Αρχείο

Posts Tagged ‘ΠΛΟΥΤΟΣ’

«Δεν θα αυτοκτονήσουμε πολιτικά για τους πλειστηριασμούς». -Δεν θα προστατέψουμε εκείνους που παριστάνουν τους φτωχούς

Νοέμβριος 9, 2013 Σχολιάστε

ΠΕΡΙ ΠΡΟΟΔΟΥ «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» Πλάτων«Η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να αυτοκτονήσει πολιτικά για το θέμα των πλειστηριασμών. Δεν θα προστατέψουμε εκείνους που παριστάνουν τους φτωχούς» δηλώνει ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης αναφερόμενος στο θέμα της άρσης της απαγόρευσης των πλειστηριασμών.
Σε συνέντευξή του στη «Real News» ο κ. Χατζηδάκης αναφέρει ότι η προσπάθεια θα στοχεύει στα μεγάλα «ψάρια» και τα μεγάλα δάνεια, ενώ σημειώνει ότι η νέα ρύθμιση θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου του 2014.
…………. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Η επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού και οι επεμβάσεις

Σεπτεμβρίου 27, 2012 Σχολιάστε
Ποιος παίρνει τώρα σειρά στη Μέση Ανατολή; Οφθαλμοφανώς η Συρία, με φόντο το Ιράν και τον φυσικό του πλούτο. Είναι, όμως, αυτό το τέλος;

Ποια θα ‘ναι η απάντηση, αλήθεια, του οποιουδήποτε απλού ανθρώπου, στο τι είναι εκείνο που χαρακτηρίζει την καθημερινή ζωή του; Τι είναι εκείνο που νιώθει να επικρατεί στο οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και άλλο περιβάλλον μέσα στο οποίο εργάζεται και αγωνίζεται;
Αναμφίβολα πιστεύω πως η απάντησή του θα ‘ναι η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια που νιώθει σε όλους τους τομείς. Μια ανασφάλεια την οποία προκαλεί η πρωτοφανής επιθετικότητα, μα και η αποθράσυνση των δυνάμεων του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Μια επιθετικότητα που επηρεάζει τον κόσμο όλο, αλλά και τη ζωή του καθενός μας χωριστά………………. Διαβάστε περισσότερα…

Ιμπεριαλισμός: “Έσπειρε ανέμους, θερίζει θύελλες” στη Μέση Ανατολή

Σεπτεμβρίου 22, 2012 Σχολιάστε

Του Νικόλαου Μόττα  *

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, με τις σφοδρές, ενίοτε βίαιες, εκδηλώσεις “αντι-αμερικανισμού” σε μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής προκαλούν το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας. Αφορμή, όπως λέγεται, υπήρξε η προβολή ταινίας όπου απεικονίζεται ο προφήτης Μωάμεθ με προσβλητικό – για τους μουσουλμάνους – τρόπο. Από το Κάϊρο και την Λιβύη μέχρι την Τυνησία και την Υεμένη το κύμα αγανάκτησης δημιούργησε εμπόλεμες ζώνες στις περιοχές κοντά στις πρεσβείες και τα προξενεία των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έχουν ήδη υπάρξει τα πρώτα θύματα αυτής της “ιερής οργής”. Ας δούμε όμως και πίσω απ’ τις γραμμές των δημοσιογραφικών ανταποκρίσεων…………… Διαβάστε περισσότερα…

Μια Αλλιώτικη Μετανάστευση ….

Ιανουαρίου 28, 2012 Σχολιάστε

Του κ. Κωνσταντίνου Βλαχοδήμου.*

Καμιά φορά κανείς διερωτάται αν η παρουσίαση των ροών μετανάστευσης στη χώρα μας, αυτής της εξαιρετικά σοβαρής κοινωνικής πρόκλησης, δεν πηγάζει από στάση παθητική χωρίς όραμα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι πλειονότητα των σχολιαστών βλέπουν και συζητούν ατελεύτητα για δύο ρεύματα τα οποία εντείνονται χωρίς συγκεκροτημένη αντιμετώπιση με εκρηκτικά επιζήμιες επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα.
Πρόκειται καταρχήν για την εισροή,  πέρα από τις χώρες των Βαλκανίων, από υποανάπτυκτες και φτωχές χώρες της Ασίας και Βόρειας Αφρικής μεγάλων μαζών ανθρώπων με περιορισμένη εκπαίδευση σε οικονομική ένδεια, με σοβαρή αδυναμία απορρόφησης της λόγω σημαντικών πολιτιστικών διαφορών. Αυτό έχει σαν συνέπεια μια ανάλογη και ταχύτατη σημαντική αλλοίωση των χαρακτηριστικών της Ελληνικής κοινωνίας και την κατά συνέπεια μείωση της συνοχής της. Η άλλη ροή, διαφορετικής φύσης αλλά ίσως σοβαρότερη, αφορά στην επιταχυνόμενη μετανάστευση νέων Ελλήνων με τα απαραίτητα εφόδια μόρφωσης σε χώρες κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης εις άγραν εργασίας μια και η οικονομική κατάσταση της χώρας δείχνει όλες τις προοπτικές να πάει προς το χειρότερο. Αυτή η ροή χωρίς αντίβαρο στερεί την χώρα από τα καλύτερα μυαλά για το μέλλον της και για τα οποία έχει επενδύσει στην εκπαίδευση τους. Επί πλέον και σε συνέργεια με την πρώτη ροή χειροτερεύει την ποιότητα της κοινωνίας. Έτσι μορφώνεται μια εξαιρετικά αρνητική κατάσταση σε ένα φαινόμενο που είναι εγγενές στην ανθρώπινη φύση. Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι συνεχές ρεύμα μετανάστευσης υπήρξε δια μέσου των αιώνων αποτέλεσμα του οποίου είναι η πραγματικότητα της ανθρωπότητας σήμερα με καμιά κοινωνία αμιγώς απρόσβλητη εθνολογικά.
Αλλά για την περίπτωση της χώρας μας, υπό την παρούσα συγκυρία, κανείς θα μπορούσε να προσεγγίσει το αντικείμενο με θετική διαθέσει εφόσον θα συνέτρεχαν προϋποθέσεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν μια διαφορετική ολιστική θεώρηση. Τέτοιες προϋποθέσεις στηρίζονται στην άποψη ότι στον Ευρωπαϊκό χώρο, παρά όλες τις δυσκολίες, πορευόμαστε προς το  όραμα μιας ουσιαστικής ενοποίησης σε ένα πολιτικό μόρφωμα όπου η κοινωνικές δομές θα ενθαρρύνουν την κινητικότητα του ανθρώπινου δυναμικού να ξεπεράσει τα σύνορα των κρατών μελών. Σε ένα τέτοιο μοντέλο δεν θα είναι παράδοξο να υπάρχει ροή από την χώρα μας προς περιοχές με βαριά βιομηχανία και τις δορυφορικές της υπηρεσίες από άτομα με εκπαίδευση με ανάλογο επαγγελματικό προσανατολισμό. Αντίστοιχα όμως, εφόσον δημιουργηθεί το απαραίτητο πολιτικό πλαίσιο σε Ευρωπαϊκό αλλά και εθνικό πλαίσιο, θα υπάρξει κινητικότητα κατάλληλου ανθρώπινου δυναμικού υψηλής ποιότητας από τέτοιες περιοχές προς περιοχές σαν τη Ελλάδα που έχουν τις φυσικές προϋποθέσεις να προσφέρουν υπηρεσίες τουρισμού για τον ενεργό πληθυσμό, διαβίωσης σε καλές κλιματικές συνθήκες στην τρίτη ηλικία, ανάπτυξης μιας εξειδικευμένης γεωργίας, παροχής ανθρώπινου δυναμικού για την ναυτιλία, ανάπτυξη μιας βιομηχανίας παραγωγής ενέργειας χωρίς περιβαλλοντολογικές επιβαρύνσεις και τόσα άλλα. Και αυτό θα εξισορροπήσει την κατάσταση ποσοτικά αλλά περισσότερο ποιοτικά. Ποιο απλά. Όπως στη χώρα μας υπάρχουν νέοι που θέλουν να διαπρέψουν σαν μεγάλοι μηχανικοί και ονειρεύονται την βαριά βιομηχανία της Δυτικής Ευρώπης έτσι και εκεί υπάρχουν νέοι που θέλουν να διαπρέψουν διευθύνοντας μεγάλα τουριστικά θέρετρα στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει να πάρουν την μορφή Ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής  για κινητικότητα του ανθρώπινου δυναμικού προκειμένου να διατηρηθεί μια ανταγωνιστική οικονομία που είναι δυνατή δεδομένου του μεγέθους και του επίπεδου ανάπτυξης της ηπείρου. Τότε η πρόκληση για την Ελληνική κοινωνία σαν μέλους της ΕΕ διαφοροποιείται προς μια θετική και δυναμική θεώρηση. Επί πλέον οι απαραίτητες ροές από τρίτες χώρες επιδρούν σε έναν πληθυσμό πολλαπλάσιο της χώρας μας και καθορίζονται από κανόνες δυναμικής διακρατικής  απορρόφησης, χωρίς κινδύνους δημιουργίας υπέρογκων αποτελματωμένων πολιτιστικών μειονοτήτων. Δεν πρέπει νq ξεχνούμε ότι οι ροές αυτές είναι πηγή ενός δυναμικού που είναι απαραίτητο για να καλύψει κενά στην οικονομία αλλά και να διατηρήσει μακροχρόνια τον πληθυσμό της γηραιάς ηπείρου σε μια λογική ηλικιακή πυραμίδα. Η εμπειρίες των ΗΠΑ να χτίσουν κάτι τέτοιο μέσα σε δύο αιώνες αλλά σε διαφορετικές συγκυρίες  θα ήταν χρήσιμη βάση γνώσεων που δεν θα πρέπει να ξεχαστεί. Μέσα στην ιστορία της μετανάστευσης αυτής της χώρας υπάρχουν πολλά στοιχεία προς αντιγραφή και πολλά προς αποφυγήν.
Αυτό το σκεπτικό ίσως φωτίζει από μια άλλη γωνία το γιατί η χώρα μας πρέπει να παλέψει για μια ισοδύναμη θέση με τα άλλα μελή της ΕΕ στο όραμα της Ευρώπης του μέλλοντος. Ακλουθώντας αυτόν τον ειρμό προβάλλει καθαρά η ανάγκη για την χώρα, οπλισμένη με εμπεριστατωμένες προτάσεις, να αγωνιστεί μέσα από τις διαδικασίες του Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι για ολιστική θεώρηση από την ΕΕ του μεταναστευτικού ζητήματος που σίγουρα θα αποτελέσει μια από τις σοβαρότερες προκλήσεις της όταν η παρούσα χρηματοοικονομική κρίση θα ανήκει στο παρελθόν.

ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Διπλωματικό Περισκόπιο

*Απόστρατος μάχιμος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και επιχειρηματικό στέλεχος στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα με ευρεία εμπειρία στην εκπροσώπηση συλλογικών συμφερόντων  <lobbying>  και επιχειρησιακές δραστηριότητες  μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Με πείρα σε διάφορες χώρες διαμονής και τη φύση των δραστηριοτήτων του είχε επαφές σε επίπεδο ανώτερων στελεχών κρατικών οργανισμών  και επιχειρήσεων.
www.optir.eu

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα ….

Ιανουαρίου 17, 2012 Σχολιάστε

της Ζεζας Ζηκου

Στην Αργεντινή λένε ότι «υπάρχουν δύο τύποι τρελών: οι τρελοί που δανείζουν και οι θεότρελοι που τους ξεπληρώνουν». Στην Ελλάδα θεωρούν ότι οι θεότρελοι δεν θα πρέπει να είμαστε εμείς, αφού υπάρχουν οι Γερμανοί. Οι Ελληνες που είχαν πριν από την κρίση κατακτήσει υψηλό βιοτικό επίπεδο είναι σήμερα οι πιο χρεωμένοι. Αυτό που πριν από την κρίση έμοιαζε με «δημιουργία πλούτου» αποδείχθηκε κατόπιν ότι δεν ήταν παρά δημιουργία χρέους.

Ομως, ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους – συνταγές που προκαλούν βαθιά ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος – νέα δάνεια και νέα Μνημόνια», που διαπιστώνεται με τις οδυνηρές συνέπειες στην πραγματική οικονομία, καθιστά έωλο το επιχείρημα του «μονόδρομου». Τώρα, σχεδόν οι πάντες προεξοφλούν την πτώχευση, όπως κραυγάζουν καθημερινά οι Γερμανοί επίσημοι και ανεπίσημοι και η συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών και των ανθρώπων του χρήματος. Ποιοι υποκρίνονται ακόμη ότι δεν καταλαβαίνουν;

Το μεγάλο «κούρεμα» απελευθερώνει την Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους(!), λένε. Ομως η αναδιάρθρωση του χρέους (PSI) με το μεγάλο «κούρεμα» των «τοξικών» ελληνικών ομολόγων ισοδυναμεί και με επίσημη πτώχευση. Ουδείς αμφισβητεί πλέον τις προθέσεις τους, ούτε καν τα φαντάσματα της ελληνικής Ιστορίας. Επειδή πλέον οι περικοπές όλων των κοινωνικών δαπανών φθείρουν τη δημοκρατία και διαλύουν την κοινωνική συνοχή, επειδή οι θυσίες και άδικες και ποταπές είναι.

Φαίνεται, όμως, πως υπάρχουν και αυτοί που υποκρίνονται πως με το να εκχωρήσουμε πλήρως στο Βερολίνο τα ηνία μιας βυθισμένης σε κρίση οικονομίας, αποσταθεροποιώντας στο μεταξύ και το πολιτικό μας σύστημα, θα σωθούμε και η φράου Μέρκελ θα μας λυπηθεί και θα αποτρέψει την έξοδό μας από το ευρώ. Εντάξει…

Το σύνθημα «την κρίση για την Ελλάδα να πληρώσουν οι τραπεζίτες» έχει βρει μεγάλη απήχηση στους οικονομικούς «σοφούς» της Γερμανίας και στον υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για το μεγάλο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, που το παρουσιάζουν ως επιχείρηση βοήθειας για την Ελλάδα, αλλά θα έχει ολέθριες συνέπειες μόνο για εμάς. Επειδή θα την πληρώσουν οι δικές μας τράπεζες, τα δικά μας ασφαλιστικά ταμεία, η δική μας οικονομία, τα δικά μας νοικοκυριά και οι δικές μας επιχειρήσεις. Επειδή εξαιρούνται από το «κούρεμα» τα δάνεια της τρόικας, τα ελληνικά ομόλογα που είναι στην κατοχή της ΕΚΤ και φυσικά όλοι οι ιδιώτες ξένοι επενδυτές που δεν θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα PSI. Με αδιευκρίνιστο το ερώτημα πώς και από πού θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες -πόσους πόρους θα χρειαστούν ειδικότερα οι δικές μας, πόσους τα ασφαλιστικά μας ταμεία, και αν δοθούν, τι θα περισσέψει για τις άλλες ανάγκες της οικονομίας- η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει συγκατατεθεί σε ένα πολύ μεγάλο «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας, κατ’ επίφασιν εθελοντικό, των ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Η φράου Μέρκελ φαίνεται πως, υπό την πίεση όλου του κόσμου για να δράσει, αποφάσισε να «κουρέψει» την Ελλάδα και όχι να κοινοτικοποιήσει τα εθνικά χρέη των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Ας πάρουμε την Ιταλία για παράδειγμα, λένε οι Γερμανοί. Με τον Μόντι αναδιπλώθηκε και πέρασε το πρόγραμμα λιτότητας. Επομένως, μόνο ο φόβος της τιμωρίας να μη γίνουν Ελλάδα μπορεί να συνετίσει τους δημοσιονομικά αμαρτωλούς. Για τους Γερμανούς, λοιπόν, η λύση στην οικονομική κρίση δεν είναι να μοιράζεις συγχωροχάρτια στους αμαρτωλούς, αλλά η μετάνοια, η πίστη στο δόγμα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και οι καλές πράξεις: η αποπληρωμή των χρεών, η ισορροπία στα δημόσια οικονομικά και η καταπολέμηση της επιθυμίας για υψηλότερους μισθούς. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η Ευρώπη να αποφύγει την καταδίκη. Υπάρχει, όμως, ένα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα σε αυτή την οπτική. Ο πανικός αποδεικνύεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αφού η απώλεια της εμπιστοσύνης στα κρατικά ομόλογα αποδυναμώνει τις τράπεζες και οι αποδυναμωμένες τράπεζες αποδυναμώνουν με τη σειρά τους τα κράτη.

Για να παρακαμφθούν οι μεγάλες αντιστάσεις των Γερμανών «οικονομικών σοφών», όπως μου λένε οι Γερμανοί της οικογένειας, χρειάζεται ένα «υπαρξιακό σοκ». Οπως ακριβώς το σοκ από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επέτρεψε στο Κογκρέσο να εγκρίνει τη διάσωση της Wall Street από το κράτος, έτσι ακριβώς μια ελληνική χρεοκοπία μπορεί να «αξιοποιηθεί» για να διασωθεί η Ευρωζώνη.

kathimerini gr

Οι βαθύπλουτοι χρηματοπιστωτές που κυβερνούν τον πλανήτη βλέπουν τους λαούς και τους ανθρώπους σαν μια κατώτερη μορφή ζωής…..

Ιανουαρίου 11, 2012 Σχολιάστε

Θραξ Αναρμόδιος

Μετά την γεωργική επανάσταση, αλλού νωρίτερα αλλού αργότερα, και την σταδιακή κατάργηση της συλλογικής ιδιοκτησίας που εφάρμοζαν οι ομάδες που απάρτιζαν το αρχέγονο γένος-φυλή-έθνος και την σταδιακή μετατροπή των παροδικών αξιωμάτων της πρωτόγονης δημοκρατίας σε μόνιμα [έγιναν κι άλλα κακά τότε, αλλά μας αρκούν αυτά εδώ -λολ], δημιουργήθηκε μια κάστα, μια τάξη εξουσιαστών που συσσώρευσε αρχικά την πολιτική εξουσία και έπειτα μετέτρεψε σε ιδιωτική ιδιοκτησία τα μέχρι τότε συλλογικά μέσα παραγωγής (χωράφια δηλαδή).

Στο διάβα του χρόνου, και σε πολλούς λαούς της αρχαιότητας (έλληνες, ρωμαίοι, ισραηλίτες, αιγύπτιοι), τα μέλη της τότε νέας αυτής τάξης δικαιολόγησαν την κοινωνική τους πρωτοκαθεδρία και εξουσία αποδίδοντάς την σε θεϊκή καταγωγή. Και έτσι φτάσαμε μέχρι και την κοντινή σε εμάς χρονικά, ελέω θεού βασιλεια.

Ο πρώτος ταξικός διεθνισμός που παρατηρούμε ιστορικά είναι ανάμεσα σε μέλη αυτής της τάξης. Παντρεύονται και ξαναπαντρεύονται μεταξύ τους, ανεξάρτητα από εθνικότητα, συμπεθεριάζουν και τελικά δημιουργούν μια τεράστια εξουσιαστική οικογένεια αριστοκρατών της γης, της έγγειας ιδιοκτησίας.

Λίγο πριν το έμπα της βιομηχανικής επανάστασης έχει ξεπηδήσει, στην ευρώπη τουλάχιστον, άλλη μια νέα τάξη εμπόρων, εφοπλιστών και κυρίως χρηματοπιστωτών. Η τάξη αυτή παίρνει την εξουσία από την προηγούμενη παλιά πλέον τάξη μέσω επαναστάσεων. (Στις επαναστάσεις αυτές πήραν μέρος και τα λαϊκά στρώματα φυσικά μια και είχαν πειστεί πως κάτι τέτοιο ήταν προς το συμφέρον τους).

Εν τέλει η νέα αυτή τάξη εμπορο-ναυτικο-χρηματοπιστωτών ενσωματώνεται στην παλιά εκείνη τάξη, υποτάσσοντάς την λιγώτερο ή περισσότερο, και αποκτώντας και τίτλους ευγενείας μάλιστα. Εκτός από τους τίτλους ευγενείας που πήρε η νέα τάξη από την παλιά, πήρε και αρκετή από την ιδεολογία, την οπτική της και τις συνήθειές της.

Ενα από αυτά τα στοιχεία είναι η βαθειά περιφρόνηση προς τον λαό, δηλαδή τις κατώτερες τάξεις. Περιφρόνηση της ζωής, στην κυριολεξία, μα και της ύπαρξης αυτών των “δούλων” που είναι άξιοι μόνο να τρέφουν τους αφέντες τους.

Δηλαδή έχουμε διανύσει μια τεράστια ψυχολογική απόσταση από την εποχή της γεωργικής επανάστασης όσον αφορά στο πως βλέπει ο εξουσιαστής (που τότε ήταν ακόμα προσωρινός) τον εξουσιαζόμενο (που σε λίγο με τη σειρά του θα έπαιρνε μέρος και αυτός στην εξουσία). Εχουμε διανύσει τεράστια ψυχολογική απόσταση ακόμα και από τον ομηρικό άνακτα.

Τώρα, στα μάτια των βαθύπλουτων και μόνιμων εσαεί εξουσιαστών που κρύβονται πίσω από 200 εταιρίες παγκοσμίως και ελέγχουν τις πολιτικές μαριονέτες που κυβερνούν τα έθνη, ο εξουσιαζόμενος λαός δεν είναι παρά μια κατώτερη μορφή ζωής, κατώτερη ίσως κι από τα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Και η ζωή του και οι συνθήκες της δεν έχουν καμμιά σημασία.

Δεν υπάρχει οίκτος.

Θραξ Αναρμόδιος

olympia gr

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: ,

Ζητούνται εθνικοί ευεργέτες και κυβερνήσεις να τους εμπνεύσουν …..

Δεκέμβριος 30, 2011 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Μητσόπουλος *

—-

Ποιος δεν αναπολεί αλήθεια με νοσταλγία, παρατηρώντας τα εκατοντάδες  μέγαρα,  τα  κοινωφελή  και ευαγή  ιδρύματα  που  άφησαν  πίσω  τους,  τους  μεγάλους ευεργέτες μιας άλλης εποχής. Και ποιος  δεν  θα ευχόταν να παρουσιάζονταν στο προσκήνιο νέοι επιχειρηματίες, λιγότερο  στυγνοί από τους σημερινούς, οι οποίοι, διαθέτοντας έστω και ψήγματα ανθρωπιάς και πατριωτισμού θα τους εμιμούντο;

Ποιος  μπορεί  να  λησμονήσει  το  θεάρεστο  έργο και την  κληρονομιά του Ζάππα, των Ζωσιμάδων, του Τοσίτσα, του Ριζάρη, του Βαρβάκη,  του  Αρσάκη,  του  Μαρασλή, του Σίνα, του Συγγρού, του Μπενάκη, του Ωνάση, του Αγγελόπουλου, όλων αυτών των οικονομικών  κολοσσών,  που  κατόρθωσαν  να  συνδυάσουν  την επιτυχία, με την προσφορά στον ελληνικό λαό.

Σήμερα, το φιλότιμο και η κοινωνική αλληλεγγύη των παλαιών, αντικαταστάθηκαν  από  τη  διαπλοκή,  τις μίζες, τις αρπαχτές και τις κουμπαριές,  ανάμεσα  στην  πολιτική  εξουσία  και τους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες και τα στημένα ποδοσφαιρικά παιχνίδια. Βρισκόμαστε στην εποχή που οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι τις εξαρτημένες από αυτούς εκάστοτε κυβερνήσεις, σχεδιάζουν ανενόχλητοι, μια ανασφάλιστη εργασία για τους νέους.

Κι  όμως  αν  ήθελαν, θα μπορούσαν να ξελασπώσουν την Ελλάδα και  τη  θνησιγενή οικονομία της, μέσα σ’ αυτήν την πρωτόγνωρη δίνη της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε. Αν έμοιαζαν στους παλαιούς ευεργέτες η  Ελλάς  σήμερα,  θα  είχε μηδενικό εξωτερικό χρέος και η ιδιωτική πρωτοβουλία  δεν  θα  φάνταζε  ως «μπαμπούλας» στα μάτια του φτωχού και  ανυπεράσπιστου  Έλληνα  μεροκαματιάρη.

Αυτοί όμως εφευρίσκουν τρόπους, νόμιμους ή μη, για να καταβάλουν στο κράτος μικρότερο φόρο ευρισκόμενοι στο απυρόβλητο, με συνέπεια να επωμίζονται το βάρος όσοι βιώνουν την οικονομική καχεξία, εφαρμόζουν ανηλεώς αθέμιτο ανταγωνισμό και διαλύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα αυτές, ή να βάζουν λουκέτο ή να εγκαθίστανται στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα προτιμούν για εργαζόμενούς τους, τους συνήθως ανασφάλιστους αλλοδαπούς, οδηγώντας τα ελληνόπουλα κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Για αυτή την αρνητική μετάλλαξη των σύγχρονων επιχειρηματιών δεν ευθύνονται μόνο τα νέα δεδομένα της εποχής αλλά και οι ανύπαρκτες κυβερνήσεις, από το 1981 και μετά, ιδίως αυτές του ΠΑΣΟΚ, που δεν  έδωσαν  βαρύτητα στη  σφυρηλάτηση  αρχών και αξιών,  ικανών  να  αποτρέψουν  τέτοιου  είδους φαινόμενα, αλλά απεναντίας, τα  εξέθρεψαν, με το αζημίωτο ασφαλώς. Είναι λοιπόν επιτακτική, η αλλαγή τρόπου σκέψης και νοοτροπίας του σάπιου αυτού συστήματος και η αντικατάσταση του σημερινού πάμφτωχου αξιακού συστήματος με ένα νέο, που θα επαναφέρει ένα πλέγμα ηθικών αρχών και  αξιών  που  θα καταστήσουν το Έθνος μεγάλο και το Λαό περήφανο. Ένα νέο σύστημα που θα σφυροκοπά ανελέητα όσους θέλουν να πλουτίζουν με μεθόδους των λαμογιών, ένα σύστημα όμως που θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για προσφορά στο κράτος και τον πολίτη από την πλευρά των «εχόντων». Κι αν όλα αυτά ακούγονται κάπως ρομαντικά, ήλθε η ώρα να γίνουν πράξη από την κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές, που σίγουρα πλησιάζουν και δεν θα είναι άλλη από αυτήν της Ν.Δ. και του Αντώνη Σαμαρά.

Οι  παλαιοί  ευεργέτες κέρδισαν, πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προσφοράς στην πατρίδα και υστεροφημία. Πνευματικά και πολιτιστικά  κέντρα,  μεγάλες  οδοί και λεωφόροι, φέρουν το όνομά τους. Αντίθετα, όσοι εντάσσονται στην κατηγορία των σημερινών αδηφάγων επιχειρηματιών θα καταγραφούν στις μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, ως συμπαραστάτες εκείνων των εντεταλμένων πολιτικών που εξάλειψαν την μεσαία και μικρομεσαία οικονομική τάξη, βυσσοδόμησαν ενάντια στον κοινωνικό ιστό του τόπου μας και αποδόμησαν τους ακρογωνιαίους λίθους του ελληνικού οικοδομήματος.

 *δικηγόρος

 ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ