωθεί, είτε με την διαμόρφωση μίας ισχυρής ριζοσπαστικής δημοκρατικής πολιτικής δύναμης με αναγνωρισμένη ηγεσία και πόρους, είτε με μία κοινωνική έκρηξη που θα δημιουργήσει εντελώς νέες συνθήκες, είτε λόγω διεθνών γεγονότων. Είτε με όλα αυτά μαζί.

Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

antibaro gr

Διέξοδος από την κρίση ….

30 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε
Το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι πολυδιάστατο. Είναι πρόβλημα αδράνειας του παραγωγικού τομέα της ,γεωργίας, της βιοτεχνίας, της βιομηχανίας και της στρεβλής ανάπτυξης του τουρισμού. Σε συνδυασμό με τις λανθασμένες οικονομικές πολιτικές του κράτους που στήριξε την έωλη ανάπτυξη πάνω στον αλόγιστο δανεισμό ,καταλήξαμε στο εκρηκτικό μείγμα που βιώνουμε σήμερα.
        Σήμερα το πρόβλημα παρουσιάζεται ως μια γάγγραινα χρέους, η οποία εν συνδυασμό με το δημοσιονομικό έλλειμμα, δεν αφήνει κανένα σχεδιασμό να εξελιχθεί , επειδή επικρέμεται ο κίνδυνος της πτώχευσης.
              Πρέπει να ορίσουμε ακριβώς το πρόβλημα για να βρούμε τη λύση του. Η Ελλάδα είναι υπό πτώχευση ή είναι πτωχευμένη; Αυτή τη στιγμή δανείζεται για να αποπληρώσει τις δόσεις των δανείων, άρα αδυνατεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις της. Όλο και μεγαλύτερος αριθμός πολιτών εισέρχεται στη χωρία των νεόπτωχων. Τους ενδιαφέρει η λέξη φτωχός ή η ουσία του πράγματος;
            Πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα εάν μία χώρα με χρέος 390δις ευρώ και εθνικό εισόδημα κοντά στα 200δις ευρώ, είναι σε θέση να το αποπληρώσει. Η απάντηση είναι όχι.
            Άρα ξεκινώντας από το συμπέρασμα ότι αφενός μεν αδυνατούμε να πληρώσουμε το χρέος και αφετέρου ότι ουσιαστικά έχουμε πτωχεύσει, οδηγούμεθα στο σχεδιασμό της εξόδου από τη κρίση. Προτείνουμε:
  • 1)   Θεωρούμε ότι πρέπει να ελέγξουμε το μέρος του χρέους που είναι απεχθές και να το αποποιηθούμε.
  • 2)   Θα λειτουργήσουμε όπως κάθε λογικός νοικοκύρης και θα αναζητήσουμε τι έχουμε εμείς να λάβουμε από τρίτους. Εν προκειμένω αξιώνουμε την αποπληρωμή του δανείου που έλαβε η Γερμανία από την Ελλάδα κατά την κατοχή, το οποίο απεδέχθη αφού άλλωστε πλήρωσε μία δόση, χωρίς να πληρώσει τις επόμενες. Θα απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις, διότι ενώ τις έχει καταβάλει στην Πολωνία, στη Γιουγκοσλαβία ακόμα και στη σύμμαχο της Ιταλία, δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα μας.
  • 3)   Θα κινήσουμε τη διαδικασία ακύρωσης του μνημονίου ως παράνομα συναφθέντος, αφού δεν ψηφίστηκε από αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής, αλλά από τον Υπουργό Οικονομικών. Αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα συμψηφισμού των χρεών μας με τις απαιτήσεις κατά της Γερμανίας.
Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι θα πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη σε όσους υπέγραψαν το μνημόνιο ενώ γνώριζαν ότι το σύνταγμα απαιτεί την ψήφο των δύο τρίτων της βουλής.
  • 4)    Όποιο υπόλοιπο των οφειλών μας εναπομένει θα το ικανοποιήσουμε με πληρωμή σε μελλοντικό χρόνο, διά της κεφαλαιοποιήσεως των εσόδων (και όχι της περιουσίας), από την εκμετάλλευση του ενεργειακού και ορυκτού πλούτου της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η επιτάχυνση της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου και των ενεργειακών κοιτασμάτων της χώρας, θα έχει και τη στήριξη των πιστωτών μας, αφού η ικανοποίηση τους θα εξαρτάται από αυτή.
  • 5)   Ο οργανισμός εκποίησης της περιουσίας του δημοσίου θα πρέπει να καταργηθεί διότι το μέλλον της χώρας ούτε πωλείται ούτε παραχωρείται.
Η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει κατανοητό σε όλους, ότι υπό τις σημερινές συνθήκες, αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές της, διότι προέχει η επανεκκίνηση της οικονομίας της χώρας.
Η λογική που προβάλλεται ότι δεν θα μπορούμε να δανειστούμε από την ελεύθερη αγορά είναι επίπλαστη διότι αυτό συμβαίνει και τώρα.
Τα ανωτέρω αναφέρονται μόνο στο σκέλος του χρέους. Η οικονομία χρειάζεται επανεκκίνηση. Σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής που θα αποβλέπει στην ανάπτυξη, βασιζομένη σε πλέγμα αποφάσεων που θα ευνοούν τις επενδύσεις. Πρέπει να ορισθεί ενιαίος φορέας επενδύσεων, όπου θα απευθύνονται οι επενδυτές και κάθε επένδυση θα χρεώνεται σε ορισμένο υπάλληλο, ο οποίος θα την υποστηρίζει και θα λογοδοτεί για τους λόγους που δεν προχωρεί. Για να έχουμε επενδύσεις πρέπει να ορισθεί φορολογική πολιτική με ορίζοντα δεκαετίας. Η φορολογική νομοθεσία πρέπει να είναι συνοπτική χωρίς παράθυρα που επιτρέπουν την αυθαιρεσία και την υπόγεια συναλλαγή. Οι πράξεις των δημοσίων υπαλλήλων που προβάλλουν προσκόμματα ή παραλείψεις προς ίδιον όφελος και παρεμποδίζουν την εκτέλεση του επενδυτικού σχεδιασμού της χώρας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κακούργημα.
Η μείωση της γραφειοκρατίας και η μηχανοργάνωση των υπηρεσιών, με παράλληλη διασταύρωση των στοιχείων, θα οδηγεί στη μείωση του κόστους δημιουργίας επενδύσεων και θα ενδυναμώσει την πίστη ότι ο πολίτης μπορεί να προσβλέπει στην αρωγή του κράτους και να μη προσκρούει στην ιδιοτέλεια του δημοσίου υπαλλήλου.
Οι δημόσιες υπηρεσίες και οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, χωρίς να παραβλέπουν τα δικαιώματα των εργαζομένων σ’ αυτές, πρέπει να γίνει κατανοητό όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα , ότι λειτουργούν πρωτίστως για το δημόσιο συμφέρον και κάθε Έλληνας από τον πρώτο έως τον τελευταίο έχουν ίσα δικαιώματα και τυγχάνουν αμέσου εξυπηρετήσεως.
Η γεωργία θα πρέπει να επιστρέψει στα προϊόντα που παραδοσιακά παρήγαγε και εισάγονται σήμερα από το εξωτερικό. Το κράτος οφείλει να μην αφήνει τους αγρότες στο έλεος των πολυεθνικών, αλλά να τους οργανώσει ώστε να έχουν κοινό μέτωπο στη προμήθεια σπόρων, λιπασμάτων και φαρμακευτικών παρασκευασμάτων.
Τα τέλη και οι φόροι υπέρ τρίτων να καταργηθούν ώστε κάθε κόστος να έχει την ανταποδοτικότητά του.
   Πρέπει να περάσει στην Ελληνική κοινωνία η αντίληψη ότι η υποστήριξη των Ελληνικών προϊόντων είναι αναγκαιότητα που υπαγορεύεται από την επιβίωση μας.
    Οι σχέσεις μισθωτών-εργοδοτών αναγκαστικά θα περάσουν περίοδο  κοινής πορείας, γιατί όταν βυθίζεται το πλοίο όλοι οφείλουν να συνεισφέρουν στην σωτηρία του. Αντιθέσεις υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά η χώρα δεν μπορεί να περιμένει και ο χρόνος δουλεύει εις βάρος μας. Περίοδος ειρηνικής   πενταετίας όπου εκτός από τους έχοντες εργασία θα ληφθεί μέριμνα και για του άνεργους είναι απαραίτητη. Κάθε εργασιακό μέτρο θα πρέπει να στοχεύει πρωτίστως στην καταπολέμηση της ανεργίας γιατί η χωρία αυτή των εργαζομένων θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής. Η χώρα δεν επιτρέπεται να έχει πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ενώ η υποστήριξη των ασθενέστερων  τάξεων είναι υποχρέωση όλων μας.
 Η βιομηχανία και η βιοτεχνία οφείλουν να έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό ενώ τα κοστολόγια τους θα πρέπει να απαλλαγούν από κάθε δαπάνη υπέρ τρίτων.
Ο τουρισμός οφείλει να έχει στόχο την αύξηση της τουριστικής περιόδου. Η σχέση τιμής παρεχόμενου προϊόντος επιβάλλεται να στοχεύει στην μακρόχρονη ροή τουριστών και όχι στο υψηλό αλλά σύντομο κέρδος.
 Η λεπτομερή καταγραφή των διαρθρωτικών αλλαγών της οικονομίας δεν είναι του παρόντος. Στοιχειώδεις κατευθύνσεις επισημάνθηκαν για να γίνει κατανοητό ότι αρχίζουμε με τα αυτονόητα.
 Η Ελλάδα έχει ανάγκη όλους τους Έλληνες. Η έξοδος από την κρίση είναι χρέος όλων μας και κανείς δεν περισσεύει .
Χαράλαμπος Αργυριάδης,

Υπεύθυνος Οικονομικού Τομέα

Δημοκρατική Αναγέννηση  

danagennisi gr

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Το βρετανικό δίκαιο και η Ελλάδα ….

30 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Κώστας Χ. Χρυσόγονος*

Σε άρθρο του στο «Βήμα» την Κυριακή 22.1.2012 ο ομότιμος καθηγητής κ. Χ. Ροζάκης συμπεραίνει ότι «αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει την αποπληρωμή του χρέους της με καλοπιστία και υπευθυνότητα, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την εφαρμογή ενός αξιόπιστου δικαίου» (δηλαδή του αγγλικού) και ότι «αντίθετες απόψεις σε αυτό φαίνεται να είναι εκ του πονηρού». Επειδή συγκαταλέγομαι σε εκείνους που έχουν επώνυμα εκφράσει αντίθετη άποψη, επιτρέψτε μου τις εξής παρατηρήσεις:

 

  • 1. Το ζήτημα δεν είναι αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει την αποπληρωμή του χρέους της με καλοπιστία, αλλά αν έχει την αντικειμενική δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος αυτό, έστω και μετά την απαλλαγή της από ένα μέρος του με το PSI. Οποιος υποστηρίζει την ύπαρξη τέτοιας δυνατότητας θα πρέπει να μας εξηγήσει γιατί ένα δημόσιο χρέος στο 120% του ΑΕΠ δεν ήταν βιώσιμο το 2009 αλλά θα είναι το 2020. Εκείνο εξάλλου που επιμελώς αποσιωπάται από τα κυρίαρχα μέσα «ενημέρωσης» είναι ότι τα δημόσια χρέη (και ελλείμματα) συνοδεύονται από περίπου ισομεγέθη εξωτερικά χρέη. Πώς θα καταφέρει μια χώρα, η οποία ποτέ στην ιστορία της δεν ήταν σοβαρά πλεονασματική στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (το μεγαλύτερο ετήσιο πλεόνασμα ήταν της τάξεως του 2% του ΑΕΠ, στην προ ευρώ εποχή), να αντιμετωπίσει αυτό το βουνό εξωτερικού χρέους;

 

  • 2. Ο υπαινιγμός του κ. Ροζάκη ότι το ελληνικό δίκαιο είναι αναξιόπιστο, σε αντιδιαστολή προς το «αξιόπιστο» αγγλικό, είναι όχι μόνο αβάσιμος, αλλά και εκτός θέματος. Η ουσία βρίσκεται στο ότι, όπως ομολογεί ο κ. Ροζάκης, η εφαρμογή του αγγλικού δικαίου διασφαλίζει τον δανειστή έναντι της επίκλησης, εκ μέρους του οφειλέτη (ελληνικό Δημόσιο) «χαλαρωτικών διατάξεων για την πληρωμή του χρέους που προβλέπονται από το ελληνικό δίκαιο (λ.χ. η απρόβλεπτη μεταβολή των συνθηκών)». Με άλλες λέξεις, το αγγλικό δίκαιο είναι αυστηρό έναντι του κράτους-οφειλέτη, είναι δηλαδή ένα δίκαιο προορισμένο να κατοχυρώνει τα συμφέροντα των δανειστών. Και βέβαια η υπαγωγή ενός χρέους εκφρασμένου σε ευρώ στο αγγλικό δίκαιο θα συνεπάγεται απόλυτη αδυναμία δραχμοποίησής του, αν τελικά η Ελλάδα αναγκαστεί να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα. Επομένως η αλλαγή του δικαίου που διέπει τα ελληνικά ομόλογα αποτελεί μείζονα παραχώρηση εκ μέρους της χώρας μας, η οποία δεν δικαιολογείται αν δεν διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους.

 

  • 3. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο αναγκαστικής εκτέλεσης, θα πρέπει πρώτα να δούμε τη διατύπωση της νέας δανειακής σύμβασης. Σε κάθε περίπτωση όμως, εφόσον τα νέα ομόλογα θα τελούν υπό την εγγύηση των κρατών-μελών της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, η κατάληξη θα είναι η μετατροπή του χρέους προς ιδιώτες, όπως ήταν το 2010, σε διακρατικό χρέος. Απέναντι στα κράτη η διαπραγματευτική ισχύς του ελληνικού Δημοσίου είναι de facto σχεδόν ανύπαρκτη. Ολα αυτά φοβάμαι ότι οδηγούν στην κατεδάφιση της κυρίαρχης κρατικής υπόστασης του Ελληνισμού.

 

  • 4. Οποιος διατυπώνει ισχυρισμούς περί «πονηρίας» απόψεων αντίθετων προς τις δικές του οφείλει και να τους αποδεικνύει, διαφορετικά υποδηλώνει μόνο ένδεια ουσιαστικών επιχειρημάτων.

 

*Ο κ. Κώστας Χ. Χρυσόγονος είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

tovima gr

—–
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Φαίνεται πως πέθανε η λογική στο Βερολίνο δήλωσε ο ευρωβουλευτής της Γερμανίας Γ. Χατζημαρκάκης ….

30 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

“Η πρωτοβουλία για ένα Επίτροπο λιτότητας, απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι απαράδεκτη” αναφέρει σε δήλωση του με αφορμή τις προτάσεις για ευρωπαίο επίτροπο για τον προϋπολογισμό στην Ελλάδα, ο Γερμανός Ευρωβουλευτής Γ. Χατζημαρκάκης και προσθέτει ” Μετά από τόσα λάθη και ιδεολογήματα της Τρόικας όπως η κατάργηση του βασικού μισθού που δεν σχετίζεται με την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης, τώρα προστίθεται μια ακόμα αστοχία που εξοργίζει ένα λαό που δοκιμάζεται. Η προτεραιότητα στην κάλυψη του χρέους οδηγεί στην εξαθλίωση ενός λαού αντί στην ανάπτυξη της οικονομίας.”
“Σήμερα, φαίνεται πως πέθανε η λογική στο Βερολίνο. Μοιάζουν σα να απώλεσαν την ιστορική μνήμη στο Βερολίνο και στη Φρανκφούρτη”, επισημαίνει στην δήλωση του ο κ Χατζημαρκάκης υπενθυμίζοντας ότι “Το οικονομικό μοντέλο της πολιτικής που έχει επιβάλλει η Τρόικα στην Ελλάδα, ιστορικά προϋπήρξε στη Γερμανία υπό τον Καγκελάριο της Δημοκρατίας της Βαιμάρης Χάινριχ Μπρούνινγκ, όταν μέσα στη μεγάλη ύφεση που ακολούθησε το κραχ του 1929, επέμενε σε μέτρα λιτότητας και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Η πολιτική του να συνδυάσει την διαχείριση της βαριάς οικονομικής κρίσης με μια σκληρή λιτότητα, οδήγησε σε έξι εκατομμύρια άνεργους και άνοιξε το δρόμο στα ακροδεξιά στοιχεία οδηγώντας στο τέλος της Δημοκρατίας και στην τρομοκρατία του Χίτλερ.
Αυτή την καταστροφική ιστορική συνέπεια, συνεχίζει ο Γερμανός ευρωβουλευτής, την πλήρωσε βαριά η Ευρώπη. Η Γερμανία ισοπεδώθηκε. Η απάντηση όμως της παγκόσμιας κοινότητας, δεν ήταν η τιμωρία των Γερμανών. Αντιθέτως, με το σχέδιο Μάρσαλ δόθηκε μια κρίσιμη βοήθεια για ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας, η οποία και πέτυχε.
Και ο κ Xατζημαρκάκης καταλήγει “Είναι απίστευτο που οι Γερμανοί δεν έμαθαν από τη δική τους ιστορία. Τέτοιες εξελίξεις δεν θα υπήρχαν στη Γερμανία του Σμιτ, του Κόλ, του Μπράντ και του Αντενάουερ. Επιτέλους, ας καταλάβουν πως η ανάπτυξη δεν είναι συνώνυμο της λιτότητας.”

agelioforos gr

—–

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Nα είσαι Eλληνας δεν είναι εθνικότητα, φοκλορική ιδιαιτερότητα, βαλκανική επαρχιωτίλα, κρατική κακομοιριά. Eίναι επιλογή. Eλληνας, τώρα πια, δεν γεννιέσαι, γίνεσαι ….

29 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Tου Χρηστου Γιανναρα

Πότε ανασταίνονται νεκροί

Zούμε πολυώδυνη κρίση, μας κρίνουν τα γεγονότα. Kρίνεται το τι χτίσαμε τόσα χρόνια, τι κράτος, ποιες σχέσεις κοινωνίας των αναγκών, ποια παιδεία και κατά κεφαλήν καλλιέργεια, τι στόχους βάλαμε στην προσωπική και στην κοινή μας ζωή.

H κρίση μάς κρίνει και μας αποδείχνει ελάχιστα σοβαρούς, σαφώς επιπόλαιους και κοντόφθαλμους, για βουλιμικές αποκλειστικά προτεραιότητες πρωτόγονα εγωκεντρικές. Δεκαετίες τώρα, αποδεχθήκαμε, ηδονικά και απερίσκεπτα, σαν πρώτιστο στόχο και περιεχόμενο ζωής, την κατανάλωση. H χαρά της προσωπικής δημιουργίας, η σπουδή και η γνώση, η αξιολόγηση της ανθρώπινης ποιότητας, η εκλογή αρχόντων της πατρίδας, όλα υποτάχθηκαν στον ένα και μοναδικό στόχο (και νόημα) του βίου: τη μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας, τη διευρυμένη βουλιμική απόλαυση.

Δουλεύαμε για τον μισθό ή για το περισσότερο κέρδος. Σπουδάζαμε για το «χαρτί» και τη «θεσούλα» που θα μας εξασφάλιζε. Kαυχόμασταν όχι για φιλίες, αλλά για «διασυνδέσεις» και «βύσματα». Ψηφίζαμε με κριτήριο ποιος θα μας εξασφαλίσει τις περισσότερες παροχές δίχως κρίση και αξιολόγηση. Eτσι φτιάξαμε μια κοινωνία αλληλοσπαρασσόμενων συμφερόντων. Eνα κράτος που σιτίζει τους υπαλλήλους του και βασανίζει την κοινωνία, κράτος παράνοιας, εντελώς ανίκανο και ανυπόληπτο. Eνα εκπαιδευτικό σύστημα που εκπαιδεύει στην αγλωσσία, στην ακρισία, στις πρακτικές των εκβιαστικών απαιτήσεων και της ηδονής των βανδαλισμών. Eνα πολιτικό σύστημα απολύτως αυτονομημένο από τις κοινωνικές ανάγκες, σύστημα διαπλοκής της φαυλότητας με τη θρασύτερη και αναιδέστερη ανικανότητα.

Tο συναρπαστικό, για τον ψύχραιμο παρατηρητή, είναι ότι στο κοινωνικό πεδίο οι στόχοι, το ήθος, η διάκριση ποιοτήτων (παράγοντες ανυπότακτοι στην αντικειμενοποίηση) αποδείχνονται οι κυρίως συντελεστές επιτυχίας ή αποτυχίας των πιο πρκατικών – υλικών πτυχών του βίου: της οικονομίας, της παραγωγικότητας, της οργανωτικής απόδοσης. H ιδεολογία του Iστορικού Yλισμού (μπαϊράκι του Mαρξισμού αλλά και «αυτοσυνειδησία» του Kαπιταλισμού) διαψεύδεται παταγωδώς στα «υλιστικότερα» πεδία του συλλογικού βίου – χωρίς βεβαίως να πτοούνται, έστω κατ’ ελάχιστον, οι εμπορευόμενοι το αφελές ιδεολόγημα. Tο τι χτίσαμε στις δεκαετίες της μεταπολίτευσης, ποιαν αντίληψη για την παιδεία και την ανθρωπιά, ποια σχέση κράτους και κοινωνίας, ποιαν αίσθηση πατρίδας, ποια κριτηρια αξιολόγησης ποιοτήτων, δίνουν καρπούς απόγνωσης σήμερα στο πεδίο της οικονομίας, της πολιτικής, της κρατικής οργάνωσης: Zούμε τη χρεοκοπία της οικονομίας, τη διάλυση του κράτους, την εξευτελιστική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Γιατί έλειψε «κάθε νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης.

Mας πήρε τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια για να καταλάβουμε ότι ο «προοδευτικός εκσυγχρονισμός» και ο «διεθνιστικός» πατριδομηδενισμός, η «αποδόμηση» και ο «μεταμοντερνισμός» όσο κι αν γοήτευσαν μια λιμασμένη για δημοσιότητα «διανόηση», ήταν απλώς και μόνο γυαλιστερές φούσκες. (Συμβολικά τα ονόματα στοχοθεσίας στην Παιδεία των κυριών Pεπούση και Δραγώνα, καθώς διέπρεψαν με τη N.Δ. η πρώτη, με το ΠAΣOK η δεύτερη, και σήμερα πλαισιώνουν τον κ. Φώτη Kουβέλη). Oι σταθερές της ελληνικής «ευγένειας» (πολιτισμικής καταγωγής και παράδοσης που «υποχρεώνει»), της αναφοράς στόχων και πράξεων σε άξονα «νοήματος» και σε μέτρο «αλήθειας», λειτούργησαν, παράγοντας κοινωνική συνοχή και ετερότητα πρότασης πολιτισμού, από την εποχή των Προσωκρατικών, ίσως ώς τη Γενιά του ’30. Kαι λοιδορήθηκαν αυτές οι σταθερές, χλευάστηκαν, μυκτηρίστηκαν στη μεταπολίτευση, για να οδηγηθούμε στο αβυσσαλέο κενό όπου βυθιζόμαστε ανέλπιδα σήμερα.

Kακά τα ψέματα: Nαι, οφείλουμε χάριτες στη χούντα του ’67 – ’74 που γελοιοποίησε τελεσίδικα το ιδεολόγημα του Eλληνοχριστιανισμού: μας απάλλαξε από μια κούφια, χιλιοφθαρμένη και μόνο ρητορική, επίσημη κρατική ιδεολογία. Eίναι όμως εγκληματικό να ξεχνάμε πως όσο επιδερμικά ψυχολογικός κι αν είχε καταντήσει ο ελληνορθόδοξος πατριωτισμός, ήταν αυτός που γέννησε την έκπληξη στα βουνά της Πίνδου το ’40, ατσάλωσε το λαϊκό κουράγιο για να αντέξει τον εφιάλτη της καταστροφής στη Mικρασία, χάρισε «φρόνημα» στους Eλληνες για να διπλασιάσουν την απελεύθερη γη τους με τους πολέμους του 1912 – 13. «Πράγμα τζιβαϊρικόν, πολυτίμητο», που έλεγε ο Mακρυγιάννης, όσο κι αν σκουριάσει και παραφθαρεί, δεν το ατιμάζεις και το πετάς, εσύ ο φωτισμένος. Tο καθαρίζεις από τις παρασιτικές ψευτιές και την ιδιοτέλεια, αποκαθιστάς την αλήθεια του, τον εμπειρικό του πλούτο. «Oτι ο άνθρωπος κάνει τα φώτα, όχι τα φώτα τον άνθρωπο». O άνθρωπος ψευτίζει την πίστη, το άθλημα της εμπιστοσύνης, της αυθυπέρβασης, και την αλλοτριώνει σε ιδεολόγημα, αλλά ο άνθρωπος και την ξαναβρίσκει, την ξεχώνει χαμένη κάτω από τόνους σκουριάς, μονόπετρο του αρραβώνα τς ανάστασης.

Iσως λίγοι πια, αλλά υπάρχουν ακόμα Eλληνες (γεννήματα της πάτριας γης, δηλαδή της ελληνίδας γλώσσας και ευσέβειας) που καταλαβαίνουν το «μέγιστον μάθημα»: να ξεχωρίζουν το σιτάρι από το άχυρο. Nα είσαι Eλληνας δεν είναι εθνικότητα, φοκλορική ιδιαιτερότητα, βαλκανική επαρχιωτίλα, κρατική κακομοιριά. Eίναι επιλογή. Eλληνας, τώρα πια, δεν γεννιέσαι, γίνεσαι, όπως και ερωτευμένος δεν δηλώνεις, φαίνεσαι. H ελληνικότητα είναι έρωτας, τον κατακτάς, δεν σου δίνεται επί πληρωμή όπως τα υπουργεία σε υπαλλήλους των «αγορών». Oποιος ξεχωρίζει το σιτάρι από το άχυρο, ερωτεύεται «νόημα» που φωτίζει το αίνιγμα της ύπαρξης και το σκάνδαλο το ανυπόφορο του θανάτου, «νόημα» σαρκωμένο στη γλώσσα, στην Tέχνη, στο ήθος, σε θεσμούς υπηρετικούς των σχέσεων κοινωνίας.

Aναζητάμε πρωθυπουργό, χαρισματικό ηγέτη, ικανό να μας βγάλει από τον εφιάλτη της κρίσης στο ξέφωτο της ελπίδας. Mοιάζει παραδοξολόγημα (όπως κάθε εκρηκτικής γονιμότητας αλήθεια), αλλά αν το πρώτο είναι να ξαναβρεί εφαλτήριο για καινούργιο πατριωτικό άλμα η ελλαδική κοινωνία, τότε χρειαζόμαστε εκλησιαστικό μπροστάρη ανιχνευτή: Nα μας δείξει τη μετάβαση από τα ιδεολογήματα στην ερωτική εμπειρία, από τα «εκσυγχρονιστικά» δήθεν στην πίστη – εμπιστοσύνη. Δεν έχουμε πολιτικούς, γιατί δεν έχουμε μπροστάρηδες στην πίστη, ηγέτες εκκλησιαστικού ρεαλισμού, όχι θρησκειοποιημένων ψυχολογημάτων.

Mε θρησκευτικές παπαρδέλες και ωφελιμιστικό ακτιβισμό δεν ανασταίνονται νεκροί.

kathimerini gr

Σκοτώνουν την Ελλάδα ….

29 Ιανουαρίου, 2012 1 Σχολιο

Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη*


Η Ελλάδα βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο μίας πρωτόγνωρης προϊούσας, υπαρξιακής κρίσης που εμφανίζει έντονα παθογενή στοιχεία, αγκαλιάζει θανατηφόρα θα λέγαμε τους θεσμούς του κράτους, της κοινωνίας και της πολιτικής, δείχνει προς στιγμή αδιέξοδη. Οι Έλληνες αισθάνονται να βρίσκονται σε μια σισύφεια διαρκή ομηρία η οποία δεν τους επιτρέπει να αναπτύξουν πρωτοβουλίες, να προβάλουν διεξόδους μέσα από την δημιουργική τους φαντασία υλοποιώντας αυτό που πάντα ήξεραν να κάνουν στις δύσκολες ώρες του έθνους, που ήταν πάντα η εφευρετικότητα μιας ξεχωριστής παρεμβατικής λειτουργίας στην αναπτυξιακή διέξοδο από την κρίση , αυτό που λέμε ελληνικός τρόπος διεξόδων αντισυμβατικά και ανορθόδοξα. Η κρίση χρειαζόταν από την αρχή για την αντιμετώπισή της, πέραν της δημιουργικής φαντασίας των ατόμων και ενόψει της αποτυχίας της πολιτικής αδυναμίας του τόπου να τη διαχειριστεί, τη συστράτευση, την αλληλεγγύη και τη συναίνεση όλων, ομάδων, φορέων, θεσμών και του καθένα ξεχωριστά για να ξαναβγεί η χώρα αλώβητη στο προσκήνιο, όρθια, κοιτάζοντας μπροστά και οργανώνοντας το μέλλον.

Ένα κλασικό παράδειγμα συναίνεσης και συνεργασίας, αλληλεγγύης και συστράτευσης όλων δίνει ο ελληνισμός της Κύπρου. Πρόσφατα ένας Κύπριος καναλάρχης εξηγούσε στον υπογράφοντα πώς αποφάσισαν να χειριστούν εξαρχής τα κυπριακά μέσα ενημέρωσης την παγκόσμια και κυρίως ευρωπαϊκή οικονομική κρίση όπως εκδηλωνόταν και στην Κύπρο από το ξεκίνημα της.

Οι Κύπριοι καναλάρχες αποφάσισαν όπως τα ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης αποφύγουν τον λαϊκισμό και την έντονη υστερική, όπως συμβαίνει πολλές φορές, προβολή αρνητικών ειδήσεων, αποφάσισαν τη μη εμπορικοποίηση της κρίσης και του προβλήματος της χώρας και θέλησαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και μόνο.

Έτσι, αν παρατηρήσει κανείς τα κυπριακά μέσα ηλεκτρονικής κυρίως ενημέρωσης, δεν θα δει πουθενά υστερικές προβολές αρνητικών ειδήσεων, θα διαπιστώσει μια ήπια και όσο γίνεται πιο στρογγυλεμένη είδηση με ανάδειξη των όπου υπάρχουν θετικών στοιχείων της καθώς και κατά προτεραιότητα προβολή των απαντήσεων που δίνουν οι ιθύνοντες του κυπριακού κράτους και της πολιτικής. Οι άνθρωποι σφίγγουν τα δόντια, κρατούν μέσα τους τον φόβο και την ανασφάλεια, δεν καταγγέλλουν συνεχώς ο ένας τον άλλο και προσπαθούν να βρουν από κοινού διεξόδους στις επιμέρους εκφάνσεις της κρίσης. Υπάρχει μια συστράτευση των προσώπων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης να μην καλλιεργούν τον φόβο, να περιορίζουν την ανασφάλεια και να εμπεδώνουν ένα κλίμα αισιοδοξίας για το μέλλον. Ταυτόχρονα, οι απεργίες είναι σπάνιες, καθώς κάθε μέρα απεργίες είναι κόστος για τον τόπο, ενώ παράλληλα οι διαδηλώσεις και οι βίαιες ενέργειες κοινωνικών ομάδων κατά κρατικών φορέων είναι περίπου ανύπαρκτες. Όλα συζητούνται μεταξύ των εταίρων της κοινωνίας, της πολιτικής και του κράτους.

Στην Αθήνα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα Μέσα σηκώνουν συνεχώς τα θέματα κατά τρόπο μεγεθυντικό, λαϊκίστικο και κοντόφθαλμα εμπορικό και προβάλουν υστερικά καταστροφικές ειδήσεις και το μόνο που πετυχαίνουν είναι η εμπέδωση ενός ανείπωτου κλίματος ανασφάλειας, φόβου και απαισιοδοξίας στην κοινωνία στο σύνολο της. Φωνάζοντας για την κρίση που ήρθε, την κρίση που δεν φεύγει, ουσιαστικά εμπεδώνουμε το σισύφειο κλίμα της μη αντιστρέψιμης πορείας μιας παθογενούς κατάστασης κρίσης, επιτυγχάνουμε με τη διαρκή επανάληψη της επερχόμενης καταστροφής αυτό που λέμε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Αποζητούμε καθημερινώς να ακούσουμε μια μικρή ασήμαντη ευχάριστη είδηση. Μια εικόνα μικρής χαραμάδας μιας αισιόδοξης προοπτικής. Ένα ελάχιστο φως ελπίδας, μια δύναμη που θα λειτουργήσει ως καταλύτης και θα ανοίξει ορίζοντες για το αύριο και δεν το ακούμε πουθενά. Αντιθέτως ζούμε ένα διαρκές, ανελέητο αυτομαστίγωμα.

Οι ιθύνοντες της πολιτικής, οι άνθρωποι των Μέσων, της κοινωνίας και της χώρας που πυροβολούν κυριολεκτικά τα πόδια τους, σκοτώνουν την Ελλάδα. Βρισκόμαστε στην ώρα μηδέν, χρειαζόμαστε ηγεσία που να εμπνεύσει αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία και ασφάλεια για το μέλλον. Χρειαζόμαστε την συστράτευση όλων των υπεύθυνων και ανεύθυνων για την σωτηρία της πατρίδος .

* Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

http://www.philenews.com/

 (Ανιχνεύσεις)

Η Ελλάδα της ντροπής ….

29 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Σκληρός, ανελέητος απέναντι στη χώρα μας, ο αξιότιμος Γερμανός βουλευτής Φόλκερ Κάουντερ, αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των δεξιών Χριστιανοδημοκρατών της καγκελαρίου Μέρκελ και των ακόμη δεξιότερων Βαυαρών ομοϊδεατών τους. «Η πίεση πάνω στην Ελλάδα πρέπει να μεγαλώσει!», δήλωσε χωρίς περιστροφές σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του γερμανικού περιοδικού «Ντερ Σπίγκελ», και συνέχισε ρίχνοντας την πολιτική βόμβα: «Πρέπει να γίνει σαφές στους Ελληνες ότι λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά – εν ανάγκη μέχρι του σημείου της επιβολής από την ΕΕ ή από τα κράτη της Ευρωζώνης ενός κρατικού κομισάριου!». Ενός αποικιακού διοικητή της Ελλάδας κατά το πρότυπο των «γκαουλάιτερ» που εγκαθιστούσαν οι ναζί στις ευρωπαϊκές χώρες που κατακτούσαν επί Χίτλερ!

Δουλόφρονες θεωρεί τους Ελληνες ο χερ Κάουντερ. «Θα ήταν φυσικά σκληρό κάτι τέτοιο, αλλά ίσως και οι ίδιοι οι Ελληνες τελικά να συμφιλιώνονταν με αυτό. Αν έπρεπε να αποφασίσουν σε δημοψήφισμα να δεχτούν έναν μεταβατικό αποικιακό διοικητή ή να φύγουν από την Ευρωζώνη, μπορώ άνετα να φανταστώ ότι θα υπήρχε πλειοψηφία υπέρ του αποικιακού διοικητή», ισχυρίστηκε!

Αυτοί είναι οι φίλοι και εταίροι της ελληνικής κυβέρνησης. Δούλους θεωρούν τους Ελληνες. Ανίκανους ακόμη και να αυτοδιοικηθούν. «Ο αρχηγός των Ελεύθερων Δημοκρατών, Φίλιπ Ρέσλερ, έχει προτείνει να στείλουμε Γερμανούς δημοσίους υπαλλήλους στην Ελλάδα», υπενθυμίζει προβοκατόρικα ο δημοσιογράφος που παίρνει τη συνέντευξη. «Αυτή είναι επίσης μια δυνατότητα. Οι Γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας λειτουργίας δημοσιονομικής διοίκησης», απαντά γεμάτος αυταρέσκεια, χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της γερμανικής Δεξιάς.

Οι ουρές στο Σύνταγμα, όπου χιλιάδες φτωχοί κάτοικοι της Αθήνας προσήλθαν για να πάρουν πατάτες, κρεμμύδια και καρότα που μοίραζαν δωρεάν οι αγρότες της Βοιωτίας για να αποδείξουν ότι τα προϊόντα τους δεν είναι μολυσμένα από βιομηχανικά απόβλητα, πρέπει να γέμισαν υπερηφάνεια τον Φόλκερ Κάουντερ. Η σκηνή θύμιζε έντονα τα συσσίτια επί γερμανικής Κατοχής της Αθήνας. Μπορεί εμάς να μας σφίχτηκε η καρδιά, αλλά για τους Γερμανούς αυτές οι σκηνές, απόρροια της πολιτικής Μέρκελ προς την Ελλάδα, θυμίζουν περασμένα μεγαλεία. «Λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά», όπως λέει ο Κάουντερ.

Το νέο Μνημόνιο -για την ακρίβεια, τους επαχθείς και επονείδιστους όρους του σε δεκασέλιδο υπόμνημα- επέδωσαν οι ξένοι επικυρίαρχοι στους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούν. Συγκλονίστηκαν, φαίνεται, μόλις έμαθαν ότι το προηγούμενο Μνημόνιο δεν το διάβασε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και τώρα επέδωσαν συντετμημένη, εκλαϊκευμένη βερσιόν. Θέλουν αίμα, πολύ αίμα. Αίμα δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Διψούν για απολύσεις.

Μισεί τις συντάξεις η τρόικα – ιδίως τις επικουρικές. Δεν τις αντέχει. Απαιτεί να ενοποιηθούν όλα τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία σε ένα, ώστε με το που θα οδηγήσουν αυτό το ένα Ταμείο σε χρεοκοπία, με τη μία θα χάσουν τις επικουρικές συντάξεις τους ταυτόχρονα 3,5 εκατομμύρια Ελληνες και έτσι θα ξεμπερδέψουν μια και καλή με αυτή την υπόθεση! Τελικές λύσεις, όχι ημίμετρα.

Λατρεύουν τις τράπεζες οι τροϊκανοί. Απαιτούν να πληρώσει, λοιπόν, το ελληνικό κράτος -δηλαδή όλοι οι Ελληνες φορολογούμενοι- πάνω από 30 δισεκατομμύρια ευρώ για τη σωτηρία των τραπεζών και ειδικά για την ανακεφαλοποίησή τους. Να αγοράσει δηλαδή μετοχές τους. Μόνο που αυτές οι μετοχές θα είναι… «πέτσινες»! Χωρίς δικαίωμα ψήφου! Θα χρεωθούμε όλοι μας δηλαδή 30 δισ. ευρώ και θα τα πάρουν οι τραπεζίτες να τα κάνουν ό,τι θέλουν, γιατί θα παραμείνουν ιδιοκτήτες και διοικητές οι ίδιοι που τις χρεοκόπησαν, αφού οι μετοχές του κράτους δεν θα του επιτρέπουν ούτε καν να αλλάξει τις διοικήσεις!

Υπογραφές των αρχηγών των κομμάτων της συγκυβέρνησης απαιτεί κάτω από τους όρους αυτούς και πολλούς άλλους η ΕΕ. Οχι ότι τις έχει ανάγκη. Θέλει όμως να εξευτελίσει εντελώς τους Ελληνες πολιτικούς, για να εκλείψει κάθε ελπίδα αντίστασης, ώστε οι εκλογές να μην έχουν πια καμία σημασία για τους πολίτες.

ETHNOS GR

———–

***Hoffnung für den «griechischen Patienten»

Eine EU-Fahne weht über der Akropolis in Athen. (Quelle: ORESTIS PANAGIOTOU dpa +++(c) dpa - Bildfunk+++)Während das Gezerre um den griechischen Anleihentausch weitergeht, drängt die Troika auf Sparmaßnahmen und Strukturreformen in Griechenland. Das Land braucht den Druck aus Europa, aber auch Anreize, meinen Experten.

 Kaum jemand in Athen wundert sich darüber, dass sich die Verhandlungen zum Schuldenschnitt bei griechischen Staatsanleihen weiter in die Länge ziehen. Pokern und Bluffen gehört nun mal zum Geschäft, meinen viele Kommentatoren und gehen doch davon aus, dass die zähen Verhandlungen bis Mitte Februar unter Dach und Fach sind. Viel mehr Sorgen machen sich die Griechen über Empfehlungen von Wirtschaftsexperten, sie mögen aus der Eurozone austreten.

Thanassis Mavridis, ein Mann klarer Worte, der zu den führenden griechischen Wirtschaftspublizisten gehört, hält nichts von einem Euro-Aus. Außerdem: Ein Euro-Austritt Griechenlands liege offenbar auch nicht im Interesse der internationalen Geldgeber; sonst hätten ihn die Großmächte Europas ja schon längst durchgesetzt, glaubt der Athener Wirtschaftsexperte.

DEUTSCHE WELLE

—–

****21-4-1941: ανεπίδοτο τηλεγράφημα

21-4-1941: ανεπίδοτο τηλεγράφημα ….

29 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου*

Υποστράτηγος Χέιγουντ (T. G. Heywood), Αρχηγός της Βρετανικής Αποστολής, Σύνδεσμος στο Γενικό Στρατηγείο, σε τηλεγράφημα της 21ης Απριλίου 1941, προς τον Αντιστράτηγο Πιτσίκα:

Πληροφορούμαι ότι Αντιστράτηγος Τσολάκογλου ανέλαβε πρωτοβουλίαν συνθηκολογήσεως. Δέον να κατανοηθή παρά πάντων, ότι ύψιστα συμφέροντα πατρίδος απαγορεύουσι τούτο. Επικαλούμαι πατριωτισμόν πάντων. Στρατός δέον αγωνισθή μέχρις εσχάτου ορίου δυνατότητός του. Αντικαταστήσατε αμέσως Τσολάκογλου

Το τηλεγράφημα δεν παρελήφθη ποτέ από τον Αντιστράτηγο Πιτσίκα, επειδή αυτός είχε καθαιρεθεί ήδη από τον Τσολάκογλου και ήταν καθ’οδόν προς την Αθήνα. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Ο Σημίτης, ο Παπανδρέου, ο Παπαδήμος και η τρόικα – το καρέ της συμφοράς μας ….

29 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Γράφει ο Θανάσης Κουκοβίστας

Οι διαπραγματεύσεις για την συμφωνία ανταλλαγής βρίσκονται στο κατακόρυφο, η τρόικα πιέζει για νομοθέτηση μέτρων που θα εξαθλιώσουν τους Έλληνες, Ευρωπαίοι, Καρατζαφέρης και Παπανδρέου προσδοκούν παράταση της θητείας Παπαδήμου και ο οικονομικός εισαγγελέας διαβλέπει ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου και των οικονομικών υπουργών της πρώτης θητείας στο τεχνικό φούσκωμα του ελλείμματος που άφησε η ΝΔ. Αυτό είναι το πολιτικό σκηνικό των ημερών μας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ανασύρθηκε από την σιωπή ο πρώην πρωθυπουργός Κώστα Σημίτης, με την ομιλία του στο Βερολίνο σε συνέδριο με θέμα την κρίση στην Ελλάδα και τις προοπτικές στον ευρωπαϊκό δρόμο. Η ομιλία του δόθηκε στην δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή και απετέλεσε αντικείμενο συζητήσεων φέρνοντας σε ακόμη πιο δύσκολη θέση τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, δικαιώνοντας τον Αντώνη Σαμαρά για τις αιτιάσεις του ότι δεχθήκαμε το Μνημόνιο χωρίς την παραμικρή διαπραγμάτευση.

Ο Κώστας Σημίτης δεν καταλογίζει ευθύνες μόνον στο Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και στην τρόικα. Επισημαίνει ότι «συντάχθηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση». Αυτό που παράλειψε ο Κώστας Σημίτης είναι ότι κάθε φορά, πριν από την καταβολή μιας δόσης, η λιτότητα γίνεται συνεχώς σκληρότερη και τα ποσοστά ανεργίας εκτινάσσονται όλο και πιο ψηλά.

Αποχρώσες ενδείξεις σχεδίου

Με νέο ερώτημα προς τον Άρειο Πάγο, αν μπορούν να παραμένουν στην θέση τους οι οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης, επανήλθε ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Αφορμή είναι η κατάθεση του πορίσματος της έρευνας του εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη για την τεχνική διόγκωση του ελλείμματος του 2009. Την υπόθεση είχε καταγγείλει το πρώην μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΑΤ) Ζωή Γεργαντά με την κατηγορία ότι αυτό έγινε για να επιβληθούν σκληρότερα μέτρα. Ο εισαγγελέας ζητά να ενεργοποιηθεί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών για τον Γιώργο Παπανδρέου και τους Γιώργο Παπακωνσταντίνου και Φίλιππο Σαχινίδη, υπουργό και υφυπουργό Οικονομικών τότε. Είναι όμως η δεύτερη απόπειρα του Μιλτιάδη Παπαϊωάννου να παραιτήσει τους ενοχλητικούς εισαγγελείς και η τρίτη του ΠΑΣΟΚ, αν συμπεριλάβουμε και την ετοιμαζόμενη νομοθετική αναβάθμιση του θεσμού των οικονομικών εισαγγελέων από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με σκοπό τον διορισμό νέων.

Η ιστορία όμως έχει μεγάλο βάθος. Αρχίζει αμέσως μετά την ορκωμοσία του Γιώργου Παπανδρέου, το ταξίδι του στην Αμερική και την συνάντησή του με τον τότε διευθυντή του ΔΝΤ Στρος Καν. Τότε ο πρώην πρωθυπουργός είχε δικαιολογηθεί ότι ζήτησε τεχνικές συμβουλές για την κρίση. Βεβαίως ακολούθησε η υπογραφή του αδιαπραγμάτευτου Μνημονίου και ο διορισμός του Ανδρέα Γεωργίου ως προέδρου της ΕΛΣΑΤ, τον Αύγουστο του 2010. Κατά σύμπτωση το έλλειμμα του 2009 παρουσιάστηκε φουσκωμένο κατά κάμποσα δις ευρώ και ακολούθησαν τα σκληρά μέτρα του Δεκεμβρίου. Παρουσιάζοντας τον Ανδρέα Γεωργίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αποκάλυψε ότι για πολλά χρόνια ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ, αλλ’ αυτό δεν είχε σχέση με τον διορισμό του.

Επειδή όμως, όταν ο λύκος φυλάει τα πρόβατα, δαγκώνει, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ο Ανδρέας Γεώργιου ήλθε σε σύγκρουση με μέλη του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ.

Οι δημόσιες καταγγελίες προκάλεσαν και την έρευνα του εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη στις 19 Σεπτεμβρίου 2011. Από τότε αρχίζουν και τα προβλήματα των οικονομικών εισαγγελέων, που έδειξαν ότι είναι αδέκαστοι. Βέβαια διεχειρίζοντο και την άλλη καυτή πατάτα για το ΠΑΣΟΚ, την εμπλοκή του ονόματος του Νίκου Παπανδρέου, του διάγοντος βίον μεγιστάνος και κατά το «Πρώτο Θέμα, εκδίδοντος πολιτικές ρετσέτες σαν τον Τρότσκι και υπογράφοντος επιταγές σαν τον Ωνάση, στον στοιχηματισμό για την πτώχευση της Ελλάδας.

Πωλείται, όπως είναι επιπλωμένο

Ο άλλοτε «κόκκινος Ντάνι» και σήμερα «πράσινος», Ντανιέλ Κον Μπεντίντ, ο αρχηγός του Γαλλικού Μάη, εγκάλεσε για εθνικισμό τον Ούγγρο πρωθυπουργό Όρμπαν, γιατί υποχρέωσε τον νέο διοικητή της Κεντρικής Ουγγρικής Τράπεζας, να ορκιστεί ότι θα υπερασπίσει τα συμφέροντα της ουγγρικής οικονομίας. Επειδή η Ουγγρική Κεντρική Τράπεζα αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα πρέπει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Κομισιόν και όχι της Ουγγαρίας. Η Ουγγαρία είναι εκτός ευρώ. Δηλαδή εμείς έχουμε κάνει πολύ μεγαλύτερη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας με την είσοδο στο ευρώ. Έτσι δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα όλα τα μέτρα, υπογράφουμε Μνημόνιο και Μεσοπρόθεσμο και παραδίνουν οι κυβερνήσεις μας τον ελληνικό λαό δουλοπάροικο στους ξένους επενδυτές και αφήνουμε τους ξένους να γράφουν στα παλιά τους παπούτσια την ελληνική νομοθεσία.

Ανάμεσα στα ακίνητα που ανακοινώθηκαν προς πώληση, περιλαμβάνεται και το κτήριο του υπουργείου Εξωτερικών, ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού κάλλους, έργο του αρχιτέκτονα Τσίλερ. Αλλά εδώ έχουμε μια καραμπινάτη παρανομία, αν θα συμβεί κάτι τέτοιο. Το κτήριο είναι κληροδότημα της Ιφιγένειας Συγγρού, χήρας του Ανδρέα Συγγρού, για να χρησιμοποιηθεί προς στέγαση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Με βάση το ελληνικό Αστικό Δίκαιο απαγορεύεται η πώληση και η αλλαγή χρήσης των κληροδοτημάτων. Για τον λόγο αυτό είχαν ξεσηκωθεί οι δημοκράτες πολιτικοί μας, όταν η χούντα γκρέμισε τις φυλακές «Αβέρωφ», το 1972, για να κτιστεί το δικαστικό μέγαρο. Αλλά και ο όρκος που δίνουν, όταν μπαίνουν στην Βουλή, είναι ότι θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Φυσικά τήρηση του όρκου δεν είναι η βαρύτερη φορολογία στην Ευρώπη, η νομοθέτηση μισθών πείνας, η καταβαράθρωση του κοινωνικού κράτους και η διάλυση της Παιδείας και η ετοιμαζόμενη υποθήκευση του εθνικού πλούτου. Αν θέλουν να δώσουν υποθήκες, να βάλλουν τα δικά τους σπίτια, άλλωστε ο ιδρώτας του ελληνικού λαού τους θρέφει. Αλλά και η κοπτόμενη για την διαφάνεια ΕΕ τους καλύπτει.

Να θυμηθούμε την άρνηση του Ευρωκοινοβουλίου να άρει την ασυλία του Παναγιώτη Ρουμελιώτη, για να δικαστεί για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Αντίθετα κατέλαβε πολλές ευρωπαϊκές θέσεις και αποστολές και τον Φεβρουάριο του 2010 ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου τον διόρισε εκπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ και το όνομά του έπαιξε για πρωθυπουργός πριν από του Παπαδήμου. Όπως δήλωσε η Βάσω Παπανδρέου, ποιος κρατάει ποιον και δεν έχει πάει υπουργός στην φυλακή;

(ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ)

ΕΛ Επικαιρότητα

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

ΣάββατοΚυριακή  28/29-1-2012

Eίναι Βεζύρης ο Παπακωνσταντίνου ή Ραγιάδες οι Έλληνες; ….

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Είπε ο Χρυσοχοΐδης “Δεν διάβασα το Μνημόνιο” και ξεσηκώθηκαν οι πάντες.

Είπε ο Πάγκαλος “Μαζί τα φάγαμε” και έγινε το έλα να δεις.

Είπε ο Λοβέρδος “Αν μου πειράξετε το Γιώργο θα γίνει μακελειό” και αλαλάξαμε ομαδικά.

Εκείνη η αγέλαστη υποχιτλερίζουσα φατσούλα που γκρέμισε την Ελλάδα στα Τάρταρα, εκείνο το αθόρυβο σερπετό που μας δάγκωσε ρήμαξε η ζωή μας και χάθηκε η χαρά από τις ψυχές μας, εκείνος ο μοιραίος για την Ελλάδα και τους Έλληνες πρώην Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, στέφθηκε από τον επίσης μοιραίο Πρωθυπουργό, Υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής!

Και από τον Ιούλιο 2011 που τον ενθρόνισε ο ΓΑΠ  στο ΥΠΕΚΑ μέχρι τον Ιανουάριο 2012, τα άλλαξε όλα. Και το περιβάλλον και το κλίμα και το έδαφος και το υπέδαφος της Ελλάδας. Τα πυρά για το χάλι της οικονομίας συγκέντρωσε ο νέος Υπουργός  Εθνικής Οικονομίας Βαγγέλης Βενιζέλος και μουλώξαμε όλοι για τον προκάτοχό του που συνέχιζε το έργο της διάλυσης της χώρας σε άλλο Υπουργείο.

Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο κύριος Τίποτα. Χαμηλόβαθμος για 10 χρόνια στον ΟΟΣΑ, παιδί της μαμάς του που τον κουβάλησε στην Ελλάδα για πολιτική καριέρα με τις πλάτες του θείου Μιχάλη.  Τσιράκι στο γραφείο του άλλου “μεγάλου ανδρός” της Εθνικής Οικονομίας, Χρήστου Πάχτα, βαφτίστηκε στα νάματα της εξαπάτησης των πάντων. Της μεταμόρφωσης με μια “Τροπολογία” 17.000 στρεμμάτων δάσους σε 300.000 τ.μ. πολυτελών κατοικιών στο PORTO CARRAS, για να γίνουν χρυσάφι στις κασέλες του ενός εκ των “εθνικών νταβατζήδων”, Κώστα Στέγγου. Της καταλήστευσης, παρέα με τους άλλους δύο “εθνικούς νταβατζήδες” Μπόμπολα-Κούτρα, του ορυκτού πλούτου των 317.00ο στρεμμάτων Μεταλλείων Κασσάνδρας, χωρίς κανένα όφελος για την Εθνική Οικονομία.

Η προηγούμενη Υπουργός Τίνα Μπιρμπίλη δεν ενέδωσε στις πιέσεις και δεν υπέγραψε την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) για την επένδυση στα Μεταλλεία Κασσάνδρας. Για να γίνει η βρώμικη δουλειά (και άλλες βρώμικες δουλειές) αντικαταστάθηκε από το γνωστό για τον αμοραλισμό του Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος μια βδομάδα μετά την ανάληψη του ΥΠΕΚΑ έβαλε φαρδιά-πλατιά την υπόγραφή του στην ΑΕΠΟ. Τη διάβασε πριν υπογράψει; Δεν πρόλαβε, αλλά είχε εμπιστοσύνη στον κ. Κούτρα. Το δελτίο τύπου που έβγαλε και μιλάει για “την υπογραφή της ΑΕΠΟ του έργου στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής είναι ενδεικτικό του βαθμού κατανόησης του θέματος από το νεοφώτιστο Υπουργό ΠΕΚΑ.

Με την ΑΕΠΟ της 18ης Ιουλίου επιτρεπόταν η εκρίζωση 1.780 στρεμμάτων “αρχέγονου δάσους” στις Σκουριές, παρά την αντίθεση του αρμόδιου Δασαρχείου Αρναίας και της Διεύθυνσης Δασών Χαλκιδικής. Όμως μετά την ΑΕΠΟ, η εταιρεία  απαιτεί από το Δασαρχείο Αρναίας την έγκριση εκρίζωσης 3.300 στρεμμάτων “αρχέγονου δάσους”. Μέχρι σήμερα το Δασαρχείο, εφαρμόζοντας το Δασικό Νόμο, αρνείται να δώσει έγκριση.

Πρόβλημα για τη “μεγάλη επένδυση”; Ο Παπακωνσταντίνου θα το λύσει! Στο εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ περιλαμβάνεται διάταξη που καταργεί την υποχρέωση λήψης άδειας επέμβασης από το Δασαρχείο για έργα και δραστηριότητες εντός δασών και δασικών εκτάσεων! Το νομοσχέδιο που δεν τόλμησαν να βγάλουν σε δημόσια διαβούλευση, πέρασε από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και οδεύει για ψήφιση από την Ολομέλεια στις 1 Φεβρουαρίου.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αφού ρήμαξε την Ελληνική οικονομία, μετακινήθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για να τελειώσει αυτό που ξεκίνησε στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Τώρα αφανίζει το Ελληνικό περιβάλλον υπακούοντας στις απαιτήσεις των εγχώριων και ξένων νταβατζήδων. Κι εμείς οι ραγιάδες τον καμαρώνουμε ανίκανοι ν’αντιδράσουμε, “δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα” χωρίς να προσμένουμε πλέον κάποιο θάμα.

Ραγιάδες είμαστε κι αυτός ο Βεζύρης μας πρέπει. Ή μήπως όχι;

(ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)

Εσύ το διάβασες; …

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Γρ. Νικολόπουλος

Ο Χρυσοχοΐδης, με τη δήλωσή του ότι δεν διάβασε το μνημόνιο, μας έδωσε την ερώτηση που θα διαλύσει το πολιτικό σύστημα στις εκλογές. Η ερώτηση είναι: «Εσύ διάβασες το μνημόνιο;».

Και δεν θα αναφέρεται στο προηγούμενο μνημόνιο, αλλά σε αυτό το καινούριο που θα το υπογράψει και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. και ο ΛΑΟΣ. Το νέο μνημόνιο που είναι προϋπόθεση για να εγκριθούν από τις ευρωπαϊκές χώρες τα 130 δισ. ευρώ για να πληρωθούν τα ομόλογα του Μαρτίου, ύψους 15 δισ. ευρώ, και για να υλοποιηθεί το πολύπαθο PSI. Διότι χωρίς τη δέσμευση των κομμάτων, χωρίς την ψήφιση του νέου μνημονίου από όλους και χωρίς την υλοποίηση των μέτρων που προβλέπει (και τα οποία είναι πολύ σκληρά για όλους και κυρίως για τους πολιτικούς που δεν τολμάνε να κυκλοφορήσουν στον δρόμο), λεφτά δεν πρόκειται να δούμε.

Αυτό που θα γίνει είναι ότι θα ανακοινωθεί το PSI ως καταρχήν συμφωνία με τους ομολογιούχους, αλλά για να υλοποιηθεί θα πρέπει η Ε.Ε. να εγκρίνει (και να περάσει από τα κοινοβούλια) την εκταμίευση των 130 δισ. ευρώ και για να το κάνει αυτό ζητά πρώτα να υπογραφεί και να υλοποιηθεί το νέο οικονομικό πρόγραμμα. Με λίγα λόγια, ή οι πολιτικοί μας θα υπογράψουν ή θα τα τινάξουν όλα στον αέρα. Και έτσι, φτάνοντας κάποια στιγμή στις εκλογές και καθώς δεν θα μπορούν να κάνουν προεκλογική εκστρατεία, διότι ούτε λεφτά υπάρχουν, ούτε μπορούν να εμφανιστούν δημοσίως χωρίς να προπηλακιστούν, θα περιοριστούν σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις, debate και άλλα τέτοια. Εκεί, λοιπόν, η ερώτηση που θα θέσει ο κάθε σοβαρός δημοσιογράφος σε κάθε πολιτικό των τριών κομμάτων είναι: «Εσείς το διαβάσατε;».

Αν η απάντηση είναι «ναι», οι ψηφοφόροι θα τους μουντζώνουν. Αν η απάντηση είναι «όχι», πάλι οι ψηφοφόροι θα τους μουντζώνουν.

Η ερώτηση αυτή αρκεί για τη διάλυση του πολιτικού συστήματος όπως το ξέρουμε σήμερα.

Το τι θα γίνει μετά, είναι βέβαια άλλο ζήτημα. Αλλά και πάλι, η ερώτηση αυτή θα συνοδεύει όλους τους σημερινούς βουλευτές, το πολιτικό μέλλον των οποίων είναι πολύ ζόρικο.

Θα έλεγα ότι τελείωσαν, αλλά δεν τελείωσαν, διότι τα καταστατικά των κομμάτων γράφουν ότι οι σημερινοί βουλευτές είναι αυτοδικαίως υποψήφιοι εκτός αν παραιτηθούν ή διαγραφούν από το κόμμα. Πάλι λοιπόν τους ίδιους θα έχουμε και ίσως και μερικούς καινούριους, αν τολμήσει κάποιος πολίτης να κατέβει σε αυτές τις εκλογές με τους συνδυασμούς αυτών των κομμάτων.

Οπως και να γίνει, όμως, η κατάσταση των Ελλήνων δυστυχώς δεν θα μεταβληθεί στο ορατό μέλλον. Χρήματα δεν θα υπάρχουν, τα κεκτημένα που απέμειναν θα χαθούν και το αν θα επιβιώσει η χώρα θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα του ιδιωτικού τομέα να παράγει και να εξάγει, παρά τα εμπόδια που του βάζουν και θα συνεχίσουν να του βάζουν ο πολιτικός κόσμος και η δημόσια διοίκηση.

protothema gr

Δεν προλάβαμε ….

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Έγραφα στο βιβλίο μου, με τίτλο ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ, Οκτώβρη του 2008:
«Βρισκόμαστε, τελικά, ως Έθνος, λαός και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με τον κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με την ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις. Μήπως όλα τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις υποκειμενικού τύπου πίσω από τις οποίες υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες; Κατηγορηματικά ΟΧΙ! Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο…Κολλήσαμε! Εάν περάσει στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε, τότε το επόμενο βήμα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που αποτελούν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το μικροπρεπές…ΕΓΩ! Καιρός να…ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το «εμείς», να διαπιστώσουμε ότι ακόμα υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ! Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία και να σβήσει τα φώτα..! Καληνύχτα… Ελλάδα;»
Μεταξύ άλλων, ακούσαμε τον κ Λοβέρδο να αναφέρεται  σε «μακελειό» και τον κ Χρυσοχοϊδη να παραδέχεται ότι ΔΕΝ διάβασε το μνημόνιο!..
Λέτε να φτάσαμε πλέον στο……Καληνύχτα Ελλάδα;

Αυτοί θα παν «αδιάβαστοι». Να τσακισθούν πριν στείλουν την πατρίδα «αδιάβαστη». …

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ο ελληνικός κόσμος, έχει περάσει εξίσου κακές ή και χειρότερες εποχές. Το ζητούμενο είναι η στάση ζωής του λαού. Η άρνησή του να γονατίσει. Στον «Κλέφτη», του Ραγκαβή (1809-1892) αποτυπώνεται η επική εξέγερση της ψυχής του Ελληνισμού:

«Μεγάλοι έμποροι πωλούν
τα έθνη σαν κοπάδια.
Την γην προδίδουν και γελούν.
Εδώ όμως άρματα λαλούν
στ’ απάτητα λαγκάδια».

Θα ήταν έξοχο να μπορούσαμε να το πούμε και για το σήμερα…

Αμετάλλαχτοι στους αιώνες οι αναίσχυντοι έμποροι των εθνών, είτε τους βιογραφεί ο Παπαδιαμάντης στο ομώνυμο μυθιστόρημά, είτε τους ανατέμνει ο Σαίξπηρ στον «Έμπορο της Βενετίας». Εκεί, ο απαίσιος Σάυλοκ δανείζει «επί σώμασι», όπως στην προ Σόλωνος εποχή και εάν δεν του καταβληθεί το ποσόν στην τακτή ημερομηνία «θα αφαιρέσει μίαν λίβραν κρέατος από το σώμα» του οφειλέτη. Η ελληνική απάντηση στους εμπόρους των Εθνών είναι «τ’ άρματα», δηλαδή ο δυναμισμός. Το μέγα δυστύχημα θα είναι «εκεί που οι καπεταναίοι κρεμούσαν τ’ άρματα, [να] κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια», καθώς δεν φαίνονται καπεταναίοι…

Ευτράπελα καραγκιοζλίκια διαδραματισθήκαν στο Κοινοβούλιο όπου αυτοί όπου υπερψήφισαν Μνημόνια, δανειακές και λοιπά τερατουργήματα σήκωσαν ξαφνικά κεφάλι για ελάσσονα και συντεχνιακά, ενώ σιωπούν για τα μεγάλα και ουσιώδη.

Οι «πρωτοκλασσάτοι» της συμφοράς γίνονται καταγέλαστοι. Ο ένας παριστάνει τον μακελάρη. Οι άλλοι αν και δεν διάβασαν το μνημόνιο, το φέσωσαν στον κοσμάκη και το υπηρετούν λόγω έργω και διανοία.

Ο Σημίτης του ψευδώνυμου εκσυγχρονισμού έστειλε «χρησμό» από το Βερολίνο στον δεινά χειμαζόμενο, και εξαιτίας του, ελληνικό λαό ότι  «ήταν πολιτικά μοιραίο λάθος το μνημόνιο»! Καλά  κρασιά!

Ο διοικητής της ΤτΕ δηλώνει «εκ του μακρόθεν εστώς» ότι «η πορεία προς την κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να είχε ανακοπεί».

Και γιατί δεν την ανέκοψαν;
Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!

Ο ΓΑΠ υπείκων στα κελεύσματα εξωελλαδικών κέντρων και αλλοτρίων συμφερόντων και διασύρων urbi et orbi τους Έλληνες ως διεφθαρμένους, τεμπέληδες και άχρηστους, απρόθυμος να διαπραγματευθεί, αλλά ολοπρόθυμος να υποκύψει στις σαδιστικές αξιώσεις των δανειστών, τις απεδέχθη αμαχητί, υποθηκεύοντας στο διηνεκές το μέλλον της χώρας.

Η κατεχόμενη Ελλάδα, επί 28 μήνες, με την αδρή συνδρομή του πολιτικού της προσωπικού, χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο στο πρόγραμμα, για μετάλλαξη μιας χώρας του πρώτου κόσμου σε τριτοκοσμική.

Το Μνημόνιο απέτυχε οικτρά. Εκ γενετής καταδικασμένο να αποτύχει. Εξ ορισμού ως συνταγή, αλλά και ως πρακτική εξοντωτικής λιτότητας. Η ανελέητη ύφεση, στράγγισε και την τελευταία ρανίδα του οικονομικού αίματος της κοινωνίας μας. Το παραδέχεται και ο Ράϊχενμπαχ: «Οι Έλληνες έχουν υποστεί μεγάλες θυσίες και η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτήν τη στρατηγική. Το βάρος στο διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων είναι διπλάσιο σε σχέση με των Πορτογάλων και τριπλάσιο σε σχέση με των Ισπανών, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την καταβαράθρωση της ζήτησης». (Δήλωση στο ΕΒΕΑ/ 19/1/12). Βέβαια άλλα λέει και άλλα πράττει.

Όταν σκάζουν οι κεδροσκοπικές φούσκες οι τράπεζες βρέξει-χιονίσει κερδίζουν. Χάνουν μισθωτοί, συνταξιούχοι, μικροκαταθέτες και άνεργοι. Αυτό ζούμε.

Μας εκβιάζουν, ή υπογράφετε τα νέα μνημόνια, ή σας περιμένει Αρμαγεδδών=έξοδος από το ευρώ. Όμως τον Αρμαγεδδώνα τον βιώνουμε ήδη μέσα στο ευρώ.

          Η δραχμή, μας στάθηκε 3.000 χρόνια. Δεν μας πρόδωσε αυτή. Το ευρώ μας πρόδωσε…

http://www.papathemelis.gr/

Επίτροπο στην Ελλάδα θέλει να βάλει η Μέρκελ! …

28 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Εκχώρηση αρμοδιοτήτων το «βάφτισαν» FT και Reuters….

Tην εκχώρηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων και εξουσιών, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στα δημοσιονομικά, σε έναν Ευρωπαίο επίτροπο πριν επωφεληθεί από ένα δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης, ζητά από την Ελλάδα η Γερμανία!
Την προκλητική αυτή απαίτηση του Βερολίνου παρουσιάζει η εφημερίδα Financial Times, στην κατοχή της οποίας περιήλθε αντίγραφο της σχετικής γερμανικής πρότασης που κατά το πρακτορείο Reuters, συζητήθηκε και στο Eurogroup …

Συγκεκριμένα, με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα στην ηλεκτρονική σελίδα των Financial Times συνεχίζονται οι φήμες ότι η γερμανική κυβέρνηση θέλει από την Ελλάδα να εκχωρήσει την εθνική της κυριαρχία επί του καθορισμού της φορολογικής πολιτικής και των δαπανών σε ένα «δημοσιονομικό επίτροπο» ως αντάλλαγμα για το δεύτερο πακέτο διάσωσης των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Την πληροφορία αυτή επικαλούνται οι Financial Times σύμφωνα με αντίγραφο γερμανικής πρότασης που φέρεται να διανεμήθηκε στους αξιωματούχους των υπουργείων Οικονομικών της Ευρωζώνης που απαρτίζουν τη λεγόμενη «ομάδα εργασίας του ευρώ» το απόγευμα της Παρασκευής.  Το αντίγραφο αυτό αναφέρει ότι η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να τεθεί υπό αυστηρή καθοδήγηση και σύστημα ελέγχου.

Σε μια πρωτοφανή επέκταση του ελέγχου της ΕΕ επί ενός κράτους μέλους, ο δημοσιονομικός επίτροπος θα είχε την εξουσία άσκησης βέτο επί αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης, εφόσον αυτές δεν συνάδουν με τους στόχους που θέτουν οι διεθνείς πιστωτές, όπως σχολιάζει η εφημερίδα.

Ακόμη, ο επίτροπος, που θα οριζόταν από τους υπόλοιπους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, θα αναλάμβανε την ευθύνη εποπτείας όλων των μεγάλων τομέων δαπανών της ελληνικής κυβέρνησης.

«Με βάση την απογοητευτική συμμόρφωση μέχρι στιγμής, η Ελλάδα πρέπει να αποδεχθεί εκχώρηση της δημοσιονομικής της κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ορισμένο χρονικό διάστημα», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την πρόταση των Γερμανών η Ελλάδα θα υποχρεωνόταν να θεσπίσει νόμο που θα δεσμεύει μόνιμα τα κρατικά έσοδα προς εξυπηρέτηση του χρέους «κατά προτεραιότητα», ενώ επισημαίνεται πως ένας τέτοιος νόμος θα βεβαίωνε τις αγορές και τους πιστωτές ότι δε θα υπάρξει πτώχευση στο μέλλον.

Αξίζει, τέλος να σημειώσουμε ότι, εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών δήλωσε στους Financial Times άγνοια για την πρόταση, ενώ ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου αρνήθηκε να σχολιάσει.

protothema gr