Αρχείο

Posts Tagged ‘Ελληνική Ιστορία’

Κ. Παπούλιας : Δεν γίνεται να παριστάνεις τον πατριώτη και να θαυμάζεις τα σύμβολα του ναζισμού.

Οκτώβριος 26, 2013 Σχολιάστε

01 Der Ton zwischen Berlin und Athen wird rauerΗχηρό μήνυμα κατά του φασισμού και του ναζισμού έστειλε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, και αναφέρθηκε στο πρόβλημα της Χρυσής Αυγής, χωρίς να την κατονομάσει, κατά την αντιφώνηση του στο γεύμα που παρέθεσε ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγος Νικόλαος Δεβετζής, στη Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης.

Δεν έκρυψε την ανησυχία του για το γεγονός ότι εμφανίστηκαν σβάστικες και νοσταλγοί του ναζισμού σε μια χώρα που πλήρωσε βαρύτατο τίμημα από τη θηριωδία του και είπε χαρακτηριστικά: «Δεν γίνεται να παριστάνεις τον πατριώτη και να θαυμάζεις τα σύμβολα του ναζισμού».………………….. Διαβάστε περισσότερα…

Επιστολή-κόλαφος πρώην πρέσβεων στο Σαμαρά…

Οκτώβριος 26, 2013 Σχολιάστε

01 FLAG gr«Φωτιά» είναι η επιστολή που έστειλαν 23 πρώην πρεσβευτές της χώρας μας προς τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, μια επιστολή που αναφέρεται στα μεγάλα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Στην επιστολή λέγονται μεγάλες αλήθειες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις υπενθυμίζουν κάποια αυτονόητα, που όμως δείχνουν να έχουν λησμονηθεί από τους κρατούντες. Σε μια προσπάθεια πιο συστηματικής υπενθύμισής τους, οι πρέσβεις που αποτελούν πλέον ομάδα με την επωνυμία «ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ», διοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΑ», στο εντευκτήριο του πανεπιστημίου, στο κτίριο «ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ» (γωνία Σίνα και Ακαδημίας, στο κέντρο της Αθήνας), την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00, την οποία προφανώς αξίζει να παρακολουθήσουν όσοι μπορέσουν. Τα ονόματα του ελληνικού κόσμου, είναι τρανταχτά…………….. Διαβάστε περισσότερα…

Ελληνική υψηλή στρατηγική

Σεπτεμβρίου 17, 2012 Σχολιάστε
Ν. Λυγερός (OPUS)

Ενώ έχουμε μια ιστορία γεμάτη με στρατηγικές κινήσεις στην Αρχαιότητα, στο Βυζάντιο, στην Επανάσταση, πολλοί θεωρούν ότι δεν μπορούμε να έχουμε υψηλή στρατηγική. Προωθούν επιχειρήματα που δίνουν έμφαση στους άλλους, αλλά ποτέ στην ελληνική πραγματικότητα. Μιλούν συνεχώς για κοινωνική μιζέρια, λες και δεν έχουμε άλλη επιλογή για το μέλλον μας.

Κι όμως η ελληνική σκέψη εφηύρε τη στρατηγική, για να μπορεί ο αδύναμος να αντιμετωπίσει τον δυνατό, μέσω της νοημοσύνης του. Γι’ αυτό το λόγο, δεν ισχύει η προηγούμενη προσέγγιση. ………………………….. Διαβάστε περισσότερα…

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΞΙΑ ΗΓΕΣΙΑ ….

Μαρτίου 8, 2012 Σχολιάστε

Γράφει ο Β.Α. Κόκκινος (www.xronos.gr)

Αυτά που ακούμε καθημερινώς από τα ΜΜΕ, ως σχεδιαζόμενα, επιχειρούμενα ή νομοθετούμενα, έρχονται σε αντίθεση με βασικές διατάξεις του Συντάγματος, περί διακρίσεως των εξουσιών, περί ατομικών δικαιωμάτων και περί λαϊκής κυριαρχίας, ως θεμελίου του δημοκρατικού πολιτεύματος. Οι σκεπτόμενοι Έλληνες απορούν, πώς οι κυβερνώντες αποδέχονται όρους και μέτρα, συνεπαγόμενα κατάλυση του Συντάγματος.
Είναι άραγε τόση η δύναμη της ματαιοδοξίας αυτών που επιδιώκουν τους κυβερνητικούς θώκους και τόση η αίγλη της εξουσίας ώστε να συσκοτίζεται η λογική και η αίσθηση της ευθύνης έναντι της πατρίδος και του λαού της; Οι ξένοι βεβαίως, υπό την επήρεια της ήκιστα υπερηφάνου συμπεριφοράς των περισσοτέρων πολιτικών μας, δικαιούνται να πιστεύουν αυταπατώμενοι, ότι οι όροι τους οποίους επιβάλλουν είναι ευκόλως πραγματοποιήσιμοι.
Οι Έλληνες πολιτικοί όμως, τόσο λίγο γνωρίζουν τους ομοεθνείς τους, ώστε να ελπίζουν, ότι θα υποταγούν ευκόλως στα συμφωνούμενα. Κατανοητές και δικαιολογημένες οι υποδείξεις των ξένων για την περιστολή των δημοσίων δαπανών. Πώς συμβιβάζεται όμως με την ανοχή τους στην ίδρυση από της κυβερνήσεως του Γ. Παπανδρέου – από τον Οκτώβριο του 2009 έως το Μάιο του 2011 – σαράντα μιάς (41) νέων γενικών γραμματειών και αυτοτελών υπηρεσιών; Μεταξύ αυτών, ας σημειωθεί, είναι το «Εθνικό Κέντρο Προειδοποιήσεως για τσουνάμι» και το «Γραφείο Αντιμετωπίσεως Περιστατικών Αυθαιρεσίας» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 6-2-2012).
Η δικαστική εξουσία κατοχυρούται ως τρίτη και ανεξάρτητη εξουσία στα άρθρα 87 έως 100 του Συντάγματος. Οι δε αποδοχές των δικαστών, κατά το άρθρο 88 § 2 εδ. α΄ του Συντάγματος είναι «ανάλογες με το λειτούργημά τους», προς κατοχύρωση της ανεξαρτησίας τους. Εν τούτοις η κυβέρνηση Παπανδρέου μείωσε τις αποδοχές αυτών σχεδόν στο ήμισυ εκείνων που είχε ορίσει το κατά το Σύνταγμα Ειδικό Δικαστήριο (Μισθοδικείο).
Δια προσφάτου νομοσχεδίου υπαλληλοποιούνται οι δικαστές, για τους λόγους που ανακοίνωσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Τους λόγους αυτούς οφείλει να εξετάσει σοβαρώς η κυβέρνηση, ώστε να μην αναγκασθούν οι δικαστές να εφαρμόσουν τα άρθρα 87 § 2 και 120 § 2 και 4 του Συντάγματος.
Ειδικότερα, δια του Νομοθετήματος τούτου επιβάλλεται η εκδίκαση ορισμένου αριθμού υποθέσεων σε κάθε δικαστή, με την απειλή περικοπής αποδοχών και αδείας διακοπών, αν οι υποθέσεις αυτές δεν εκδικασθούν. Ωσάν οι υποθέσεις των πολιτών να είναι της αυτής σοβαρότητος και πλοκής. Αλλά φαίνεται πως οι νομοθετούντες δεν έχουν ιδέα του έργου των δικαστών και ενεργούν κατά τας υποδείξεις αδαών.
Σαράντα εννέα (49) υπουργοί ασχολούνται προεχόντως με το πώς θα επανεκλεγούν και παρεμπιπτόντως με την εφαρμογή των μέτρων που τους επιβάλλουν τα μνημόνια. Καμία προσπάθεια δεν γίνεται για την ανάπτυξη της χώρας και ιδιαιτέρως της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.  Ενώ η παιδεία και η υγεία έχουν αφεθεί εις την τύχη τους.
Περαιτέρω η σημερινή κυβέρνηση δεν διεκδικεί καν τα 162 δις ευρώ από τη Γερμανία, στα οποία ανέρχεται, κατά τις εκτιμήσεις των ειδικών το αναγκαστικό δάνειο των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. Μολονότι η παράλειψη αυτή συνιστά απιστία σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του Δημοσίου, η δε άρνηση ασκήσεως ποινικής διώξεως της απιστίας αυτής, αποτελεί κατάχρηση δικαιώματος σε βαθμό κακουργήματος, όπως κατ΄ επανάληψη έχει γραφεί.
Στο μεταξύ κυριαρχεί η διαδοχολογία του Γ. Α. Παπανδρέου. Ενώ αυτός συμπεριφέρεται ως ισόβιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ομιλεί δε προς το κοινό εκλαμβάνων τους Έλληνες ως ανοήτους, φύονται διάφοροι διάδοχοί του. Ο ίδιος αυτοδιαφημίζεται ως σωτήρ της Ελλάδος, όταν όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο πολιτικός που εξηπάτησε το λαό του με ψευδείς υποσχέσεις για να ανέλθει στην εξουσία στη συνέχεια δε οδήγησε την πατρίδα του εις τα δεσμά του Δ.Ν.Τ. και της Τρόικας.
Παραδέχεται μεν την ανάγκη αποχωρήσεώς του από την αρχηγία, αλλά οι κινήσεις και οι ενέργειές του φανερώνουν την αντίθετη, ενδόμυχη, επιθυμία του. Ωστόσο επί ένα μήνα και περισσότερο ασχολούμεθα με τους κατά καιρούς εμφανιζομένους ως υποψηφίους αρχηγούς.
Μετά τον κ. Βενιζέλο, ως φυσικό διάδοχο του κ. Παπανδρέου, ενεφανίσθη ο κ. Χρυσοχοΐδης, αισθανόμενος μάλιστα την ανάγκη να ζητήσει συγνώμη από τον Ελληνικό Λαό για όσα έλεγε προεκλογικώς ο σημερινός αρχηγός του. Στη συνέχεια παραιτήθηκε ο κ. Παπουτσής, την επαύριον της ανακαλύψεως μιας βόμβας στο Μετρό, πριν εκραγεί. Και στη συνέχεια ενεφανίσθη η κ. Κατσέλη, υποψηφία και αυτή, πλαισιούμενη από πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που υιοθετούν τις απόψεις της.
Η κυβέρνηση δεν παραμελεί μόνον την ανάπτυξη της χώρας και βασικούς θεσμούς της, αλλά και δεν αντιδρά στις προκλήσεις των Τούρκων.  Ενώ το βιβλίο ιστορίας, που διδάσκονται τα ελληνόπουλα στην ΣΤ΄ δημοτικού σχολείου εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία – και ξεχνά το κρυφό σχολειό – το αντίστοιχο βιβλίο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:
– «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή» (σελ. 19),
– «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη» (σελ. 21)
– «Η ειρήνη στην Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθούν με την επιστροφή των νησιών αυτών στην Τουρκία» (σελ. 65).
– «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρα σα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα» (σελ. 110).
Αυτά και πολλά άλλα διαπιστώνει κανείς στην πρώτη ανάγνωση του βιβλίου της τουρκικής ιστορίας (έκδοση 1996), το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου, οκταετούς υποχρεωτικής φοιτήσεως.
Το συγκεκριμένο σύγγραμμα έχει ως τίτλο «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1995, με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά. Βάσει των αυθαιρέτων ιστορικών θεωριών, που σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και τις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου – μεταξύ αυτών και ο ελληνικός – ήταν τουρκικής προελεύσεως. Θεωρούν τους Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς, ως προτουρκικές φυλές, που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις δόλιες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς».
Ακόμα περισσότερο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχιτίν Σαλιζίκ, που υποστηρίζει ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήλθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το 2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης, ο Πυθαγόρας και ο Όμηρος, ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής! Αξιοσημείωτο είναι ότι η εργασία αυτή εγκρίθηκε από το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. Δόθηκε καμμία απάντηση από την ελληνική πλευρά στους γελοίους αυτούς ισχυρισμούς των Τούρκων; Αν όχι, γιατί; και ποιος είναι υπεύθυνος αυτής της σοβαράς παραλείψεως;

Επανασύσταση σχέσεων κοινωνίας ….

Φεβρουαρίου 27, 2012 Σχολιάστε

Tου Χρηστου Γιανναρα

Mου ζητήθηκαν, με διαυγή καλοπιστία, εξηγήσεις: τι μπορεί να σημαίνει αυτό που έγραφα σε προηγούμενη επιφυλλίδα. Πως αν το πρώτο ζητούμενο σήμερα είναι να ξαναπιστέψει ο Eλληνας στον εαυτόν του, δηλαδή στη δυναμική της ελληνικής συλλογικότητας, τότε χρειαζόμαστε πρωτίστως όχι ιδιοφυή πρωθυπουργό, αλλά αυθεντικό αρχιεπίσκοπο. Eγραφα συγκεκριμένα:

«Aν το πρώτο είναι να ξαναβρεί η ελληνική κοινωνία εφαλτήριο για καινούργιο πατριωτικό άλμα, τότε χρειαζόμαστε εκκλησιαστικό μπροστάρη ανιχνευτή. Nα μας δείξει τη μετάβαση από τα ιδεολογήματα στην ερωτική εμπειρία, από τα εκσυγχρονιστικά «δήθεν» στην πίστη – εμπιστοσύνη. Δεν έχουμε πολιτικούς, επειδή δεν έχουμε μπροστάρηδες στην πίστη, ηγέτες εκκλησιαστικού ρεαλισμού, όχι θρησκειοποιημένων ιδεολογημάτων. Mε θρησκευτικές παπαρδέλες και ωφελιμιστικό ακτιβισμό δεν ανασταίνονται νεκρές κοινωνίες».

Tι σημαίνουν αυτά στην πράξη: Σημαίνουν ότι ο Eλληνας είναι Eλληνας (όταν υπάρχει το είδος), επειδή στους ιστορικούς εθισμούς του και επομένως στη νοο-τροπία του δεν προέχει η σύμβαση (το «κοινωνικό συμβόλαιο»), προέχει η εμπιστοσύνη, η πίστη. Kαι η πίστη – εμπιστοσύνη προϋποθέτει προσωπικές σχέσεις, κοινωνία σχέσεων. Δηλαδή προϋποθέτει την «πόλιν» ή τη μικρή κοινότητα, τον «έπαινο του δήμου, τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα εύγε». Oχι το απρόσωπο κράτος και τον φόβο του χωροφύλακα ή του μπαμπούλα «Θεού».

H Eλλάδα σήμερα είναι νεκρή, δίχως αντανακλαστικά ετερότητας, διότι είναι μόνο κράτος με θεσμικά καταργημένη την κοινότητα. O Eλληνας δεν έχει πια καμιά απολύτως αίσθηση του «ανήκειν», του «μετέχειν», αίσθηση κοινωνίας Πιθηκίζοντας πρότυπα άσχετα με τις ανάγκες του, έφτιαξε κράτος συγκεντρωτικό, με μεγαλουπόλεις ακοινώνητου βίου, εκπίπτοντας σε τριτοκοσμική καθυστέρηση, υπανάπτυξη και φαυλότητα. Πρόσφατα, με δύο διαδοχικά εν ψυχρώ εγκλήματα, τον «Kαποδίστρια» και τον «Kαλλικράτη», εξαλείφθηκε και θεσμικά – επίσημα η μικρού μεγέθους κοινότητα, χάρη στην οποία επέζησε ιστορικά ο Eλληνισμός τρεις χιλιάδες χρόνια.

Tο τελευταίο ίχνος κοινότητας, λαϊκού σώματος με σχέσεις πίστης – εμπιστοσύνης και με άξονα συνοχής το «ιερό», είναι ακόμα στην Eλλάδα η ενορία. Aλλοτριωμένη, παραμορφωμένη, με χαμένο κατά κανόνα τον εκκλησιαστικό χαρακτήρα της και μεταποιημένη σε τέμενος, κάτι σαν υποκατάστημα του IKA «διά την ικανοποίησην των θρησκευτικών αναγκών του λαού» όμως σώζεται ακόμα ως λαϊκή σύναξη και δυνάμει σώμα. H τραγωδία είναι ότι δεν υπήρξε ώς τώρα αρχιεπίσκοπος στο ελλαδικό κράτος με επίγνωση της αγεφύρωτης αντίθεσης Eκκλησίας και θρησκείας – ατομοκεντρική η θρησκεία, αυθυπερβατική (κοινωνούμενη, ερωτική) η ύπαρξη του εκκλησιαστικού ανθρώπου.

Στο πλαίσιο του μεταπρατικά εκδυτικισμένου ελλαδικού κράτους, το εκκλησιαστικό γεγονός έχει ριζικά αλλοτριωθεί σε ατομοκεντρική θρησκευτικότητα. H πίστη εκλαμβάνεται σαν ατομική αγκίστρωση σε πεποιθήσεις και ιδεολογήματα, σε παραδοχές άσχετες με την εμπειρική τους επαλήθευση, «ορθοδοξία» σημαίνει εγωκεντρική θωράκιση με αξιωματικά «ορθές» βεβαιότητες. Eτσι το κήρυγμα εκφυλίζεται σε ιδεολογική προπαγάνδα ή σε ηθικιστικό ωφελιμισμό, παπαρδέλες ψυχολογικού ευσεβισμού και βασανιστικού νομικισμού.

Aυτή την ώρα που ο Eλληνισμός καταρρέει σαν οργανωμένη συλλογικότητα, μόνο ένας εκκλησιαστικός μπροστάρης, ένας αρχιεπίσκοπος, θα μπορούσε ίσως και να ανατρέψει τους όρους της κατάρρευσης. Aν μιλούσε εκείνη την «άλλη» γλώσσα, την ακαταμάχητη, που είναι η σιωπή της αποκαλυπτικής πράξης. Πράξη εκκλησιαστική δεν είναι τα συσσίτια σε συνεργασία με τα σούπερ μάρκετ, αυτό είναι σύμπραξη με τη λογική της κατάρρευσης, τη λογική του ατελέσφορου IKA, τον Mολώχ της χρησιμοθηρίας που οδήγησε στην κατάρρευση.

Aκαταμάχητη είναι η γλώσσα της πίστης – εμπιστοσύνης που γεννιέται μόνο από το άθλημα της μετοχής.σε σχέσεις κοινωνίας της ζωής, σε εκκλησιαστική ενορία. Kαι ένας εκκλησιαστικός μπροστάρης θα μπορούσε σιωπηρά, χωρίς ιδεολογικές ρητορείες, να ξαναχαρίσει στην Eλλάδα ενορίες: Mεθοδικά, με καθημερινή προσωπική παρουσία, να σαρώσει από τις εκκλησιές την αλλοτρίωση, δηλαδή ότι υπηρετεί τον ατομικό εντυπωσιασμό, την ψυχολογική υποβολή, την ακοινώνητη «έξαρση»: τερατώδεις μεγαφωνίες, θρησκευτικές χαλκομανίες που έχουν υποκαταστήσει τις εκκλησιαστιακές Eικόνες, κανταδόρικες τετραφωνίες, νεοπλουτίστικους αφόρητου κιτς πολυέλαιους και μανουάλια, φωτισμούς «νέον», φτηνιάρικο καρεκλομάνι αντί για το σοφό στασίδι.

Mόνο αν υπάρξουν πυρήνες εξόδου από τη λογική της κατάρρευσης, έμπρακτης εξόδου, μπορεί να σαρκωθεί ελπίδα. Oσο μιλάμε τη γλώσσα της ιδεολογίας, των στατιστικών αναλύσεων και της ατέλειωτης ποικιλότητας των απόψεων για ανάκαμψη, τη γλώσσα του ακτιβισμού συσσιτίων και αλτρουιστικών «πρωτοβουλιών», παίζουμε στο γήπεδο της παρακμιακής κατρακύλας. H «άλλη» γλώσσα, που μπορεί να γεννήσει κοινωνική συνοχή και ανιδιοτέλεια, τη χαρά του «μετέχειν» και «ανήκειν», είναι η γλώσσα της Eικόνας που ιδρύει σχέση, της δραματουργίας που μυεί στο άρρητο, είναι το άναμμα του κεριού – άφωνη προσευχή, το μέλος που συγκροτεί ενότητα αλληλοστηριχτική.

Στο πλαίσιο ενός ξεσηκωμού για παλινόρθωση της ενορίας – κοινότητας θα ενταχθεί οπωσδήποτε και μιας άλλης γλώσσας κατήχηση: Oχι πια ηθικιστική ωφελιμολογία και νοησιαρχικά ιδεολογήματα, αλλά μαθήματα σε κάθε ναό εξοικείωσης με την ιλιγγιώδη ποίηση της εκλλησιαστικής λατρείας, μαθήματα γλώσσας που να αναχαιτίσουν τη μεθοδευμένη αποκοπή του Eλληνα από τη γλωσσική του συνέχεια, από τις πηγές της πολιτισμικής του αυτοσυνειδησίας.

Eνας αρχιεπίσκοπος εκκλησιαστικός μπροστάρης – όχι «θρησκευτικός ηγέτης», αγιατολάχ ή παπίσκος. Που θα γνοιαστεί επιτέλους τους ορφανεμένους από επίσκοπο πρεσβυτέρους της Eκκλησίας, θα τους αποκαταστήσει σε συνεργάτες, θα πάψει να τους λογαριάζει «ιερείς» της «επικρατούσας θρησκείας» και να αρμέγει βάναυσα τα παπαδικά τους «τυχερά». Aνάκαμψη της ελληνικής κοινωνίας θα προέλθει μόνο με επανασύσταση των προϋποθέσεων ζωτικής κοινωνικής συνοχής, εμπειρικής ψηλάφησης «νοήματος» της ύπαρξης και της συνύπαρξης.

* O κ. Xρήστος Γιανναράς είναι ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας και Πολιτιστικής Διπλωματίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

kathimerini gr

—————————–

ΣΧΕΤΙΚΑ :

  1. Nα είσαι Eλληνας δεν είναι εθνικότητα, φολκλορική ιδιαιτερότητα, βαλκανική επαρχιωτίλα, κρατική κακομοιριά. Eίναι επιλογή. Eλληνας, τώρα πια, δεν γεννιέσαι, γίνεσαι
  2. Τα τρία σημάδια παλιγγενεσίας – Ελληνες σε αγώνα απεξάρτησης από τον πατριδοκτόνο “δανεισμό”
  3. H λογική της αυτοάμυνας
  4. Πότε τέλειωσε ιστορικά ο Ελληνισμός

Ο θησαυρός της γαλέρας και η κληρονομιά της Μακεδονίας ….

Φεβρουαρίου 25, 2012 1 Σχολιο
 Στα απαρατήρητα πέρασε η είδηση πως δικαστήριο των ΗΠΑ δικαίωσε την Ισπανία, ζητώντας από την εταιρεία Odyssey Marine Exploration, που ειδικεύεται στον εντοπισμό και την ανέλκυση ναυαγίων, να επιστρέψει  στη χώρα θησαυρό που ανέλκυσε  το 2007 από βυθισμένη γαλέρα του 19ου αιώνα στα ανοιχτά της Πορτογαλίας.Όπως έγινε γνωστό, πρόκειται για τη γαλέρα Nuestra Señora de las Mercedes (Our Lady of Mercy), που  βυθίστηκε το 1804 μεταφέροντας  φορτίο 600 χιλιάδων νομισμάτων, αξίας άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ.Μετά από έντονο δικαστικό αγώνα του ισπανικού δημοσίου, δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε πως ο θησαυρός του ναυαγίου, ανήκει δικαιωματικά στην Ισπανία, οπότε και θα πρέπει να επιστραφεί. Ήδη δύο ισπανικά πολεμικά αεροσκάφη απογειώθηκαν με προορισμό τις ΗΠΑ, ώστε να περισυλλέξουν τον θησαυρό και να τον επιστρέψουν στη χώρα.Αναφέρομαι στο συγκεκριμένο περιστατικό, προκειμένου να το συνδέσω με όσα συμβαίνουν στα γειτονικά Σκόπια, που από την εθνικιστική κυβέρνηση Γκρουέφσκι, επιχειρείται μεθοδικά και συντονισμένα ο σφετερισμός της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας και των Μακεδόνων.

Τα Σκόπια επιχειρούν να εμφανιστούν ως «συνιδιοκτήτες» της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της αρχαίας Μακεδονίας. Η νέα γενιά διδάσκεται στα σχολεία πως έχει το ίδιο DNA με το Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος μιλούσε ελληνικά επειδή ήταν τα .. Αγγλικά της εποχής και πως η πατρίδα τους είναι η … Παλαιστίνη των Βαλκανίων που κατέχεται από Ελλάδα και Βουλγαρία. Ακόμη και οι μετριοπαθείς φωνές στα Σκόπια, τείνουν να σιγήσουν, αφού η κυβέρνηση Γκρουέφσκι, που εξελίσσεται σε καθεστώς, φιμώνει κάθε διαφορετική άποψη, που είναι αντίθετη στην «αρχαιμακεδονοποίηση» της χώρας και στην απέραντη Disneyland που έχει στηθεί στο κέντρο των Σκοπίων, που πλέον θυμίζει περισσότερο αρχαία Ελλάδα με όλα αυτά τα αγάλματα, τα μνημεία και τα κτίρια που στο πλαίσιο του φαραωνικού προγράμματος «Σκόπια 2014», την ίδια ώρα που φτώχεια και ανεργία αγγίζουν το 32% του πληθυσμού.

Βάλτε λοιπόν στη θέση του θησαυρού της γαλέρας την ιστορία και τον πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας. Στη θέση της Odyssey Marine Exploration τα Σκόπια και στη θέση της Ισπανίας την Ελλάδα. Η Ισπανία διεκδίκησε σε υψηλό επίπεδο τα δικαιώματα της επί της βυθισμένης γαλέρας και του θησαυρού της και δικαιώθηκε. Η Ελλάδα πότε θα ασχοληθεί σοβαρά, με την προάσπιση ενός σημαντικού τμήματος της ιστορίας και του πολιτισμού της, που σίγουρα έχει μεγαλύτερη αξία από τα 600 χιλιάδες χρυσά και ασημένια νομίσματα της ισπανικής γαλέρας ;

Οι «ηξεις, αφήξεις» του υπουργείου Εξωτερικών, που έως σήμερα αποφεύγει να καταγγείλει επίσημα και σε όλα τα διεθνή φόρα τον επιχειρούμενο βιασμό της ιστορικής πραγματικότητας από τον Γκρουέφσκι, ο παππούς του οποίου ήταν Έλληνας και σκοτώθηκε το 1940 πολεμώντας τους Ιταλούς εισβολείς, ενθαρρύνει ακόμη περισσότερο τους γείτονες που έφτασαν στο σημείο να «ξινίσουν» για τις πρόσφατες εκθέσεις για τον Μεγάλο Αλέξανδρο στην Οξφόρδη και στο Λούβρο. Η αλήθεια είναι, πως πλέον δεν περιμένω κάτι περισσότερο από τους αρμόδιους στην Βασ. Σοφίας, που έως σήμερα δεν έχουν απαντήσει επίσημα πόσες χώρες στον πλανήτη έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία».

Γράφω τα παραπάνω με αφορμή και την επίσκεψη του μεσολαβητή του ΟΗΕ για την ονομασία Μάθιου Νίμιτς σε Αθήνα και Σκόπια, που μας «θυμήθηκε» σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη εποχή για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ευελπιστώ μαζί με το «κούρεμα» του χρέους να μην έχουμε και «κούρεμα» της Μακεδονίας και της κληρονομιάς της.

protothema gr 
———
*El tesoro del buque Nuestra Señora de las Mercedes vuelve a España

El tesoro del buque «Nuestra Señora de las Mercedes», naufragado en 1804 y hallado en 2007 por la empresa estadounidense Odyssey, regresa este viernes a España, en dos aviones Hércules más pesados de lo previsto, tras una larga disputa judicial.
«En total fueron 49.000 libras (más de 23 toneladas), muchas más de las 17 toneladas pensadas en un principio, porque la primera cantidad que comunicó la empresa se ve que no era la correcta», dijo a la AFP Miguel Morer, jefe de prensa del Ministerio de Defensa español desde Tampa (centro de Florida).
El jueves en la noche el botín hallado en el pecio del buque, que España disputó durante cinco años en los tribunales estadounidenses, «se terminó de cargar sobre las 21H00 locales (01H00 GMT del viernes)», dijo el portavoz español.
«En este momento todo el tesoro y otros objetos de valor están cargados en los dos aviones Hércules para emprender el viaje a España hacia las 12H00 locales (16H00 GMT)», precisó Morer desde la base militar aérea estadounidense MacDill, en Tampa.
El vuelo con las 595.000 monedas de oro y plata, además de «algunas imágenes religiosas y cofres», contempla una escala técnica de al menos una hora en una base en Nueva Jersey (este de Estados Unidos) y luego en Canadá, desde donde finalmente los hércules volarán hacia la base militar de Torrejón, cerca de Madrid.
La hora aproximada del arribo del tesoro a España es el mediodía del sábado, dijo la misma fuente.
«Todo esto está en muy mal estado de conservación porque ha pasado los últimos 208 años sumergidos y todavía está sumergido precisamente para preservarlo», indicó Morer al explicar que aún no saben con precisión qué otras piezas integran el tesoro que viaja en empaques «sumergidos con agua marina y un líquido especial para que no se deterioren».
El viernes pasado, el juez federal Mark Pizzo de la corte de Tampa ordenó la entrega del tesoro a España por parte de la empresa de exploración submarina Odyssey y negó el reclamo de la compañía a España de reembolsar 412.814 dólares por el almacenaje y conservación del tesoro.
De esta forma se puso fin a una batalla legal por este tesoro valorado en más de 500 millones de dólares que enfrentó a España con Odyssey durante cinco años, en los cuales tribunales en Washington, Atlanta (Georgia, sureste) y Tampa finalmente fallaron a favor de España.
El botín encontrado en el pecio del «Nuestra Señora de las Mercedes», naufragado en 1804 y encontrado frente a las costas de Portugal en mayo de 2007, es el mayor tesoro submarino jamás encontrado en la historia.
La justicia estadounidense consideró desde un principio que el botín hallado por Odyssey y repatriado sin avisar a ninguna autoridad española en su momento, estaba bajo inmunidad soberana española.
Para Odyssey este caso afectará la herencia cultural española, según indicó la compañía en un comunicado la semana pasada.
«Tristemente creemos que este caso, a la larga, tendrá un profundo efecto negativo sobre la herencia cultural subacuática española», dijo en un comunicado Melinda MacConnel, vicepresidenta de Odyssey.
Para MacConnell, «es triste» que España no haya considerado el «alto costo del almacenaje y conservación de las monedas» y que esta acción de la justicia terminará repercutiendo «en el futuro en que nadie estará incentivado para informar de hallazgos» bajo el agua.
«Cualquier cosa hallada que tenga un potencial interés para España será escondida o, lo que es incluso peor, fundida o vendida en eBay», afirmó la empresa de Tampa.
 viernes 24 de febrero de 2012 panorama

————————-

**El tesoro del navío ‘Nuestra Señora de las Mercedes’ vuela por fin hacia casa

25.02.12 – 02:38 –

Dos aviones Hércules transportan más de 23 toneladas de monedas de oro y plata de la fragata expoliada por los cazatesoros de Odyssey
El tesoro del buque ‘Nuestra Señora de las Mercedes’, naufragado en 1804 y hallado en 2007 por la empresa estadounidense Odyssey, puso rumbo ayer hacia España a bordo de dos aviones Hércules que despegaron de Florida. Así pondrán fin «a un viaje que ha durado más de 200 años», en palabras del embajador español en Washington, Jorge Dezcallar. Se calcula que aterrizarán este mediodía, tras realizar dos escalas técnicas.
«En total fueron 49.000 libras (más de 23 toneladas), muchas más de las 17 toneladas pensadas en un principio, porque la primera cantidad que comunicó la empresa no era la correcta», explicó Miguel Morer, jefe de prensa del Ministerio de Defensa español desde Tampa (Florida). Con este traslado concluyen cinco años de litigio con la empresa cazatesoros Odyssey, que en 2007 rescató del fondo del mar el cargamento de la fragata española, frente a las costas de Cádiz, y no dudó en transportarlo vía Gibraltar hasta Tampa, donde tiene su sede. La pasada semana, por fin, un juez federal autorizó al Estado español a recuperar el tesoro, después de desestimar el último recurso presentado por la compañía estadounidense.
Ayer, dos siglos después de perderlas como resultado de un ataque de navíos ingleses al ‘Mercedes’, nuestro país asumió oficialmente la custodia de las 595.000 monedas de oro y plata, además de tejidos, fragmentos metálicos y balas de cañón. Todo este material se cargó en los aviones del Ejército tras haber sido catalogado por un equipo de expertos españoles en numismática y conservación.
El mayor botín submarino
En las dos aeronaves viajan cuatro tripulaciones, con 26 hombres en total. El vuelo contempla una escala técnica de al menos una hora en una base en Nueva Jersey (este de Estados Unidos) y luego otra en Canadá, desde donde los aviones Hércules volarán hacia la base militar de Torrejón.
«El tesoro se encuentra en muy mal estado porque ha pasado los últimos 208 años bajo el mar. Por si fuera poco, todavía está sumergido para preservarlo lo mejor posible», aclaró Miguel Morer. De ahí que todavía no se sepa con precisión el número de piezas que integran el cargamento, ya que viajan «sumergidas con agua marina y un líquido especial para que no se deterioren». Se estima que el valor total supera los 500 millones de dólares. Es el mayor botín submarino jamás encontrado hasta ahora.
«Si en 1804 aquellos marinos no pudieron volver a su patria, por lo menos hoy una parte regresará», afirmó el embajador Jorge Dezcallar, quien agradeció la colaboración de las fuerzas aéreas estadounidenses, al tiempo que ensalzó «el buen trabajo y las sinergias» que han hecho posible la recuperación del tesoro.
La Guardia Civil investigará si Odyssey ha entregado todo el botín que sustrajo de la fragata o si faltan piezas, como las 59 que, según denunció un concejal de San Roque (Cádiz), podrían haberse quedado en Gibraltar. De allí voló hacia Estados Unidos el cargamento expoliado por el equipo de Odyssey en 2007. El fiscal de Algeciras, Juan Cisneros, admite que las indagaciones serán complicadas.
———–

***El tesoro de «Nuestra Señora de las Mercedes», ya en suelo español

Dos aeronaves cargadas con 17 toneladas de oro y plata han aterrizado en Torrejón

El tesoro de la fragata «Nuestra Señora de las Mercedes» ha llegado hoy a las 13:50 hora local a la Base Aérea de Torrejón (Madrid), a bordo de dos aviones Hércules del Ejército del Aire.
Las dos aeronaves, cargadas con 17 toneladas de monedas de oro y plata, además de tejidos, fragmentos metálicos y balas de cañón, han aterrizado en España ante una gran expectación mediática, con más de 60 medios acreditados, tras partir ayer desde la base aérea MacDill, en Tampa (EEUU).
Una vez en tierra, el cargamento será entregado por el Ejército del Aire a un grupo de diez efectivos de la Agrupación de Reserva y Seguridad de la Guardia Civil, que comprobarán en un hangar de la base de Torrejón que el manifiesto de carga coincide con la orden del juzgado de Tampa que dictaminó su devolución por la empresa cazatesoros Odyssey al Gobierno español.
Otros 30 efectivos de la Guardia Civil formarán el dispositivo de seguridad del traslado por tierra del tesoro en camiones de una empresa privada hacia un destino que se mantiene secreto por razones de seguridad, según han explicado fuentes del instituto armado a pie de pista.
El dispositivo de seguridad se completará con un helicóptero que seguirá al convoy que traslada el cargamento, que una vez en destino quedará a disposición del Ministerio de Educación, Cultura y Deporte bajo depósito judicial.
Los Hércules han transportado en sus bodegas el material extraído del fondo del mar en 2007 por la empresa cazatesoros Odyssey, cuidadosamente embalado por técnicos en voluminosos paquetes envueltos en plástico negro y etiquetados con el identificativo del Gobierno de España.

la voz de galicia
———————–

ΣΧΕΤΙΚΑ:

————————-

 ΣΧΕΤΙΚΑ2:

Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ (17 Φεβρουαρίου 1914) …

Φεβρουαρίου 17, 2012 Σχολιάστε

Τι γράφει για την ανακήρυξή της η εφημερίδα «Ηπειρωτική Άμυνα»

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ

Την ημέρα της ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914) η εβδομαδιαία εφημερίδα «Ηπειρωτική Άμυνα», έτος Α’, αριθμ. 22, που εκδιδόταν στο Αργυρόκαστρο με Διευθυντή τον Β.Κ. Ντίλιο, κυκλοφόρησε με τον πρωτοσέλιδο τίτλο: «Ζήτω η Αυτόνομος Ήπειρος» και με κύριο άρθρο «Το Ηπειρωτικόν ζήτημα εις την θέσιν του».
Η εφημερίδα έθεσε το «Ηπειρωτικό ζήτημα» στις πραγματικές του διαστάσεις. Ο αρθρογράφος δικαιολογεί την απόφαση του Γεωργίου Χρηστάκη Ζωγράφου να τεθεί επικεφαλής «των σφαγιαζομένων πληθυσμών της Ηπείρου» για να δοθεί «η αδήριτος λύσις» ως η μόνη δίκαιη και συμφέρουσα για όλες τις πλευρές. Δεν αρνείται το ενδιαφέρον της ελληνικής κυβέρνησης για την τύχη των ελληνικών πληθυσμών. Η Ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε στην ανάγκη «να θυσιάση τα μερικώτερα υπέρ των γενικωτέρων».
Ο Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος υπάκουσε στη φωνή της συνειδήσεώς του και ανέλαβε τον δίκαιον αγώνα υπέρ των ελληνικών πληθυσμών.
Το κύριο άρθρο της εφημερίδας έχει ως εξής:

«Ζήτω η Αυτόνομος Ήπειρος  το Ηπειρωτικόν ζήτημα εις την θέσιν του
Αφ’ ής στιγμής ο τέως Γενικός Διοικητής της Ηπείρου κ. Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος, ο λόγω καταγωγής και ατομικής αξίας και θέσεως κοινωνικής και πολιτικής μόνος ενδεδειγμένος, υπείκων εις την φωνήν της ιδίας συνειδήσεως απεδέχθη προφρόνως την παράκλησιν της εσχάτως εν Αργυροκάστρω συγκροτηθείσης Πανηπειρωτικής Συνελεύσεως ίνα τεθή επί κεφαλής των σφαγιαζομένων πληθυσμών της Ηπείρου, το Ηπειρωτικόν ζήτημα ετέθη εις την προσήκουσαν θέσιν και φέρεται ασφαλώς προς λύσιν ην η αδήριτος ανάγκη των πραγμάτων επιβάλλει ως την μόνην δικαίαν και την μόνην συμφέρουσαν, από απόψεως της Ευρωπαϊκής ειρήνης υπέρ ης εκρίθη αναγκαία υπό των ισχυρών της Γης η επέκτασις των ορίων του νεοσυστάτου Αλβανικού Κράτους επί εδάφους καθαρώς Ηπειρωτικού.
Δεν αρνούμεθα το ενδιαφέρον της Ελληνικής Κυβερνήσεως υπέρ της τύχης των Ελληνικών πληθυσμών, ους αναγκάζεται να εγκαταλίπη, ούτε παραγνωρίζομεν όσα αύτη απαντώσα εις την τελευταίαν Νόταν των Δυνάμεων ηξίωσεν υπέρ αυτών, ούτε αδικούμεν Αυτήν φρονούντες ότι αύτη ως διαχειριστής των καθόλου εθνικών συμφερόντων ευρέθη εις την ανάγκην να θυσιάση τα μερικώτερα υπέρ των γενικωτέρων. Αλλά θα ήτο μέχρι παραλογισμού υπερβολική η αξίωσις ίνα εις την τοιαύτην σκέψιν της Ελληνικής Κυβερνήσεως ανταποκριθώσι και οι σφαγιαζόμενοι πληθυσμοί της Ηπείρου, διά τον απλούστερον λόγον ότι προσκρούει αύτη εις το ακαταγώνιστον αίσθημα της αυτοσυντηρισίας, όπερ κατέστησε σφοδρότερον η ουχί ανεπιλήπτως ειλικρινής πολιτεία της Ελλην. Κυβερνήσεως, ήτις εν γνώσει απέκρυψεν επιμελώς από του Ηπειρωτικού λαού την αληθή θέσιν του ζητήματος κατά το μακρόν χρονικόν διάστημα της εξελίξεώς του.
Τούτων ένεκα επεβάλλετο εις τον Ηπειρωτικόν λαόν να μη θεωρήση αρκετόν το ενδιαφέρον της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ήτις άλλως τε ούτε ηδύνατο ούτε ήτο διατεθειμένη να προαγάγη αυτό μέχρις εμπράκτου εκδηλώσεως.
Εις ο σημείον περιήλθε το Ηπειρωτικόν ζήτημα – ανεξαρτήτως της υπαιτιότητος ή μη της Ελληνικής Κυβερνήσεως – βεβαίως δεν ήτο δυνατόν να ζητήση και ο εκλεκτός της Ηπείρου περισσότερα των όσων ηξίωσεν η Ελλην. Κυβέρνησις εν τη απαντήσει της προς την Νόταν των Δυνάμεων, αλλ’ η διαφορά ην πιστεύομεν ότι δεν θα αρνηθή και ο υπεραμυνόμενος της Κυβερνήσεως και κακίζων την αυτοβουλίαν και αυτενέργειαν των Ηπειρωτών Υπουργικός τύπος είνε ότι ο κ. Ζωγράφος εν τη προς τα Δυνάμεις διακοινώσει του δεν αρκείται εις παρακλήσεις αλλά προσεπιδηλοί ότι ό,τι ζητεί ως των ων ουκ άνευ υπέρ των ελληνικών πληθυσμών της αμφισβητουμένης Ηπειρωτικής ζώνης θα το επιδιώξη αντί πάσης θυσίας ήτο δε η δήλωσις αύτη τοσούτω μάλλον αναγκαία καθόσον εξήγαγε της πλάνης ως μη ώφελε, πλην των Μ. Δυνάμεων εις την Ελλην. Κυβέρνησιν».
* * *
Η εφημερίδα στην 1η σελίδα, επίσης, με τίτλο: «Πεννιές» διεκτραγωδεί την εγκατάλειψη του τόπου από χιλιάδες πρόσφυγες Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι, με κάθε τρόπο και μέσο φεύγουν «συναποκομίζοντες ό,τι δύνανται με τα πενιχρά μέσα μεταφοράς που διαθέτουσι». Γράφει συγκεκριμένα η εφημερίδα:

«Πεννιές
Ο καιρός εξακολουθεί καλοκαιρινός.
Είνε ο μόνος φίλος και βοηθός των πανταχόθεν εγκαταλειφθέντων ελληνικών πληθυσμών των μερών τούτων, οίτινες, κατάπληκτοι εκ της αποφάσεως της Ευρώπης να τους επιδικάσει εις την Αλβανίαν, και εκ του πραξικοπήματος της Κυβερνήσεως της Μητρός Ελλάδος να τους προσαρτήση βιαίως και παραδώση δεσμίους, φεύγουσι περίτρομοι προς τα ελληνικά εδάφη, αλλόφρονες εκ της θλίψεως και της ανελπισίας και του πόνου επί τη εγκαταλείψει της φιλτάτης γεννετείρας, καθ’ όν, τρόπον φεύγουσι ρηγνύοντα απέλπιδας κραυγάς τα εν τοις κλώνοις γηραιάς πλατάνου μακαρίως κατεστησωμένα πουλάκια, οσάκις επιπίπτει κατ’ αυτών σαρκοβόρος ιέραξ.
Φεύγουσιν οι πληθυσμοί μηδένα άλλον έχοντες συναντιλήπτορα πλην του ευνοϊκού καιρού.
Φεύγουσι συναποκομίζοντες ό,τι δύνανται με τα πενιχρά μέσα μεταφοράς που διαθέτουσι, τα ελεεινά κάρρα εφ’ ών στοιβάζωνται αναμίξ γέροντες, γυναίκες και παιδία επί επίπλων φύρδην μίγδην ερριμένων.
Φεύγουσι μη γνωρίζοντες πού θα σταματίσωσι, φεύγουσι με βουρκωμένα μάτια και τα βλέμματα προς τα οπίσω όπου αφίνουσιν ό,τι είχον προσφιλές εις ζώντας και νεκρούς, φεύγουσι με καρδιοκτύπι φοβερό για εκείνους οίτινες μένουν ως η υστάτη ελπίς προς διάσωσιν της κινδυνευούσης πατρίδος, και ερημούνται αλληλοδιαδόχως πόλεις και χωριά… διότι έτσι ηθέλησαν οι εξ κύριοι οίτινες απήρτισαν την Πρεσβευτικήν Συνδιάσκεψιν του Λονδίνου.
Είνε δυσπεριγράπτως τραγική η εκ της μετοικεσίας ταύτης δημιουργουμένη κατάστασις. Είνε αφαντάστως τρομερά η θέσις εκείνων οίτινες δεν δύνανται να ακολουθήσωσι τους φεύγοντας, ως και εκείνων όσοι μη έχοντες λόγον να φεύγωσι διερωτώνται περίτρομοι περί της τύχης ήτις τους αναμένει συνεπεία της τοιαύτης αθρόας φυγής των τέως μακαρίων συνοίκων των.
Την πρωτοπορείαν απετέλεσεν η πόλις Αρ/στρου.
Εμεμίθησαν τα χωρία Δροπόλεως και ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν τα χωρία Λιούντζης, Ρίζης και Ζαγοριάς.
Ουδεμία αμφιβολία ότι το αυτό γίνεται και εις τα διαμερίσματα Δελβίνου, Πρεμετής, Ερσέκας, Κορυτσάς».

(proinoslogos gr)