Αρχική > Uncategorized > ΠΟΙΑ ΚΡΙΣΗ;

ΠΟΙΑ ΚΡΙΣΗ;

Σεπτεμβρίου 19, 2012 Σχολιάστε Go to comments

Γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΟΒΟΛΗΣ
*   Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων βιώνουμε την οικονομική κρίση εδώ και 3 χρόνια.
Το βιοτικό μας επίπεδο υποβαθμίστηκε βίαια και ζούμε στην καθημερινότητά μας τις συνέπειες της κρίσης. Ας δούμε όμως αν η κρίση είναι οικονομική, όπως αριστοτεχνικά προβάλλεται από τα -κατά γενική ομολογία διαπλεκόμενα- ΜΜΕ, η είναι απλά το αποτέλεσμα άλλων κρίσεων, με άμεση και εύκολα αντιληπτή συνέπεια την οικονομική κρίση………..
Δεν είναι λαϊκισμός να αναφέρουμε επιγραμματικά τις αιτίες που προκάλεσαν την οικονομική κρίση. Θα διαπιστώσετε εύκολα ότι οι αιτίες αυτές ήταν και παραμένουν ακρογωνιαίος λίθος επιβίωσης του συστήματος και κατά έναν παράδοξο και αντιφατικό τρόπο, τις υπηρετήσαμε όλοι μας, με διαφορετικό ποσοστό συμμετοχής ο καθένας από μας. Όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, η βάση της πολιτικής ήταν μια επίπλαστη ευημερία, στηριζόμενη σε κάθε είδους παροχές οι οποίες με τη σειρά τους ήταν βασικά προϊόν δανεισμού. Ήταν το αποτέλεσμα της συναλλαγής των 2Ψ!!!
Το 1 Ψ είναι τα «ψηφαλάκια», που με ευχαρίστηση και αγώνα προσφέραμε στις εκάστοτε πλειοψηφίες και το άλλο είναι τα «ψιχουλάκια», που μας πρόσφεραν ως αντάλλαγμα (ισχύει και αντίστροφα). Και ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι και έζησαν αυτοί καλά και μείς καλύτερα!!! (ισχύει και αντίστροφα).
Αυτή η «έντιμη» συναλλαγή δεν μας άφηνε να δούμε με καθαρό μυαλό την πορεία της χώρας, γιατί προηγούνταν η πορεία η ατομική μας!! Και το σπουδαιότερο, η πρακτική αυτή δεν μας άφηνε να δούμε τις αδυναμίες του συστήματος και να αντιδράσουμε με κάθε τρόπο.

***
Όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης δώσαμε μαζικούς και δυναμικούς αγώνες μέχρι και απεργίες πείνας, για:
Αυξήσεις μισθών και επιδομάτων.
Μείωση των ωρών εργασίας μας.
Συντεχνιακές παροχές κάθε είδους.
Ομάδες ποδοσφαίρου που έπεσαν «άδικα» στην πιο κάτω κατηγορία.
Να φύγουν οι βάσεις των αποικιοκρατών.
Την κατάργηση του «ασύλου» στα Πανεπιστήμια.
Τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και άλλων κατατρεγμένων λαών.
Την απελευθέρωση αναρχικών – τρομοκρατών, που συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω να διαπράττουν κακουργήματα, αλλά  η δημοκρατική μας παράδοση επέβαλλε την δια βοής απονομή της ελευθερίας.
Την ματαίωση εγκατάστασης διαφόρων ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ, αρκεί να φύγουν από την περιοχή μας.
Να μην πουληθούν ζημιογόνες –το τονίζω- επιχειρήσεις του δημοσίου ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Την ματαίωση κάθε επενδυτικής – επιχειρηματικής προσπάθειας στην περιοχή μας, με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος.
Αγροτικές και κάθε είδους επιδοτήσεις και αποζημιώσεις.
Συμπαράσταση στα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, των μεταναστών, και άλλων ομάδων της κοινωνίας μας.
Την προστασία της αρκούδας, της καρέτα, του μπούφου και άλλων συμπαθών ζώων.
Κάθε αφορμή που ξύπναγε μέσα μας την επαναστατική μας διάθεση να αποδείξουμε την αγωνιστικότητά μας και την αλληλεγγύη μας στον εαυτό μας, στη συντεχνία μας ή και σε τρίτους.
***
• Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα ότι δεν συμφωνώ με τα παραπάνω. Αντιθέτως, όχι μόνο συμφωνώ αλλά συμμετείχα ενεργά σε πολλές απ’ αυτές τις κινητοποιήσεις.
Όμως δεν θυμάμαι ΠΟΤΕ (ούτε και σεις υποθέτω) να διοργανώθηκε μια παλλαϊκή κινητοποίηση αποκλειστικά:

  • 1. Για το επίπεδο και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης των νέων της πατρίδας μας, από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο!!!
Μέγα Λάθος προτεραιότητας, όσο αφορά την αξιολόγηση των μαθημάτων. Η αγωγή του πολίτη θα έπρεπε να διδάσκεται οπωσδήποτε από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο,  σαν βασικό μάθημα από εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς και όχι όπως τώρα που διδάσκεται ως δευτερεύον σε λίγες τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και μάλιστα από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων!
Μόνο τότε τα παιδιά θα αποκτήσουν το αναγκαίο πολιτισμικό υπόβαθρο, θα μάθουν από μικρά τι σημαίνει πραγματική δημοκρατία, πως πρέπει να σέβονται τους εαυτούς τους, τους γονείς τους, τους δασκάλους τους, τους ηλικιωμένους, τους διαφορετικούς, το περιβάλλον, τους νόμους της οργανωμένης κοινωνίας, τα ζώα, την ξένη περιουσία, τη ζωή και τα δικαιώματα των άλλων.
Τότε θα καταφέρουμε, η επόμενη γενιά να είναι πολίτες πιο αξιοπρεπείς από μας, που θα είναι συνειδητοποιημένοι ψηφοφόροι και δε θα ψηφίζουν με μοναδικό κριτήριο το ατομικό τους συμφέρον. Θα γίνουν καλύτεροι πολιτικοί από τους σημερινούς, που δεν θα ήταν επιρρεπείς  σε δωροδοκίες και δωροληψίες. Θα είναι καλύτεροι γονείς από μας, που τα μεγαλώνουμε δίνοντάς τους την εντύπωση ότι μπορούν να συμπεριφέρονται όπως θέλουν. Θα είναι πιο ευσυνείδητοι στη δουλειά τους στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, δε θα προκαλούν καταστροφές  χάριν παιδιάς και για ψύλλου πήδημα, στους δρόμους, στα σχολεία, στα γήπεδα, κλπ, διότι θα αναγνωρίζουν το δημοκρατικό δικαίωμα της ιδιοκτησίας και της κοινωνικής ειρήνης. Δεν θα κάνουν καταλήψεις στα σχολεία με τον τρόπο που τις κάνουν σήμερα, διότι θα σέβονταν το δικαίωμα στους συμμαθητές τους που έχουν άλλη άποψη, να  κάνουν απερίσπαστοι το μάθημά τους, ενώ θα ξέρουν ότι οποιοσδήποτε καταναγκασμός ή άσκηση βίας ή επιβολή άποψης της μειοψηφίας, συνιστά αντικοινωνική – φασιστική πράξη.
  • 2. Για το επίπεδο και την ποιότητα της δικαιοσύνης.
Οι δικαστές αν προέρχονταν και από την παραπάνω εκπαίδευση, θα ήταν πιο δημοκρατικοί, πιο αυστηροί, καθόλου επιρρεπείς στη διαφθορά και στις παρεμβάσεις. Αν η Δικαιοσύνη ήταν πράγματι τυφλή, θα είχαμε τόσο διεφθαρμένους πολιτικούς και δημοσίους υπαλλήλους; Θα τολμούσαν  να παρανομήσουν, αν θα γνώριζαν ότι καμία ασυλία και κανένα συνδικάτο δε θα τους γλίτωνε από τις συνέπειες;  Αν η Δικαιοσύνη ήταν πραγματικά τυφλή και ευσυνείδητη, θα υπήρχαν υποθέσεις που συστηματικά αναβάλλονται με διάφορα γελοία αλλά νομότυπα επιχειρήματα, ενώ πολλές τελεσιδικούν μετά από δεκαετίες! Υποθέσεις με ίδιες παραβάσεις δικάζονται από διαφορετικούς δικαστές και οι ποινές είναι απίστευτα διαφορετικές. Για ποια Δικαιοσύνη μιλάμε;
Θυμάστε ποτέ το δικαστικό κλάδο να έκανε κινητοποιήσεις με αιτήματα, πέραν των στενά συντεχνιακών διεκδικήσεων τους; Ζήτησαν ποτέ την συμπαράσταση της κοινωνίας αποκλειστικά για θεσμικά αιτήματα και δεν την είχαν; Έφτασαν στο σημείο να απαιτούν να εξαιρεθούν από τις περικοπές, από τις οποίες στενάζει όλος ο Ελληνικός λαός, όντας προκλητικά υψηλόμισθοι, σαν να μην έχουν ευθύνη για την ασυλία και ατιμωρησία των πάσης φύσεως λαμογιών. Έφτασαν στο σημείο να εξαργυρώνουν τις διαπλεκόμενες υπηρεσίες τους με κυβερνητικές θέσεις, πριν ακόμα αποχωρήσουν από το σώμα. Στρουθοκαμηλίζουν πίσω από δικονομικά οχυρά και αναλώνονται στο πως θα δικτυωθούν κομματικά, για να προαχθούν με τις πλάτες κάποιων, ενώ θα έπρεπε να είχαν δώσει αγώνα μέχρις εσχάτων να αποκτήσουν την αυτονομία τους σε κάθε διάσταση. Η κοινωνία σύσσωμη θα ήταν μαζί τους, γιατί όλοι γνωρίζουν το μέγεθος του προβλήματος και της διαφθοράς. Καμία κυβέρνηση και κανένας υπουργός Δικαιοσύνης δεν επιχείρησε να εκσυγχρονίσει εκ θεμελίων το σύστημα δικαιοσύνης. Οι μισοί νόμοι είναι βασιλικά διατάγματα ή νόμοι της δεκαετίας του ‘30 και του ‘40.
Δεν είναι ντροπή αυτό Ελληνίδες και Έλληνες;
Πού είναι οι δικαστικοί σε αυτά τα προβλήματα; Μόνο οικονομικά αιτήματα έχουν, με πρόσχημα (άκουσον άκουσον!) το σύνταγμα και την μείωση των πιθανοτήτων διαφθοράς λόγω πενίας!!! Θέλουν να μας πείσουν ότι η εντιμότητα και η ηθική είναι συνάρτηση των απολαβών και όχι στάση ζωής! Η ιστορία όμως απαντά στο έωλο επιχείρημά τους: Φτωχός ήταν ο Άκης ή ο Βουλγαράκης  και τόσοι άλλοι κατά καιρούς πολιτικοί και ήταν επιρρεπείς στη διαφθορά και τις μίζες; Φτωχοί ήταν οι πρωταγωνιστές (ουκ ολίγοι) των παραδικαστικών κυκλωμάτων ή άπληστοι και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου;
Αν η Παιδεία και η Δικαιοσύνη ήταν αντάξια της ιστορίας και του πολιτισμού μας, θα υπήρχαν περιθώρια να κατασπαταληθούν ανεξέλεγκτα, οι εθνικοί πόροι και τα δάνεια σε ημέτερους; Θα ευδοκιμούσαν μαζικά τόσα φαινόμενα διαφθοράς;
***
• Μετά από αυτά εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι η κρίση είναι οικονομική και όχι θεσμική και πολιτισμική;
Η κρίση που βιώνουμε, είναι κρίση θεσμική, κρίση κοινωνική και κρίση αξιών. Είναι μεγαλύτερη και χειρότερη από την οικονομική.
Η οικονομική κρίση δεν είναι αυτόνομη, είναι το αποτέλεσμα και η συνέπεια των παραπάνω κρίσεων.
Η οικονομική κρίση είναι σχετικά εύκολο να ξεπεραστεί σε κάποιο χρόνο, είτε με επιπλέον θυσίες του λαού, είτε με επιμήκυνση του χρέους, είτε – στο κάτω κάτω- με διαγραφή του χρέους.
Όμως καμιά διαγραφή χρέους, καμιά επιμήκυνση, καμιά εύκολη διαδικασία, δεν θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε την κρίση αξιών, θεσμών και κοινωνίας. Αυτή την κρίση που μαστίζει την πατρίδα μας και το λαό μας πολλές δεκαετίες, δεν μπορούμε να την ξεπεράσουμε, ούτε εύκολα ούτε γρήγορα.
Μπορούμε όμως να αγωνιστούμε μαζικά για να βάλουμε τις βάσεις για ανάταση και ανάταξη της κοινωνίας των θεσμών και των αξιών, που δικαιούται ένας λαός με ιστορία, με πολιτισμό, με αγώνες.
Μόνο τότε θα αποφύγουμε τις επόμενες οικονομικές κρίσεις και θα  έχουμε τις προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον σαν λαός και σαν έθνος.
ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΟ «ΕΠΙΤΙΘΕΣΘΕ» ΠΕΡΙ ΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ ΤΟ ΑΜΥΝΕΣΘΕ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΣ…

proinoslogos gr
19/9/12

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: